Setting:
Mijn kamer. De luxaflex waren gesloten, dus het was redelijk donker. Op mijn bed had ik kussens en een deken neergelegd. Ik had "The Bits Between the Bits" van de Ozric Tentacles opgezet als achtergrondmuziek.
Trip:
Ik vulde mijn geimproviseerde waterpijp met blaadjes, die ik gegrind had in mijn wiet-grinder. Ik nam een hijs. Iets te enthousiast misschien, want de rook sloeg zo op mijn longen, dat ik de rook niet langer dan vijf seconden vast kon houden. Omdat ik Salvia normaal altijd minstens dertig seconden in probeer te houden, verwachtte ik er dit keer dan ook niks van en liep naar de wastafel in de badkamer om mijn met rook bevuilde speeksel er in te legen.
Hierna ben ik teruggelopen naar mijn kamer, om af te wachten of de Salvinorin A in deze vijf korte seconden mij toch heeft kunnen intoxiceren.
Dit was dus het geval.
Ik lag op mijn bed onder een deken en een viendin was mijn tripsitter. Ik voelde hoe ik die wereld van de Salvia ingezogen werd (Note: elke keer als ik Salvia gebruik voel ik één bepaald gevoel, het gevoel van diezelfde wereld die mij in zich zuigt.). Mijn lachspieren werkten op volle toeren. Hoewel ik lachte was het niet lachen om plezier. Het was lachen, maar niet zoals we in deze wereld doen.
Ik deed mijn ogen dicht en probeerde mij te concentreren op de Ozric Tentacles, die hun noten uit mijn boxen lieten vloeien. Alles ging snel. Ik werd afgeschoten in een raket en de muzieknoten gierden als een hoge-snelheidstrein aan me voorbij. De noten vormden sporen en beelden in mijn hoofd en een psychedelisch schouwspel speelde zich voor mijn ogen af. Het was te abstract, te heftig en te snel om onder woorden te brengen.
Toen de raket eenmaal tot rust was gekomen was mijn piek voorbij. Ik had weer enig besef van de realiteit en kon met mijn sitter communiceren. Ik probeerde de achtbaan van een paar minuten geleden te analyseren, maar de gevoelens waren te complex om weer voor de geest te halen. In die paar minuten was mijn hele leven aan me voorbijgegaan. Deze trip werd helemaal gestuurd door de muziek. Ik heb geen idee hoe het zonder muziek gegaan zou zijn, want de muzieknoten zorgen voor mijn gevoel voor deze trip. Ik zal nooit meer op dezelfde manier naar de Ozric Tentacles luisteren.
Ik bleef nog even liggen en naar de muziek luisteren, terwijl ik nog lichte hallucinaties ervaarde die ruim twintig minuten aanhielden.
Na die tijd was ik stoned. Erg stoned. Ik keek in de spiegel en mijn oogjes waren klein en rood. Ik had en heb nog steeds geen idee wat dit veroorzaakt heeft. (Er zat wel een heel klein beetje wiet door de Salvia heen - ik had het immers fijngemalen in mijn wietgrinder). Het leek alsof ik 5 joints en een spakecake had genomen. In deze stonede bui kwam ik tot de conclusie dat de Salvia THC getriggerd heeft en dan een enkel molecuul THC in combinatie met Salvia Divinorum iemand erg stoned kan maken.
Wie weet heb ik gelijk? Drugsgebruikers worden over het algemeen zwaar onderschat!
Mijn kamer. De luxaflex waren gesloten, dus het was redelijk donker. Op mijn bed had ik kussens en een deken neergelegd. Ik had "The Bits Between the Bits" van de Ozric Tentacles opgezet als achtergrondmuziek.
Trip:
Ik vulde mijn geimproviseerde waterpijp met blaadjes, die ik gegrind had in mijn wiet-grinder. Ik nam een hijs. Iets te enthousiast misschien, want de rook sloeg zo op mijn longen, dat ik de rook niet langer dan vijf seconden vast kon houden. Omdat ik Salvia normaal altijd minstens dertig seconden in probeer te houden, verwachtte ik er dit keer dan ook niks van en liep naar de wastafel in de badkamer om mijn met rook bevuilde speeksel er in te legen.
Hierna ben ik teruggelopen naar mijn kamer, om af te wachten of de Salvinorin A in deze vijf korte seconden mij toch heeft kunnen intoxiceren.
Dit was dus het geval.
Ik lag op mijn bed onder een deken en een viendin was mijn tripsitter. Ik voelde hoe ik die wereld van de Salvia ingezogen werd (Note: elke keer als ik Salvia gebruik voel ik één bepaald gevoel, het gevoel van diezelfde wereld die mij in zich zuigt.). Mijn lachspieren werkten op volle toeren. Hoewel ik lachte was het niet lachen om plezier. Het was lachen, maar niet zoals we in deze wereld doen.
Ik deed mijn ogen dicht en probeerde mij te concentreren op de Ozric Tentacles, die hun noten uit mijn boxen lieten vloeien. Alles ging snel. Ik werd afgeschoten in een raket en de muzieknoten gierden als een hoge-snelheidstrein aan me voorbij. De noten vormden sporen en beelden in mijn hoofd en een psychedelisch schouwspel speelde zich voor mijn ogen af. Het was te abstract, te heftig en te snel om onder woorden te brengen.
Toen de raket eenmaal tot rust was gekomen was mijn piek voorbij. Ik had weer enig besef van de realiteit en kon met mijn sitter communiceren. Ik probeerde de achtbaan van een paar minuten geleden te analyseren, maar de gevoelens waren te complex om weer voor de geest te halen. In die paar minuten was mijn hele leven aan me voorbijgegaan. Deze trip werd helemaal gestuurd door de muziek. Ik heb geen idee hoe het zonder muziek gegaan zou zijn, want de muzieknoten zorgen voor mijn gevoel voor deze trip. Ik zal nooit meer op dezelfde manier naar de Ozric Tentacles luisteren.
Ik bleef nog even liggen en naar de muziek luisteren, terwijl ik nog lichte hallucinaties ervaarde die ruim twintig minuten aanhielden.
Na die tijd was ik stoned. Erg stoned. Ik keek in de spiegel en mijn oogjes waren klein en rood. Ik had en heb nog steeds geen idee wat dit veroorzaakt heeft. (Er zat wel een heel klein beetje wiet door de Salvia heen - ik had het immers fijngemalen in mijn wietgrinder). Het leek alsof ik 5 joints en een spakecake had genomen. In deze stonede bui kwam ik tot de conclusie dat de Salvia THC getriggerd heeft en dan een enkel molecuul THC in combinatie met Salvia Divinorum iemand erg stoned kan maken.
Wie weet heb ik gelijk? Drugsgebruikers worden over het algemeen zwaar onderschat!
