Re: Ayahuasca report : andere werelden
Mooie reports die je geplaatst hebt.
In eerste instantie spreekt de Santo Daime mij niet zo aan, om de bekende redenen. Maar ik begin ook wel de voordelen er van in te zien. Ik denk dat de meeste mensen het er wel over eens zijn dat je sowieso een bepaalde structuur nodig hebt. De energie kan dan gerichter stromen. En met gericht bedoel ik in dit geval: voor helende doeleinden. (Je kunt ook vorm aanbrengen voor niet-zo-helende doeleinden [sjamanen die onder invloed van ayahuasca onderling vetes uitvechten.])
Zonder structuur kan je ook wel helende resultaten krijgen, maar het blijft dan op goed geluk; het kan alle kanten op. Dus ik zie ik het nut wel in van een rituele setting. Ik denk dat een sjamaan dat ook wel kan bieden. Met een groep rondom een kampvuur terwijl er een min of meer gezamenlijke intentie is, dat alleen al is in feite een manier om de energie in bepaalde banen te leiden. Maar het gebeuren eromheen (die liedjes die de sjamaan zingt en de gebruikte symbolen bv) kunnen elke keer weer variëren.
Ik ben benieuwd in hoeverre een meer vaste structuur zoals bij de Santo Daime voordelen biedt. Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Maar het nadeel lijkt me vooral dat het minder makkelijk is om jezelf comfortabel te voelen in zo´n kerk, waardoor je jezelf minder kunt laten gaan. Die witte ´uniformen' enzo, dat is toch wel iets waar je dan even doorheen moet lijkt mij.
Maar goed, de kern is dat je jezelf bewust bent van deze spelregels, en dat je weet dat ze een doel dienen. Zodra dit wordt vergeten gaat het een typische kerk of misschien zelfs sekte-achtige kant op. Vorm moet er niet zijn voor de vorm, maar het moet een doel dienen.
Wat ik niet helemaal doorheb: zing je constant liedjes, dus ook bij al die dingen die jij beschreef was jij aan het zingen? En eventueel danspasjes?
Een van de redenen waarom het mij onder andere wel leuk lijkt om zoiets is mee te maken is omdat ik verwacht dat er ook een soort schaamte omhoog kan komen. Zo van ik zit hier kinderliedjes te zingen, danspasjes te doen, in een wit apepakkie! En ik weet dat er onder die weerstand vaak een enorme bron van gezonde energie zit. (mits je het uit eigen beweging moeiteloos aanwezig laat zijn, en niet op uitnodiging van anderen.)
En nu ik toch bezig ben, wat ik ook nog even wil melden. Ik vind het zo belachelijk dat vanuit de ayahuasca-wereld soms het idee wordt gewekt dat het een kuur is tegen alles. En als ik me niet vergis komen die verhalen ook wel uit de Daime hoek. Bijvoorbeeld dat het kanker zou kunnen genezen. Als je een middeltje verdacht wilt maken moet je vooral gaan roepen dat het kanker kan genezen.
Mooie reports die je geplaatst hebt.
In eerste instantie spreekt de Santo Daime mij niet zo aan, om de bekende redenen. Maar ik begin ook wel de voordelen er van in te zien. Ik denk dat de meeste mensen het er wel over eens zijn dat je sowieso een bepaalde structuur nodig hebt. De energie kan dan gerichter stromen. En met gericht bedoel ik in dit geval: voor helende doeleinden. (Je kunt ook vorm aanbrengen voor niet-zo-helende doeleinden [sjamanen die onder invloed van ayahuasca onderling vetes uitvechten.])
Zonder structuur kan je ook wel helende resultaten krijgen, maar het blijft dan op goed geluk; het kan alle kanten op. Dus ik zie ik het nut wel in van een rituele setting. Ik denk dat een sjamaan dat ook wel kan bieden. Met een groep rondom een kampvuur terwijl er een min of meer gezamenlijke intentie is, dat alleen al is in feite een manier om de energie in bepaalde banen te leiden. Maar het gebeuren eromheen (die liedjes die de sjamaan zingt en de gebruikte symbolen bv) kunnen elke keer weer variëren.
Ik ben benieuwd in hoeverre een meer vaste structuur zoals bij de Santo Daime voordelen biedt. Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Maar het nadeel lijkt me vooral dat het minder makkelijk is om jezelf comfortabel te voelen in zo´n kerk, waardoor je jezelf minder kunt laten gaan. Die witte ´uniformen' enzo, dat is toch wel iets waar je dan even doorheen moet lijkt mij.
Maar goed, de kern is dat je jezelf bewust bent van deze spelregels, en dat je weet dat ze een doel dienen. Zodra dit wordt vergeten gaat het een typische kerk of misschien zelfs sekte-achtige kant op. Vorm moet er niet zijn voor de vorm, maar het moet een doel dienen.
Wat ik niet helemaal doorheb: zing je constant liedjes, dus ook bij al die dingen die jij beschreef was jij aan het zingen? En eventueel danspasjes?
Een van de redenen waarom het mij onder andere wel leuk lijkt om zoiets is mee te maken is omdat ik verwacht dat er ook een soort schaamte omhoog kan komen. Zo van ik zit hier kinderliedjes te zingen, danspasjes te doen, in een wit apepakkie! En ik weet dat er onder die weerstand vaak een enorme bron van gezonde energie zit. (mits je het uit eigen beweging moeiteloos aanwezig laat zijn, en niet op uitnodiging van anderen.)
En nu ik toch bezig ben, wat ik ook nog even wil melden. Ik vind het zo belachelijk dat vanuit de ayahuasca-wereld soms het idee wordt gewekt dat het een kuur is tegen alles. En als ik me niet vergis komen die verhalen ook wel uit de Daime hoek. Bijvoorbeeld dat het kanker zou kunnen genezen. Als je een middeltje verdacht wilt maken moet je vooral gaan roepen dat het kanker kan genezen.
