Relaties door de jaren heen en de impact van een persoonlijkheidsstoornis en jeugdtrauma...

Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories

Nihilist88

Wijs gebruiker
Als eerste, moet ik meteen ook het moeilijkste neertypen, omdat dit wel iets serieus heeft teweeg gebracht, aangetast en van toen tot nu, veel bepaald heeft. Ik ben als 7jarig kind, dat is in het 2de leerjaar, zowel fysisch als psychisch misbruikt geweest door een serieus zieke pedofilie man, m'n eeuwige monster. Ik ga niet in detail treden, maar het kwam in mij, fysiek en psychisch...dit blijft telkens zo gvd heavy om er mr iets over te melden, maar het heeft me vr groot deel gemaakt tot wat ik nu ben, een ziel, voor altijd zwaar beschadigd en een lichaam vol littekens en walging

En voor ik aan de belangrijkste relaties begin, vraag ik me werkelijk af, heb ik ooit echte liefde ervaren?

De eerste flirts en verkeringen, waren vooral om wat uit te testen en vond ik eerder awkward, omdat ik moeite had met intimiteit, voor mij was en ist nog steeds gelinkt aan mn innerlijk monster. M'n eerste keer echt sex was op mn 17j, dus zeker niet zo'n vroege vogel. Maar ik voelde totaal geen euforisch gevoel, ik voelde ook nul genegenheid ofzo.

Eerste serieuze relatie (langer dan 3 maanden): Was met een zekere Hermelindis, zij 15j en schoolgaand, ik 19j en net gestopt met eerste jaar hogeschool. Kennen elkaar van in het JH, stamcafé (kwam alle soorten volk en muziek was zeer uiteenlopend, maar met regelmaat passeerde er metal en traden er ook metalbands op, voornamelijk BM), hadden zelfde grote vriendengroep, veelal metalheads, alternatieven. Leerde haar kennen toen ze in relatie zat met ne Zuid-Koreaan en toen was vooral daarmee bezig. Heb ze daar toch enige tijd mee weten samen zijn, dik jaar zou me ni verbazen. Na die breuk, waar ze ontiegelijk van af zag en het ni meer zag zitten. We zaten in ons JH, daar met veel peopz gepraat, in eerste instantie haar vriendinnen, waarvan ik met 1 ook goed bevriend was. Ze brachten vooral nr voor dat ze echt diep zit en zich hopeloos verloren voelt. Kvroeg waar ze was, ze zijden in de hal boven op de trap. Daar zag ik ze in extreme huilbui ineengekrimpt zitten. Er kwam hoofdzakelijk 1 ding uit haar bibberende stem, ik wil er echt eind aan maken, ze had zelfs al afscheidsbrief geschreven, toen ik die las, moest ik echt huilen om haar en pakte haar vast en zé, da moogt ge echt ni doen, je zou zoveel mensen achterlaten die jou graag zien en ik zie je ook zot graag, kzou er alles aan doen om jou hier te houden, jij betekent voor velen echt veel hoor en ik sta op de eerste rij van die mensen. Ik kan jou niet laten gaan, omdat ik jou zot graag zie en dan wil ik zonder enige twijfel, met jou in relatie gaan, als ik daarmee zowel jou kan helpen, als mezelf openstellen voor deze stap. En plots waren we elkaar binnen aant doen.

Als je terugkijkt, alleen al nr deze fase, totaal verkeerde intentie om relatie aan te gaan. Dit is louter uit medelijden, niet willen dat die persoon zich iets aandoet, ook omdat ik er zelf mega hard van zou afzien. Dus letterlijk haar verdriet en pijn wegnemen en hierdoor ook het jouwe. Later bleek ook dat ze borderline had en met wat ik nu over mezelf weet, ja dat ik ook vrij serieuze vorm van borderline persoonlijkheidsstoornis heb en ook veel trekken van bipolaire stoornis + ADHD. Dus op dat moment reageerden we beiden extreem emotioneel, zij door verlies relatie en de bijbehorende verlatingsangst, alles valt dan echt letterlijk vanonder je voeten en de enige uitweg is ook hier buitenproportioneel extreem, het alles-niks, zwart-wit denken. Ik ben buiten mn reeds genoemde psychisch leed, ook een enorme spons, ik slurp letterlijk de ander zn pijn, verdriet op en ben dan, afhankelijk of de persoon dicht bij mij staat, über empathisch, mr dan echt op een manier, dat ik het overzicht totaal verlies, dat ik alles wil doen vr die persoon, dat kan gaan, van elke dag en zo lang mogelijk bij iemands ziekenbed zitten, waardoor ik me op niets anders kan concentreren omdat extreme bezorgdheid, angst, verdriet, pijn 1 zijn met mij of als ik verontrustend gesprek/chat heb gehad met een vriend(in), ik bel direct mensen op die dicht staan bij die persoon en spring zelf zo snel mogelijk in de auto, natuurlijk volledig fckdup en overstuur en met gevaar vr eigen leven en anderen. En hier is het ook zo, enige doel, op dat moment is, dat ik haar enkel uit haar leed wil verlossen, wat toen als enige telde en gelukt was.

Uiteindelijk heeft deze relatie 4.5j geduurd, meteen ook mn langste, maar ook de meest wacko van allemaal. Elkaar bedriegen, zij eerst mij, zaten in JH en omdat ik met 2 v mn beste vrienden toen (Bert en Imke) nr feestje wouden en zij niet, verwachte ze automatisch dat ik daar bleef, mr ik ging dus in eerste instantie mee...komt een ander vrienden nr ons toe (ik, bert n imke), sech ni voor te stoken, maar zie is wa u lief aant doen is, en kon haar door raampje zien aanpappen met ne gemeenschappelijke vriend (mr echt ne lelijke), waren elkaar aant tongen, zijn hand onder haar shirt...eeeecht ik wist ni wa ik zag, ook omdat we msschn halfjaar samen waren en al snel overheerste giga teleurstelling en dan zo woedend as mr kon, mr evenzeer verdriet en wtf why?! Uiteindelijk ging ik snel (binnen de minuut) nr daar met vooral mn woede en giga teleurstelling in hun beide, mr vooral in haar. Stond ik daar pal vr hun en was hier de bedoeling van, isda omdat ik nr elders wou gaan, met andere vrienden? Die stonden daar met mond vol tanden, trok haar met ne snok weg van hem en pakte leeg bierflesje, da ik tegen zn lelijke kankerkop kapot smeet, en ja ie was groter en normaliter sterker, maar zat vol met extreme woede en adrenaline, dat ik hem gewoon als een beest tegen de muur trok en het kapotte flesje tegen zn keel zette, ik kookte, en de stoere kerel die zonet mn meisje aant betasten was, leek wel een bang zielig puppietje, uiteindelijk ist bij een snee in zn wang gebleven. Ook werd door de menigte met wijze woorden nr me geslingerd en da's tni waard, ge ga vr da toch ni in de bak zitten. En pas als ze zagen dat het woeste beest gedeeltelijk uit mij was, kwamen mensen nr mij, n als ze het fijne wisten, kreeg ik zelfs begrip. Als ik Hermelindis na dit alles terug zag, vroeg ik eerst waarom gvd...ts bij deze dan ook gedaan tussen ons, kging ff nr bert n imke en den toog, een Duveltje hadk wel nodig. Dan kwam da bedriegelijk kereltje, mé knikkende knieën, zich hopeloos belachelijk excuseren, ik, bert en imke keken zo met ne bedenkelijke blik en ferme grijns...kzé aan em dare maak ik geen woorden meer aan vuil en spuwde op zn schoenen, hier da zedde nog vr mij, bollet maar.
Uiteindelijk was Hermel nu constant aan excuseren, jammeren en ze verder wil met onze relatie, blijf vanacht bij mij slapen...en tsja uiteindelijk nam mn verlatingsangst, schrik om alleen te vallen, de overhand en maakten we het min of meer goed, wel maakte ik meermaals duidelijk dat m'n vertrouwen een serieuze knauw had gekregen. Ik wou ook apart slapen, maar wat lieve en zachte woordjes en klag al terug bij haar..
De seks was wel spannender, in die zin, we deden het heel vaak in een groot park, waar je dan wel eens betrapt kan worden. Ook in sauna's, zowel privé als openbaar, liet ze me vaak echt genieten. Ook kon ze me echt geil maken ergens in JH of café, dat ik met een harde zat. Een groot nadeel, ze pijpte niet, ze wou alleszins geen sperm in de mond, wou ze het toch is doen, mr moest zeggen ask bijna kwam, srry, da's zo genieten, vergeet je echt wel op het hoogtepunt ff stop te zeggen 😜

Hoe onze relatie verder verliep. Eerst nog zeggen, dat zowel haar ouders, als jongere broer (7j), 3 empathieloze, geweldadige, sociopaten waren, waar dierenmishandeling normaalste zaak was, zwaar psychisch leed en kleineren, van Hermelindis vooral, hun huismerk maakte. Hier zat geen greintje liefde en genegenheid in deze familie. Dat Hermelindis duidelijk de minderwaardige was tov haar broer, dat ze vaak te horen kreeg, dat ze niet gewenst was, omdat ze een jonge wilden...Ik bleef er dus uit hoofdzaak, ik kan n wil haar hier niet volledig alleen achterlaten, compassie en m'n eigen isues zoals verlatingsangst eerst, maar ook bindingsangst, van zodra er over kindjes werd gesproken, zij wou er absoluut, ik totaal niet... uiteindelijk zit je en blijf je in zo'n ongezonde n onstabiele relatie vol contradicties en paradoxen, die letterlijk gestuurd worden door verlatingsangst, bindingsangst, emotieregulatie stoornis.

Ook zat ik, jawel, nog steeds met een wraakgevoel, ivm haar bedrog. Wat maakte dat ik de charmante, empathische, grappige, steunende persoon was bij andere meisjes, ook uit onze zeer ruime vriendengroep. En tuurlijk waren het 2 schoontjes en de flierterige grappige charmeur in mij deed vollop zn werk. Zo waren ik en Chloe in het JH flierterig met elkaar en aant grappen en grollen, elkaar vleien, komt Hermelindis langs en vroeg ze zo, moet ge mij geen aandacht geven en ik zo bot ast mr kan, nee ik amuseer mij met Chloe🙃 En zo toonde ik meer en meer irritatie tov Hermel. Zaten we eens bij haar thuis en zé ik doodleuk en alsof doodnormaal was, ik ga nu nr Chloe's thuis, we gaan is zien of het echt iets kan worden, maar tkan evengoed niks worden, ik kom deze avond sowieso terug langs.

Ik daar bij Chloe, cva familie op eerste zicht, zeker als ik het vergelijk met andere ouders van liefjes, hebben uren op haar bed gelegen, veel gepraat, wel geknuffeld, braaf gekust, mr een awkward gevoel overheerste, ik ervaarde deze intimiteit eerder nogal gemaakt en die ferme sparkles, waren ook ver zoek, ik wist gewoon niet wat hiermee te doen. Maar zé wel tegen haar, dat zalig was, alleen zo lekker lang dicht bij jou liggen. Dus wa isda op dat moment, wil ik aardig zijn n ni kwetsen of maak ik mezelf letterlijk iets wijs? Mocht wel meteen mee aan tafel vr 't avondeten, maar ik op mn gemak, op zo'n momenten, zelden of nooit, ben dan de über verlegen en stille persoon, die zich echt afvraagt, wa doe ik hier. Daarna nog in de zetel, wa bijpraten en wa tv kijken en zij deed knus n kwam dichter, dus deed mee. We vroegen elkaar hoe we er beide tegenover staan, ik zé, dat ik me zalig voel bij haar en dat ik open sta voor meer, mr hier ben ik weer niet echt eerlijk, dit zou eventueel kunnen, in latere fase, maar mn hoofdgevoel was juist onwennigheid, ongemakkelijk bij de eerder brave intimiteit, awkward, geen sparkles. Maar ja ik zag haar glunderen en ze was een en al positief en wou dit echt serieuze kans geven. En zo geschiedde. Gingen we ons dan ook als koppel outen nr de buitenwereld. Anouk, een vd beste vriendinnen van Chloe en ondertussen ook heel goei vriendin van mij (was daar ook periode closer mee en was een vd weinige, die haar bleef steunen toen ze in een instelling zat, schreef toen ook brieven vol troost en liefde) vond da dus de max e, ooh 2 van m'n besties samen met elkaar 😁
Ik was met trein, Chloe ging mee tot station, ze wist dak dit nu tegen Hermel ging zeggen, en wees mij er op dat wel is heftige drama kan worden. Uiteindelijk echt als zo'n pril verliefd koppeltje afscheid genomen, ja kon nu ni echt volledig switchen, maar hoe kan ik anderen zo beliegen n is zelfs vorm van manipulatie. Was mijn hoofddoel, pure wraak tov Hermel en wou ik het haar eens zo hard laten voelen en komt er iets van, goed meegenomen, ik vrees dat het dit moet zijn. Want Chloe wou ik totaal niet kwetsen en beliegen, maar uiteindelijk door mijn aanpak en liegen, is zij ook echt de dupe, als ze echt iets in ons zag, maar dan denk ik bij mezelf, keb amper iets v mezelf gegeven, de ander moet dat toch voelen en anders ist iemand waarbij de missionarishouding top of the Kamasutra is, terwijl ik er juist meer van hou, om je seksuele fantasieën tot werkelijkheid te maken, femdom me zeer boeid, out of the box stuff, want eerlijk doodnormale seks met die klassieke liefdevol, intimiteit en genegenheid, zegt me nogal weinig, omdat 1 het me ongemakkelijk maakt en 2 ik niet geloof in liefde.

Soit ik terug richting Hermel, belde aan, ze was alleen thuis. Ik zé vrij direct, ja ik heb vr Chloe gekozen. Ze keek eerst zo angstig en vol ongeloof, maar ik maakte echt duidelijk, dat het zo is, ze storte in elkaar, huilde alle tranen uit haar lijf, nee nee, da kan ni please, ze ging nr de badkamer, kzette me ff in de zetel, ik riep haar paar keer zonder reactie, ik de badkamer binnen, intens huilend, was ze met scheermesje haar armen volledig open aant snijden...oh hell no, die helse drama waar Chloe me vr waarschuwde. Pakte meteen da mesje af, pakte handdoeken om rond haar armen te doen en pakte haar eens stevig vast en zé dit ist laatste wa ik wou, ik geef zeker nog om jou, mr onze relatie was toch veel te onstabiel en verziekt, daarna haar armen onder stromend water gestoken, droog gedept en ontsmet met isobetadine. Uiteindelijk werd ze terug wat rustiger, ben ik daar nog lang gebleven.

De 2 weken die volgde, ja zat ik veel bij Chloe, ook spelavondjes met oa Anouk erbij.
Uiteindelijk vond ik het allemaal precies wat aant afkoelen tussen mij en Chloe, ja omdat ik ons beide had belogen, ok ze was mooi, cute, lief, zachtaardig, maar ik miste dat stoute en hardere tijden oa de sex, het was me allemaal wat te voorspelbaar en braafjes op veel vlakken. Dus finito na 2 weken en wat volgde hou je niet voor mogelijk...

Ik belde Hermel en legde haar uit dat uiteindelijk toch ni was, waar ik op hoopte en of ze het nog zag zitten om onze relatie een nieuwe kans te geven...en echt ik zever ni, die zij op een wat opgeluchte wijze, ja tuurlijk wil ik dat en echt we waren gewoon terug samen en zonder soort v helingsproces ofzo, nee precies of er niks gebeurd was, allé da's toch fckng ni logisch n normaal, da kan echt alleen mé 2 mé persoonlijkheidsstoornis en zeker diene borderline, da trekt, nee rukt alle logische en normale gang van zaken volledig uit elkaar.

Uiteindelijk na 4.5j is deze bizarre relatie geëindigd, dat was eind oktober, waarbij zij het uitmaakte, 1 ik was helft vd tijd en meer echt ne klootzak nr haar toe, was grof, alles irriteerde mij meer n meer aan haar. Maar dan toch, toen ze het uitmaakte, storte ik volledig in, kwist met mn verdriet geen blijf en pots flitsten er enkel maar positieve dingen van ons door mn hoofd. Ben daar nog uren gebleven, zaten eerst nog binnen, ik zag haar gewoon de was ophangen en da gaf mij al beeld van, neenee benk je echt kwijt, alles was plots enkel positief aan haar, later zijn we buiten wat gaan wandelen en op bankje proberen praten, langs mijn kant extreem emotioneel, dat alleen vallen, die angst was zo giga, ik was zo hopeloos verloren en wou zo niet verder. Uiteindelijk heeft ze me iet of wat kunnen kalmeren en ging dan met auto nr huis, weken heb ik een thuis nog ferm afgezien en op mn kamer veel gehuild. Want ondanks onze fucked up en zeer ongezonde relatie, waar ikzel ook ferm schuld aan had, vond ik, beter een slechte relatie dan geen, daarom heb ik het nooit kunnen uitmaken, enkel bij paar losse flodders, waark echt niks bij voelde of wanneer ik reeds vervangster had.

Uiteindelijk kwam ik terug meer en meer buiten, het was Halloween en had mé Nathan afgesproken om eerst nr ons metalcafe te gaan en daarna gingen we nr de cinema in Antwerpen vr de Halloween special, 4 horrorfilms achtereen van 22u-6u. Maar dus eerst in café, Hermelindis was daar ook, zaten samen aan de toog en konden goed babbelen met elkaar, er hing zelfs een luchtige en fijne sfeer en Nathan kwam wa later en wanneer we doorgingen, zé Hermel, hoe zedde al door, echt met zo'n lichte teleurstelling in haar stem. Kzé ja we gaan nr de Halloween special in de ciné, aja swaar.
Tijd gaat verder en ga terug volop uit oa met goei vriendin van Hermel (zelfde die hieronder nog passeert)
Op oudjaar was de laatste jaren de traditie om da in ons metalstamcafe te vieren, iedereen kent iedereen. Ik kwam binnen en wie zat daar, op haar vast stekske aan den toog, Hermelindis. Ze had met iemand afgesproken, mr ondertussen rustig gebabbeld met elkaar, mr de tijd, uren passeerde en je zag aan haar lichaamstaal, dat er iets ni snor zat, je zag haar constant haar phone checken en telkens volgde een duidelijke teleurstelling en zucht, kvroeg dan vré subtiel, alles çva, je kijkt zo bedrukt. Ja ik had met ne gast afgesproken, maar die reageert op niks, dus khebt gevoel dat ie me heeft laten zitten. Probeerde ik haar wa te troosten en da we hier met genoeg volk zijn, da we beide kende en ons daarmee wel zullen amuseren.
Uiteindelijk gewoon chill feestje met heel veel drank en richting uur of 4 half5 smorgens, ben ik plots nogal intiem met een meiske en eerder vriendin van Hermelindis, ook ni echt ln type, al had ze toen wel sexy kerstpakje aan, was haar complimenten aant geven en uiteindelijk staan tongen op de dansvloer, later is bij mij op de bank op mn schoot komen liggen en wask haar aant strelen, door haar haren gaan, oortjes bijten en ze genoot er blijkbaar van. Ja Hermel zag da ook allemaal en pakte uit tegen die vriendin, omdat die vriendind Hermel had gezegd om aan onze relatie een eind te maken, wegens zoveel negativiteit. En Hermel tege haar, eerst mij aanmoedigen om J. (ik) te dumpen, om hem nu voor jezelf te kunnen hebben, oow Hermel was zooo pist.

Ik blijf uitgaan, mr zie Hermel nu nog amper, ook al lang geen nood meer aan, mede doordat me ter oren kwam, dat ze zich nogal sletterig gedroeg, soit. Ging ik met 2 maten iets drinken, wij chill dicht bij den toog, komt wa later Hermel nr mij en op kei arogante en boertige toon mij de les wa komen spellen, wa ik daar deed, dat om haar in 't oog te houden was, mé mij woude hier ni komen...ik zo wow rustig meis, wist ineens ni da gij hier waart, kom hier rustig iets drinken met 2 maten, wa gij doe zijn u zaken. Ah ké dan ist goe...lol ik n mn maten moesten is goe lachen😂

Ondertussen kleine 3 maand verder sinds de breuk en in contact gekomen, jawel via Netlog, een zekere Linde, gaf daar positieve comments op foto's, daar vlot mee aan de babbel geraakt en vrij snel afgesproken in ons metalcafe hier, ze had ook vriendin mee, en da was echt een zalig maske en prachtig blauwe ogen, de avond verliep uiterst vlot en er was duidelijk een klik. Ze was wel nog jong, 15j, indd weer 15, maar ik was ondertussen wel al bijna 25j😜 De afstand was ocharme 8km en uiteindelijk volgde er al snel het ene na het andere afspraakje. Ondertussen wist ik ook dat ze eigenlijk samen was met iemand, mr die op reis was vr enkele weken. Linde was een sportieve, actieve, zat bij de scouts, zat zelfs int leger, parajuniors fzo, dus zij pakte me mee aan het lopen in park in haar dorp en echt ik haat lopen, maar, zij kreeg wel wa gedaan v mij en al snel werd ik na een loopje, uitgenodigd door haar om te blijven eten, spaghetti en de ozo lekkere saus van haar ma die ik zeker moest proeven. Ik was eerst wa terughoudend, maar ja toch toegehapt, daar zaten we aan tafel, haar broer en zus waren er ook, ouders gescheiden. Al snel pakten we elkaars handen, schoven dichter bij elkaar en keken elkaar blijkbaar overduidelijk verliefd aan, want dat was de mama en zus opgevallen. We ontkenden ook niks, gaven toe dat we elkaar beter aant leren kennen zijn en dat er zalige vibe is. Onze ontmoetingen, werden vaker een romantisch uitje int park, ijses eten, ze liet me alle plekjes vant dorp zien, stelde me voor aan haar beste vriendinnen.
Uiteindelijk kwam haar vriend terug op reis, maar toch wou ze mij overal bij, als ze elkaar vr eerste x terug zien, in ons metalcafe,, ik was daar ook vaak om te blijven eten, kvond da best awkward.
Dan is met ons 3 nr de zoo en op bepaald moment zitten we op bank en geeft Linde me kei veel aandacht en begint me over mn hoofdj te aaien, had 1mm kort haaar, ooh das zalig, staat je ook goe...die vriend zat daar gewoon vlakbij e en hij zo, sech moetk ln haar ook zo kort scheren om wa aandacht te krijgen, zij droog nee nee lang past bij u, ma geen knuffel of aaitje. Kon het meer awkward. Uiteindelijk was Linde al enige tijd met gedachte in haar hoofd om een keuze te moeten maken, bij het bekende blijven of de sprong wagen nr iets, wat voor ons op dat moment heerlijk voelde, er was ook heel veel positiviteit en zalige energy tussen ons. Uiteindelijk maakte ze haar keuze en zij srry ik blijf bij hem, maar die dag nog, enkele uren later belde ze me terug op en wou ze volledig voor ons gaan, ze zé dat haar ma haar wa pushte om eerder bij hem te blijven. Maar denk dat onze beide hartjes overliepen van elkaar. Dolgelukkig wask, schoon en slim en mij aant sporten krijgen en ohboy, geil was ze ook nog eens. En de zin in sex was oneindig bij haar en pijpen kon ze als de beste Alles aan haar was top. Zwemmen, totaal m'n ding niet, wie krijgt mij mee, zij natuurlijk en hopla 10 beurtenkaart. En ook bij tzwemmen gaf ze dan complimentjes over mn tattoo's en elke aai of aanraking v haar was goddelijk. Festivals gedaan, op reis geweest, maar zelfs de simpelste dingen, waren met haar, alles...Tot daar de overvloed aan positiviteit.
Het nieuwe is er wat van af, verschillende trekjes en later ferme lappen v m'n persoonlijkheidsstoornis, maken dat het met momenten echt bitsig wordt, ook ben ik plots extreem jaloers, vertrouw niks nog zomaar en ik word echt onmogelijk, ik breng haar zelfs tot woedeuitbarstingen n verlies meer en meer m'n pedalen en elke grip en val uiteindelijk weer volledig in die persoon vol extremen, achterdocht, paranoia, angsten en al dat mooie en positieve lijkt volledig weggevaagd, door die rot ziekte borderline en m'n fckdup karakter/persoonlijkheid tout court, want dat is nu net een groot kenmerk van borderline, het moeilijk in stand kunnen houden van relaties, zowel op liefdes als vriendschappelijk en ook werkvlak.
Dus ja ook deze relatie moest er aan geloven, na anderhalf jaar. Al heb ik hier wel het meest positieve ervaren.

Na toch zeker 1-2 maand serieus te bb afgezien en dan nog tijdj, zo tot 2-3 maand, zat Linde toch nog veel in mn hoofd, ja ze is diegene waark echt destijds het meest van afzag n baalde, ook omdat dat echt wel toppertje was en puur zelf verpest. Na dat juist uit was, zaterdag uit, had ze al voor luchtballonvaart gezorgd vr mn bday, die doorging op zondag, 1 dag na de breuk. Dat ze heel die dag nog mee heeft willen meemaken met mij vonk echt chapeau, en meeste vd tijd wast fun en kicken, maar het benadrukte nog mr eens wat voor een prachtig wezentje ik had verloren. Maandag opt werk vroeg ik haar of ze geen zin had om de woensdag, op de nationale feestdag (3 dagen na die ballonvlucht), mee nr Brussel te gaan, was ook lekker weertje. En ik kreeg een volmondige ja. Gingen met trein, zij moest 2 haltes eerder opstappen, kwam ze hier in station aan, ooh da was zo'n dubbel gevoel, zowel bevreemdend als blijdschap. In de trein zaten we in zo'n middenstuk op de grond, hoofd tegen hoofd en niet alleen ik keek met zo'n jammerlijke blik, ook zij had het moeilijk n werden beide echt emotioneel en waren elkaar dan aant troosten en knuffels geven. Eens aangekomen, hadden we geen tijd om te treuren, ook omdat we daar bijna echt als koppel rondliepen, masseerde haar paar keer, we liepen geregeld hand in hand en een knuffel af en toe kon ni ontbreken, echt we waren closer dan de laatste 2 maand in onze relatie.
Daarna terug trein op richting mijn stad, omdat ik haar had voorgesteld, eerst bij mij thuis iets te eten, om daarna nr optredens op de grote markt te gaan kijken voor de nationale feestdag. Daar stonden we dan, was bomvol. Ik moest me toch ferm inhouden om haar ni stevig vast te pakken en knuffelen. Tegen middernacht wast gedaan en dit deed wel deugd. Ook weken en zelfs maanden erna elkaar nog regelmatig gezien in Antwerpen, echt nog avonden met elkaar doorgebracht, ook met andere erbij, mr dat verzachte de pijn n verdriet toch enigszins, want had ze mij direct na de breuk, totaal niet meer toegelaten, zou het veel harder n moeilijker zijn geweest.

Uiteindelijk ben ik na de eerste maand terug beginnen uitgaan, Charlotte was toen vaak mn feestmoatje en op nen avond in een van ons stamcafé's, Youri fotograaf aanwezig, wadde beide echt al goe gezopen, redelijk wa cocktails, zo vol als duvelglas, veel shotjes blue thrills (blue caraçou + lilmoensap). Dus ja ik en Charlotte, deden close, mr vooral onozel en zotte fun. En ja op bepaald moment liggen, zitten, hangen, plakken we op, tegen elkaar. Volgens die foto's, ja waren we vo'or sommigen al een koppel, amai ulle oogsgkes schitteren n blinken zo, ik en Charlotte, jua da's van den alcohol 😜 En Linde, m'n ex, was ook snel met conclusie/reactie, amai hebt ge nu al nieuw lief, ik zé, manee waren beide gewoon goe aangeschoten, maar ge zé de 2de da da dacht, Linde zo van, dan zalt toch zo overkomen of iets van waar zijn. Damn hebkik, maar later ook Charlotte 100x moeten uitleggen en benadrukken, vooral Linde was er zo op gebrand, dat we geen koppel zijn. Ze zou da andrs zeker als ne ferme steek ervaren bb.


Maar hop 3 maandjes zijn voorbij en had ik m'n zinnen gezet op een zekere Laura, mede aangestuurd door toen een v mn goei maten, waarmee ik veel heb beleefd en heeft toch 5 v mijn relaties meegemaakt, de een al absurder dan de ander. Soit op Halloween feestje close, geil en om ter tzotst, op volgend feestje met optredens, wast weer flirten en opgeilen dat geen naam heeft, maar ondertussen ook pak intiemer met een ander schoonheid uit onze groep, ene Lieze (die samen was met Bart, die we ook goed kende), plakten letterlijk tegen elkaar tijdens dansen, met innige omhelzingen en daarna begon ik haar te masseren, ik met eerste intentie wa los te weken bij Laura, soit Lieze die was zo aant genieten, ze had giga smile (merkte duidelijk op foto's van die avond) en zé ooh gij kunt da goe, beide met de giechel draaide we ons terug nr elkaar, ze zij ook, denkte da ik en Bart zo goed bij elkaar passen, ik zo van da lijkt me toch ne goeie gast, mr ze begon enkel contra's op te sommen, echt op da moment en er was echt wat meer op komst, maar dan kwam Laura, die me op haar manier weer meenam in haar zone en mijn plan om Laura wa jaloers te maken, draaide zowaar bijna uit in een ongewilde romance of one night stand. Mr vanaf dan volledig into Laura, oh boy, dat flirterige in combo met haar stoute geile blik, echt zo van, ik wil je, ze nam me volledig mee. Je moet weten dat er ondertussen ook voldoende bier was gevloeid, we vrij remloos waren, zaten nog steeds in bomvolle zaal, mr wij nu gène en op bepaald moment begon ze zo geil te doen met da lekker tongske van haar, begon men vingers af te likken en in haar mond te steken, we waren ni meer van elkaar los te krijgen, maar iets in mij (zo'n mini nuchter en bedachtzaam hersencelletje), zij, als we nu alleen waren, no prob, maar zo an plain public, da's toch wa vulgair ni? We gaan ons nog amuseren en we zien daarna wel verder...en da was slimste zet, want da kan een lady duidelijk appreciëren. De berichtjes nr elkaar waren ook vaak aan de flierterige kant en ze gaf me al troetelnaampjes, was zo'n cutie en een boemeke. Zagen elkaar wekelijks, ook dan is op aandringen v diene maat mé ons 3 bij haar thuis afgesproken, damn woonde die nog is in zo'n mega chique buurt, de Nathan (die maat), da's meer iets vr u e, ik dacht just, ja extra stress jua😂. Filmavondje bij haar mé ons 3, zaten elk eerst in aparte zetel, maar als ik de onwennigheid wa van me afgezwierd had, begonnen we elkaar te teasen, bleven elkaars blik opzoeken en uiteindelijk kwam ze bij mij in de zetel liggen en Nathan, zo, eindelijk en met goedkeurende smile. We lachten veel, lagen heerlijk knus en intiem in elkaar gestrengeld, strelingen, kuste elkaar nog braafjes. En het einde van die avond, leek echt stap nr meer. Ook ben ik iemand, die allesbehalve een stoere macho is en zoiets juist voldoende de tijd geeft en je voelt wel als beide er echt vr willen gaan. Week of 2 weken later, terug naar feestje in Antwerpen, de Vampire party (goth, EBM, industrial, new end coldwave,...) Waar Nathan ons weer meenam, die zag er echt alles aan, dat we er voor moesten gaan en ja na eerst veel dansen, drinken (mr gewoon wat losser, en vrij nuchter), hing ik op bepaald moment aan een danspaal, die daar stond, Laura kwam mee doen, ons kapot gelachen, mr tegelijkertijd ook die aantrekkingskracht, gingen zitten naast die paal, begonnen te praten over gevoelens, elkaar aant ophemelen en nam zij de eerste stap, pakte me tegen haar en draaide ze me daar een tong jom, de lust en geilheid dropen ervan af. Keken zo inning n verliefd nr elkaar en zé ze echt in volle blijdschap, yes eindelijk, dan mag ik je vanaf nu altijd troetelnaampjes geven. Maar hier merkte ik wel heel snel, wow zitten totaal niet op dezelfde golflengte. Ik vond het allemaal mr saai. Vaak daar gaan eten, maar ik miste echt wel de intimiteit tussen ons, al die keren bij haar thuis, wast met familie, de oma nzo, bluuh ik ben in mn eigen familie totaal geen familiemens, dit was werkelijk saaiheid troef. Ook de keren dat ze nr mij kwam, nope dat wat ik wou zat er niet in of kwam er zeker niet uit. Ze zeilde, deed pianoles, eens nr zo'n pianostuk gaan zien/luisteren, dacht echt, gast wa zit gij hier te doen. Had ondertussen ook al mn ogen op iemand anders laten vallen, lees verder hieronder. Dan vertrok ze op reis met haar gezin, n zo ff voor ze bij vertrekt, zegt die dus letterlijk, 1st komt familie, 2de komt vrienden en 3de komt je lief, waar ze nog bijzegt, want das ni voor altijd 🤦 Kwas al volledig uitgekeken op deze non relaty, mr dit was ne extra push om echt volledig mijn zinnen te zette op Tiff.

Vervolg👇
 
Laatst bewerkt:

Jesuswalksurviv0r

Belezen gebruiker
Ik heb maar een klein stuk gelezen. Wat ik je wil vertellen, is dat diagnoses onzin zijn en de psychiatrie is meer voor iets anders. Niet om je vooruit te helpen in het leven of zo. Voor iedereen in Nederland, is bepaald wat je word, wie je word, hoe oud je word, wat je gaat doen, of je wel of geen vrienden hebt, of jij je voortplant; ja of nee, en het wordt dus ook bepaald of je het moeilijk gaat krijgen. De psychiatrie is meer voor verder afglijden naar iets waar je niet wilt zijn.

Als je spaargeld hebt: vertrek! Laat alles achter je en vertrek. Het liefst naar het buitenland. Nederland is voor veel mensen helemaal niet leuk, omdat er een systeem is bedacht waar alleen een select group off people het leuk hebben. De rest niet. En we pikken het allemaal, omdat dit moet. We moeten dit pikken.
 

Nihilist88

Wijs gebruiker
Vervolg👇

Dus hier de aanloop en verloop van relatie met Tiff.
Zaten beide in relatie (ik dus met die Laura), maar langs beide kanten zat het niet snor, hadden serieuze vriendengroep (weet nu wel beter, beter 1 à 2 échte vrienden dan zoveel mogelijk, ik zat heel lang bij die laatste groep), dus zagen elkaar zo goed als wekelijks, eerst als singles, amuseerden ons gewoon zot en hield v haar attitude en uitstraling, maar voelde totaal geen liefde, was echt een feestmoatje. Zei kreeg dan relatie, mr was v begin meer awkward dan wa anders, ik voelde en zag wtf hoe behandel die u, die ga ook bij z'n beste vriendin (liese) slapen, hun band was zogezegd broer en zus, close maw. Ik praatte daar ook vaak met haar over. Uiteindelijk werd ik zo hard aangetrokken tot haar en gingen zoveel uit, filmnights en sleepovers.
Uiteindelijk toen Laura 2 weken nr Spanje was, ging ik stapje per stapje closer met Tiff. En twas een vrijdag da Laura terug kwam, maar ik maakte vooral mega fun met Tiff en nog wa moatjes, had ondertussen een echte zonnebloem (die langs de weg, huizen als versiering stond) in mnn mond gepakt...wtf da é stekelhaartjes man, om uiteindelijk aan Tiff te geven. Uiteindelijk waren we aan café dicht bij station aangekomen, in de kelder was er elektro, EBM feestje, maar ik n Tiff zaten vooral gezellig met zn op terras, waren ondertussen ook elkaar aant knuffelen en er hing chemie in de lucht...tijdje laten kwam daar plots Laura bij ons op terras zitten, maar was zo into Tiff en zij verdiende en kreeg mijn aandacht. Die Laura zo van, sech gij geeft Tiff meer aandacht dan mij, ik zo van ja vrienden komen op 2, lief pas op 3 so? Tiff moest normaal bus pakken, maar Laura haar pa kwam later Laura ophalen en dan kon Tiff mee...Twas bijna zo ver, Laura zij mn pa in onderweg. Maar ondertussen hadden wij al afgesproken dat ze bij mij bleef slapen, dat zeden we ni tegen Laura, die maakte we wijs dat ze wel de eerste bus smorgens zal pakken.
Lol diene dag erna, ne zaterdag. Tiff haar ma had ondertussen al gebeld, waar ze was, aja zou normaal thuis zijn, dan pakte ze na de middag bus nr huis. Ik nog nr Laura gebeld, precies beetje pist en zé amai ik had mn terugkomst wel helemaal anders voorgesteld...na nog wa bellekes legde Laura er eindelijk den blok op. Die avond ik met Tiff en nog wa moatjes, waarvan ene onze persoonlijke fotograaf de Youri(hé altij zo'n giga camera mee, waar ie ook gaat), nr JH Meteko, waar er metaloptredens waren en daar zijn we officieel een koppel geworden.
Aangezien Youri altij albummekes maakt, per festje, optreden, dag en op fb zette, ik stond er vaak op mé Tiff was 1 vd eerste reacties was van Linde, mijn ex again, hoe gij waart toch mé Laura, wa isr gebeurd en nu al een nieuwe en dan zo shitten over ne foto waar Tiff ne tshirt draagt die v Linde was mr mij is gegeven heeft, n haar reactie, amai draagt gij afdankerkes van mij die ik aan J(ik) gegeven heb en zo nog wel wa gezeik. Jeetjemiena, de feeks n bitch met rankune kwal volledig los, wat haar totaal niet had aangegeven. Da's toch letter het misgunnen dat u ex zich amuseert, andere liefjes heeft, oké msschn wel sneller dan verwacht, maar echt ik ging nu eenmaal graag om met lekkere ladies, als ze mr schoon snoetje bb en slank zijn en kmoest ook vaak amper moeite doen.
Relatie met Tiff was eerste maanden funny, cute, heet, wederzijds begrip, en wask ook meest bij. Maar ze had totaal verziekte thuissituatie, met een echt door en door slechte moeder, waardoor Tiff haar pa ook zo ziek van werd, was mager, maar dat verergerde meer n meer. Ook kreeg Tiff heel vaak te horen van haar ma, dat ze ongewenst was. Tiff haar oma, de ma van haar ma woonde daar ook, maar op bepaald moment werd ze geparaliseeerd lang 1 volledige helft, daarvoor kwam dan thuisverpleging, ze weende, brabbelde, maakte geluidjes en op bepaald moment, werd het de ma van Tiff te veel dat ze haar wou stikken met kussen, Tiff heeft ze nog op tijd kunnen wegduwen. Uiteindelijk is ze gestorven. Die oma was echt katholiek en wou in de kerk uitvaart, mr wete wa haar ma gedaan heeft, na het cremeren, zonder begrafenis, de assen in hunne thuis aan ne boom uitgestrooid. Was Tiff ook mega pist om. En ondanks al die ellende, dat die ma, je tot uitersten kon drijven, ik vaak tegen Tiff zé, amai ik in u situatie, ik trek da ni se, ging ik daar echt veel langs, puur vr Tiff, maar aangezien we beide jeugdtrauma's hebben, beide borderline, dan is zo'n door en door slechte moeder er op den duur echt te veel aan, we hadden het al deels van onszelf zwaar, maar dat legde echt een bom onder onze relatie, we voelden ons zelden gerust, telkens moeten denken, wa gaat nu weer zijn.
Na onze breuk, zijn we echt jaren de beste en meest close vrienden geweest. Tot 2j geleden, ondanks elkaar minder zien, waren wel telkens intens en maakte vaak veel emoties los. Nu heb ik toch al halfjaar niks meer van haar gehoord. Er was serieuze ruzie ontstaan 2 koppels waark mee bevriend was, nl tussen Tiff n haar vriend en Ann (waar ik ook nog kortere relatie mee heb gad) en haar vriend, de 2 gasten zijn broers, beide koppels verweiten elkaar voor de smerigste dingen, zelf tem sterf voor mijn part.
Ik was dus eens bij Tiff n haar vriend, ze lieten voor de 3de x berichten zien van Ann en haar vriend, waarin ze Tiff zoveel verweten, dus ik zé zal ook is nr daar gaan, is zien wat zij te zeggen hebben. Ondanks alle verwijten richting Tiff en haar vriend, bleef ik met regelmaat Tiff verdedigen, das wel m'n beste vriendin e, klaat die ni zomaar vallen...later op de avond kreeg ik meer begrip vr Ann en haar vriend, uiteindelijk komt het erop neer, da Tiff zich ferm genaaid voelt door mij omdat ik volledig mee ging in Ann's vehaal, en dat heeft Tiff blijkbaar zo gekwetst, da wanneer ik stuurde ze reageerde met dat heeft zn tijd nodig en dus kon ik enkel afwachten, mr volgens mij kent ze mij ni meer... Tsja ik en mensen, tzal nooit goei huwelijk worden👽

Srry voor dit boek peopz🙃
 

Nihilist88

Wijs gebruiker
Ik heb maar een klein stuk gelezen. Wat ik je wil vertellen, is dat diagnoses onzin zijn en de psychiatrie is meer voor iets anders. Niet om je vooruit te helpen in het leven of zo. Voor iedereen in Nederland, is bepaald wat je word, wie je word, hoe oud je word, wat je gaat doen, of je wel of geen vrienden hebt, of jij je voortplant; ja of nee, en het wordt dus ook bepaald of je het moeilijk gaat krijgen. De psychiatrie is meer voor verder afglijden naar iets waar je niet wilt zijn.

Als je spaargeld hebt: vertrek! Laat alles achter je en vertrek. Het liefst naar het buitenland. Nederland is voor veel mensen helemaal niet leuk, omdat er een systeem is bedacht waar alleen een select group off people het leuk hebben. De rest niet. En we pikken het allemaal, omdat dit moet. We moeten dit pikken.
Ja was zelfs nog niet af, moest het in 2 splitsen, zo lang wast. Ik verwacht niet dat velen hier zin in hebben, om dit door te nemen.
Diagnoses zijn blijkbaar ook nogal subjectief per arts, psychiater, psycholoog.

Een psychiater (meer 10j geleden) en m'n vaste huisarts, die samen met voormalige beste vriendin, werd ik gediagnosticeerd met bipolaire stoornis.

Een psycholoog, diagnosticeerde vorm van het autismespectrum syndroom en hoge sensiviteit

Laatste psychiater gaf de diagnose borderline persoonlijkheidsstoornis en ADHD.
Ondertussen was mijn laatste bezoek ergens begin september vorig jaar.

Dat lijkt nu wel onzin dat alles voor iedereen al bepaald zou zijn. Dus een kind dat morgen, door ne zat achter het stuur, vd weg wordt gemaaid met onmiddellijke dood tot gevolg, dat volgens jou allemaal bepaald?🤔

Eeh een warm badje, polsjes open, glij je ook lekker weg hoor.
 
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories
Bovenaan