Ja mijn vriend is 3 weken geleden opgenomen. Hierbij had hij besloten dat hij mij wou blijven. Hij wilde me echt niet kwijt.
De eerste 2 maanden zou ik hem alleen op woensdag en zondag 1,5 uur kunnen zien. Ik ben ook 5 keer gegaan. Daarna kreeg ik van hem te horen dat hij het niet meer kon. Bij de opname was hij teveel met mij bezig, terwijl hij eigenlijk aan zichzelf zou moeten werken. Het belangrijkste was dat hij van die troep af zou komen. En hij wist niet of hij daar wel iemand bij kon gebruiken. Toen ik hem zag was hij ook heel anders, hij moet daar antidepressiva slikken. Waar hij ook veel bijwerkingen bij heeft.
Afgelopen woensdag heeft hij het dus uitgemaakt via de telefoon. Hij wilde wel nog contact blijven houden. Maar het leek hem ff beter zo. Hij klonk wel helemaal verward. Want hij zei dat hij me eigenlijk niet kwijtwilde. Nadat hij het uitmaakte kreeg ik nog een smsje van hem dat hij het allemaal niet meer wist. Dat hij ff neit wist hoe hij zich moest voelen. Maar dat hij van me houd. Ik dus niks meer laten weten..want dat zou alleen maar averechts werken.
Heb ik hem afgelopen vrijdag toch gesmst hoe het met hem was. Hij smste me terug dat hij niet wou bellen omdat het slecht ging. Maar hij wilde wel contact blijven houden zei hij.
Ik weer niks gehoord, dus ik hem eergisteren gesmst hoe het ging. Toen smste hij me terug dat we beter niet meer konden smsen. Dat het zo beter was, dat ik hem moest vergeten. En dat via sms! Daarna dus niks meer gehoord...
Ik vind het raar allemaal, volgens mij weet hij niet wat hij wil. Komt dit bij afkicken vaker voor dat je je vriendin zegmaar verliest? Of dat het door de antidepressiva komt ofzo? In het begin hadden ze in de kliniek al gezegd dat hij voor zichzelf moest kiezen en dat het dan niet goed werkt om een vriendin te hebben.
Ik wil gewoon ervaringen van anderen horen....misschien is er nog wel een beetje hooop. Maar het zal nog een lange we zijn..