Paddo's gevolg vraag

[Pjotr1]

Alvast excuus voor de lange post . Ik ben eind 20 en heb laatst een paddo trip gedaan na meerdere ervaringen met truffels. Op het moment van de onderstaande trip zat ik goed in m'n vel, ondanks dat ik wat stress had van werk.

Laatst mexicaantjes gedaan in een lage dosering, na een paar biertjes. De trip was supertof: kleuren veranderden en een ongelofelijke lachkick. Blikjes Energy erbij omdat ik die avond nog doorging naar een feestje (effecten waren grotendeels verdwenen). Die avond gewoon een gezellige verjaardag gehad in een kroeg en zijn daarna door de stad in gegaan. In de kroeg kreeg ik een wat onbehaaglijk (paniekerig) gevoel wat minder werd toen ik buiten ging staan. Verder een prima avond gehad, nu ongeveer zes weken terug.

Het vervolg was echter minder. Sindsdien ben ik erg bang dat er iets aan de hand is. Ik voel me niet helemaal mezelf. Een aantal klachten zijn:
- dat ik me niet Relax voel in sociale situaties (wat voorheen wel was), vooral niet waar veel mensen zijn.
- erg prikkelgevoelig: visuele prikkels "blijven hangen". Als ik naar een lamp kijk (of zelfs een bord) kan ik deze veel langer voor me zien op een witte muur.
- veel angsten: vooral dat ik geestelijke schade heb opgelopen
- gedachten die niet van mij lijken.
- heel veel dromen en nachtmerries, waarbij het ook aanvoelt alsof ik erg actief ben geweest. Ben overdag ook erg moe.
- het gevoel alsof ik de wereld anders zie: kan me moeilijker focussen en zie dingen vaag.

Belangrijk: ik ben al langs de huisarts én een psychiater gegaan. Diagnose van de psychiater was een angststoornis die zich uit in hypochondrie. Hier kan ik me deels in vinden. Toch blijf ik me afvragen of ik iets anders (blijvend) onder de leden heb en/of ik er wat aan kan doen. Ondanks dat ik grotendeels kan functioneren (sociaal en op werk) blijft er iets knagen. Ik realiseer me dat het erg veel gevraagd is maar toch ben ik benieuwd hoe jullie er tegenaan kijken.

Alvast bedankt voor een reactie

 

[Exceptional Insight]

Dat heb ik ook altijd na een trip. Trekt wel weer bij.

 

[Mindless]

De diagnose van de psychiater was een angststoornis? Godzijdank, nu weet je wat het is en kun je aan de verdovende middelen om die angststoornis goed de kop in te drukken. :P

Nee, even serieus. Als je het mij vraagt is er niets mis met je. Je hebt een kijkje gehad in je onderbewuste. Met andere woorden: dat wat onbewust was, is nu (gedeeltelijk) bewust geworden, oftewel: jij bent je er bewust van geworden en bent wat geschrokken van wat daar zit. De "experts" noemen het een angststoornis, maar dat lijkt mij een wat negatieve invalshoek. Als ik het zo zie, noem je erg typische symptomen op van iemand die in korte tijd even erg veel gezien heeft van wat daarbinnen allemaal zit.

Ik zou me niet al teveel zorgen gaan maken. En trek je alsjeblieft niet teveel aan van wat die psychiater zegt. Denken dat je nu een angststoornis hebt zal je geen ene moer helpen om beter te worden, waarschijnlijk eerder het tegenovergestelde. Wat het is, is dat psychedelica de deur naar het onderbewuste even open heeft gezet. Het onderbewuste is een feit. Het had er ook gezeten als jij niet aan de paddo's was geweest. Er zijn twee manieren om met het onderbewuste om te gaan: verdoven of bewust maken. De eerste optie is de makkelijke, maar houdt geen stand. De tweede optie is de moeilijke manier, maar dat is de lange termijn oplossing: bewustwording, acceptatie, meditatie. Niet iedereen is hier klaar voor en zal dus kiezen voor verdoving. De keuze is aan jezelf.

En nogmaals. Dit is het risico wat je neemt met psychedelica. Het is nu aan jezelf om daar een interpretatie aan te geven. Je kan zeggen dat het slecht is dat je je door paddo's nu ellendig voelt, maar je kunt ook zeggen dat de trip een waardevolle ervaring was die je heeft getoond wat er in je onderbewuste zat, zodat je er nu aan kunt gaan werken.

 

[Boomer_h5]

Alvast excuus voor de lange post . Ik ben eind 20 en heb laatst een paddo trip gedaan na meerdere ervaringen met truffels. Op het moment van de onderstaande trip zat ik goed in m'n vel, ondanks dat ik wat stress had van werk.

Laatst mexicaantjes gedaan in een lage dosering, na een paar biertjes. De trip was supertof: kleuren veranderden en een ongelofelijke lachkick. Blikjes Energy erbij omdat ik die avond nog doorging naar een feestje (effecten waren grotendeels verdwenen). Die avond gewoon een gezellige verjaardag gehad in een kroeg en zijn daarna door de stad in gegaan. In de kroeg kreeg ik een wat onbehaaglijk (paniekerig) gevoel wat minder werd toen ik buiten ging staan. Verder een prima avond gehad, nu ongeveer zes weken terug.

Het vervolg was echter minder. Sindsdien ben ik erg bang dat er iets aan de hand is. Ik voel me niet helemaal mezelf. Een aantal klachten zijn:
- dat ik me niet Relax voel in sociale situaties (wat voorheen wel was), vooral niet waar veel mensen zijn.
- erg prikkelgevoelig: visuele prikkels "blijven hangen". Als ik naar een lamp kijk (of zelfs een bord) kan ik deze veel langer voor me zien op een witte muur.
- veel angsten: vooral dat ik geestelijke schade heb opgelopen
- gedachten die niet van mij lijken.
- heel veel dromen en nachtmerries, waarbij het ook aanvoelt alsof ik erg actief ben geweest. Ben overdag ook erg moe.
- het gevoel alsof ik de wereld anders zie: kan me moeilijker focussen en zie dingen vaag.

Belangrijk: ik ben al langs de huisarts én een psychiater gegaan. Diagnose van de psychiater was een angststoornis die zich uit in hypochondrie. Hier kan ik me deels in vinden. Toch blijf ik me afvragen of ik iets anders (blijvend) onder de leden heb en/of ik er wat aan kan doen. Ondanks dat ik grotendeels kan functioneren (sociaal en op werk) blijft er iets knagen. Ik realiseer me dat het erg veel gevraagd is maar toch ben ik benieuwd hoe jullie er tegenaan kijken.

Alvast bedankt voor een reactie

Ik heb zelf de zelfde symptomen gehad en ik heb een lange tijd last gehad van HPPD (Hallucinogen persisting perception disorder)

HPPD gaat vaak ook gepaard met DP depersonalization en DR derealization

Hier vindt je veel info over HPPD https://erowid.org/psychoactives/health ... _faq.shtml

er bestaat altijd een risico dat je hppd oploopt na gebruik van psychoactieve als het al een lange tijd aanneemt moet je best langs een psychiater langs die verstand van heeft van HPPD
Gerard Alerliefste van partydrugslijn heeft daar veel kennis van.

Die symptoom dat je krijgt met naar een lamp te staren en je die op een muur blijf zien is dan een positieve after image en dat de wereld op een andere manier bekijk lijkt op derealisatie.
en krijgt ook een trip gevoel dat alsof je denkt steeds dat er iets niet klopt.

Het is allemaal geen ramp best dat je er niet lang met wacht als het lang aanhoud en gaat niet van zelf over moet je best snel hulp zoeken.

 

[Pjotr1]

Bedankt voor de reacties: geeft zeker stof tot nadenken. Denk dat het al een heleboel helpt als ik m'n mindset kan veranderen en ervan overtuigd raak dat ik niet langzaam nin één of ander geestelijke toestand aan het raken ben. Toch blijven psychedelica interessant al twijfel ik wel of ik het ooit nog kan/durf te gebruiken. Jullie enig advies hierin?

 

[Jixx]

De diagnose van de psychiater was een angststoornis? Godzijdank, nu weet je wat het is en kun je aan de verdovende middelen om die angststoornis goed de kop in te drukken. :P

Nee, even serieus. Als je het mij vraagt is er niets mis met je. Je hebt een kijkje gehad in je onderbewuste. Met andere woorden: dat wat onbewust was, is nu (gedeeltelijk) bewust geworden, oftewel: jij bent je er bewust van geworden en bent wat geschrokken van wat daar zit. De "experts" noemen het een angststoornis, maar dat lijkt mij een wat negatieve invalshoek. Als ik het zo zie, noem je erg typische symptomen op van iemand die in korte tijd even erg veel gezien heeft van wat daarbinnen allemaal zit.

Ik zou me niet al teveel zorgen gaan maken. En trek je alsjeblieft niet teveel aan van wat die psychiater zegt. Denken dat je nu een angststoornis hebt zal je geen ene moer helpen om beter te worden, waarschijnlijk eerder het tegenovergestelde. Wat het is, is dat psychedelica de deur naar het onderbewuste even open heeft gezet. Het onderbewuste is een feit. Het had er ook gezeten als jij niet aan de paddo's was geweest. Er zijn twee manieren om met het onderbewuste om te gaan: verdoven of bewust maken. De eerste optie is de makkelijke, maar houdt geen stand. De tweede optie is de moeilijke manier, maar dat is de lange termijn oplossing: bewustwording, acceptatie, meditatie. Niet iedereen is hier klaar voor en zal dus kiezen voor verdoving. De keuze is aan jezelf.

En nogmaals. Dit is het risico wat je neemt met psychedelica. Het is nu aan jezelf om daar een interpretatie aan te geven. Je kan zeggen dat het slecht is dat je je door paddo's nu ellendig voelt, maar je kunt ook zeggen dat de trip een waardevolle ervaring was die je heeft getoond wat er in je onderbewuste zat, zodat je er nu aan kunt gaan werken.

Ik vind een angststoornis iets anders als angst. Ieder mens kent zo goed als een vorm van angst op sommige momenten, en ook bij een trip kun je angstig worden. Maar dan is er nog geen sprake van een angststoornis. Die heb je pas als je er niet meer zomaar uitkomt, en dit kan wel degelijk door drugs en andere factoren in stand worden gebracht. In die zin als je van een stoornis gaat praten is er echt iets goed fout gegaan, en dat staat los van de trip. Op dat moment spelen andere factoren een rol die ervoor zorgen dat het stoornis is geworden. Dan ga je al eerder spreken van bepaalde hormonen die niet meer goed worden overgedragen van neuron tot neuron en de buffer die je normaal hebt voor later hergebruik is er niet en dus kom je tekort. Daarnaast heb je natuurlijk ook het psychische gedeelte zoals anticipatie angst die kan ontstaan. Daarmee kom je in een neerwaarts spiraal terecht waarin angst teveel de overhand heeft gekregen. Dat deze hormonen niet meer correct kunnen functioneren kan in eerste instantie wel door drugs ontregeld worden in combinatie met allerlei factoren die je niet mee kunt nemen in je berekening, simpelweg omdat ze niet voorspelbaar zijn of zomaar te berekenen zijn. Dus er zullen altijd factoren in meespelen die de situatie compleet kunnen veranderen of doen omslaan, en dat je dus jaren goede ervaringen met een bepaalde stof had, en dan ineens niet meer hebt of zo is helemaal niet zo vreemd eigenlijk.

 

[Boomer_h5]

Bedankt voor de reacties: geeft zeker stof tot nadenken. Denk dat het al een heleboel helpt als ik m'n mindset kan veranderen en ervan overtuigd raak dat ik niet langzaam nin één of ander geestelijke toestand aan het raken ben. Toch blijven psychedelica interessant al twijfel ik wel of ik het ooit nog kan/durf te gebruiken. Jullie enig advies hierin?

Ja denk dat je beter maar niet zou gebruiken, ik lees aan je verhaal dat je gevoelig bent kan het helemaal erger maken zolang je niet weer helemaal sterk in je schoenen staat.