De vraag die gesteld werd in het inmiddels wat verlopen topic: “waarom doet iemand dit?” Is volgens mij nooit goed beantwoord. Ik wil wel een poging wagen met als risico dat ik het gevaarlijke spul ga verheerlijken.
Het gebruik van H is geen grap, of een “leuk avondje doordraaien”. Als je je hoeveelheid hebt gevonden en niet te veel neemt kan je normaal functioneren. Ik geef lezingen, spreek mensen toe, neem beslissingen en doe alles wat ik in een verantwoordelijke (top) baan moet doen.
H maakt je simpelweg gelukkiger, een kleine dosis geeft je meer zelfvertrouwen en wakkert de creativiteit aan. Het is niet voor niets dat je er anders van gaat dromen. Als ik mijn kinderen moet voorlezen kan ik het boek terzijde leggen en met hetzelfde gemak zelf een verhaal verzinnen. Dat lukt me nuchter veel minder goed.
Bovendien kan je van deze drug je beter concentreren, je komt in een prettige cocon, waarbij je je afsluit van de rest van de wereld en je op je taak of je bezigheid concentreert. Dat kan koken zijn, dat kan muziek luisteren zijn maar ook heel goed opruimen of poetsen. Ik maak mijn huis met plezier spik en span, zo schoon als ik iets genomen heb. Als ik nuchter ben heb ik daar -net als iedere ander- niet zo veel zin in.
Doordat het pijnprikkels dempt voel je je lijf veel minder. Je kan dus langer hardlopen, wielrennen, zwemmen. Het doet allemaal minder pijn. Maar het dempt net alleen fysieke pijnprikkels, het dempt ook psychische pijnen, zoals angst en onzekerheid. Je bent minder bang. Veel mensen worden socialer: ik praat gemakkelijker met andere klanten in de supermarkt, of op straat. Ik maak makkelijker contact.
Ik heb artikelen geschreven die gepubliceerd zijn (online en in boeken en tijdschriften), die ik onder invloed heb uitgeschreven. In het begin kon ik maar niet geloven dat ze daadwerkelijk goed waren. Ik dacht dat –net als bij alcohol en coke- je je eigen vermogens overschat en dat je denkt dat je goed bent terwijl je het niet bent. Dus ik lees altijd alles nuchter na en nog een keer maar met deze drug ben je wel degelijk zelfkritisch en is wat eruit komt te publiceren.
Heeft het alleen maar voordelen?
Nee, beslist niet. Ik wordt wel eens te druk. Ben onrustig in vergaderingen en laat me te veel leiden door mijn intuïtie van dat ogenblik. Ik heb ook wel eens te veel ruimte ingenomen in bijvoorbeeld een sollicitatie gesprek, waardoor andere mensen onvoldoende aan de beurt kwamen, een kans kregen. Bovendien heeft seksueel een groot nadeel: je hebt er veel minder interesse in en je kan niet klaar komen. Een groot nadeel is ook dat je langzaam maar zeker in nuchtere staat het spul gaat missen en je je moe en futloos voelt. Dat is heel slecht, maar het is een typisch verslavingsgevolg.
De reden dat het zo verslavend is is eigenlijk heel simpel: het is te lekker gemaakt. Als je er van hebt geproefd wil je nog eens, en nog eens. Simpelweg omdat het zo lekker is. Ik hoop dat je een antwoord het, trippy shit.
Het gebruik van H is geen grap, of een “leuk avondje doordraaien”. Als je je hoeveelheid hebt gevonden en niet te veel neemt kan je normaal functioneren. Ik geef lezingen, spreek mensen toe, neem beslissingen en doe alles wat ik in een verantwoordelijke (top) baan moet doen.
H maakt je simpelweg gelukkiger, een kleine dosis geeft je meer zelfvertrouwen en wakkert de creativiteit aan. Het is niet voor niets dat je er anders van gaat dromen. Als ik mijn kinderen moet voorlezen kan ik het boek terzijde leggen en met hetzelfde gemak zelf een verhaal verzinnen. Dat lukt me nuchter veel minder goed.
Bovendien kan je van deze drug je beter concentreren, je komt in een prettige cocon, waarbij je je afsluit van de rest van de wereld en je op je taak of je bezigheid concentreert. Dat kan koken zijn, dat kan muziek luisteren zijn maar ook heel goed opruimen of poetsen. Ik maak mijn huis met plezier spik en span, zo schoon als ik iets genomen heb. Als ik nuchter ben heb ik daar -net als iedere ander- niet zo veel zin in.
Doordat het pijnprikkels dempt voel je je lijf veel minder. Je kan dus langer hardlopen, wielrennen, zwemmen. Het doet allemaal minder pijn. Maar het dempt net alleen fysieke pijnprikkels, het dempt ook psychische pijnen, zoals angst en onzekerheid. Je bent minder bang. Veel mensen worden socialer: ik praat gemakkelijker met andere klanten in de supermarkt, of op straat. Ik maak makkelijker contact.
Ik heb artikelen geschreven die gepubliceerd zijn (online en in boeken en tijdschriften), die ik onder invloed heb uitgeschreven. In het begin kon ik maar niet geloven dat ze daadwerkelijk goed waren. Ik dacht dat –net als bij alcohol en coke- je je eigen vermogens overschat en dat je denkt dat je goed bent terwijl je het niet bent. Dus ik lees altijd alles nuchter na en nog een keer maar met deze drug ben je wel degelijk zelfkritisch en is wat eruit komt te publiceren.
Heeft het alleen maar voordelen?
Nee, beslist niet. Ik wordt wel eens te druk. Ben onrustig in vergaderingen en laat me te veel leiden door mijn intuïtie van dat ogenblik. Ik heb ook wel eens te veel ruimte ingenomen in bijvoorbeeld een sollicitatie gesprek, waardoor andere mensen onvoldoende aan de beurt kwamen, een kans kregen. Bovendien heeft seksueel een groot nadeel: je hebt er veel minder interesse in en je kan niet klaar komen. Een groot nadeel is ook dat je langzaam maar zeker in nuchtere staat het spul gaat missen en je je moe en futloos voelt. Dat is heel slecht, maar het is een typisch verslavingsgevolg.
De reden dat het zo verslavend is is eigenlijk heel simpel: het is te lekker gemaakt. Als je er van hebt geproefd wil je nog eens, en nog eens. Simpelweg omdat het zo lekker is. Ik hoop dat je een antwoord het, trippy shit.
