De bedoeling van deze tekst is tweezijdig. Ten eerste voelde ik op een goede dag de nood om mijn levensevolutie tot heden te beschrijven omdat dat verbaal onmogelijk is. En ten tweede hoop ik hiermee mensen aan te zetten tot nadenken.
Iedereen die ooit een invloed heeft gehad op de wereld is ter wereld gekomen uit zijn of haar beste moeder. We kiezen niet om hier te zijn, maar nu we er toch zijn maken we er maar beter het beste van. We groeien op in West-Europa, en door alle invloeden die een kind over zich krijgt vormt hij zijn karakter. Kinderen uit keurige gezinnen worden dikwijls ook keurig, gaan studeren. Baby’s vanuit de sloppenwijken van de stad zullen in het middelbaar hun vonnis voor het leven tekenen.
Mijn karakter is gevormd door een harde aanpak met de theorie van overal netjes en keurig te blijven. In elke omstandigheid. Nu ben ik sinds een jaar geconfronteerd met geestesverruimende middelen, meer specifiek LSD, DMT, Psilocybine, Salvia Divinorum en Cannabis. Door al deze verschillende percepties op de wereld te werpen (en dan vooral door LSD) werd ik overrompeld door een nieuwe gedachtenstroom. Onder invloed van LSD keert iedereen terug naar de persoon die hij was alvorens alle indrukken van deze maatschappij opgedaan te hebben en opgenomen te hebben in hun karakter. Terug naar hoe het voelde om een baby te zijn, maar dan mét denkvermogen –en wat voor één-.
“Quo semel est imbuta recens servabit odorem quam corrigi.” (Titus Livius)
Een nieuwe kruik zal de geur bewaren waarvan het eenmaal ondergedompeld is.
Enkele maanden later dan mijn eerste keer volgde ook de tweede en derde keer. DMT en al de anderen kwamen ook aan de beurt. Meer en meer begon ik te zien hoe dwaas en hypocriet deze maatschappij in elkaar zit. Mensen drinken zichzelf elke avond dom en de prijs van sigaretten gaat weer omhoog. De mentaal zwakkere mens haalt zich een diepgewortelde rokershoest op de hals en een lichamelijke afhankelijkheid van Alcohol. Maar wanneer iemand een mdma-pil neemt is hij volgens zijn omgeving ‘verloren’. Perdu.
Mensen die weten hoe mdma werkt in de hersenen stellen hetzelfde fenomeen vast dan een regering die door vooroordelen Cannabis medicinaal niet wil toelaten. Ze blijven de feiten straal ontkennen. Het is er op die manier ingebakken en dat is er heel lastig uit te krijgen. Op ratten zijn tests gedaan met mdma en bij toevoeging van hoge dosissen vitamines werd er bij sporadisch gebruik geen hersenschade vastgesteld… Ik kom u niet vertellen dat mdma niet schadelijk is, want het heeft zeker zijn risico’s, maar het is zwaar overrated. We hebben het hier over verantwoord gebruik uiteraard.
Nu, samen met LSD en de hele psychedelische ervaring leerde ik ook het muziekgenre Goa kennen. Goa is een stadje in India waar dit muziekgenre ontstaan is. De bakermat van het genre is de artiest “Goa Gil”. Een man die al dertig jaar in Goa woont, en de meest spirituele muziek op deze planeet maakt. Hij ziet zichzelf als een tussenstation tussen luisteraar en een hogere geest. Door zijn muziek wordt de luisteraar verplicht te mediteren op de manier waarop hij al 30 jaar mediteert.
Door diezelfde meditatie –nuchter en psychedelisch- -op muziek en zonder- kwam ik tot één conclusie: Hier neem ik niet aan deel. Deze maatschappij interesseert mij niet. Zo barbaars. Hierin vind ik veel liefde bij familie en vrienden, maar geen vervulling. Dit is niet wat ik met mijn enige leven zoals miljarden andere mensen wil doen. Ik neem niet deel aan deze massapsychose.
De queeste was begonnen: een geloof of levenswijze vinden, het geluk en vervullen achternastrevend.
Een oordeel vellen op basis van één kant is onverantwoord. Dus wijselijk begonnen met geschiedenissen lezen van de Christenen, de Rastafari’s, de Islamieten, Boeddhisten en Hindoes. Ikzelf ben nogal tegen het concept ‘God’ en neem dus ook niet deel aan dergelijke geloven. (Hoewel de Rasta’s enorm veel respect verdienen om hun Love en Peace, zou dit als wereldgeloof niet wondermooi zijn? Op die manier zette het proces van mijn gedachtenstroom zich verder.
Maargoed, opzoek naar een levenswijze dan maar.
Denkt u even na: Goa, India, weg van deze maatschappij, Vrede, Liefde…
Ja, u raadt het al.
Hippies!
De documentairefilm “Last Hippie Standing” heeft mijn wereld op zijn kop gezet. Deze mensen kwamen in de Golden Sixties massaal toe in Goa, zegden vriendelijk goedendag tegen de lokale bevolking en kregen er ook een terug. Iets wat dramatisch ontbreekt in deze wereldhoek. Ze voelden zich daar welkom en op hun plaats en daar leven ze sindsdien volgens hun regels. Ze feesten daar alsof ze maar één keer leven (Is dit niet waar dan?) en dan niet op de commerciële beats van Pittbull of Regi maar op het spirituele ritme van Goa. Dansend vergeten ze hun ego en mediteren ze in groep.
Nu doet er zich natuurlijk een vreselijke tweestrijd voor. Deze cultuur is zo in mij ingebakken -als een beeldkaart in een laptop-, dat overstappen naar het vrije wezen zo lastig is. Ik zou zo graag Love and Peace uitstralen, maar voorlopig lukt het mij gewoon niet. Ik word door dagelijkse taken zoals naar school gaan terug in de maatschappij getrokken en kan daar niet buiten. Ik doe nu zo mijn best, maar de maatschappij heeft mij van haar slachtoffer gemaakt. En hoe moeilijk dat ook uit te leggen is aan leken, het gebruik van LSD en Cannabis ga ik dan ook nooit ontkennen. Waarom zouden we ook? De molecule werpt een nieuwe blik op de wereld en het feit dat ik er openlijk voor uitkom bewijst dat ik mijn ingebakken karakter begin te overwinnen.
Dringt deze tekst door tot psychedelisch-maagdelijke mensen?
Ik hoop van wel.
Wilt u zoals de rest van de wereld een leven leiden zoals “A brick in the wall?” (Pink Floyd)
Ik hoop van niet.
(informatief)
Ontwikkelt u door LSD lichamelijke afhankelijkheid?
Neen.
Ontwikkelt u door LSD mentale afhankelijkheid?
Neen.
Voelt u zichzelf rijker na een spirituele of psychedelische ervaring?
Ja.
Vindt u dat ik de stap naar LSD moet maken?
Ja.
Filosoof Terence Mckenna zei ooit: “I figure going to the grave without ever having a Psychedelic experience like going to the grave without ever having sex. It means you never figured out what it is all about.”
En nog een citaat van onze geliefde Hallucinogen:
“I believe with the advent of acid we discovered new way to think and it had to
do with piecing together new thoughts of mind.
Why is it that people think it's so evil?
What is it about it that there is scares people so deeply?
Because they are afraid that there is more to reality than they have ever confronted. That
there are doors that they're afraid to go in and they don't want us to go in
there either.
Because if we go in there, we might learn something that they
don't know. And that makes us a little out of their control.”
Na vandaag zwaar gemediteerd te hebben op mijn zelfgekweekte –Psychedelisch effect gelabelde- wiet, kwam ik tot een omverblazende conclusie van mijn leven. Na eerst even nuchter aan het boek “The Archaic Revival” van Terence Mckenna te beginnen, en daarna met mijn ‘Psychedelica’ “Alien Dreamtime” (gesproken sessies door Mckenna begeleid door Digeridoos en dergelijken.) te beluisteren. Natuurlijk is het onverantwoord om mijzelf vertaler van Mckenna te voelen. Neen. Zijn woorden moet u maar zelf interpreteren door Alien Dreamtime te youtuben of zijn boek(en) te lezen. Maar ik kan een poging doen om mijn waarheid uit te leggen. En misschien ook de uwe. Misschien ook die van de rest van de wereld.
Hij legt ons uit dat –ook hij- opgegroeid is in een doorsnee gezin en dus ook in de Westerse Amerikaanse beschaving. In de gouden jaren zestig geraakte TM gefacineerd door Psychedelisch verruimende middelen. Als eerste nam hij Dr. Hoffman’s LSD. Dit zette hem zwaar aan het denken, en wanneer hij gaat nadenken, wordt het straffe kost.
Hij stelde vast dat we in onze dromen en in psychedelische ervaringen geconfronteerd worden met een fantasiewereld. -Ga deze theorie nu niet enkel baseren op uw droomervaringen- Maar we krijgen zo lijkt het eventjes een piep over de grens. We zien een wereld die geen onnuchtere staat van ons brein is. Alsof onze paden zijn gekruist met een hyperdimensionale wereld, en wij bevinden ons even op de grens tussen beiden. Alsof twee wiskundige Z verzamelingen elkaar zouden snijden in 1 punt en wij kunnen er even op gaan zitten en observeren. Terwijl krijgt hij het gevoel in contact te zijn met entiteiten. Hij beschrijft in The Archaic Revival dan ook zijn gesprekken met de DMT en Psilocybine moleculen. Zijn vragen, de antwoorden van de entiteiten.
Op momenten gebeuren er bij ons bizarre dingen. Het ontstaan van het leven, “Bad hair days”,… een hele reeks onverklaarbare dingen. Sommige mensen noemen het God, hij maakt er “The Lobos” van. Hij vraagt zich af, of er ergens iets is, (waar hij dan soms mee in contact komt) wat ons nu langzaamaan sculpteert naar zijn oordeel of mening.
We zijn ontwikkeld van aap naar wat we nu zijn, hebben de val van het West Romeinse rijk, WOII en de Hbom zien passeren in de geschiedenis, en momenteel bevinden we ons op het punt waarin we theorieën zoals deze beginnen te ontwikkelen, en nu is het dat het gaat gebeuren. De confrontatie met het antwoord op wat er daarbuiten is, is niet meer veraf. Aangezien we nu deze theorieën hebben, hebben we een staat van bewustzijn gecreëerd waarvoor we voorbestemd waren. Hij vraagt zich af of de kalender van de Maya’s met 2012 toeval is? Gaat er toch iets gebeuren? Daarom niet in 2012, maar in de nabije toekomst, waarin de mens een uitvlucht zoekt uit deze kapitalistische en vijandige maatschappij? Een kernoorlog, een vulkaanuitbarsting. Wie zal het weten? Maar door die verandering zal de mens zijn eigen wezen en beschaving op een heel andere manier bekijken en zich ervan distantiëren. Even kijken uit een derde-persoons-standpunt. Astral Projection.
Logisch gevolg op zo’n verlichting is het op een of andere manier in contact komen met de psychedelica. En op die manier verrijking vinden, en uitvinden waar het nu eigenlijk helemaal over gaat! De staat van bewustzijn die het volk dan zal bereiken, is wat sommige psychonauten die momenteel als drugsjongeren of verslaafden worden bestempeld nu al gezien hebben! Maar leg dat maar eens uit aan de buitenwereld. Of op school.
Veel geld en een populair Facebook account zijn geen vervulling. Momenteel zit 99% van de westerse wereld nog in zijn westerse cocon, maar geef eens eerlijk toe: materialistische zaken bieden ons geen vervulling. Vervulling is daar waar een mens leert leven met zichzelf in vrede en door de psychedelische ervaring en meditatie zijn mening en antwoord heeft over en op elke vraag.
Dit vind ik een enorm interessante stelling, en ik geloof er ook in. Daarom heb ik vandaag mijn Facebook account daterend van vóór Faceboek nog maar bekend was, gedeleted.
Ik wans iedereen deze verrijking toe.
Mijn denkwijze en hersenkronkels zijn gewijzigd. –daarom hoeven er geen gekke Hippiekleren bij te komen- maar ik ga leven volgens mijn waarheid, en volgens mijn verhaal. Mijn verhaal, waarvan het uitleggen aan buitenstaanders is zoals uitleggen aan die ene kikker wat DMT is. Het zit in zijn eigen lichaam, en biedt zo veel mogelijkheden, maar hij heeft er geen flauw benul van.
Ik groet u Drugsforum.
Iedereen die ooit een invloed heeft gehad op de wereld is ter wereld gekomen uit zijn of haar beste moeder. We kiezen niet om hier te zijn, maar nu we er toch zijn maken we er maar beter het beste van. We groeien op in West-Europa, en door alle invloeden die een kind over zich krijgt vormt hij zijn karakter. Kinderen uit keurige gezinnen worden dikwijls ook keurig, gaan studeren. Baby’s vanuit de sloppenwijken van de stad zullen in het middelbaar hun vonnis voor het leven tekenen.
Mijn karakter is gevormd door een harde aanpak met de theorie van overal netjes en keurig te blijven. In elke omstandigheid. Nu ben ik sinds een jaar geconfronteerd met geestesverruimende middelen, meer specifiek LSD, DMT, Psilocybine, Salvia Divinorum en Cannabis. Door al deze verschillende percepties op de wereld te werpen (en dan vooral door LSD) werd ik overrompeld door een nieuwe gedachtenstroom. Onder invloed van LSD keert iedereen terug naar de persoon die hij was alvorens alle indrukken van deze maatschappij opgedaan te hebben en opgenomen te hebben in hun karakter. Terug naar hoe het voelde om een baby te zijn, maar dan mét denkvermogen –en wat voor één-.
“Quo semel est imbuta recens servabit odorem quam corrigi.” (Titus Livius)
Een nieuwe kruik zal de geur bewaren waarvan het eenmaal ondergedompeld is.
Enkele maanden later dan mijn eerste keer volgde ook de tweede en derde keer. DMT en al de anderen kwamen ook aan de beurt. Meer en meer begon ik te zien hoe dwaas en hypocriet deze maatschappij in elkaar zit. Mensen drinken zichzelf elke avond dom en de prijs van sigaretten gaat weer omhoog. De mentaal zwakkere mens haalt zich een diepgewortelde rokershoest op de hals en een lichamelijke afhankelijkheid van Alcohol. Maar wanneer iemand een mdma-pil neemt is hij volgens zijn omgeving ‘verloren’. Perdu.
Mensen die weten hoe mdma werkt in de hersenen stellen hetzelfde fenomeen vast dan een regering die door vooroordelen Cannabis medicinaal niet wil toelaten. Ze blijven de feiten straal ontkennen. Het is er op die manier ingebakken en dat is er heel lastig uit te krijgen. Op ratten zijn tests gedaan met mdma en bij toevoeging van hoge dosissen vitamines werd er bij sporadisch gebruik geen hersenschade vastgesteld… Ik kom u niet vertellen dat mdma niet schadelijk is, want het heeft zeker zijn risico’s, maar het is zwaar overrated. We hebben het hier over verantwoord gebruik uiteraard.
Nu, samen met LSD en de hele psychedelische ervaring leerde ik ook het muziekgenre Goa kennen. Goa is een stadje in India waar dit muziekgenre ontstaan is. De bakermat van het genre is de artiest “Goa Gil”. Een man die al dertig jaar in Goa woont, en de meest spirituele muziek op deze planeet maakt. Hij ziet zichzelf als een tussenstation tussen luisteraar en een hogere geest. Door zijn muziek wordt de luisteraar verplicht te mediteren op de manier waarop hij al 30 jaar mediteert.
Door diezelfde meditatie –nuchter en psychedelisch- -op muziek en zonder- kwam ik tot één conclusie: Hier neem ik niet aan deel. Deze maatschappij interesseert mij niet. Zo barbaars. Hierin vind ik veel liefde bij familie en vrienden, maar geen vervulling. Dit is niet wat ik met mijn enige leven zoals miljarden andere mensen wil doen. Ik neem niet deel aan deze massapsychose.
De queeste was begonnen: een geloof of levenswijze vinden, het geluk en vervullen achternastrevend.
Een oordeel vellen op basis van één kant is onverantwoord. Dus wijselijk begonnen met geschiedenissen lezen van de Christenen, de Rastafari’s, de Islamieten, Boeddhisten en Hindoes. Ikzelf ben nogal tegen het concept ‘God’ en neem dus ook niet deel aan dergelijke geloven. (Hoewel de Rasta’s enorm veel respect verdienen om hun Love en Peace, zou dit als wereldgeloof niet wondermooi zijn? Op die manier zette het proces van mijn gedachtenstroom zich verder.
Maargoed, opzoek naar een levenswijze dan maar.
Denkt u even na: Goa, India, weg van deze maatschappij, Vrede, Liefde…
Ja, u raadt het al.
Hippies!
De documentairefilm “Last Hippie Standing” heeft mijn wereld op zijn kop gezet. Deze mensen kwamen in de Golden Sixties massaal toe in Goa, zegden vriendelijk goedendag tegen de lokale bevolking en kregen er ook een terug. Iets wat dramatisch ontbreekt in deze wereldhoek. Ze voelden zich daar welkom en op hun plaats en daar leven ze sindsdien volgens hun regels. Ze feesten daar alsof ze maar één keer leven (Is dit niet waar dan?) en dan niet op de commerciële beats van Pittbull of Regi maar op het spirituele ritme van Goa. Dansend vergeten ze hun ego en mediteren ze in groep.
Nu doet er zich natuurlijk een vreselijke tweestrijd voor. Deze cultuur is zo in mij ingebakken -als een beeldkaart in een laptop-, dat overstappen naar het vrije wezen zo lastig is. Ik zou zo graag Love and Peace uitstralen, maar voorlopig lukt het mij gewoon niet. Ik word door dagelijkse taken zoals naar school gaan terug in de maatschappij getrokken en kan daar niet buiten. Ik doe nu zo mijn best, maar de maatschappij heeft mij van haar slachtoffer gemaakt. En hoe moeilijk dat ook uit te leggen is aan leken, het gebruik van LSD en Cannabis ga ik dan ook nooit ontkennen. Waarom zouden we ook? De molecule werpt een nieuwe blik op de wereld en het feit dat ik er openlijk voor uitkom bewijst dat ik mijn ingebakken karakter begin te overwinnen.
Dringt deze tekst door tot psychedelisch-maagdelijke mensen?
Ik hoop van wel.
Wilt u zoals de rest van de wereld een leven leiden zoals “A brick in the wall?” (Pink Floyd)
Ik hoop van niet.
(informatief)
Ontwikkelt u door LSD lichamelijke afhankelijkheid?
Neen.
Ontwikkelt u door LSD mentale afhankelijkheid?
Neen.
Voelt u zichzelf rijker na een spirituele of psychedelische ervaring?
Ja.
Vindt u dat ik de stap naar LSD moet maken?
Ja.
Filosoof Terence Mckenna zei ooit: “I figure going to the grave without ever having a Psychedelic experience like going to the grave without ever having sex. It means you never figured out what it is all about.”
En nog een citaat van onze geliefde Hallucinogen:
“I believe with the advent of acid we discovered new way to think and it had to
do with piecing together new thoughts of mind.
Why is it that people think it's so evil?
What is it about it that there is scares people so deeply?
Because they are afraid that there is more to reality than they have ever confronted. That
there are doors that they're afraid to go in and they don't want us to go in
there either.
Because if we go in there, we might learn something that they
don't know. And that makes us a little out of their control.”
Na vandaag zwaar gemediteerd te hebben op mijn zelfgekweekte –Psychedelisch effect gelabelde- wiet, kwam ik tot een omverblazende conclusie van mijn leven. Na eerst even nuchter aan het boek “The Archaic Revival” van Terence Mckenna te beginnen, en daarna met mijn ‘Psychedelica’ “Alien Dreamtime” (gesproken sessies door Mckenna begeleid door Digeridoos en dergelijken.) te beluisteren. Natuurlijk is het onverantwoord om mijzelf vertaler van Mckenna te voelen. Neen. Zijn woorden moet u maar zelf interpreteren door Alien Dreamtime te youtuben of zijn boek(en) te lezen. Maar ik kan een poging doen om mijn waarheid uit te leggen. En misschien ook de uwe. Misschien ook die van de rest van de wereld.
Hij legt ons uit dat –ook hij- opgegroeid is in een doorsnee gezin en dus ook in de Westerse Amerikaanse beschaving. In de gouden jaren zestig geraakte TM gefacineerd door Psychedelisch verruimende middelen. Als eerste nam hij Dr. Hoffman’s LSD. Dit zette hem zwaar aan het denken, en wanneer hij gaat nadenken, wordt het straffe kost.
Hij stelde vast dat we in onze dromen en in psychedelische ervaringen geconfronteerd worden met een fantasiewereld. -Ga deze theorie nu niet enkel baseren op uw droomervaringen- Maar we krijgen zo lijkt het eventjes een piep over de grens. We zien een wereld die geen onnuchtere staat van ons brein is. Alsof onze paden zijn gekruist met een hyperdimensionale wereld, en wij bevinden ons even op de grens tussen beiden. Alsof twee wiskundige Z verzamelingen elkaar zouden snijden in 1 punt en wij kunnen er even op gaan zitten en observeren. Terwijl krijgt hij het gevoel in contact te zijn met entiteiten. Hij beschrijft in The Archaic Revival dan ook zijn gesprekken met de DMT en Psilocybine moleculen. Zijn vragen, de antwoorden van de entiteiten.
Op momenten gebeuren er bij ons bizarre dingen. Het ontstaan van het leven, “Bad hair days”,… een hele reeks onverklaarbare dingen. Sommige mensen noemen het God, hij maakt er “The Lobos” van. Hij vraagt zich af, of er ergens iets is, (waar hij dan soms mee in contact komt) wat ons nu langzaamaan sculpteert naar zijn oordeel of mening.
We zijn ontwikkeld van aap naar wat we nu zijn, hebben de val van het West Romeinse rijk, WOII en de Hbom zien passeren in de geschiedenis, en momenteel bevinden we ons op het punt waarin we theorieën zoals deze beginnen te ontwikkelen, en nu is het dat het gaat gebeuren. De confrontatie met het antwoord op wat er daarbuiten is, is niet meer veraf. Aangezien we nu deze theorieën hebben, hebben we een staat van bewustzijn gecreëerd waarvoor we voorbestemd waren. Hij vraagt zich af of de kalender van de Maya’s met 2012 toeval is? Gaat er toch iets gebeuren? Daarom niet in 2012, maar in de nabije toekomst, waarin de mens een uitvlucht zoekt uit deze kapitalistische en vijandige maatschappij? Een kernoorlog, een vulkaanuitbarsting. Wie zal het weten? Maar door die verandering zal de mens zijn eigen wezen en beschaving op een heel andere manier bekijken en zich ervan distantiëren. Even kijken uit een derde-persoons-standpunt. Astral Projection.
Logisch gevolg op zo’n verlichting is het op een of andere manier in contact komen met de psychedelica. En op die manier verrijking vinden, en uitvinden waar het nu eigenlijk helemaal over gaat! De staat van bewustzijn die het volk dan zal bereiken, is wat sommige psychonauten die momenteel als drugsjongeren of verslaafden worden bestempeld nu al gezien hebben! Maar leg dat maar eens uit aan de buitenwereld. Of op school.
Veel geld en een populair Facebook account zijn geen vervulling. Momenteel zit 99% van de westerse wereld nog in zijn westerse cocon, maar geef eens eerlijk toe: materialistische zaken bieden ons geen vervulling. Vervulling is daar waar een mens leert leven met zichzelf in vrede en door de psychedelische ervaring en meditatie zijn mening en antwoord heeft over en op elke vraag.
Dit vind ik een enorm interessante stelling, en ik geloof er ook in. Daarom heb ik vandaag mijn Facebook account daterend van vóór Faceboek nog maar bekend was, gedeleted.
Ik wans iedereen deze verrijking toe.
Mijn denkwijze en hersenkronkels zijn gewijzigd. –daarom hoeven er geen gekke Hippiekleren bij te komen- maar ik ga leven volgens mijn waarheid, en volgens mijn verhaal. Mijn verhaal, waarvan het uitleggen aan buitenstaanders is zoals uitleggen aan die ene kikker wat DMT is. Het zit in zijn eigen lichaam, en biedt zo veel mogelijkheden, maar hij heeft er geen flauw benul van.
Ik groet u Drugsforum.
