1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.
  2. Hey, waar zijn de Tripreports van de Maand gebleven?

    Ben je de Tripreports van de Maand en andere toptripreports kwijt? Deze hebben we onlangs verzameld in een eigen subforum, getiteld Tripreport Toppers. In dit subforum staan alle toppers in chronologische volgorde verzameld. Lekker makkelijk terugzoeken!

    Ontzet Notitie

Psy-Fi 2019 - Het was me er weer eentje

Discussie in 'Trip reports' gestart door verwondering, 11 sep 2019.

Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
  1. verwondering

    verwondering Bewuste gebruiker Top Tripreporter

    Tijdens Psy-Fi heb ik meerdere trips meegemaakt, en in plaats van een tripreport te schrijven over één bepaalde trip, heb ik besloten mijn complete Psy-Fi-belevenis maar samen te vatten in één verhaal.

    Maandag en dinsdag

    Dit is vrij kort samen te vatten. Aankomst, boodschappen halen, postpakketten ophalen, van hot naar her fietsen, EHBO-post ivm een keelontsteking, tent en partytent opzetten.

    Uiteindelijk heeft mijn buurvrouw van vorig jaar op de camping een gouden tip. Fluimicil bruistabletten. Binnen 24 uur neemt de keelontsteking af naar nauwelijks merkbaar.

    Momenteel is hij weer in volle hevigheid losgebarsten. Mijn keelontsteking heeft gedurende Psy-Fi een pauze genomen. Ik vind het allang best. Het maakt alleen momenteel de heimwee terug naar Psy-Fi nòg groter.

    856b7fb5-5ecc-45e8-9d4f-3bd935890dca.jpg

    Op dinsdagavond nekken uiteindelijk veel te vroeg naar mijn zin de te snelle biertjes in combinatie met de ballonnen mij, wat een zeer charmante foto van een dronken verwondering in slaapzak oplevert. Bedankt hè acht.zes. :wink:

    Een uurtje of twee later word ik weer wakker, hoor ik hoe nog vele ballonnen gevuld worden en acht.zes zich bont en blauw valt. Het klinkt vanuit mijn tent best grappig.

    Woensdag

    In de ochtend voel ik nog wat keelpijn, een aantal uur later is dit volledig verdwenen. En dat komt wel èrg goed uit, want vandaag heb ik mijn LSD-trip gepland.

    Met z'n drieën - X, acht.zes en ik - besluiten we in plaats van in de rij voor de douches, naar het strandje te gaan om ons daar op te frissen. Na het zwemmen zitten we nog even op het strandje, en komt er twee man beveiliging naar ons toe. Ik ben op dat moment de enige die nog in mijn blote kont zit, en ik word vriendelijk verzocht een broek aan te trekken. Wablief? Je maakt een grapje toch zeker?

    De beste man maakt geen grapje, en weet ons ook te vertellen dat het ook op het festivalterrein verboden is om naakt te zwemmen. Ik weet niet wat ik hoor en voel een flink stukje rebellie in mij opborrelen.

    Rond 14:00 leg ik 300 mcg onder mijn tong en lopen we naar het festivalterrein. Onderweg komen we dezelfde beveiliger weer tegen, en meteen spreekt hij ons aan met de mededeling dat het een vergissing was. Op de camping is het weliswaar strikt gekleed, op het festivalterrein niet. Puntje erbij voor deze man, sportief dat hij zijn vergissing toegeeft. Camping Oost is bij deze omgedoopt tot Camping Preuts.

    Bijna bij de ingang van camping Noord komt X erachter dat hij nog iets op de camping heeft laten liggen. Ik bied hem mijn fiets te leen aan zodat hij niet zo lang onderweg zou zijn.

    Bij de poort aangekomen vindt een beveiliger de doos slagroompatronen in mijn tas en vertelt mij dat dit dit jaar niet meer mag. Jammer, ik mag tijdens een trip graag een ballonnetje gebruiken. 2,50 voor een ballon op het terrein vind ik wat prijzig. Ik kan gelukkig mijn slagroomspullen even bij mijn oude buurvrouwtje stallen zodat ik niet helemaal terug naar de camping hoef, en ga opnieuw door de poort. Acht.zes is inmiddels alvast doorgelopen, dus ik besluit maar even wat rond te lopen en de rest waarschijnlijk later wel weer tegen te komen.

    De LSD maakt mijn benen slap. Dit heb ik wel vaker in de opkomst, dus ik doe nog even rustig aan. Dansen bij de mainstage komt straks wel. Even een rondje lopen en misschien even zwemmen. Ergens vind ik het wel grappig hoe langzaam en duidelijk onder invloed ik over het terrein heen wandel. Het maakt ook helemaal niets uit. Een bankje. Even zitten, en de enige gevulde ballon die ik heb meegenomen nuttigen. En weer verder lopen.

    Ik besluit langzaamaan in de richting van de chillout stage te lopen. Ik weet dat Vermillion en haar vriend daar vaak uithangen, en aangezien ik nog helemaal niet met hen heb afgesproken hoop ik ze daar tegen te komen. Daar aangekomen kijk ik even rond maar zie ik ze niet.

    Het prachtige strandje daar lonkt mij en de muziek die bij de chillout stage vandaan komt bevalt mij bijzonder goed, dus ik spreid mijn handdoek uit op een vrij stukje strand, kleed mij uit en loop te water.

    Zwemmen op LSD is bijzonder, elke keer weer. Het water voelt totaal niet koud wanneer ik er enkeldiep in loop. Ik loop naar een iets dieper stuk en laat mij achterover vallen. De blauwe lucht met witte wolkjes groet mij. Een Zonnaturalandschap openbaart zich aan mij: alles is perfect. De lucht, het water, het zand onder mijn voeten en kont, de stukjes land met bomen in de verte, de zon. Er lijkt een mist boven het water te hangen. Mensen in een meerpersoonskano roeien in stug tempo precies bij mij vandaan, waardoor de wirwar van rondgaande peddels iets mystieks heeft. De kano verdwijnt in de mist. Ik lig op mijn buik in het ondiepe water, swaffel de zandbodem, en geniet van alles om mij heen.

    Ik ga weer op het strand liggen. Ik kijk naar de mensen om mij heen en hoop eigenlijk stiekem een bekende tegen te komen. Ik begin me even een beetje alleen te voelen. Eigenlijk waren we met zijn drieën, maar uiteindelijk lig ik hier in mijn eentje. Maakt niet uit, zometeen krijg ik weer kracht in mijn benen en ga ik over het terrein wandelen. Dan kom ik vast iemand tegen. Maar voorlopig lig ik hier nog wel goed. De sfeer is goed, de locatie is perfect, de muziek is fijn. Ik neem nog even de tijd. Af en toe het water in om af te koelen.

    16:45. Ik besluit toch maar eens naar acht.zes te bellen om te vragen waar zij uithangen. Ze zijn weer terug op de camping en komen straks weer naar het festivalterrein. Daar ben ik blij om. Ik heb niets meer over mijn fiets vernomen en dat vind ik eigenlijk best jammer, want ik had graag even wat spullen van de camping opgehaald. Lopend is dat echt te ver om even snel te doen. Bovendien hikt mijn energie nog steeds tegen het nulpunt aan, dus veel lopen zie ik niet zitten. Ik besluit op dezelfde plaats gewoon te blijven wachten tot ze hier zijn. Dan heb ik mijn fiets weer en kan ik gaan waar ik maar wil.

    17:15. Ik kom op het idee dat ik ook aan acht.zes kan vragen wat spullen mee te nemen, aangezien hij toch van de camping vandaan komt, dus ik bel hem daarover. Ze staan net op het punt om deze kant uit te komen dus dat treft. Ik beschrijf zo goed als het kan waar ik mij op dat moment precies bevind en hoop maar dat ze het begrijpen.

    Al mediterend krijg ik visioenen waarin een realiteit zich openbaart waarin alles wat we dagelijks ervaren slechts een illusie is. De werkelijkheid is er niet één van ruimte en materie. We leven in Plato's grot. Wat we zien is niet wat daadwerkelijk ìs.

    Bewustzijn is fundamenteel, niet ruimtetijd. Wat wij waarnemen bestaat niet echt, wij produceren het zelf. Het is een gewaarwording die vaak in mijn trips terugkomt, in vele gedaanten. De trip brengt echter niet meer diepgang dan dat ik eerder heb meegemaakt, daarvoor is blijkbaar de dosering te laag. Of ik concentreer mij niet op de juiste manier.

    Ineens zie ik Fenrir en Spacey Ostrich langslopen. Ze lopen even naar mij toe en we maken een kort praatje. Fijn om even een bekende tegen te komen.

    18:00. Ik begin me nu toch echt steeds ongemakkelijker te voelen. De trip is intens, en ik denk dat ik niet zelf in staat ben om hen te gaan zoeken. Ook voel ik mij weinig mobiel zo zonder mijn fiets bij me. Ik bel acht.zes nog maar eens om te vragen waar ze uithangen. Ik trek mijn broek maar weer aan want ik voel me er op dat moment niet zo gemakkelijk bij om het hele festivalterrein naakt over te lopen. Ze blijken redelijk in de buurt te zijn, en na twintig minuten treffen we elkaar eindelijk. Een last valt van me af, maar helaas heeft X mijn fiets niet meegenomen maar onderweg ergens neergezet.

    We leggen onze kleedjes op een gerieflijke plek neer en ik besluit mijn fiets maar te gaan zoeken op aanwijzing van X. Vlak vòòr de plek waar X terugging naar de camping zou hij mijn fiets gestald hebben. Een aardig eindje lopen dus. Maar helaas. Na een half uur lopen blijkt mijn fiets daar in geen velden of wegen te bekennen. Ik bel hen op, maar helaas, er wordt niet opgenomen. Ik loop heen en weer, helemaal terug naar de camping, en weer naar het festivalterrein. In hoog tempo blijf ik heen en weer lopen, overal aan het zoeken. Onderweg kom ik Wiz tegen. Ze komt net met haar rolkoffer op het festival aan en is al een tijdje op zoek naar de Kartents, de kartonnen tenten. Ik had haar graag willen helpen, en met een fiets zou dat veel gemakkelijker zijn geweest. Lopend gaat alles zo langzaam. Ik besluit als een gek door te zoeken naar mijn fiets, ondertussen elke vijf minuten bellend in de hoop hen aan de lijn te krijgen. Ondertussen voel ik mijn laatste LSD-effecten langzaam wegebben.

    Na een uur zoeken moet ik toch toegeven dat het niet gaat lukken, en ik het hele eind weer terug moet lopen naar de chillout stage om opnieuw te vragen waar nu precies mijn fiets neergezet is. Wiz ondertussen moet ik alleen laten in haar zoektocht naar de juiste camping. Ik voel me daar best rot over.

    Uiteindelijk na anderhalf uur stevig doorlopen en ondertussen enigszins gepikeerd arriveer ik weer bij ons plekje waar we onze kleedjes hadden uitgespreid. Ik hoor mij tegen X zeggen dat ik het echt niet tof vind dat hij telefonisch totaal niet bereikbaar is, terwijl hij weet dat ik mijn fiets aan het zoeken ben. Ik hoor agitatie in mijn toon wanneer ik hem vertel dat ik de volledige afgelopen anderhalf uur naar mijn fiets op zoek ben geweest, en dat hij niet stond daar waar hij had verteld dat hij stond. Direct zwakte ik mijn toon af, want waarom zou ik boos zijn? Het is toch niet met opzet gedaan?

    X komt vervolgens tot de conclusie dat we maar terug naar de camping moeten lopen, om onderweg te laten zien waar mijn fiets staat. Ik voel mij direct lullig en een spelbreker terwijl acht.zes en X juist zo lekker aan het spacen zijn op de 3-MeO. Ik bied direct nog velermalen mijn excuses aan voor mijn aanvankelijk geagiteerde toestand. Mijn fiets blijkt uiteindelijk ergens temidden van camping Noord te staan. Als ik dat nou had geweten... Maar goed, eind goed al goed.

    In de Kik lees ik tot mijn vreugde dat Wiz de camping intussen in haar eentje alsnog gevonden heeft.

    Op de camping blijkt het nog niet helemaal eind goed al goed, en praten we nog uitgebreid over het voorval, met een lach en een traan en vele excuses en knuffels. Het was nooit mijn bedoeling geweest boos te doen, en ik had er direct spijt van. Het was goed. Het versterkt de vriendschap alleen maar. Iedereen is weleens boos. In geen enkele vriendschap is iedereen altijd alleen maar vrolijk en blij. Niks aan de hand.

    We maken het uiteindelijk nog laat op de camping met de nodige biertjes, en hebben af en toe gedrieën momenten van de slappe lach waarbij we ons alledrie tegelijkertijd zo in een lachkick verliezen dat ons gelach aanstekelijk werkt op de groep mensen die een meter of 15 van ons vandaan zitten op de camping. Ook daarvandaan klinkt een heerlijk bevrijdend en instemmend gelach als antwoord op onze daverende lachbui. Het is mooi.

    Donderdag

    De volgende dag blijkt het helaas niet zo mooi te zijn als het lijkt. Er zijn verhalen flink aangedikt en aangevuld met leugens de ronde gegaan en in openbare Kikgroepen gegooid puur om mij in diskrediet te brengen. Ik vind het jammer. Ik wil niemand op zijn nummer zetten, maar wel een aantal dingen rechtzetten.

    Nee, ik heb niet eindeloos op X staan te 'kankeren'. Nee, ik heb niet zelf mijn eigen fiets kwijtgemaakt. Ja, ik heb wel degelijk mijn excuses aangeboden, niet éénmaal doch tientallermalen. Ja, het is volledig uitgepraat en X verzekerde mij dat alles goed en vergeven was. Ja, ik heb wèl uitgelegd wat aan mijn aanvankelijke boosheid ten grondslag lag en nee dat is niet een 'slechte jeugd' of iets in die strekking. Ik weet inmiddels dat X mij al die tijd al niet heeft gemogen. In mijn gezicht heeft hij dat nooit gezegd, enkel tegen anderen. Jammer, maar prima. Echter, een regiment aan leugens openlijk over mij verspreiden, dat gaat te ver. En dat ná het samen huilen, knuffelen en lachen? Je kunt je soms flink vergissen in mensen.

    Na dit ontnuchterend inzicht houd ik me aan mijn plan voor vandaag: geen drugs, op alcohol na. Op de camping gaat er het één en ander aan bier naar binnen, en vervolgen we onze weg naar het festival. Samen met Wiz ga ik naar de mainstage om even lekker te dansen. De muziek klinkt heerlijk, en al vrij snel voor mijn doen vind ik mijn draai op de dansvloer en sta ik heerlijk op te gaan in de muziek. Wiz blijft er de hele tijd gezellig bij.

    Op een gegeven moment laat Wiz weten het dansen een beetje beu te zijn en wandelen we wat over het terrein. Nabij het Magic Forest blijven we even staan, en heeft Wiz mij iets mede te delen. Iets van romantische aard, en dat overvalt mij een beetje. We gaan even rustig zitten en praten wat. Ik krijg een klein beetje een déjà vu, want een paar weken hiervoor kreeg ik ook al zo onverwacht vrouwelijke aandacht. Voor een tweede keer in korte tijd moet ik iemand vertellen dat ik toch meer voor jongens voel. Dit tegen een überlief meisje als Wiz zeggen is echt niet leuk. :( Gelukkig vat ze het goed op, en wandelen we nog een hele tijd samen over het terrein. We gaan samen naar de Thai om wat te eten, en komen tijdens het eten Fenrir en Spacey Ostrich nog tegen.

    Het bestaan van onze legendarische Fenrir wordt openlijk betwijfeld door een ons volledig onbekende dame - "are you real?" - die zo hard aan het trippen is dat ze enkel middels een lolly uit Fenrir's tas geholpen kan worden.

    Later komen we nog twee methallylescalinetrippers tegen die hoewel zeer verward het ogenschijnlijk best naar hun zin hebben.

    Rond een uur of 12 besluiten we maar naar de camping te gaan. Een dagje vroeg gaan slapen kan geen kwaad. Uiteindelijk word ik rond 3:00 wakker van acht.zes' lachgascilinder op de camping waarna ik niet meer geslapen heb.

    Vrijdag

    O ja, meetings organiseren! Moest ik ook nog doen!

    Ik gooi 's ochtends snel in de Kikgroep dat we vanmiddag om 15:00 meeten bij onze partytent op de camping. Twee anderen hebben zich lamgelegd met oxycodon en zijn niet wakker te krijgen. De ochtend verstrijkt. Het wordt 15:00. Niemand reageert in de Kik en niemand komt opdagen. De meeting bestaat uit drie personen, waarvan twee slapend.

    15:15. Een berichtje van Wiz in de Kik. Ze zit aan de LSD en het gaat niet zo goed. Ze voelt zich bekeken en heeft behoefte aan iemand die haar bijstaat. Ik zeg tegen acht.zes dat ik naar Wiz ga en krijg een instemmende kreun als repliek. Ik spring op mijn fiets en haast mij zo snel mogelijk naar het Magic Forest.

    In een hangmat herken ik direct Wiz' schoenen en ik spreek haar aan. Ze is aanvankelijk wat moeilijk aanspreekbaar, en ik weet even niet zo goed wat ik moet doen. Als tripsitter heb ik helemaal geen ervaring. Ik probeer haar op haar gemak te stellen. Ik hoop dat mijn aanwezigheid alvast een stukje geruststelling biedt. Na een tijdje laat ze weten naar de wc te moeten. Ik begeleid haar die kant uit, en onderweg gooit ze bijna haar maaginhoud naar buiten. Maakt niet uit, als je de wc niet haalt is in de bosjes ook goed. We bereiken toch op tijd de wc's en ik begeleid haar naar een vrij hokje.

    Na het wc-bezoek zoeken we een rustig plekje in het gras in de zon op. Ik leg mijn meegenomen kleedjes neer en we gaan er rustig liggen. Al snel liggen we al knuffelend te genieten van de zon, en ja, ook van elkaar. Het voelt heel speciaal door iemand zo bemind te worden. We weten beiden dat we hier verder niet teveel van kunnen verwachten, maar het is goed zo, en het is fijn zo. Ik voel een stukje waardering dat mij niet gewoon is. Ja, het voelt bijzonder.

    Ik voel aan alles dat Wiz' gevoelens geen bevlieging zijn maar diepgeworteld zitten en ik bewonder haar openheid hierover. Ik waardeer de affectie die we elkaar geven en voor we het weten zijn we uren verder.

    We struinen nog een tijdlang over het festivalterrein heen, en ondertussen doe ik een poging een nieuwe meeting te organiseren voor zaterdagmiddag. Het wordt zaterdag prachtig weer, dus een meeting aan het strand op het festivalterrein lijkt mij ideaal. Ik gooi het in de groep in de hoop dit keer meer respons te krijgen.

    Zaterdag

    De meet gaat om 13:00 plaatsvinden. Ruspje is de avond vantevoren gearriveerd dus haar hebben we nog niet gezien.

    Al snel blijkt de aanloop redelijk groot te gaan worden. En zo zitten we 's middags met een grote groep onder een tentzeil vlak aan het water en is het al gauw gezellig. Veel mensen gaan vandaag aan de uppers, zo ook ik. Rond 16:00 gooi ik 180 mg 6-APB HCl naar binnen en wacht rustig af. Om 17:00 merk ik nog niets en komt een deel van onze groep op het idee richting de mainstage te lopen. Na wat oponthoud komen we daar een uurtje later aan en begint de 6-APB bij mij aardig te werken. We leggen onze kleedjes vlakbij de mainstage neer en we verspreiden ons over de mainstage. Af en toe komen we elkaar tegen. Erg leuk om steeds bekende gezichten te zien en, o fuck wat begint die 6-APB zijn werk heerlijk te doen. Het is inmiddels iets bewolkter geworden maar na de warmte van 's middags voelt dat wel fijn aan.

    Opeens begin ik druppels te voelen. De druppels zwellen al heel snel aan tot een plotselinge stortbui waarop ik totaal niet gerekend heb. En wat gebeurt er vervolgens? Op ieder ander festival zouden mensen balen en een overkapping opzoeken. Niet op Psy-Fi. De hele mainstage begint te joelen en drie keer zo hard te dansen om warm te blijven. De regen stroomt door mijn haren en over mijn lijf, en het voelt heerlijk. Met enkel een kort broekje aan zijn er weinig kleren die nat kunnen worden, dus wat maakt het ook uit. De grond begint drassig te worden, en na een tijdje ronduit modderig. De modder voelt heerlijk aan tussen mijn tenen.

    Opeens komt een beteuterde Wiz naar mij toe. We lopen even bij de mainstage vandaan zodat we wat makkelijker kunnen praten. Ze had haar telefoon en geld laten liggen op het kleedje en de rest van de groep heeft alle spullen ingepakt en is vertrokken. Ik kijk op mijn eigen telefoon in de Kik en zie dat de telefoon is meegenomen naar de camping. Even een dubio. Ik ga zo héérlijk op de 6-APB, de muziek bij de mainstage is zo fijn. Maar nee, ik kan Wiz zo natuurlijk niet laten staan. Wiz achterop de fiets, en hup naar de camping fietsen in waanzinnig wause staat.

    Op de camping aangekomen blijkt ook acht.zes nog wel zin te hebben in een feestje vandaag onder invloed van de DOC die hij eerder vandaag had ingenomen. We besluiten nog even goed los te gaan. Ondertussen zwelt er weer een nieuwe forse regenbui aan. In de stromende regen breng ik eerst Wiz achterop de fiets naar haar tent. Vervolgens fiets ik snel acht.zes weer tegemoet en neem ik hem achterop de fiets mee naar het festivalterrein. Fietstaxi!

    Eerst naar de main. De laatste regenbui heeft de grond hier nu echt modderig gemaakt en er zijn poelen waar je diep in wegzakt. Ja, ja, ja, vind ik leuk! Flats, ik spring erin, zak er enkeldiep in weg, laat het tussen mijn tenen door stromen en glij dat het een lieve lust is.

    De 6-APB haalt nu weer iets anders in mij naar boven. Een grenzeloze geilheid maakt zich van mij meester en zelfs het modderbad voelt enorm erotisch. Ik dans en glij en geniet. Mijn broek is nog nat van de regen, en de natte stof voelt heerlijk aan mijn leuter. Ik ben blij dat ik er geen onderbroek onder draag. Ik voel elke aanraking van de natte stof, en sta de hele tijd te dansen met een halfharde zwans.

    Om 0:00 is de muziek bij de mainstage helaas afgelopen. Ik hoef niet veel moeite te doen om acht.zes over te halen om nog even bij de freakstage te gaan kijken. De muziek draait daar de hele nacht door, zij het op aangepast volume. We doen elkaar wat glowsticks om en mengen ons in het publiek. De flow waarin we zitten gaat direct door. We dansen en genieten en gaan maar door. Opeens zien we Psilocyloner en staan we nog een hele tijd gezellig met zijn drieën te dansen.

    Rond 4:00 vindt acht.zes het toch echt welletjes en gaan we samen naar de camping. We gaan in één moeite door en nemen nog een paar ballonnetjes op de camping, zodat we straks als eersten bij de douches zijn en in alle rust warm kunnen douchen.

    Nog altijd houdt de geilheid mij in zijn greep, dus terwijl ik met acht.zes aan het kletsen ben los ik dit probleem onder mijn dekentje op. Acht.zes heeft daar voor zover ik weet niets van gemerkt. :wink:

    6:15. Acht.zes en ik beiden met een ballonnetje naar de douches. Lachen onder de douche. 7:00. Mijn tent in. Tot 11:00 houd ik een marathonfapsessie in mijn tent waardoor er van slapen helemaal niets meer komt. Verkwikt loop ik mijn tent weer uit.

    Zondag

    De laatste dag van het festival wil ik toch graag proberen nog iets tripwaardigs te bewerkstelligen. 18 mg 2C-B plus 6 sprays 25i-NBOMe zouden tolerantietechnisch gezien nog wel iets moeten kunnen opleveren. Samen met acht.zes lopen we een rondje over het festivalterrein en proberen we zowel bij de main als de freakstage een tijdje te dansen. Op zich gaat dat nog best aardig, al slaat de vermoeidheid snel toe bij mij. De uppers van de avond ervoor hebben hun tol geëist.

    Acht.zes' accu is nu echt leeg en gaat terug naar de camping. Ik kom Wiz tegen en samen doen we een paar meegesmokkelde ballonnetjes. Leve de dubbele bodem van mijn fietstas.

    Vervolgens loop ik weer naar de mainstage, want die laatste avond wil ik toch nog even goed besteden. Rustig zitten kan later wel weer eens. Het dansen kost al mijn kracht, het zweet loopt van me af en halverwege heb ik echt even een zoete chai nodig om op krachten te komen. Ik heb ook al twee dagen niets gegeten en niet geslapen.

    De 2C-B doet helaas weinig. Het lijkt niet op trippen, en energie haal ik er ook niet uit. Toch dans ik fanatiek door tot het onvermijdelijke tijdstip van 23:00 waarop het festival officieel is geëindigd. Ik blijf nog even bij het kampvuur staan en keer dan met lood in mijn, eh, blote voeten terug naar de camping.

    Op de terugweg kom ik Psilocyloner tegen en samen eten we nog wat broodjes kaas op de camping. Mijn eerste voedsel sinds een uurtje of 48. Met dank aan acht.zes die nog even naar de Jumbo was geweest. Helaas is het inmiddels best koud geworden dus erg laat maken we het niet.

    Doodmoe en verkleumd kijk ik naar mijn modderige voeten: zo wil ik niet mijn slaapzak in stappen. Dus er moet toch maar even naakt gezwommen worden daar waar het niet mag. Ik verzamel al mijn moed en spring ondanks de kou het water in. Even goed opfrissen, de voeten wassen, en snel opwarmen in mijn tent. Geen beveiliger die zich stoort aan mijn klokkenspel dit keer, maar het is dan ook uitgestorven op de camping op dit tijdstip.

    Maandag

    Acht.zes vertrekt, en de camping wordt om ons heen ook al aardig leeg. De hele dag zie ik mensen vertrekken. Maar niet verwondering. Want ik heb nog plannen voor vandaag.

    Ik help acht.zes met het sjouwen van zijn spullen naar de bus, we nemen afscheid, en ik douche nog even op camping Noord en ga toch nog even op de fiets wat boodschappen halen. Een paar speciaalbiertjes belanden per ongeluk in mijn mandje.

    Rond 15:00 haal ik eens diep adem en zit er 110 mg DPT aan mijn neusslijmvliezen geplakt. Het prikt als vanouds, maar al gauw merk ik dat er geen wilde achtbaanrit zit aan te komen.

    Ik heb heb nog een sixpack Leffe liggen en pak het eerste blik. Vervolgens de volgende vijf. De DPT vertaalt zich in een trip die vergelijkbaar is met een truffeltrip van 15 gram. Zeker nog wel leuk dus, maar geen heftige DPT-ervaring. De trip is vrolijk, en ik loop telkens heen en weer om wierrook aan te steken.

    Het weer laat te wensen over. Het is best fris, bewolkt, en het waait stevig. Af en toe ben ik bang dat mijn partytent omver waait en de slingers en touwkunst worden heen en weer gezwiept. Om mij heen een grotendeels leeg grasveld met kale plekken die verraden waar een week lang tentjes met vredelievende mensen hebben gestaan. Ik mis hen.

    Mijn stoeltje zet ik middenin het kegelvormige touwkunstwerk dat ik een week geleden in elkaar geknoopt heb. Het voelt aan alsof dit al die tijd al de uiteindelijke bedoeling van het kunstwerk geweest is. Al die tijd heeft het er gehangen en leek het nut enkel de decoratieve waarde ervan. Maar nu, nee, nu blijkt het een altaar te zijn! Het gras eronder zet ik vol met mijn favoriete wierrook. Opium van Jacob Hooy. Mijn Roos van Jericho haal ik uit het schaaltje water. Al gauw begint het ineen te krimpen. De vergankelijkheid van het leven. Maar tegelijkertijd draagt het nieuw leven in zich.

    Ik heb een muziekje opstaan middels een mp3-speler verbonden aan een geluidsboxje. Naarmate de biertjes vorderen overwin ik mijn schroom en begin ik voorzichtig te dansen. Eerst veilig middenin mijn touwkunstwerk, voorzichtig om de brandende wierrook heen stappend. Vervolgens kruip ik uit mijn schulp en dans ik uitbundig onder mijn partytent. In de wind, op een verder verlaten kampeerterrein. Voorbijlopende mensen knik ik vriendelijk toe.

    Na de Leffes volgen mijn vandaag gekochte speciaalbiertjes. Mijn Duitse buren komen mij vragen of ik zin heb om met hen mee naar de afterparty te gaan. Mijn ogen glinsteren en ja, natuurlijk, vind ik leuk!

    Daar aangekomen blijkt het niet helemaal te zijn wat ik onder een afterparty versta, mijn krokodillenpasjes kan ik thuislaten, maar wel is er een hoop gezelligheid. Wanneer iedereen daar aanstalten maakt om te gaan slapen blaas ook ik de aftocht. Ik fiets terug naar mijn partytent, waar een zee van feestverlichting mij verwelkomt. Eerder vandaag had ik alle lampjes al van nieuwe batterijen voorzien en aangezet. Mijn muziek staat nog altijd aan en meteen sta ik weer te dansen. Omdat het kan.

    De laatste speciaalbiertjes zijn op, en ik ga over op tequila met tonic. Ik krijg de kolder in mijn kop en besluit, omdat het toch de laatste avond is, mijn touwkunst te vernietigen. Ik spring erin, hang erin, ga onderuit, bezeer mij, spring weer overeind en herhaal het geintje, en nog een keer, en nog een keer. Mijn partytent gaat in het geweld ook neer, maar ach wat geeft het? Morgen breek ik het toch af. Het regent niet, dus waar heb ik mijn partytent nu nog voor nodig?

    Ik dans, spring, en word wakker in mijn slaapzak. Eh... huh? Zit daar niet een gat tussen? Hoe ben ik in mijn slaapzak geraakt?

    Dinsdag

    Het is 8 uur 's morgens en ik begin mijn spullen op te ruimen. Af en toe valt er een buitje. Ik verneem dat mijn Duitse buurtjes mij die nacht hebben toegedekt met een dekentje. En zodra er een bui zat aan te komen, mij wakker gemaakt hebben en mijn tent ingewerkt. Ik geef hen een enorm welgemeende knuffel.

    Ik loop een laatste rondje om te zien of er geen snippertje is achtergebleven op onze kampeerplaats. En weg ben ik rond 11:00. De normale wereld in. Waar het vol ligt met zwerfvuil, waar mensen gehaast zijn, waar hardwerkende conducteurs mij met een norse blik gebieden alle zorgvuldig vastgebonden bagage van mijn fiets af te halen ook al heeft niemand er last van, waar mensen stampvoetend door de trein lopen wanneer wordt omgeroepen dat onze trein er in Zwolle mee stopt en de vertraging kan oplopen tot een uur. Ik zie in Zwolle nog steeds mensen op het station rondlopen die in alles uitstralen dat zij zojuist van het Psy-Fi-terrein af komen. Met enkele van deze mensen wissel ik een glimlach uit. Dat geeft net dat beetje moed dat ik nodig heb om deze boze buitenwereld weer aan te kunnen.
     

    Bijgevoegde bestanden:

    Laatst bewerkt: 11 sep 2019
    Esmay, KropSla, De Dunne en 14 anderen vinden dit leuk.
  2. acht.zes

    acht.zes Badass junkie De Leukste Thuis!

    Lol, ik maak iedereen wakker met mij nachtelijke escapades, zo ook @verwondering een aantal keer lees ik nu!

    Mooi en eerlijk rapport, tof om ook jouw kant van het verhaal te lezen. Dag 4 die eindigde met ballonnen onder de douche was legendarisch en staat enorm hoog in mijn beste feestervaringen ooit, zo niet op nummer 1 zelfs, mede dankzij jou. Helaas was daarna bij mij toch echt de pijp leeg, anders was ik nog wel gebleven.

    Volgend jaar nog eens over doen Of wellicht over anderhalve week al op Ruigoord? :tonguewink:
     
    Laatst bewerkt: 11 sep 2019
  3. Eik

    Eik DF Staff Medewerker Moderator Tripreporter

    Mooi verhaal weer @verwondering !

    :tearsofjoy:

    Tsja die normale wereld was wel even wennen na Psy-Fi... :coldsweat:
     
  4. Jmths

    Jmths Wijs gebruiker Tripreporter

    Lollies.
    3-Ho-PCP
    Paal 7. :')

    Mister X huh? :tearsofjoy:
     
    NiandraLades, acht.zes en verwondering vinden dit leuk.
  5. Psilocyloner

    Psilocyloner Belezen gebruiker

    Wtf, 180 mg 6-APB HCl!? Weet je wel zeker dat je HCl hebt, want anders is dat echt een bizar hoge dosering!
     
    acht.zes vindt dit leuk.
  6. verwondering

    verwondering Bewuste gebruiker Top Tripreporter

    Ik heb het zeker gekocht als HCl. Of de vendor zou erom gelogen moeten hebben.

    Misschien ben ik er gewoon minder gevoelig voor. Maar 180 mg HCl is voor mij precies goed. Dan sta ik niet strak, maar het voelt wel heel aangenaam. 200 mg is net teveel, 150 mg is aangenaam maar mild, en nog lager gedoseerd is het een net niet-ervaring.

    Best wel gek dat ik van 3-MMC maar 50 mg oraal nodig heb, en van 6-APB HCl 180 mg. Het één doseer ik heel laag, het ander behoorlijk hoog.
     
    acht.zes en Psilocyloner vinden dit leuk.
  7. StimsalaBanne

    StimsalaBanne DF Stuff Medewerker Moderator Tripreport Analist Tripreporter

    Super report, en ik wil uiteraard weten...

    Did you @acht.zes ? Merkte je dat?
    En sowieso hoe doe je een orgasme krijgen terwijl je praat, zonder dat iemand in de buurt het merkt? Ik zou dat niet kunnen hoor. Hahaha!

    Btw, alle reports over Psy-Fi zijn harstikke leuk om te lezen. Ik zou zoiets nooit langer dan 1 dag volhouden denk ik. Dus wie weet ooit....
     
    verwondering en acht.zes vinden dit leuk.
  8. Buu

    Buu Belezen gebruiker

    Geweldig report. Met veel plezier gelezen.

    Psyfi rapport; de fiets.
     
    acht.zes vindt dit leuk.
  9. acht.zes

    acht.zes Badass junkie De Leukste Thuis!

    @StimsalaBanne & @verwondering

    Ik was nogal van t pad dus nee maar nu ik er aan terugdenk zie ik m nog met dat kleed, dacht dat ie het gewoon koud had maar blijkbaar speekde er dus nog iets lol. :tearsofjoy:
     
    Esmay, Buu, verwondering en 5 anderen vinden dit leuk.
  10. Roze Olifant

    Roze Olifant DF Staff Medewerker Moderator Top Tripreporter

    Verwondering toch, foei!

    Tof report hoor, leuk om te lezen wat jullie allemaal beleefd hebben en hoe iedereen het op zijn eigen manier ervaren heeft.

    Je begint wel een beetje de forum casanova te worden nu hoor. :wink:
     
    StimsalaBanne, verwondering, Albedo en 2 anderen vinden dit leuk.
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Laden...