Hallo,
Een hele goede vriend van mij (althans eerder wel, heb nu toch echt het gevoel dat de verslaving tussen ons in komt te staan) is verslaafd aan de speed. Hij is nu 22 en het lijkt nu nogal uit de hand te zijn gelopen.
Toen wij allebei rond de 15 waren begonnen we samen met het gebruiken van drugs. Het begon bij een jointje en later kwamen daar, zoals het vaak gaat, andere middelen bij (pep, pillen, sos). De frequentie van gebruik van de verschillende harddrugs viel nog wel mee op het begin, wel was het toen al duidelijk dat hij behoorlijk verslavingsgevoelig was, hij was immers al flink verslaafd aan wiet (8/10 joints per dag). Zelf lustte ik ook wel een jointje, maar duidelijk in mindere mate. Naar verloop van tijd begon mijn vriend ook meer pep te gebruiken. Eerst was het één keer in de week, maar al snel ging dit naar meerdere malen per week (bijna dagelijks), dit hield hij dan ongeveer dan ongeveer 3/4 maanden zo vol (de zomermaanden) en daarna lukte het hem om weer flink te minderen (alleen nog maar in het weekend en ook wel eens maanden niet). De zomer erop was dan eigenlijk weer precies hetzelfde patroon te zien; er werd weer 3/4 maanden volop gebruikt (ook tijdens werk etc) en daarna minderde hij weer erg makkelijk. Ikzelf zei altijd wel tegen hem dat ik het niet zo verstandig vond om op werk te gebruiken en wees toch op de risico's. Zelf gebruikte ik ook soms nog pep (één keer in de maand ongeveer). Omdat ik zelf de stof dus kende en omdat ik zag dat hij goed kon minderen zag ik er het probleem niet zo van in.
Deze zomer was eigenlijk weer hetzelfde patroon te zien. Echter zette dit na de zomer door. Ik had in de tussentijd besloten dat ik nooit meer pep hoefde te hebben. Ik ben nogal fanatiek met gewichtheffen (powerliften) dus ik wilde zo'n schadelijke stof eigenlijk niet meer in het lichaam (ondanks dat ik het maar soms deed). Ik zei dit ook tegen mijn vriend. In de tussentijd zag ik dat hij steeds meer begon te gebruiken. Ik sprak hem hierop aan, maar niet op harde toon. Ik vertelde hem dat hij slim genoeg was om zelf te kunnen zien dat het de hand uit liep. Echter stopte het gebruik niet en begonnen ik en een andere vriend van mij te merken dat hij begon te liegen over het gebruik. Aan het begin twijfelde ik er aan of dat nou echt zo was, of dat het toevallig was dat hij zo opgewekt was. Het gebruik in het algemeen werd niet ontkend, maar hij wilde mij en mijn andere vriend laten geloven dat hij het veel minder deed dan dat hij het eigenlijk deed. Het leek wel alsof hij erg overmoedig werd en dacht dat hij ons met de domste smoesjes kon misleiden (zie er zo brak uit want ik heb weinig geslapen want ik probeer te stoppen met blowen etc).
Midden december gaf hij mij aan dat hij vanaf 2014 helemaal zou stoppen met het gebruik. Ik was de kerstvakantie weg en was rond 6 januari weer in Nederland. Heb hem toen drie dagen achter elkaar gezien en hij was alle drie de keren onder invloed van pep. Ik heb hier toen niks van gezegd, maarja het sprak nogal voor zich. Hij had bijvoorbeeld al 3 dikke prive joints achter zijn kiezen en zat nog steeds gigantisch te praten met de ogen wagenwijd open. Daarnaast begon hij er steeds slechter uit te zien. Het gezicht was helemaal ingevallen en hij ging ook helemaal niet meer mee naar de sportschool. In de week erna merkte ik dat hij mij steeds meer probeerde te ontwijken. Ik vroeg hem om mee te gaan naar de sportschool. Eerst zei hij telkens dat hij zou komen, waarna hij telkens 5 minuten voor tijd afzegde met een anders smoesje. Uiteindelijk gister gezien en ik schrok me echt dood. Binnen 10 dagen was hij zoveel afgevallen.... Ik heb veel mensen gezien die er echt brak ergens van hebben uitgezien, maar dit zag er echt ernstig uit. Volgens hem kwam het doordat hij weinig had geslapen omdat hij niet had geblowd, maarja ik weet beter.
Nu vraag ik mijzelf af wat ik moet doen. Ik zou hem graag willen confronteren, rechtstreeks, maar ik ben bang dat dit averechts werkt.......
Een hele goede vriend van mij (althans eerder wel, heb nu toch echt het gevoel dat de verslaving tussen ons in komt te staan) is verslaafd aan de speed. Hij is nu 22 en het lijkt nu nogal uit de hand te zijn gelopen.
Toen wij allebei rond de 15 waren begonnen we samen met het gebruiken van drugs. Het begon bij een jointje en later kwamen daar, zoals het vaak gaat, andere middelen bij (pep, pillen, sos). De frequentie van gebruik van de verschillende harddrugs viel nog wel mee op het begin, wel was het toen al duidelijk dat hij behoorlijk verslavingsgevoelig was, hij was immers al flink verslaafd aan wiet (8/10 joints per dag). Zelf lustte ik ook wel een jointje, maar duidelijk in mindere mate. Naar verloop van tijd begon mijn vriend ook meer pep te gebruiken. Eerst was het één keer in de week, maar al snel ging dit naar meerdere malen per week (bijna dagelijks), dit hield hij dan ongeveer dan ongeveer 3/4 maanden zo vol (de zomermaanden) en daarna lukte het hem om weer flink te minderen (alleen nog maar in het weekend en ook wel eens maanden niet). De zomer erop was dan eigenlijk weer precies hetzelfde patroon te zien; er werd weer 3/4 maanden volop gebruikt (ook tijdens werk etc) en daarna minderde hij weer erg makkelijk. Ikzelf zei altijd wel tegen hem dat ik het niet zo verstandig vond om op werk te gebruiken en wees toch op de risico's. Zelf gebruikte ik ook soms nog pep (één keer in de maand ongeveer). Omdat ik zelf de stof dus kende en omdat ik zag dat hij goed kon minderen zag ik er het probleem niet zo van in.
Deze zomer was eigenlijk weer hetzelfde patroon te zien. Echter zette dit na de zomer door. Ik had in de tussentijd besloten dat ik nooit meer pep hoefde te hebben. Ik ben nogal fanatiek met gewichtheffen (powerliften) dus ik wilde zo'n schadelijke stof eigenlijk niet meer in het lichaam (ondanks dat ik het maar soms deed). Ik zei dit ook tegen mijn vriend. In de tussentijd zag ik dat hij steeds meer begon te gebruiken. Ik sprak hem hierop aan, maar niet op harde toon. Ik vertelde hem dat hij slim genoeg was om zelf te kunnen zien dat het de hand uit liep. Echter stopte het gebruik niet en begonnen ik en een andere vriend van mij te merken dat hij begon te liegen over het gebruik. Aan het begin twijfelde ik er aan of dat nou echt zo was, of dat het toevallig was dat hij zo opgewekt was. Het gebruik in het algemeen werd niet ontkend, maar hij wilde mij en mijn andere vriend laten geloven dat hij het veel minder deed dan dat hij het eigenlijk deed. Het leek wel alsof hij erg overmoedig werd en dacht dat hij ons met de domste smoesjes kon misleiden (zie er zo brak uit want ik heb weinig geslapen want ik probeer te stoppen met blowen etc).
Midden december gaf hij mij aan dat hij vanaf 2014 helemaal zou stoppen met het gebruik. Ik was de kerstvakantie weg en was rond 6 januari weer in Nederland. Heb hem toen drie dagen achter elkaar gezien en hij was alle drie de keren onder invloed van pep. Ik heb hier toen niks van gezegd, maarja het sprak nogal voor zich. Hij had bijvoorbeeld al 3 dikke prive joints achter zijn kiezen en zat nog steeds gigantisch te praten met de ogen wagenwijd open. Daarnaast begon hij er steeds slechter uit te zien. Het gezicht was helemaal ingevallen en hij ging ook helemaal niet meer mee naar de sportschool. In de week erna merkte ik dat hij mij steeds meer probeerde te ontwijken. Ik vroeg hem om mee te gaan naar de sportschool. Eerst zei hij telkens dat hij zou komen, waarna hij telkens 5 minuten voor tijd afzegde met een anders smoesje. Uiteindelijk gister gezien en ik schrok me echt dood. Binnen 10 dagen was hij zoveel afgevallen.... Ik heb veel mensen gezien die er echt brak ergens van hebben uitgezien, maar dit zag er echt ernstig uit. Volgens hem kwam het doordat hij weinig had geslapen omdat hij niet had geblowd, maarja ik weet beter.
Nu vraag ik mijzelf af wat ik moet doen. Ik zou hem graag willen confronteren, rechtstreeks, maar ik ben bang dat dit averechts werkt.......
