Ik moet met u een ernstig feit bespreken. Want ik ben van mening dat wij er allemaal op een bepaald moment mee te maken gaan krijgen. Niet schrikken, het gaat over DRUGS. Jawel.
Of u nu een ouder bent met uitgaande kinders, een grootouder met hardgroeiende kleinkroost of misschien bent u zelf wel een gezellige feestvierder die open staat voor nieuwe dingen, we wonen allemaal in Nederland. Inderdaad. Drugsfeestland! Wij hebben Amsterdam! De hele wereld weet dat daar behalve rode lampen ook een overvloed aan drugs in de lucht hangt. Neeee, niet in uw woonplaats, uiteraard niet. Zeker niet in uw 'miliejeu', dat mag duidelijk zijn. Het zat ook nooit in mijn miliejeu. Tot mijn 35-ste tenminste. Dat geef ik ronduit toe. Nu, drie jaar later, ben ik ineens anders gaan denken over de verschillende miliejeus en woonomgevingen.
Heel veel mensen in deze wereld weten eigenlijk niets van drugs. Ja, Herman Brood, die maakte er leuke schilderijtjes mee maar veel meer weten we niet. Begin er ook niet over! Boos! Nee, in dit drugs-walhalla kan je er nauwelijks over praten met de onwetenden. Want juist doordat hier zoveel op dat gebied kan en mag gaat er er ook nogal eens een keer iets mis. En dat lezen we dan weer met grote letters in de telegraaf of troskompas. Dat blijft dan hangen.
Hoe zit dat nu met drugsgebruik?
Want waar gaat het dan fout met al die ouders die schrikken als hun kind een jointje heeft gerookt? Van het één komt toch het ander, of niet dan? Onze Herman zal toch ook niet begonnen zijn met een batterij injectienaalden en een papagaai? Inderdaad, er zijn namenlijk heel veel soorten drugs en nog meer soorten gebruikers. Althans dat denken ze zelf vaak.
Ik denk dat er maar twee soorten gebruikers zijn. De probleemgebruiker en de recreatieve gebruiker. O ja. Ook de niet-gebruiker is er, en dat is wellicht de verstandigste soort maar aan de andere kant kan je daar vaak geen normaal gesprek over dit onderwerp mee voeren. Pas als je niet-gebruiker bent geworden dan heb ik er eigenlijk meer respect voor.
Soorten drugs
Wiet, cocaïne, heroïne, doe maar en Lou Reed, wat weten de 'normale' nederlandse bodembezitters nou van drugs? Softdrugs en harddrugs, dat onderscheid maakt de wet. Waarom? Geen idee.
Ik denk dat het onderscheid beter gemaakt kan worden op de schade die een bepaalde stof kan veroorzaken bij problematisch gebruik. Wat niet iedereen weet bijvoorbeeld is dat de numero uno van de schadelijke stoffen veel dichter bij huis ligt dan dat uw moeder denkt. Alcohol en sigaretten. Maar vooral alcohol.
Stevige drinkers brengen onherstelbare schade toe aan hersenen, lever en huwelijken. Roken is ook verre van af te raden maar nicotineveroorzakende tabak is gewoon samen met een Donald Duck te koop in de kiosk. Dus dat is al een hele discussie op zich, laat ik die maar overslaan.
Softdrugs daar 'beginnen' de meeste drugsgebruikers mee. Niet zo gek ook want dat kan je gewoon kopen. Hash, (gezondheid), wiet, joints, spacecake het is allemaal vrij onschuldig nog toch? Ja. Dat is gezellig zo met een stel 'maten' lekker een jointje roken en zo. Bovendien is het niet of nauwelijks qua schade te vergelijken met de 'echte' drugs. Toch?
Harddrugs, ja daar moeten we boos over gaan worden. Cocaïne, Amfetamine, Speed, Heroïne, XTC! Als je kind daar mee aan komt zetten in zijn broodtrommeltje dan zijn de rapen gaar! Terecht ook. Berg dat liever discreet op in je vriezer.
Waar gaat het nou eigenlijk om? Ik zal het verklappen. Het gaat om de vraag:
WANNEER IS IEMAND EEN PROBLEEMGEBRUIKER of WANNEER HEB JE EEN DRUGSPROBLEEM?
Als je weet dat overmatig alcohol al veel schadelijker is dan met enige regelmaat bijvoorbeeld cocaïne gebruiken, dan hangt het dus meer van de sterkte, of beter gezegd de ZWAKTE van de gebruiker af. Ik juich drugsgebruik dus niet toe, voordat u stopt met lezen en een protestbrief begint te pennen voor de telegraaf, ik wil alleen de taboe-sfeer en negatieve generaliserende benadering doorbreken. Niemand zal nog zeggen dat alle Marokkanen boeven zijn, dat begint een beetje beter te worden hier met die opvattingen. Maar veel mensen zien ALLE drugs nog steeds als de bron van veel kwaad wat begint met wiet en zal eindigen met een gedurfde duik vanaf het Hilton. Wel heel knap maar minder wenselijk.
Wanneer is er sprake van een drugsprobleem?
Als je recreatief kan drinken en roken dan kan dat ook met drugs. Het wordt anders als je als consument niet meer de kracht hebt om er van af te blijven wanneer je merkt dat het je geen goed meer doet. Als dat door een duidelijke lichamelijke verslaving komt, zoals met heroïne, dan heb je echt een probleem. Alleen de allersterksten onder ons kunnen dat dan zelf stoppen, maar het zijn juist de minder sterken die daarom drugs zijn gaan gebruiken.
Niet zo heel veel drugssoorten zijn trouwens echt lichamelijk verslavend. De meesten zijn vooral geestelijk verslavend. Dan voel je je wel rot en zo als je na een tijdje stopt maar je wordt niet lichamelijk ZIEK met helse pijnen... Heroïne is dusdanig lichamelijk verslavend, evenals bijvoorbeeld Basen van Coke of Meth, dat die ongelukkigen per definitie probleemgebruikers zijn.
Ik wordt te technisch ook nu. U zal niet snel aan de hero gaan en uw kind ook niet. De overgrote meerderheid van de consumenten van al die gemene drugs zijn best wel verstandige mensen die best wel weten wat ze doen. Al die mensen hebben meestal geen drugsprobleem maar hebben een avondje plezier of een nachtje doorgewerkt maar komen daarna weer op aarde terecht.
Probleemgebruikers leven voor de drugs in plaats van dat drugs een toevoeging aan het leven is.
Dat kan ook met wiet. Als je de hele dag bezig bent met je drugs of met de gevolgen daarvan dan ben je in mijn visie een probleemgebruiker. Dan heb je hulp nodig want als je het alleen kon dan was het zover niet gekomen nu.
Hulp is wat anders dan afkeer en afkeur. Iets verbieden werkt averechts, dat weten we allemaal van de kleutertijd nog maar de regering is dat allang vergeten. U misschien ook wel. Helpen is begrip tonen.
Prijs iemand als deze een persoonlijke overwinning op de drugs behaalt heeft, hoe minimaal het voor u ook lijkt. Terugvallen zijn geen ramp en niet ongewoon dus grijp dat aan om met nog meer verve de strijd weer aan te gaan en deze keer nog langer vol te houden! Beloon jezelf met een MacFlurry als je weer een week niets gebruikt hebt!
Het is een strijd tegen de middelen en vooral ook tegen de vooroordelen om je heen, want als het er op aan komt... dan heb je meestal niemand meer om je te helpen, dan moet je het helemaal zelf doen. En zo hoort het ook. Want drugsprobleemgebruikers stoppen niet voor hun partner, moeder of siamese kat, nee die stoppen alleen maar voor ZICHZELF en moeten daarvoor iets overwinnen.
Overwinnen dat je de korte-termijn beloning overslaat en gaat wachten op de lange-termijn beloning. Het is net als afvallen. Hoe moeilijk is dat? Ik denk even moeilijk ongeveer. Waar zijn de drugswatchers? Samen stoppen met alle anonieme junks uit de buurt? Gezellig, dat wel, maar maatschappelijk gezien wederom niet haalbaar. Zuipen! Dan tel je mee!
Waar gaat dit verhaal naar toe?
Ik kan me heel goed voorstellen dat alles hierboven nogal verregaand is verwoord. Dat zijn nou mijn frustraties. Ik heb afgelopen jaren gemerkt wat de leuke kanten van het 'recreatieve' drugsgebruiken zijn en inmiddels ook alle vooroordelen en probleemkanten gezien.
Ik ben ook al enige tijd actief op dit jongerendrugsforum waar radeloze tieners en jong-volwassenen een plek vinden om vragen te stellen over drugs want ze zijn niet gek maar kunnen gewoon niet terecht bij hun directe omgeving.
Ik zie mijn eigen kinderen als ze er de leeftijd voor hebben liever voor die éne speciale gelegenheid uitgaan met een bescheiden XTC pilletje en in gezelschap van vrienden die ook goed weten waar ze mee bezig zijn, dan dat ze dronken uitgebuit worden door dronken jongens waar je al helemaal geen verstand bij moet verwachten... Niet dat ik het aanmoedig, nogmaals. Maar bespreekbaar zullen die dingen wel zijn.
Ze komen er mee in aanraking. Vroeg of laat. Of ze moeten net zo wereldvreemd worden als dat ondergetekende de eerste 35 jaar van zijn leven was. Maar dat betwijfel ik. Wenselijk is dat al helemaal niet.
Iemand die weet waar die over praat weet ook wat verstandig is
Voorlichting dus. Juist omdat er zoveel soorten drugs in omloop zijn en de meeste illegaal zijn is het belangrijk dat de jeugd daar iets over weet. Want de meeste van deze schapen hebben helemaal geen drugs nodig. Zelfverzekerde assertieve jonge mensen die zullen er niet snel voor zwichten.
Ben je onzeker, verlegen, of wil je graag ergens 'bij' horen, dan wordt de verleiding groter. Dat denk ik dan weer. En het is vandaag de dag heel normaal om kinderen heen en weer te stuiteren bij scheidingen en dergelijke. Daar worden ze niet beter van.
Ja, én?
Tsja. Het gaat om bewustwording en kennis door voorlichting. Als de huidige generatie ouders een informatieavond over jongeren en drugs zouden bijwonen die een groot deel van de angsten door onbegrip kan wegnemen, dan zou het onderwerp misschien wel bespreekbaar worden.
Dan hoef je het nog niet te accepteren maar dan is tenminste een inhoudelijk gesprek mogelijk in plaats van een tienerdiscussie op een internetforum...
Er is zoveel te vertellen en uit te leggen maar de details zijn niet zo belangrijk. Als u of iemand uit uw omgeving drugs gaat gebruiken dan is daar een reden voor en dan is dat een bewuste keuze.
Zolang die keuze dan maar op de juiste kennis is gebaseerd en het gebruik incidenteel en recreatief is, is er eigenlijk niets aan de hand...
Meestal is er dus eigenlijk niets aan de hand... Want zeg nou eerlijk, hoeveel mensen om u heen hebben er een papagaai op hun schouder?
Sta open voor een andere mening en keur iets pas af als je er feitenlijk iets over weet. Begin er ook pas aan als je weet wat je doet.
Nog beter: Stop met drinken. Dat scheelt al een boel. Alcohol dan he. Niet te radicaal worden hier.
Zo. Nu nog een jointje om lekker te slapen.
groeten!
Nutsssszzzzzzzzzz
Of u nu een ouder bent met uitgaande kinders, een grootouder met hardgroeiende kleinkroost of misschien bent u zelf wel een gezellige feestvierder die open staat voor nieuwe dingen, we wonen allemaal in Nederland. Inderdaad. Drugsfeestland! Wij hebben Amsterdam! De hele wereld weet dat daar behalve rode lampen ook een overvloed aan drugs in de lucht hangt. Neeee, niet in uw woonplaats, uiteraard niet. Zeker niet in uw 'miliejeu', dat mag duidelijk zijn. Het zat ook nooit in mijn miliejeu. Tot mijn 35-ste tenminste. Dat geef ik ronduit toe. Nu, drie jaar later, ben ik ineens anders gaan denken over de verschillende miliejeus en woonomgevingen.
Heel veel mensen in deze wereld weten eigenlijk niets van drugs. Ja, Herman Brood, die maakte er leuke schilderijtjes mee maar veel meer weten we niet. Begin er ook niet over! Boos! Nee, in dit drugs-walhalla kan je er nauwelijks over praten met de onwetenden. Want juist doordat hier zoveel op dat gebied kan en mag gaat er er ook nogal eens een keer iets mis. En dat lezen we dan weer met grote letters in de telegraaf of troskompas. Dat blijft dan hangen.
Hoe zit dat nu met drugsgebruik?
Want waar gaat het dan fout met al die ouders die schrikken als hun kind een jointje heeft gerookt? Van het één komt toch het ander, of niet dan? Onze Herman zal toch ook niet begonnen zijn met een batterij injectienaalden en een papagaai? Inderdaad, er zijn namenlijk heel veel soorten drugs en nog meer soorten gebruikers. Althans dat denken ze zelf vaak.
Ik denk dat er maar twee soorten gebruikers zijn. De probleemgebruiker en de recreatieve gebruiker. O ja. Ook de niet-gebruiker is er, en dat is wellicht de verstandigste soort maar aan de andere kant kan je daar vaak geen normaal gesprek over dit onderwerp mee voeren. Pas als je niet-gebruiker bent geworden dan heb ik er eigenlijk meer respect voor.
Soorten drugs
Wiet, cocaïne, heroïne, doe maar en Lou Reed, wat weten de 'normale' nederlandse bodembezitters nou van drugs? Softdrugs en harddrugs, dat onderscheid maakt de wet. Waarom? Geen idee.
Ik denk dat het onderscheid beter gemaakt kan worden op de schade die een bepaalde stof kan veroorzaken bij problematisch gebruik. Wat niet iedereen weet bijvoorbeeld is dat de numero uno van de schadelijke stoffen veel dichter bij huis ligt dan dat uw moeder denkt. Alcohol en sigaretten. Maar vooral alcohol.
Stevige drinkers brengen onherstelbare schade toe aan hersenen, lever en huwelijken. Roken is ook verre van af te raden maar nicotineveroorzakende tabak is gewoon samen met een Donald Duck te koop in de kiosk. Dus dat is al een hele discussie op zich, laat ik die maar overslaan.
Softdrugs daar 'beginnen' de meeste drugsgebruikers mee. Niet zo gek ook want dat kan je gewoon kopen. Hash, (gezondheid), wiet, joints, spacecake het is allemaal vrij onschuldig nog toch? Ja. Dat is gezellig zo met een stel 'maten' lekker een jointje roken en zo. Bovendien is het niet of nauwelijks qua schade te vergelijken met de 'echte' drugs. Toch?
Harddrugs, ja daar moeten we boos over gaan worden. Cocaïne, Amfetamine, Speed, Heroïne, XTC! Als je kind daar mee aan komt zetten in zijn broodtrommeltje dan zijn de rapen gaar! Terecht ook. Berg dat liever discreet op in je vriezer.
Waar gaat het nou eigenlijk om? Ik zal het verklappen. Het gaat om de vraag:
WANNEER IS IEMAND EEN PROBLEEMGEBRUIKER of WANNEER HEB JE EEN DRUGSPROBLEEM?
Als je weet dat overmatig alcohol al veel schadelijker is dan met enige regelmaat bijvoorbeeld cocaïne gebruiken, dan hangt het dus meer van de sterkte, of beter gezegd de ZWAKTE van de gebruiker af. Ik juich drugsgebruik dus niet toe, voordat u stopt met lezen en een protestbrief begint te pennen voor de telegraaf, ik wil alleen de taboe-sfeer en negatieve generaliserende benadering doorbreken. Niemand zal nog zeggen dat alle Marokkanen boeven zijn, dat begint een beetje beter te worden hier met die opvattingen. Maar veel mensen zien ALLE drugs nog steeds als de bron van veel kwaad wat begint met wiet en zal eindigen met een gedurfde duik vanaf het Hilton. Wel heel knap maar minder wenselijk.
Wanneer is er sprake van een drugsprobleem?
Als je recreatief kan drinken en roken dan kan dat ook met drugs. Het wordt anders als je als consument niet meer de kracht hebt om er van af te blijven wanneer je merkt dat het je geen goed meer doet. Als dat door een duidelijke lichamelijke verslaving komt, zoals met heroïne, dan heb je echt een probleem. Alleen de allersterksten onder ons kunnen dat dan zelf stoppen, maar het zijn juist de minder sterken die daarom drugs zijn gaan gebruiken.
Niet zo heel veel drugssoorten zijn trouwens echt lichamelijk verslavend. De meesten zijn vooral geestelijk verslavend. Dan voel je je wel rot en zo als je na een tijdje stopt maar je wordt niet lichamelijk ZIEK met helse pijnen... Heroïne is dusdanig lichamelijk verslavend, evenals bijvoorbeeld Basen van Coke of Meth, dat die ongelukkigen per definitie probleemgebruikers zijn.
Ik wordt te technisch ook nu. U zal niet snel aan de hero gaan en uw kind ook niet. De overgrote meerderheid van de consumenten van al die gemene drugs zijn best wel verstandige mensen die best wel weten wat ze doen. Al die mensen hebben meestal geen drugsprobleem maar hebben een avondje plezier of een nachtje doorgewerkt maar komen daarna weer op aarde terecht.
Probleemgebruikers leven voor de drugs in plaats van dat drugs een toevoeging aan het leven is.
Dat kan ook met wiet. Als je de hele dag bezig bent met je drugs of met de gevolgen daarvan dan ben je in mijn visie een probleemgebruiker. Dan heb je hulp nodig want als je het alleen kon dan was het zover niet gekomen nu.
Hulp is wat anders dan afkeer en afkeur. Iets verbieden werkt averechts, dat weten we allemaal van de kleutertijd nog maar de regering is dat allang vergeten. U misschien ook wel. Helpen is begrip tonen.
Prijs iemand als deze een persoonlijke overwinning op de drugs behaalt heeft, hoe minimaal het voor u ook lijkt. Terugvallen zijn geen ramp en niet ongewoon dus grijp dat aan om met nog meer verve de strijd weer aan te gaan en deze keer nog langer vol te houden! Beloon jezelf met een MacFlurry als je weer een week niets gebruikt hebt!
Het is een strijd tegen de middelen en vooral ook tegen de vooroordelen om je heen, want als het er op aan komt... dan heb je meestal niemand meer om je te helpen, dan moet je het helemaal zelf doen. En zo hoort het ook. Want drugsprobleemgebruikers stoppen niet voor hun partner, moeder of siamese kat, nee die stoppen alleen maar voor ZICHZELF en moeten daarvoor iets overwinnen.
Overwinnen dat je de korte-termijn beloning overslaat en gaat wachten op de lange-termijn beloning. Het is net als afvallen. Hoe moeilijk is dat? Ik denk even moeilijk ongeveer. Waar zijn de drugswatchers? Samen stoppen met alle anonieme junks uit de buurt? Gezellig, dat wel, maar maatschappelijk gezien wederom niet haalbaar. Zuipen! Dan tel je mee!
Waar gaat dit verhaal naar toe?
Ik kan me heel goed voorstellen dat alles hierboven nogal verregaand is verwoord. Dat zijn nou mijn frustraties. Ik heb afgelopen jaren gemerkt wat de leuke kanten van het 'recreatieve' drugsgebruiken zijn en inmiddels ook alle vooroordelen en probleemkanten gezien.
Ik ben ook al enige tijd actief op dit jongerendrugsforum waar radeloze tieners en jong-volwassenen een plek vinden om vragen te stellen over drugs want ze zijn niet gek maar kunnen gewoon niet terecht bij hun directe omgeving.
Ik zie mijn eigen kinderen als ze er de leeftijd voor hebben liever voor die éne speciale gelegenheid uitgaan met een bescheiden XTC pilletje en in gezelschap van vrienden die ook goed weten waar ze mee bezig zijn, dan dat ze dronken uitgebuit worden door dronken jongens waar je al helemaal geen verstand bij moet verwachten... Niet dat ik het aanmoedig, nogmaals. Maar bespreekbaar zullen die dingen wel zijn.
Ze komen er mee in aanraking. Vroeg of laat. Of ze moeten net zo wereldvreemd worden als dat ondergetekende de eerste 35 jaar van zijn leven was. Maar dat betwijfel ik. Wenselijk is dat al helemaal niet.
Iemand die weet waar die over praat weet ook wat verstandig is
Voorlichting dus. Juist omdat er zoveel soorten drugs in omloop zijn en de meeste illegaal zijn is het belangrijk dat de jeugd daar iets over weet. Want de meeste van deze schapen hebben helemaal geen drugs nodig. Zelfverzekerde assertieve jonge mensen die zullen er niet snel voor zwichten.
Ben je onzeker, verlegen, of wil je graag ergens 'bij' horen, dan wordt de verleiding groter. Dat denk ik dan weer. En het is vandaag de dag heel normaal om kinderen heen en weer te stuiteren bij scheidingen en dergelijke. Daar worden ze niet beter van.
Ja, én?
Tsja. Het gaat om bewustwording en kennis door voorlichting. Als de huidige generatie ouders een informatieavond over jongeren en drugs zouden bijwonen die een groot deel van de angsten door onbegrip kan wegnemen, dan zou het onderwerp misschien wel bespreekbaar worden.
Dan hoef je het nog niet te accepteren maar dan is tenminste een inhoudelijk gesprek mogelijk in plaats van een tienerdiscussie op een internetforum...
Er is zoveel te vertellen en uit te leggen maar de details zijn niet zo belangrijk. Als u of iemand uit uw omgeving drugs gaat gebruiken dan is daar een reden voor en dan is dat een bewuste keuze.
Zolang die keuze dan maar op de juiste kennis is gebaseerd en het gebruik incidenteel en recreatief is, is er eigenlijk niets aan de hand...
Meestal is er dus eigenlijk niets aan de hand... Want zeg nou eerlijk, hoeveel mensen om u heen hebben er een papagaai op hun schouder?
Sta open voor een andere mening en keur iets pas af als je er feitenlijk iets over weet. Begin er ook pas aan als je weet wat je doet.
Nog beter: Stop met drinken. Dat scheelt al een boel. Alcohol dan he. Niet te radicaal worden hier.
Zo. Nu nog een jointje om lekker te slapen.
groeten!
Nutsssszzzzzzzzzz
