Stoppen met blowen met psychosekwetsbaarheid

Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories

CHaze

Newbie
Hallo allemaal,

Ik ben een jongeman van 26 jaar die nu zo'n 10-11 jaar vrijwel dagelijks blowt. Het begon allemaal ronde mijn 15e, door in contact te komen met 'foute vrienden'. Helaas had een van die vrienden een grote beschikking over cannabis en al snel werd zijn huis een clubhuis waar we met een 'vriendengroep' dagelijks meerdere grammetjes wegrookten. Gedurende mijn middelbare schooltijd op het VWO heb ik continu in deze mate geblowd. Het begon als iets sociaals, wel meteen zeer frequent, maar op gegeven moment werd het een deel van mijn leven en ging ik zelf wiet regelen om dat alleen te consumeren. Ik heb mij altijd voorgehouden dat het prima paste in mijn leven, ik sliep goed, at prima , had een sociaal leven en deed het (qua cijfers) goed op school.

Rond het 4e jaar van het VWO begon ik onwijs veel te spijbelen, maar door mijn cijfers en vlotte babbel kwam ik er altijd mee weg en werd ik niet van school getrapt. We rookten vrijwel elke pauze op school wiet, als ik er dan wel was. Op minderjarige leeftijd hadden we via via altijd toegang tot de vele coffeeshops in het centrum. Ik heb altijd al een liefde voor games gehad, maar er ontstond een grote associatie in mijn hoofd tussen games en blowen toen ik echt een 'vaste smoker' was geworden die dagelijks zo'n 10-15 euro haze per dag rookte. Dit resulteerde erin dat ik steeds meer spijbelde, om vervolgens de hele dag te blowen en te gamen, wat vermoedelijk ook voor een gameverslaving zorgde.

Gelukkig ben ik er toch in geslaagd mijn VWO af te ronden, helaas rechtvaardigde dit voor mij het overmatige gebruik van cannabis. I mean, als ik zoveel kan blowen en alsnog dat kan dan zal het wel gewoon goed zijn, toch? Dat was een beetje de gedachte. Vaak gebruikte ik het ook als motivatie; "als ik nu 4 uur leer voor mijn toets kan ik erna lekker blowen". Helaas ging dat snel over in al blowende in de boeken zitten, waarvan ik vond dat dit goed voor mij werkte.

Na een relatiebreuk raakte ik een beetje neerslachtig, en verloor mezelf continu in het blowen en gamen. Een PP'tje of widow was niet meer goed genoeg; het moest altijd supersilver haze zijn o.i.d. en dan het liefst 15 euro per dag ofwel zo'n 1.25-1.5 gram. En daar moest ik dan voor mijn gevoel nog rustig aan mee doen ook, anders kwam ik de dag niet door of moest ik snachts nog naar een shop.

Gedurende mijn bachelor opleiding ging ik hier vrolijk mee door, je had bij mij op de uni immers de mogelijkheid om 95% van je lessen te skippen (met als gevolg geen herkansing te hebben) en alsnog een vak te halen. Als je maar goed leert en de toetsen haalt, en dan alleen komt opdagen bij groepsprojecten en de tentamens. Ofwel : lang leve de lol, continu gamen en smoken en 1 week voor het tentamen een beetje stof in je hoofd stampen en het natuurlijk weer snel vergeten. Helaas (vind ik achteraf) slaagde ik zelfs met deze leerattitude er nog in om het naar behoren te doen qua cijfers.

Op gegeven moment , rond mijn 22e, zag ik toch in dat ik kampte met een ernstige geestelijke verslaving. Ik vond het roken en de smaak van haze zo fijn, dat ik me continu veel te stoned rookte. Ik vraag me tot op heden nog steeds af of ik stoned zijn nou zo leuk vind , of dat ik het roken van haze en lekker gamen ( en daardoor in hyperfocus raken) gewoon heerlijk vond. Na aanleiding van het erkennen van mijn verslaving besloot ik ineens plots, en heel radicaal, cold turkey te stoppen. Ik maakte al mijn geld over naar m'n ouders en ontnam mezelf eigenlijk vrijwel alle mogelijkheden om te blowen.

Goed initiatief, zo leek het ogenschijnlijk. Maar niets was minder waar, ik sliep niet meer, en om het verhaal kort te maken werd ik zwaar psychotisch (in mijn ogen dus juist van het stoppen met blowen). Kreeg last van waanbeelden/ ideeën, paranoia, achtervolgingswaan, betrekkingswanen noem het allemaal maar op. Uiteindelijk vertrouwde ik letterlijk niemand meer, en iedereen moest me hebben. Ik vertrouwde zelfs me eigen moeder en oma niet meer omdat ik dacht dat ze me wilden vergiftigen (terwijl ze me wilden helpen met een inslaapmiddel). Helaas klinkt inslaapmiddel nogal heftig voor iemand die psychotisch is, want mijn assocatie met inslapen was het doden van dieren, je kent het wel.

Ik "rende weg", ging zwerven en werd uiteindelijk een gevaar voor mezelf of anderen, aldus de uitkomst van de snelrecht procedure, wat naar mij inziens totaal onrechtvaardig verliep. Hierdoor kreeg ik een IBS en mocht ik fijn gaan verblijven in een psychiatrische afdeling, wat ik opzich wel begreep, maar me helaas weinig goed deed. Je ziet en ervaart daar veel te veel negatieve dingen als 'psychotic mind'. Ik zal jullie besparen wat ik daar heb ervaren en wat er gebeurde daar. Situatie was wel dat ik onder dwang, ik had hierin geen keuze, zware antipsychotica moest nemen naast lorezepam. Na mijn IBS heb ik slim gebruik gemaakt van de 'heimwee kaart' met als argument dat dat mij herstel belemmerde o.i.d. Ik was er vrij vlot weer uit.

De antipsychotica maakte me vrij dikkig en uiteindelijk zwaar depressief. Ik mocht die medicatie na mijn IBS helaas niet zomaar afbouwen. Dit heb ik er na 4-6 weken (tegen advies in) toch doorheen gekregen waardoor ik er al snel vanaf was.

Ondertussen was ik toch alweer heel wat maanden clean van blowen, maar de nawerking van het hele psychotische gebeuren maakte me heel neerslachtig, en ik weigerde de anti-depressiva. Na een zware periode begon ik weer te blowen en mijn problemen en issues met mezelf verdwenen vrij vlot, puur omdat ik er niet meer over nadacht om dat ik weer continu stoned was. Ik was weer (schijn)gelukkig, pakte me studie weer op en rondde uiteindelijk mijn bachelor af.

Nu ben ik bezig met een master die eigenlijk vrijwel afgerond is, maar lijkt het alsof de geschiedenis zich begint te herhalen. Ik heb weer vrij veel onvrede met mijn blowgedrag; voel me een junk, wordt chagrijnig als ik niet kan blowen, begin er al mee zodra ik wakker word. De onvrede, zorgen over mijn gezondheid en het feit dat ik vrij weinig onderneem omdat ik super veel geld opmaak aan wiet zorgt ervoor dat ik wil stoppen. Nu lijkt het me gezien de psychosekwetsbaarheid die is gebleken niet een handig idee om dan cold turkey te stoppen zoals eerst.

Ondertussen ben ik wel begonnen met het maken van stappen, ik rook wel 5x zo weinig als normaliter. En dit doe ik alleen s'avonds rond 12, wanneer ik even ga chillen na werk, voor het slapen gaan. In het begin gaf dit me echt een boost, ik voelde me positief, frisser en zag er beter uit. Helaas lijkt het voor mij alsof ik langzaam weer richting psychotische klachten ga wanneer ik minder met blowen in de mate waarin ik dit nu doe. Ik ben achterdochtig jegens mijn vriendin, ga weer vergezochte verbanden zoeken. Me hoofd is weer superdruk en ben continu bezig met het maken van optelsommen om de waanideeën (zoals dat mijn vriendin me bedonderd) te bevestigen. Ik ervaar die gedachtes als zo levendig , dat ik dat ook echt ervaar en de pijn ervan voel. Daarnaast heb ik last van hevige stemmingswisselingen die zich uiten in verdrietigheid, somberheid maar ook agressie en prikkelbaarheid. Zodoende ben ik nu superangstig om het blowen nog verder af te bouwen (van 1 J per dag van minder dan 0.25g).

Ik heb veel contact met huisarts, praktijkondersteuner en binnenkort krijg ik gespecialiseerde hulpverlening. Helaas is de wachttijd (te) lang en beginnen mijn emoties veel heviger te worden. Zo hevig dat ik nu oxazepam op recept krijg, waar ik zeer mijn twijfels over heb gezien mijn verslavingsgevoeligheid en het feit dat ik nog steeds dagelijks blow. Momenteel word ik er een beetje radeloos van , de oxazepam wil ik niet nemen want ik ben nogal anti-medicatie en de interactie tussen benzo's en cannabis schijnen gevaarlijk te zijn.. Maar ik ben totaal niet meer tevreden met het punt waar ik nu ben, soms val ik zelfs even terug want ik heb nu vakantie van werk en dan is het lastig je jointje uit te stellen tot laat in de avond. De positieve boost/ flow is wel weg nu en ben continu zeer pessimistisch, wat zijn uitwerking heeft op mijn relatie en algehele mentale welzijn. Soms blow ik en voel ik me chill, soms raak ik er door in mijn hoofd gekeerd. Vooral de afgelopen paar dagen / week zijn erg heftig. Ik beschrijf het altijd aan mensen alsof mijn 'hoofd niet stilstaat'. Steeds piekeren, nadenken over (waarschijnlijk) waanideeën en gewoon geen rust hebben. Ik kan een film of serie opzetten maar mijn focus is na een aantal minuten weer verschoven naar mijn hoofd. Ik krijg dan niks meer mee van waar ik naar aan het kijken ben. Mijn hoofd is overtoeren aan het maken sorta speak.

Ik ben me ervan bewust dat dit een heel lang verhaal geworden is, sorry daarvoor. Ook kort en bondig zijn zit er even niet in met mijn chaotische gedachtepatroon. Gezien dat ik niet het geduld op kan brengen te wachten tot ik een ons weeg (op gespecialiseerde hulp) wil ik toch graag verder in mijn proces om te stoppen met blowen. Ook omdat ik geacht word over een klein maandje een masterthesis te schrijven. Ik ben echter zoals wel blijkt zeer angstig hier verdere stappen in te zetten, ik wil zeker niet weer psychotisch worden. Probleem is wel dat het voor mij nu voelt alsof ik stilsta in mijn proces, en door mijn aard zit ik mezelf daar erg over op de kop. Dat zorgt er weer voor dat ik neerslachtig raak en raaa raa.. natuurlijk weer als een gek wil gaan zitten blowen en gamen, want dat is mijn uitlaatklep geweest al die tijd.

Ik ben nu hier, omdat ik graag mijn verhaal deel. En het fijn vind om er over te praten met misschien wel mensen in dezelfde soort situatie of met dergelijke ervaringen. Ik ben benieuwd wat andere mensen denken en vinden en ben opzoek naar tips en advies hoe om te gaan met deze situatie. Voor mij voelt het namelijk alsof nog verder minderen echt onverantwoordelijk wordt, maar van terugvallen word ik erg neerslachtig. Een faalervaring is immers nooit leuk. Het valt me op dat veel mensen vaak cold turkey stoppen en/of dat dit toegejuicht wordt maar heeft bij mij alleen maar schade aangericht in het verleden. De gehele situatie maakt me wat radeloos. Verder minderen met blowen maakt me mentaal instabiel, zo voelt het. De medicatie die me is aangereikt is gevaarlijk spul, gezien de verslavingsgevoeligheid van mij en de interactie met cannabis. Terugvallen en meer blowen (wat me wel enigzins rust geeft en ontspanning) zorgt toch voor teleurstelling in mezelf, met als gevolg een pessimistische mindstate en een neerslachtig gevoel.

Alvast bedankt voor jullie tijd.
 
Laatst bewerkt:
Goed van je dat je je verhaal deelt. In mijn omgeving (en misschien zelf ook wel deels) merk ik ook dat veel blowen en goede cijfers halen nog steeds goed mogelijk is. Misschien moet ik hier zelf ook meer op gaan letten. Als tip voor je verlaving ga iets nieuws zoeken. Bijvoorbeeld sporten helpt vaak.
 

Conjo

Bewuste gebruiker
Zow muur van tekst... ik heb ook 13 jaar lang geblowd ... eerst 2 weken zijn super zwaar en voelde ook vaag in kop soms... emoties komen naar boven wat je jaren lang weg heb gestopt omdat je compleet in roes leefde voor jaren lang! Slaapproblemen! moest mezelf alles opnieuw aanleren om ergens van te genieten bijv: films/muziek/gamen...
Ik heb ook alles verkloot! opleidingen en je krijgt door het te lang blowen een geestelijk ontwikkeling achterstand op alle gebieden!
maar uiteindelijk ga steeds meer waarderen! Hoelanger je stopt met blowen gaat je zelfvertrouwen omhoog! als een leuk meisje tegen komt en praatje maakt met je,dan heb je meteen woordje klaar staan. De mist verdwijnt om je heen... Ik ging door het blowen steeds meer op zolder leven ... gamen en blowen! Na 3-4 maanden denk jezelf, echt! Hoe heb ik zo kunnen leven in roes!
 

Arisen

Belezen gebruiker
ik heb ook psychose kwetsbaarheid ik heb 2 of 3 keer een randpsychose gehad dit allemaal in de tijd dat ik blowde het vervelende is als je psychotisch kwetsbaar bent word het aleen maar erger elke keer als je op het randje van een psychose zit mijn advies aan OP probeer echt van weed af te komen want weed staat er om bekend psychoses te veroorzaken veel succes
 
T

ToetjesMonster

Gast
Misschien afbouwen met wiet wat een hoog cbd gehalte heeft? Of gaan afbouwen met indica's i.p.v. sativa wietsoorten. Zoals je zelf inziet, lijk medicatie zoals oxazepam mij niet verstandig om mee te gaan beginnen.

Succes in ieder geval. Ik herken mijzelf behoorlijk in je verhaal. Doe je aan sport en heb je regelmatig sociale interactie met mensen? Aangezien je veel blowde en gamede kan je hierin ook in een isolement raken.
 

Fool

Badass junkie
Wordt je onrustig van het stoppen met blowen, of van de opgestapelde situatie die je onder ogen moet komen zodra je weer nuchter bent? In het tweede geval zou je bijvoorbeeld kunnen kiezen om je masterthesis uit te stellen, zodat je met wat minder druk eerst aan je geestelijke gezondheid kan werken.

de interactie tussen benzo's en cannabis schijnen gevaarlijk te zijn
Wat een onzin, hoe kom je daar dan weer bij?

Als je een paar benzo's gebruikt om opkomende aanvallen te stoppen, lijkt me dat juist een goede toepassing. En als je het niet 'gewoon' gaat gebruiken, lijkt me dat het risico van xanax-gebruik een stuk lager is dan wat een nieuwe aanval kan veroorzaken ?
 

Jason35

Newbie
Hallo allemaal,

Heb je verhaal met veel interesse gelezen en ik moet je zeggen dat veel dingen mij zeer bekend voor komen. Ben zelf 35 en blow al sinds mijn 15e dagelijks. Ben in 2011 cold turkey gestopt, alleen na een half jaar toch weer recreatief begonnen onder de noemer ''ach in het weekend kan ik af en toe keer een joint roken'' en met een paar maanden was ik weer terug bij af (dan wel aan de hasj, scheelt aanzienlijk in de kosten). Ben toen weer af en toe een hasj jointje (ik rookte altijd alleen maar wiet) gaan roken. Om tegen mezelf te kunnen blijven zeggen dat ik nog steeds gestopt was met wiet en ik dacht dat mijn lichaam dit niet zou zien als de oude vertrouwde smaak/gevoel en ik snel weer in oude patroon zou komen. Dit ging aan het begin goed, alleen sluipende wijs weer dagelijks aan de hasj.

Het stoppen ging mij in 2011 goed af, wel zware nachtmerries, zweten en chagerijnig maar mijn wil was zo groot dat dit mij enorm hielp en ook lukte. Alleen heb ik de fout gemaakt om te denken dat zoals bij elke verslaving geldt af en toe te kunnen gebruiken geen optie is. Toen ik in 2011 gestopt ben had ik er geen vrede mee en ging informatie inwinnen bij een private kliniek waarvan ik de eigenaar kende. De vraag van mij was helder ''nu ik ruim een half jaar clean ben kan/mag ik af en toe in het weekend een blowtje roken? Antwoord was NEE. Hij heeft achteraf gelijk gehad. Stoppen is 1 maar er afscheid van nemen voor de rest van je leven is 2. Iedereen kan stoppen maar vaak is het uitstel van gebruik.

Mijn hele leven is verbonden met blowen en het liefst doe je niks anders, sex, gamen en blowen. Hierdoor raak je sociaal gezien in een isolement en je komt er moeilijk uit. Sociaal gezien is er niks meer over en kom ik mezelf nu hard tegen. Het enige wat mijn nog op de been houd is mijn grote sociale netwerk op het werk, daarbuiten is het een hel op dit moment. Niemand weet ook van mijn gebruik en je zou het ook niet achter mij zoeken.

De man bij de kliniek gaf destijds aan dat stoppen en niet meer gebruiken niet genoeg is omdat je invulling aan je afscheid moet geven en moet blijven geven. Cocaine, alcohol of wiet de verslaving is hetzelfde, zodra het dwangmatig is spreek je van een verslaving/ziekte. Hij wilde dat ik naar meetings kwam om daar aan deel te nemen. Ik voelde daar niks voor omdat ik dan tussen de heroine junkies kwam te zitten en dit zag ik niet zitten.

Nu 2018 ben ik weer terug bij af en rook doordeweeks s'avonds 2 tot 4 hasj jointjes en in het weekend gaat de kraan open en zijn het er 8 tot 10 per dag. Aantal jaar geleden is mijn 10 jarige relatie uitgegaan door psychische aandoeningen en het blowgedrag wat ook meegespeeld heeft. Sinds 2 dagen ben ik nu weer cold turkey gestopt in overleg met psycholoog omdat ikzelf het gevoel heb dat het blowen de grootste oorzaak is, alleen voel ik me itt 2011 dood ongelukkig. Jij gaf aan in je verhaal dat cold turkey bij jou geen succes was ik krijg dat gevoel nu ook. Het grote probleem is ook dat ik altijd alleen ben (geen ouders of familie meer) en een verslaafde alleen is in het slechtste gezelschap.

Wat raden jullie mij aan toch eerst wat verder afbouwen? Ben zelf echt tegen anti depressiva maar misschien weten jullie andere hulpmiddelen.. Ik heb er op deze manier geen vrede mee en voel me heel depri..

Jason
 

Raver

Wijs gebruiker
Ik zie dit toch echt als een heftig probleem waar je naar mijn mening niet zelf uitkomt.

Aanmelden bij de verslavingzorg lijkt me een goede stap. Hun kunnen je verder helpen.

Maar wow wat heftig. Veel sterkte
 

ilovehasjandweed

Experimenterende gebruiker
Hallo allemaal,

Ik ben een jongeman van 26 jaar die nu zo'n 10-11 jaar vrijwel dagelijks blowt. Het begon allemaal ronde mijn 15e, door in contact te komen met 'foute vrienden'. Helaas had een van die vrienden een grote beschikking over cannabis en al snel werd zijn huis een clubhuis waar we met een 'vriendengroep' dagelijks meerdere grammetjes wegrookten. Gedurende mijn middelbare schooltijd op het VWO heb ik continu in deze mate geblowd. Het begon als iets sociaals, wel meteen zeer frequent, maar op gegeven moment werd het een deel van mijn leven en ging ik zelf wiet regelen om dat alleen te consumeren. Ik heb mij altijd voorgehouden dat het prima paste in mijn leven, ik sliep goed, at prima , had een sociaal leven en deed het (qua cijfers) goed op school.

Rond het 4e jaar van het VWO begon ik onwijs veel te spijbelen, maar door mijn cijfers en vlotte babbel kwam ik er altijd mee weg en werd ik niet van school getrapt. We rookten vrijwel elke pauze op school wiet, als ik er dan wel was. Op minderjarige leeftijd hadden we via via altijd toegang tot de vele coffeeshops in het centrum. Ik heb altijd al een liefde voor games gehad, maar er ontstond een grote associatie in mijn hoofd tussen games en blowen toen ik echt een 'vaste smoker' was geworden die dagelijks zo'n 10-15 euro haze per dag rookte. Dit resulteerde erin dat ik steeds meer spijbelde, om vervolgens de hele dag te blowen en te gamen, wat vermoedelijk ook voor een gameverslaving zorgde.

Gelukkig ben ik er toch in geslaagd mijn VWO af te ronden, helaas rechtvaardigde dit voor mij het overmatige gebruik van cannabis. I mean, als ik zoveel kan blowen en alsnog dat kan dan zal het wel gewoon goed zijn, toch? Dat was een beetje de gedachte. Vaak gebruikte ik het ook als motivatie; "als ik nu 4 uur leer voor mijn toets kan ik erna lekker blowen". Helaas ging dat snel over in al blowende in de boeken zitten, waarvan ik vond dat dit goed voor mij werkte.

Na een relatiebreuk raakte ik een beetje neerslachtig, en verloor mezelf continu in het blowen en gamen. Een PP'tje of widow was niet meer goed genoeg; het moest altijd supersilver haze zijn o.i.d. en dan het liefst 15 euro per dag ofwel zo'n 1.25-1.5 gram. En daar moest ik dan voor mijn gevoel nog rustig aan mee doen ook, anders kwam ik de dag niet door of moest ik snachts nog naar een shop.

Gedurende mijn bachelor opleiding ging ik hier vrolijk mee door, je had bij mij op de uni immers de mogelijkheid om 95% van je lessen te skippen (met als gevolg geen herkansing te hebben) en alsnog een vak te halen. Als je maar goed leert en de toetsen haalt, en dan alleen komt opdagen bij groepsprojecten en de tentamens. Ofwel : lang leve de lol, continu gamen en smoken en 1 week voor het tentamen een beetje stof in je hoofd stampen en het natuurlijk weer snel vergeten. Helaas (vind ik achteraf) slaagde ik zelfs met deze leerattitude er nog in om het naar behoren te doen qua cijfers.

Op gegeven moment , rond mijn 22e, zag ik toch in dat ik kampte met een ernstige geestelijke verslaving. Ik vond het roken en de smaak van haze zo fijn, dat ik me continu veel te stoned rookte. Ik vraag me tot op heden nog steeds af of ik stoned zijn nou zo leuk vind , of dat ik het roken van haze en lekker gamen ( en daardoor in hyperfocus raken) gewoon heerlijk vond. Na aanleiding van het erkennen van mijn verslaving besloot ik ineens plots, en heel radicaal, cold turkey te stoppen. Ik maakte al mijn geld over naar m'n ouders en ontnam mezelf eigenlijk vrijwel alle mogelijkheden om te blowen.

Goed initiatief, zo leek het ogenschijnlijk. Maar niets was minder waar, ik sliep niet meer, en om het verhaal kort te maken werd ik zwaar psychotisch (in mijn ogen dus juist van het stoppen met blowen). Kreeg last van waanbeelden/ ideeën, paranoia, achtervolgingswaan, betrekkingswanen noem het allemaal maar op. Uiteindelijk vertrouwde ik letterlijk niemand meer, en iedereen moest me hebben. Ik vertrouwde zelfs me eigen moeder en oma niet meer omdat ik dacht dat ze me wilden vergiftigen (terwijl ze me wilden helpen met een inslaapmiddel). Helaas klinkt inslaapmiddel nogal heftig voor iemand die psychotisch is, want mijn assocatie met inslapen was het doden van dieren, je kent het wel.

Ik "rende weg", ging zwerven en werd uiteindelijk een gevaar voor mezelf of anderen, aldus de uitkomst van de snelrecht procedure, wat naar mij inziens totaal onrechtvaardig verliep. Hierdoor kreeg ik een IBS en mocht ik fijn gaan verblijven in een psychiatrische afdeling, wat ik opzich wel begreep, maar me helaas weinig goed deed. Je ziet en ervaart daar veel te veel negatieve dingen als 'psychotic mind'. Ik zal jullie besparen wat ik daar heb ervaren en wat er gebeurde daar. Situatie was wel dat ik onder dwang, ik had hierin geen keuze, zware antipsychotica moest nemen naast lorezepam. Na mijn IBS heb ik slim gebruik gemaakt van de 'heimwee kaart' met als argument dat dat mij herstel belemmerde o.i.d. Ik was er vrij vlot weer uit.

De antipsychotica maakte me vrij dikkig en uiteindelijk zwaar depressief. Ik mocht die medicatie na mijn IBS helaas niet zomaar afbouwen. Dit heb ik er na 4-6 weken (tegen advies in) toch doorheen gekregen waardoor ik er al snel vanaf was.

Ondertussen was ik toch alweer heel wat maanden clean van blowen, maar de nawerking van het hele psychotische gebeuren maakte me heel neerslachtig, en ik weigerde de anti-depressiva. Na een zware periode begon ik weer te blowen en mijn problemen en issues met mezelf verdwenen vrij vlot, puur omdat ik er niet meer over nadacht om dat ik weer continu stoned was. Ik was weer (schijn)gelukkig, pakte me studie weer op en rondde uiteindelijk mijn bachelor af.

Nu ben ik bezig met een master die eigenlijk vrijwel afgerond is, maar lijkt het alsof de geschiedenis zich begint te herhalen. Ik heb weer vrij veel onvrede met mijn blowgedrag; voel me een junk, wordt chagrijnig als ik niet kan blowen, begin er al mee zodra ik wakker word. De onvrede, zorgen over mijn gezondheid en het feit dat ik vrij weinig onderneem omdat ik super veel geld opmaak aan wiet zorgt ervoor dat ik wil stoppen. Nu lijkt het me gezien de psychosekwetsbaarheid die is gebleken niet een handig idee om dan cold turkey te stoppen zoals eerst.

Ondertussen ben ik wel begonnen met het maken van stappen, ik rook wel 5x zo weinig als normaliter. En dit doe ik alleen s'avonds rond 12, wanneer ik even ga chillen na werk, voor het slapen gaan. In het begin gaf dit me echt een boost, ik voelde me positief, frisser en zag er beter uit. Helaas lijkt het voor mij alsof ik langzaam weer richting psychotische klachten ga wanneer ik minder met blowen in de mate waarin ik dit nu doe. Ik ben achterdochtig jegens mijn vriendin, ga weer vergezochte verbanden zoeken. Me hoofd is weer superdruk en ben continu bezig met het maken van optelsommen om de waanideeën (zoals dat mijn vriendin me bedonderd) te bevestigen. Ik ervaar die gedachtes als zo levendig , dat ik dat ook echt ervaar en de pijn ervan voel. Daarnaast heb ik last van hevige stemmingswisselingen die zich uiten in verdrietigheid, somberheid maar ook agressie en prikkelbaarheid. Zodoende ben ik nu superangstig om het blowen nog verder af te bouwen (van 1 J per dag van minder dan 0.25g).

Ik heb veel contact met huisarts, praktijkondersteuner en binnenkort krijg ik gespecialiseerde hulpverlening. Helaas is de wachttijd (te) lang en beginnen mijn emoties veel heviger te worden. Zo hevig dat ik nu oxazepam op recept krijg, waar ik zeer mijn twijfels over heb gezien mijn verslavingsgevoeligheid en het feit dat ik nog steeds dagelijks blow. Momenteel word ik er een beetje radeloos van , de oxazepam wil ik niet nemen want ik ben nogal anti-medicatie en de interactie tussen benzo's en cannabis schijnen gevaarlijk te zijn.. Maar ik ben totaal niet meer tevreden met het punt waar ik nu ben, soms val ik zelfs even terug want ik heb nu vakantie van werk en dan is het lastig je jointje uit te stellen tot laat in de avond. De positieve boost/ flow is wel weg nu en ben continu zeer pessimistisch, wat zijn uitwerking heeft op mijn relatie en algehele mentale welzijn. Soms blow ik en voel ik me chill, soms raak ik er door in mijn hoofd gekeerd. Vooral de afgelopen paar dagen / week zijn erg heftig. Ik beschrijf het altijd aan mensen alsof mijn 'hoofd niet stilstaat'. Steeds piekeren, nadenken over (waarschijnlijk) waanideeën en gewoon geen rust hebben. Ik kan een film of serie opzetten maar mijn focus is na een aantal minuten weer verschoven naar mijn hoofd. Ik krijg dan niks meer mee van waar ik naar aan het kijken ben. Mijn hoofd is overtoeren aan het maken sorta speak.

Ik ben me ervan bewust dat dit een heel lang verhaal geworden is, sorry daarvoor. Ook kort en bondig zijn zit er even niet in met mijn chaotische gedachtepatroon. Gezien dat ik niet het geduld op kan brengen te wachten tot ik een ons weeg (op gespecialiseerde hulp) wil ik toch graag verder in mijn proces om te stoppen met blowen. Ook omdat ik geacht word over een klein maandje een masterthesis te schrijven. Ik ben echter zoals wel blijkt zeer angstig hier verdere stappen in te zetten, ik wil zeker niet weer psychotisch worden. Probleem is wel dat het voor mij nu voelt alsof ik stilsta in mijn proces, en door mijn aard zit ik mezelf daar erg over op de kop. Dat zorgt er weer voor dat ik neerslachtig raak en raaa raa.. natuurlijk weer als een gek wil gaan zitten blowen en gamen, want dat is mijn uitlaatklep geweest al die tijd.

Ik ben nu hier, omdat ik graag mijn verhaal deel. En het fijn vind om er over te praten met misschien wel mensen in dezelfde soort situatie of met dergelijke ervaringen. Ik ben benieuwd wat andere mensen denken en vinden en ben opzoek naar tips en advies hoe om te gaan met deze situatie. Voor mij voelt het namelijk alsof nog verder minderen echt onverantwoordelijk wordt, maar van terugvallen word ik erg neerslachtig. Een faalervaring is immers nooit leuk. Het valt me op dat veel mensen vaak cold turkey stoppen en/of dat dit toegejuicht wordt maar heeft bij mij alleen maar schade aangericht in het verleden. De gehele situatie maakt me wat radeloos. Verder minderen met blowen maakt me mentaal instabiel, zo voelt het. De medicatie die me is aangereikt is gevaarlijk spul, gezien de verslavingsgevoeligheid van mij en de interactie met cannabis. Terugvallen en meer blowen (wat me wel enigzins rust geeft en ontspanning) zorgt toch voor teleurstelling in mezelf, met als gevolg een pessimistische mindstate en een neerslachtig gevoel.

Alvast bedankt voor jullie tijd.

Yo man ik heb iets vergelijkbaars meegemaakt. Ik raad je aan om blowen serieus af te bouwen. Hoe psychotisch je er ook van word. Ben nu 16 en rook al 3 jaar dagelijks. Wat ik je aanraad is om cbd wiet te bestellen en over de dagen heen steeds meer cbd wiet in je joints en steeds minder thc/normale wiet.(cbd werkt antipsychotisch, terwijl thc juist psychotisch werkt)
Ik heb een fucking heftige xtc psychose gehad (kijk anders even tussen mijn berichten) waardoor ik niet meer kan blowen omdat ik psychotisch word. Ik ga cbd wiet bestellen om tegen psychose in te gaan. Raad jouw aan om hetzelfde te doen. Goed van jezelf dat je tenminste onderscheid kan maken tussen psychose en realiteit. Dat is stap 1. Ben zelf ook aan het recoveren, hoop dat je hier wat aan hebt !!
 

ilovehasjandweed

Experimenterende gebruiker
Zow muur van tekst... ik heb ook 13 jaar lang geblowd ... eerst 2 weken zijn super zwaar en voelde ook vaag in kop soms... emoties komen naar boven wat je jaren lang weg heb gestopt omdat je compleet in roes leefde voor jaren lang! Slaapproblemen! moest mezelf alles opnieuw aanleren om ergens van te genieten bijv: films/muziek/gamen...
Ik heb ook alles verkloot! opleidingen en je krijgt door het te lang blowen een geestelijk ontwikkeling achterstand op alle gebieden!
maar uiteindelijk ga steeds meer waarderen! Hoelanger je stopt met blowen gaat je zelfvertrouwen omhoog! als een leuk meisje tegen komt en praatje maakt met je,dan heb je meteen woordje klaar staan. De mist verdwijnt om je heen... Ik ging door het blowen steeds meer op zolder leven ... gamen en blowen! Na 3-4 maanden denk jezelf, echt! Hoe heb ik zo kunnen leven in roes!

Ben morgen 1 week gestopt met wiet na 3 jaar vanaf me 13e (dagelijks dan, 1e x was 12)
Voel me nu al zo hoe jij beschrijft hoe jij je na 3-4 maanden voelde.
Merk wel dat mn geestelijke staat fucked up is. (Zie flitsen/ stippen binnenn met weinig licht, ookal heb ik nu al n week niet geblowd, dacht dat dit door het blowen zelf kwam.. maar i guess its there forever. Niet heel hinderlijk maar wel apart.)
 

Conjo

Bewuste gebruiker
Ben morgen 1 week gestopt met wiet na 3 jaar vanaf me 13e (dagelijks dan, 1e x was 12)
Voel me nu al zo hoe jij beschrijft hoe jij je na 3-4 maanden voelde.
Merk wel dat mn geestelijke staat fucked up is. (Zie flitsen/ stippen binnenn met weinig licht, ookal heb ik nu al n week niet geblowd, dacht dat dit door het blowen zelf kwam.. maar i guess its there forever. Niet heel hinderlijk maar wel apart.)
Precies! hoe erg/kut het ook is! Eindelijk ga zo erg waarderen in leven dat gestopt met blowen! Succes
 

zmooc

Newbie
Sorry dat ik dit oude draadje oprakel, maar ik kwam hier via Google en denk dat er daarom wel meer mensen hier komen die hier wellicht iets aan hebben.

Belangrijk om te weten, is dat CBD kalmerend en antipsychotisch werkt en THC eerder andersom. De kans bestaat dat je juist daarom zo veel bent gaan blowen; wellicht sluimerde er al iets in je brein en kon je dat met wiet onderdrukken. Alleen het vervelende met wiet is dat de verhouding CDB:THC nooit precies hetzelfde is. Zelfs 2 topjes uit hetzelfde zakje kunnen grote verschillen kunnen hebben en dat verandert dan ook nog met de dag naarmate het ouder wordt.

Daardoor wordt het al snel een rollercoaster, waarbij de CBD je van een psychose weghoudt terwijl de THC je onrustig en achterdochtig maakt. Gevaar is dan dat je steeds meer gaat blowen; je gaat (onbewust) proberen de effecten van de THC tegen te gaan met de CBD. En dat werkt hooguit eventjes. Daardoor stap je over op steeds sterkere wiet, maar daar zit vooral meer THC in en zo kom je in een vicieuze cirkel; als je gaat blowen om de effecten van de vorige joint tegen te gaan, dan is dat een duidelijke indicatie dat er iets heel erg mis aan het gaan is!

Stoppen is natuurlijk het beste (maar als je veel sterke wiet gebruikt, bouw dan even af), maar als je dat niet wil, durft of kunt of anders alsnog medicijnen nodig hebt, zoek dan in ieder geval wiet met minder THC en meer CBD (of CBD-olie ofzo) en kies liefst voor wiet die je koffieshop/leverancer altijd heeft zodat je niet voor verrassingen komt te staan; een terugval naar een THC-vicieuze cirkel zit in een klein hoekje.
 
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories
Bovenaan