Toto, I've a feeling we're not in Kansas anymore!
Edit: Foto's verwijderd, sorry
Waar moet ik in godsnaam beginnen? Ik heb vannacht de meest heftige en chaotische trip van m'n leven gehad. Hoewel ik bijna alles ben vergeten en voor het deel dat ik nog wel weet simpelweg geen woorden weet te bedenken ga ik toch mijn best doen alles zo goed mogelijk te omschrijven. Gisterenmiddag eerst in m'n eentje naar de stad geweest, dat was al een hel op zich, anderhalf uur onderweg en niemand om tegen aan te praten. Na mij een weg te hebben gebaand door een stad gevuld met junkies en door microfoons blèhrende Jehova getuigen, kom ik dan eindelijk bij de smartshop waar dezelfde vrouw die mij vorige week had geholpen al met een grote glimlach op me aan het wachten was. Stiekem hopend dat ze eindelijk Hawaaiiaanse paddenstoelen had, maar ervan uitgaande dat dit niet zo was, werd ik blij verrast toen ze zei dat ze nog 8 bakjes over had! Enfin, afgerekend, snel naar huis gegaan en dezelfde routine gevolgd als vorige week, proberen zo weinig mogelijk te eten, lavalamp opwarmen (wat blijft dat toch een geniale uitvinding) en wachten tot m'n ouders gingen slapen. Ergens tussen 00:00 en 00:30 was het dan eindelijk zo ver, ik had net als vorige keer de paddenstoelen op een boterham met pindakaas gedaan, maar deze keer er hageslag bijgegooid om de smaak nog meer te verbergen. Ik heb een paar weken terug een thuisbioscoopje gekocht, dus die ging aan met The wizard of Oz in de dvdspeler.
Het eten van m'n creatie was deze keer veel minder erg dan voorgaande keren, een enkele keer wel kotsneigingen gehad, maar verder viel het mee. Ik probeer me niet aan te stellen, maar ik vind die dingen echt te walgelijk voor woorden. Het duurde deze keer langer dan normaal voordat de trip begon, misschien omdat ik het allemaal veel te snel had opgegeten. Maar na een half uur ofzo begon ik me al een beetje ongemakkelijk te voelen, de misselijkheid begon goed te komen, ik werd een beetje zenuwachtig en kreeg de bekende zweethandjes. Het duurde echter nog wel een tijdje voordat de echte trip begon, ik heb zeker een half uur het gevoel gehad alsof ik vast zat tussen 2 werelden in en dat er aan beide kanten flink aan me werd getrokken, het feit dat ik ontzettend misselijk was en steeds dacht dat ik moest kotsen maakten het nou niet bepaald beter. Toen ik eindelijk in de droomwereld terecht kwam, kwam alles ook in een sneltreinvaart op me af, het leek wel alsof de trip in brokken naar me toe werd gegooid, want ik schrok steeds toen ik een soort klap aan de binnenkant van m'n hoofd voelde, dat gepaard ging met krakend en piepend geluid. Ik werd ook helemaal meegezogen in de film en was in m'n hoofd de liedjes keihard aan het meezingen. Tot op een gegeven moment de film hele rare dingen ging doen, rare geluiden ging maken, de acteurs in het wilde weg door elkaar heen aan het schreeuwen waren in een voor mij onverstaanbaar gebrabbel. Toen ben ik maar met m'n rug naar de tv gaan liggen en gewacht tot alle chaos voorbij was, uitzetten was geen optie, wist ik veel dat dat ook kon.
Vanaf het moment dat de film afgelopen was begon de chaos pas echt, ik dacht overal armen en handen in te zien en er vielen steeds schaduwen uit de muur en de deur, waarvan ik in de veronderstelling was dat dit geld was, maar steeds als ik op wilde staan (niet dat ik daartoe in staat was, maar ik wilde het wel heel graag) om te kijken, was het weer weg, erg frustrerend. Ik was ook zeker de helft van de trip in de weer met m'n tongpiercing, ik snapte er niks van, het voelde net of het ding los in m'n mond lag, maar het met energie kon laten bewegen ofzo.. en ik wilde aan iedereen "laten zien" hoe raar het voelde, maar er was niemand. Geen zichtbare personen in ieder geval, ik heb wel het gevoel gehad alsof m'n kamer de hele nacht vol gestaan heeft met mensen. Het mooiste was dat ik het gevoel had dat ik de hele wereld afreisde, tussen bergen en over meren heen vloog, het staat me nog heel erg bij dat ik in Portugal geweest ben, hoe dit kan begrijp ik nog steeds niet, ik ben daar nooit geweest en heb geen idee hoe het er daar uitziet, maar vanacht was het allemaal heel duidelijk (dit alles gebeurde uiteraard met m'n ogen dicht, ik zag geen water en bergen in m'n kamer:P). Ik heb ook een tijdje gedacht dat ik een psychiatrisch patiënt was en handelde hier ook naar, omdat ik m'n blacklight aan had staan leken alle wit gekleurde dingen helemaal tot leven te komen en ik associeerde de kleur wit op dat moment met een psychiatrische inrichting.
Ik was voor m'n gevoel over de muren aan het lopen en op het plafond aan het dansen, ik was een hele tijd met speeksel aan het kliederen, ik was echt een mongooltje! Ook ben ik tot de meest bizarre ontdekkingen gekomen die te gênant zijn om hier neer te zetten, dus ik denk dat ik die maar voor mezelf houd. Ik was de 2e helft van de trip (ik heb het voor het gemak maar in 2 delen opgesplitst, 1 helft met zo'n zware bodyload dat ik me amper kon bewegen en de 2e waar die compleet van me af viel en ik rondjes aan het lopen was op m'n bed en op de muren gedanst heb) steeds met m'n telefoon aan de gang, steeds als ik iets moois zag, moest ik er een foto van maken, als ik ze nu bekijk snap ik dat niemand daar ook maar iets van begrijpt, maar voor mij was het allemaal heel duidelijk, vooral de foto waar ik dacht dat er licht uit m'n vinger kwam, dat later veranderde in een gat en ik dus dacht dat ik door m'n vinger heen kon kijken.
Ik schrok echt ontzettend toen ik met m'n handen aan de muur aan het voelen was en hier foto's van wilde maken en het in 1 klap allemaal weg was, datzelfde gevoel dat je misschien wel kent als je bijna slaapt en je "valt eruit" zeg maar, als je zo wakker schrikt, dat had ik dus. Alles draaide nog wel en schommelde zachtjes heen en weer, de lijnen van alle spullen liepen nog wat door elkaar heen, maar de echte trip was vrijwel helemaal verdwenen. Dit was om een uur of 5 geloof ik, maar ik heb zeker tot een uur of 8 nog na liggen schokken. Van 08:00 tot een uur of 13:00 weet ik niks meer, ik weet niet of ik geslapen heb, of dat ik al die tijd gewoon gelegen heb, maar uitgerust was ik wel, ik ben nog steeds niet moe. Toch wel jammer dat ik niet met het report ben begonnen zodra ik de kans kreeg, er is nog zo veel meer gebeurd, maar ik ben het allemaal kwijt. Better luck next time
(Sorry voor de chaos, maar zo ervaarde ik het ook)
Edit: Foto's verwijderd, sorry
Waar moet ik in godsnaam beginnen? Ik heb vannacht de meest heftige en chaotische trip van m'n leven gehad. Hoewel ik bijna alles ben vergeten en voor het deel dat ik nog wel weet simpelweg geen woorden weet te bedenken ga ik toch mijn best doen alles zo goed mogelijk te omschrijven. Gisterenmiddag eerst in m'n eentje naar de stad geweest, dat was al een hel op zich, anderhalf uur onderweg en niemand om tegen aan te praten. Na mij een weg te hebben gebaand door een stad gevuld met junkies en door microfoons blèhrende Jehova getuigen, kom ik dan eindelijk bij de smartshop waar dezelfde vrouw die mij vorige week had geholpen al met een grote glimlach op me aan het wachten was. Stiekem hopend dat ze eindelijk Hawaaiiaanse paddenstoelen had, maar ervan uitgaande dat dit niet zo was, werd ik blij verrast toen ze zei dat ze nog 8 bakjes over had! Enfin, afgerekend, snel naar huis gegaan en dezelfde routine gevolgd als vorige week, proberen zo weinig mogelijk te eten, lavalamp opwarmen (wat blijft dat toch een geniale uitvinding) en wachten tot m'n ouders gingen slapen. Ergens tussen 00:00 en 00:30 was het dan eindelijk zo ver, ik had net als vorige keer de paddenstoelen op een boterham met pindakaas gedaan, maar deze keer er hageslag bijgegooid om de smaak nog meer te verbergen. Ik heb een paar weken terug een thuisbioscoopje gekocht, dus die ging aan met The wizard of Oz in de dvdspeler.
Het eten van m'n creatie was deze keer veel minder erg dan voorgaande keren, een enkele keer wel kotsneigingen gehad, maar verder viel het mee. Ik probeer me niet aan te stellen, maar ik vind die dingen echt te walgelijk voor woorden. Het duurde deze keer langer dan normaal voordat de trip begon, misschien omdat ik het allemaal veel te snel had opgegeten. Maar na een half uur ofzo begon ik me al een beetje ongemakkelijk te voelen, de misselijkheid begon goed te komen, ik werd een beetje zenuwachtig en kreeg de bekende zweethandjes. Het duurde echter nog wel een tijdje voordat de echte trip begon, ik heb zeker een half uur het gevoel gehad alsof ik vast zat tussen 2 werelden in en dat er aan beide kanten flink aan me werd getrokken, het feit dat ik ontzettend misselijk was en steeds dacht dat ik moest kotsen maakten het nou niet bepaald beter. Toen ik eindelijk in de droomwereld terecht kwam, kwam alles ook in een sneltreinvaart op me af, het leek wel alsof de trip in brokken naar me toe werd gegooid, want ik schrok steeds toen ik een soort klap aan de binnenkant van m'n hoofd voelde, dat gepaard ging met krakend en piepend geluid. Ik werd ook helemaal meegezogen in de film en was in m'n hoofd de liedjes keihard aan het meezingen. Tot op een gegeven moment de film hele rare dingen ging doen, rare geluiden ging maken, de acteurs in het wilde weg door elkaar heen aan het schreeuwen waren in een voor mij onverstaanbaar gebrabbel. Toen ben ik maar met m'n rug naar de tv gaan liggen en gewacht tot alle chaos voorbij was, uitzetten was geen optie, wist ik veel dat dat ook kon.
Vanaf het moment dat de film afgelopen was begon de chaos pas echt, ik dacht overal armen en handen in te zien en er vielen steeds schaduwen uit de muur en de deur, waarvan ik in de veronderstelling was dat dit geld was, maar steeds als ik op wilde staan (niet dat ik daartoe in staat was, maar ik wilde het wel heel graag) om te kijken, was het weer weg, erg frustrerend. Ik was ook zeker de helft van de trip in de weer met m'n tongpiercing, ik snapte er niks van, het voelde net of het ding los in m'n mond lag, maar het met energie kon laten bewegen ofzo.. en ik wilde aan iedereen "laten zien" hoe raar het voelde, maar er was niemand. Geen zichtbare personen in ieder geval, ik heb wel het gevoel gehad alsof m'n kamer de hele nacht vol gestaan heeft met mensen. Het mooiste was dat ik het gevoel had dat ik de hele wereld afreisde, tussen bergen en over meren heen vloog, het staat me nog heel erg bij dat ik in Portugal geweest ben, hoe dit kan begrijp ik nog steeds niet, ik ben daar nooit geweest en heb geen idee hoe het er daar uitziet, maar vanacht was het allemaal heel duidelijk (dit alles gebeurde uiteraard met m'n ogen dicht, ik zag geen water en bergen in m'n kamer:P). Ik heb ook een tijdje gedacht dat ik een psychiatrisch patiënt was en handelde hier ook naar, omdat ik m'n blacklight aan had staan leken alle wit gekleurde dingen helemaal tot leven te komen en ik associeerde de kleur wit op dat moment met een psychiatrische inrichting.
Ik was voor m'n gevoel over de muren aan het lopen en op het plafond aan het dansen, ik was een hele tijd met speeksel aan het kliederen, ik was echt een mongooltje! Ook ben ik tot de meest bizarre ontdekkingen gekomen die te gênant zijn om hier neer te zetten, dus ik denk dat ik die maar voor mezelf houd. Ik was de 2e helft van de trip (ik heb het voor het gemak maar in 2 delen opgesplitst, 1 helft met zo'n zware bodyload dat ik me amper kon bewegen en de 2e waar die compleet van me af viel en ik rondjes aan het lopen was op m'n bed en op de muren gedanst heb) steeds met m'n telefoon aan de gang, steeds als ik iets moois zag, moest ik er een foto van maken, als ik ze nu bekijk snap ik dat niemand daar ook maar iets van begrijpt, maar voor mij was het allemaal heel duidelijk, vooral de foto waar ik dacht dat er licht uit m'n vinger kwam, dat later veranderde in een gat en ik dus dacht dat ik door m'n vinger heen kon kijken.
Ik schrok echt ontzettend toen ik met m'n handen aan de muur aan het voelen was en hier foto's van wilde maken en het in 1 klap allemaal weg was, datzelfde gevoel dat je misschien wel kent als je bijna slaapt en je "valt eruit" zeg maar, als je zo wakker schrikt, dat had ik dus. Alles draaide nog wel en schommelde zachtjes heen en weer, de lijnen van alle spullen liepen nog wat door elkaar heen, maar de echte trip was vrijwel helemaal verdwenen. Dit was om een uur of 5 geloof ik, maar ik heb zeker tot een uur of 8 nog na liggen schokken. Van 08:00 tot een uur of 13:00 weet ik niks meer, ik weet niet of ik geslapen heb, of dat ik al die tijd gewoon gelegen heb, maar uitgerust was ik wel, ik ben nog steeds niet moe. Toch wel jammer dat ik niet met het report ben begonnen zodra ik de kans kreeg, er is nog zo veel meer gebeurd, maar ik ben het allemaal kwijt. Better luck next time
(Sorry voor de chaos, maar zo ervaarde ik het ook)
