Gisteren besloten we met zn drieen eens een dagje Amsterdam te gaan doen, we sprongen in de trein en na een paar uurtjes waren we op de plaats van bestemming.
In het centrum een paar touristendingetjes bezocht, en even gaan zitten in een van de vele coffeeshops.
Paar jointjes gerookt, om weer verder te gaan: we willen Amsterdam zien!
Lacherig en chille, de sfeer was goed, Amsterdam is chilll! Grote pul bier op het terras
Dit is genieten!
Het idee komt om een bakje paddo's te kopen en deze onder ons 3en te verdelen, met het idee een milde, zachte trip te krijgen.
We kochten een bakje van 30gr. Equadoriaanse Paddo's, en namen ze in.
Een halfuur later voelden we ons heel chill, lekker rustig, je voelde dat ie op ging komen. Verder door Amsterdam, kut we moeten over 40 minuten onze trein hebben, das de laatste die rijd, terug naar limburg...
Toch nog naar de Wallen, die moet je gezien hebben s'avonds, en ik vond het echt ráár! Zit je gewoon die meisjes te bekijken, die allemaal achter een ruit staan...en hoe mooi waren sommige?!? Onvoorstelbaar dacht ik, maar wende al vrij snel aan het idee.
We liepen en we liepen in die drukte, tot we opeens beseften dat over 8 minuten onze laatste trein zou wegrijden!!!
Rennen, zo hard we konden, matrix achtige bewegingen tussen de mensen door, bam bam bam links rechts overal doorheen schieten...WAAAAH dit is vet! harder! we hebben voluit gerend tot in Amsterdam Centraal...daar nét de trein gehaald.
In de trein was alles anders...opeens was het weer rustig, het was superwarm, sjit wat was het warm...van het chille buiten opeens in de trein, met andere mensen en die hitte...bonkend hart en ademsnakkend kreeg de zachte trip een andere wending.
Door de warmte, en de mensen die ons aan het aanstaren waren voelde ik me niet helemaal op mn gemak...ik voelde de paddo´s opeens ook wel erg sterk zitten, ik moest ff wat rust hebben.
Maar die hitte...pfff. en zo zouden we nog 2,5 uur moeten zitten? Zonder water of iets verkoelends??? Straks gaan de deuren dicht, je kon er niet meer uit...even dacht ik nog, zullen we maar weer uitstappen, dit gaat straks misschien niet goed...
Maar de gedachte dat het onze laatste trein was overheersde en we bleven zitten, mn 2 vrienden voelden hem wel chill zitten, ik af en toe niet zo erg. Ik merkte wel heel erg dat je hem nog kon sturen, dus ik dacht "nee ik moet niet de hele tijd denken pff wat is het heet, kut we zitten in de trein en kunnen er niet uit, nee ik moet positief denken, anders wordt het negatieve straks nog versterkt."
Gelukkig hielp het om positief te blijven denken, al voelde de rit niet erg lekker, ik was niet 100% lekker aan het chillen.
Toen we op een tussenstation tijd hadden om over te stappen, konden we snel wat water kopen, en zaten we niet meer in de trein tussen al die mensen en die hitte.
Toen we weer instapten zaten we in een cabine voor een paar man, en dat was veel beter dan tussen al die mensen.
Ook was het een stuk koeler in die cabine.
De rest van de reis verliep wel erg goed, we hebben ons kapot gelachen in de trein. Waar zijn we weer mee bezig?
Bij aankomst thuis nog een jointje gerookt en daarna wat nagepraat, om vervolgens te gaan slapen.
Het was weer een dag...pff heftig :P Ik ben wel voor het eerst overtuigd geraakt dat iemand inderdaad echt bad zou kunnen gaan.
Je moet het een beetje zien als een grote spiraal.
Je begint in het midden, en normaal ben je gewend in die spiraal omhoog te klimmen, naar het geluk.
Dit keer daalde ik een klein stukje af, door de hitte en het ongemakkelijk voelen in die trein waar ik echt liever niet inzat.
Ik denk dat als je dan niet "ingrijpt" en weer even de werking omdraaid in het postieve, het klimmen, dat je dan inderdaad steeds verder omlaag zou kunnen gaan.
Ook ben ik echt versteld van het effect, ik had eigenlijk niet echt tripeffecten, maar wel een beetje ongemakkelijk gevoel en ik had ook zoiets van "ik ben blij dat ik niet meer genomen heb"
Dit dus van 1/3 portie! en dat terwijl ik altijd zoveel nodig had om te trippen...
Ik zie wel in hoe belangrijk set en setting zijn, en dat je dus ook van kleine hoeveelheden de kracht niet mag onderschatten.
Paddo's, respect!
In het centrum een paar touristendingetjes bezocht, en even gaan zitten in een van de vele coffeeshops.
Paar jointjes gerookt, om weer verder te gaan: we willen Amsterdam zien!
Lacherig en chille, de sfeer was goed, Amsterdam is chilll! Grote pul bier op het terras
Dit is genieten!Het idee komt om een bakje paddo's te kopen en deze onder ons 3en te verdelen, met het idee een milde, zachte trip te krijgen.
We kochten een bakje van 30gr. Equadoriaanse Paddo's, en namen ze in.
Een halfuur later voelden we ons heel chill, lekker rustig, je voelde dat ie op ging komen. Verder door Amsterdam, kut we moeten over 40 minuten onze trein hebben, das de laatste die rijd, terug naar limburg...
Toch nog naar de Wallen, die moet je gezien hebben s'avonds, en ik vond het echt ráár! Zit je gewoon die meisjes te bekijken, die allemaal achter een ruit staan...en hoe mooi waren sommige?!? Onvoorstelbaar dacht ik, maar wende al vrij snel aan het idee.
We liepen en we liepen in die drukte, tot we opeens beseften dat over 8 minuten onze laatste trein zou wegrijden!!!
Rennen, zo hard we konden, matrix achtige bewegingen tussen de mensen door, bam bam bam links rechts overal doorheen schieten...WAAAAH dit is vet! harder! we hebben voluit gerend tot in Amsterdam Centraal...daar nét de trein gehaald.
In de trein was alles anders...opeens was het weer rustig, het was superwarm, sjit wat was het warm...van het chille buiten opeens in de trein, met andere mensen en die hitte...bonkend hart en ademsnakkend kreeg de zachte trip een andere wending.
Door de warmte, en de mensen die ons aan het aanstaren waren voelde ik me niet helemaal op mn gemak...ik voelde de paddo´s opeens ook wel erg sterk zitten, ik moest ff wat rust hebben.
Maar die hitte...pfff. en zo zouden we nog 2,5 uur moeten zitten? Zonder water of iets verkoelends??? Straks gaan de deuren dicht, je kon er niet meer uit...even dacht ik nog, zullen we maar weer uitstappen, dit gaat straks misschien niet goed...
Maar de gedachte dat het onze laatste trein was overheersde en we bleven zitten, mn 2 vrienden voelden hem wel chill zitten, ik af en toe niet zo erg. Ik merkte wel heel erg dat je hem nog kon sturen, dus ik dacht "nee ik moet niet de hele tijd denken pff wat is het heet, kut we zitten in de trein en kunnen er niet uit, nee ik moet positief denken, anders wordt het negatieve straks nog versterkt."
Gelukkig hielp het om positief te blijven denken, al voelde de rit niet erg lekker, ik was niet 100% lekker aan het chillen.
Toen we op een tussenstation tijd hadden om over te stappen, konden we snel wat water kopen, en zaten we niet meer in de trein tussen al die mensen en die hitte.
Toen we weer instapten zaten we in een cabine voor een paar man, en dat was veel beter dan tussen al die mensen.
Ook was het een stuk koeler in die cabine.
De rest van de reis verliep wel erg goed, we hebben ons kapot gelachen in de trein. Waar zijn we weer mee bezig?
Bij aankomst thuis nog een jointje gerookt en daarna wat nagepraat, om vervolgens te gaan slapen.
Het was weer een dag...pff heftig :P Ik ben wel voor het eerst overtuigd geraakt dat iemand inderdaad echt bad zou kunnen gaan.
Je moet het een beetje zien als een grote spiraal.
Je begint in het midden, en normaal ben je gewend in die spiraal omhoog te klimmen, naar het geluk.
Dit keer daalde ik een klein stukje af, door de hitte en het ongemakkelijk voelen in die trein waar ik echt liever niet inzat.
Ik denk dat als je dan niet "ingrijpt" en weer even de werking omdraaid in het postieve, het klimmen, dat je dan inderdaad steeds verder omlaag zou kunnen gaan.
Ook ben ik echt versteld van het effect, ik had eigenlijk niet echt tripeffecten, maar wel een beetje ongemakkelijk gevoel en ik had ook zoiets van "ik ben blij dat ik niet meer genomen heb"
Dit dus van 1/3 portie! en dat terwijl ik altijd zoveel nodig had om te trippen...
Ik zie wel in hoe belangrijk set en setting zijn, en dat je dus ook van kleine hoeveelheden de kracht niet mag onderschatten.
Paddo's, respect!
