1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.

Trip Report (detailed): Just A Perfect 10gr Mexican Truffles Day On The Dark Side Of The Moon

Discussie in 'Natuurlijke Psychoactieven' gestart door testerrr, 9 nov 2019.

?

Verkies je een solo-trip of niet?

  1. Yep, solo

    100,0%
  2. Nope, yolo, with friends

    0 stem(men)
    0,0%
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
  1. testerrr

    testerrr Newbie

    Wie: me, myself and I (solotrip)
    Wat: 10gr verse Mexican Truffles (Flesh Of The Gods)
    Set & Setting: feeling good @ mi casa (home alone)

    Achtergrond

    Ik schat dat dit mijn 7de trip moet zijn, over een periode van een 15-tal jaren, waarbij de laatste alweer 5 jaar geleden is. Al langer knaagt het - vooral bij het luisteren naar psychedelische muziek - om deze muziek nog eens te kunnen ervaren in een andere dimensie.

    Ik was toevallig in Amsterdam, passeerde de befaamde smartshops, en voor ik het wist kwam ik buiten met een portie Mexicaanse Truffels (15g). Netjes in de koelkast opgeborgen en een geschikt moment in de agenda geprikt om te trippen: gisterenavond (alleen thuis, vriendin kwam later thuis, respecteerde mijn keuze en we hadden vooraf afgesproken om elkaar die avond even te laten doen).

    Ik schrijf dit trip report omdat ik op dit forum enorm veel inspiratie (en zin) gehaald heb om nog eens te trippen, en om ook iets terug te geven aan de community. Langs de andere kant is het een mooie gelegenheid om de ervaring van mij af te schrijven, en op die manier dit hoofdstukje (for now) weer even af te kunnen sluiten.

    We zijn nu 12u na de trip, en ik voel mij absoluut prima (gek toch dat één van de meest intense drugs, je kan achterlaten zonder kater, en zelfs met een goed gevoel daags nadien). Nature rocks!

    Ik had mij erg goed voorbereid, zeker op muzikaal gebied. Ik heb een playlist héél zorgvuldig samengesteld, waarbij ik het eerste uur heb overgenomen van https://open.spotify.com/playlist/5KWf8H2pM0tlVd7niMtqeU (dit is de wetenschappelijk onderbouwde playlist samengesteld door het Psilocybin Research Team van John Hopkins).

    Iets te veel klassiek voor mij, dus de volgende uren heb ik playlist aangevuld met personal favourites zoals Aphex Twin, Ott, Ozric Tentacles, MGMT, Fischerspooner, Infected Mushroom, The Doors, Pink Floyd, Jefferson Airplane, Jimi Hendrix, The Velvet Underground, Bob Dylan, The Rolling Stones, Tame Impala, Orbital, The Orb, Tangerine Dream, Autechre, Kraftwerk, Bluetech, Tycho, The Beach Boys, The Beatles, Grateful Dead, Lou Reed en natuurlijk Shpongle! Exacte playlist op verzoek verkrijgbaar!

    Ik had de woonruimte ook deftig ingericht, met alles bij de hand: druiven, banaan, muntjes, choco, water, thee, schilderijtjes, kussens, dekentjes, lichte kleding, én een puke bucket (you never know) :wink:

    Ook op YouTube had ik een playlist samengesteld met trippy zaken om naar te kijken (ik wil ook deze wel even delen indien hier interesse voor is).

    De vorige keren heb ik altijd op paddo's getript (normale porties) en ik heb nog maar één keer eerder op truffels getript, waarbij ik mij toch ook wel wat misselijkheid herinner en verder een relatief lichte trip met niet echt hoogtes of laagtes (ik had die dag toen ook gewoon gegeten en alcohol gedronken -> niet doen).

    Deze keer wilde ik het net iets anders aanpakken, dus bewust geen sigaretten, joints of alcohol bij de hand (ik wilde exact weten en voelen wat de truffels zelf met me deden), wel in huis.

    Ik beschrijf hieronder de come-up zoals ik deze heb ervaren en neergeschreven tijdens de trip zelf. Tijdens de piek had ik hier absoluut geen zin in, dus dat gedeelte heb ik nadien, naar best vermogen, uitgebreid beschreven. Tenslotte, de conclusie.

    Tip: ik heb voor de eerste keer de truffels (10gr) niet rauw gegeten maar via cup-a-soup en dit is een enorme aanrader: gewoon bij in de tas soep en goed knabbelen, smaak viel op die manier prima mee (een beetje zoals croutons, die wel wat zurig zijn toegegeven). Ik had overigens heel de dag niks gegeten op een banaan en 2 boterhammen na, ruim eerder op de dag.

    Na 10 minuutjes was alles dan ook vlotjes binnen en ging ik in de zetel zitten, waar ik via Netflix Family Guy had opgezet om wat afgeleid te zijn. Het was toen 19u (T) 's avonds en volledig donker buiten. GSM en laptop notifications volledig uit.

    Ready, set, go!

    Come-up (neergeschreven op het moment zelf, niet aangepast, enkel typo's gecorrigeerd)

    T+15min

    - merkbaar verschil in body load en zicht
    - terwijl ik dit typ zie ik niks bewegen, maar is het tekstgedeelte heel sterk afgebakend van de rest van het scherm, typen zelf lukt nog wel prima
    - als ik naar vaste zaken kijk, begint dit al wat te bewegen lijkt het (snel!)
    - muziek klinkt echter vooralsnog exact hetzelfde
    - ik herken vaag wat zaken uit eerdere trips, ander gevoel over mijn handen, gezicht, bewust van hoe ik zit in de ruimte
    - maaglast voorlopig ok, drink gemberthee terwijl
    - beperkte tijddisruptie (is that even a word) start al
    - was family guy aan het kijken, maar moeite om aandacht erbij te houden, en typen voelt wel goed aan op zich
    - gevoel doet ietwat aan XTC denken in deze fase, ’t gaat wel degelijk werken (Author's note: ik heb een paar jaar geleden een mislukte trip gehad, vermoedelijk door de truffels in gekookt water te doen om thee van te maken, water vermoedelijk nog niet voldoende afgekoeld toen, en enkel zeer licht zaken gevoeld, zeker niet getript, wat ik deze keer absoluut wilde vermijden)
    - gevoeliger aan kleurschakeringen in de ruimte
    - stilaan meer aandacht voor de muziek, zonder er in de verdwijnen, trekt meer de aandacht

    T+20min


    - muziek: adagio for strings op de achtergrond (uit John Hopkins playlist)
    - tijd gaat al wat trager lijkt het
    - voel mij soms ook heel erg rustig (de muziek helpt hier ook wel bij vermoedelijk)
    - alles begint langzaam aan te ademen, zo ook mijn scherm
    - vriendin wordt binnen een uur verwacht
    - al zekerheid dat dit een trip gaat worden

    T+30min

    - patronen worden anders
    - 1 groot patroon gaat over op een ander
    - Aphex Twin minder geschikte muziek dan gedacht (piano hoor ik alleen)
    - Ott begint te spelen, misschien na half uur het verschil in diepte van de muziek merkbaar
    - alles is aan het ademen, maar nog zeer gecontroleerd
    - toen ik net koude "thee" bijlapte in mijn kopje voelde ik mij wel stom (aangezien het gekookt water koud was, had ik evengoed gewoon water kunnen gebruiken)
    - ook vreemd als de tekst niet of net wel verspringt bij het typen, ben heel gevoelig aan nieuwe regels e.d. meer, ik heb ook al enorm veel getypt binnen deze minuut, meer is het niet
    - family guy stoort niet terwijl alles rondom mij zachtjes begint te draaien
    - voel mij goed, even genieten van Ott in de zetel

    T+40min

    - stukken voelen echt los van elkaar (vb. mat en tegels)
    - nu heb ik het gevoel dat ik sneller moet typen, dat ik anders iets ga missen, omdat een vinger op een still uit een youtube video naar iets wijst, wat niks is op zich, wordt mijn aandacht volledig in die richting geduwd, maar moet eerst verder typen, snel, voor het "weg" is
    - kan de muziek ook ff niet thuis brengen, wat vreemd is voor mij, vermoedelijk Ozric Tentacles ofzo, iets wat ik minder goed ken ook

    T+65min

    - volledig omringd door draaiende zaken die mijn aandacht wensen
    - ik typ op het ritme van de muziek
    - MGMT klinkt hemels
    - licht maakt heel veel uit, bepaalt sfeer en gevoel, en intensiteit van visuals
    - juist, vergeten dat ik psychedelic beelden kwam opzetten om te streamen naar de TV :)
    - muziek gedaan (plots)
    - nieuw MGMT liedje, zalig gevoel :) , ik ga mee dansen

    Piek (achteraf geschreven, ik had geen zin meer om te typen)

    Eigenlijk geen zin in het algemeen om heel actieve dingen te doen. Ik ben meer een passieve tripper zo blijkt: ik had vanalles klaargezet om om mee aan de slag te gaan (tekenen, platenhoezen, eten) - maar ik wil blijkbaar vooral van de trip genieten. Heel mijn (nog steeds herkenbare) kamer is veranderd in een feestpaleis, alles beweegt. Ik bedenk mij dat veel mensen die nooit trippen denken dat je dingen ziet bewegen (vb. een schilderij waarbij de kleuren veranderen), maar jij bent de trip, jij ondergaat de trip, en heel de ruimte geeft energie en vibes, kleuren veranderen onder invloed van de kleinste (muzikale) impuls, de ruimte wordt in delen opgedeeld, afstanden zijn moeilijk in te schatten (het is wel heel ver ineens om een druifje te kunnen pakken, terwijl dit een uur geleden zo eenvoudig ging). Het helpt ook niet dat de druiven overgaan in het mandarijntje dat er naast staat. Ook het (visueel) gevoel dat er dampen zijn boven bepaalde zaken. Alles wordt "vochtiger".

    En dat brengt mij bij het volgende: ik ben meer dan 5 keer moeten gaan plassen: een actie die ik normaalgezien ten volle beheers, maar nu altijd geen zin in had: ik moest dan uit dat heerlijke feestje wegstappen, trap af, en naar een kille wc ruimte met fel licht, waarbij werkelijk alles aan het draaien is (toch slaag ik er in om dit netjes te doen blijkt achteraf, oefening baart kunst).

    Aangezien ik de playlist goed ken, ben ik verwonderd over hoe weinig nummers er eigenlijk nog maar gepasseerd zijn (maar in tegenstelling tot wat al eens in een vorige trip gebeurd is, schrikt dit mij deze keer absoluut niet af, integendeel, ik wil dat het feest verder gaat en ik wil liefst zo veel mogelijk van mijn favoriete nummer in deze staat beleven.

    Ik bedenk mij dat je 10-tallen verschillende gevoelen kan hebben van "je goed voelen", en deze passeren haast allemaal. Dit is de ultieme drug, die je het gevoel kan geven van al die andere chemische drugs waarvan je je de dag of week erna slecht voelt.

    Opvallend dat dit gedurende deze trip niet even lijkt te kantelen naar een meer donkere kant, of dat ik deze heel goed kan beheersen. Even is er zo'n moment. Er valt iets in het huis op een andere kamer (toch geen glas dat ingeslagen wordt door inbrekers? - achteraf zou ik horen dat mijn vriendin inderdaad boven iets had laten vallen) - in plaats van negatief naar dit gegeven te kijken, voel ik mij zo "comfortably numb" dat het mij werkelijk niks uitmaakt, er kan niks ergs gebeurd zijn zegt mijn rationele zelf, en ik verder blijf genieten van de muziek.

    Verder zijn er een paar "ankerpunten" binnen de kamer: zo heeft het opgerolde gordijn zich laten kennen als een heuse gorilla die goedkeurend naar de situatie kijkt, en zijn armen over het volledige venster uitstrekt. Hij is heel betrokken bij heel de trip, op een positieve manier.

    Hiernaast is er ook een schilderij van enkele geliefden, waarin ik al hun typische kenmerken herken, dat constant in beweging is, en als ander ankerpunt dient binnen de kamer. Bij trippen denk je (als niet-tripper) verkeerdelijk aan een schilderij dat gaat bewegen, maar je bent onderdeel van de trip, alles is in beweging, overal licht, overal energie, objecten die verspringen van vorm in een milliseconde, die rondspringen op de muziek, vuilbak die lijkt te "melten", objecten op de kast die samen een treintje vormen en vrolijk mee doen: join the party, be there or be square! Deze zaken kunnen je echt een gevoel van FOMO (Fear Of Missing Out) geven, wanneer je bijvoorbeeld achter je computer kruipt om wat neer te pennen (in het echte leven heb ik totaal geen last van FOMO overigens, integendeel).

    Ik krijg ook een enorm respect voor sterk vocale prestaties: David Gilmour van Pink Floyd, zelf Lou Reed zijn nasale klanken klinken perfect, en vooral bij Jefferson Airplane (White Rabbit) waarbij de noten die lang aangehouden worden haast extatisch zijn.

    Ik ben mij heel bewust van papier (je krijgt veel respect voor objecten) en wanneer ik met een pen teken, moet ik precies eerst door een dun laagje van het blad heen, voordat de pen zichtbaar wordt op het papier (ik bedenk mij dat ik misschien op een plastic kaft aan het tekenen ben, wat niet het geval blijkt te zijn). In het algemeen zie je overal een extra laagje op liggen (stof, kleurschakeringen in je huid, mijn pantoffels die oplichten en het tapijt dat hier over wil kruipen). Uit enkele eerdere trips herinner ik mij ook wel dat dit nog verder had kunnen gaan, en je bijvoorbeeld "in de vloer" verschillende lagen zag, dat had ik deze keer niet (heeft met de dosering te maken lijkt mij).


    Conclusie

    In elke andere trip is er wel iemand van mijn vrienden even of langer "slecht" gegaan, en ben ik vaak diegene die zich over deze persoon gaat ontfermen (waardoor je zelf ook in een iets meer negatieve spiraal komt). Ik merk bij het solo-trippen dat je hier uiteraard absoluut geen rekening mee hoeft te houden, en ik denk dat dit de reden is dat deze trip praktisch volledig positief is uitgedraaid. Je moet wel minder lachen alleen, er gebeuren minder gekke situaties, maar dit laat je dan wel weer toe om je trip volledig op je eigen manier te beleven (ik heb nu zin om zo te gaan liggen, zo te dansen, of met open mond verwonderd naar de kamer te staan kijken).

    Trip beelden hebben opgestaan, maar ik ben blijkbaar een muzikale tripper, ik maak liever mijn beelden zelf (closed eye gebeurde er niet veel) - gelukkig gebeurde er in de kamer meer dan genoeg om mij bezig en geprikkeld te houden. Real-life blijkt veel interessanter plots.

    Grote filosofische inzichten krijg ik niet, had mijn gedachten zelfs goed onder controle: gevoel dat ik zo veel ben, maar ook zo weinig binnen het bredere universum. Ik kan perfect begrijpen dat truffels gebruikt worden bij kankerpatiënten bivoorbeeld om minder schrik van de dood te hebben (Artikel: https://maps.org/other-psychedelic-...opkins_study_of_psilocybin_in_cancer_patients).

    Het enige spijtige is dat de trip sneller dan verwacht gedaan is (ik had nog zoveel muziek te beluisteren!) : langer dan 2,5u heeft de piek niet geduurd, en de come-down was zeer plots (ik heb ook geen andere middelen gebruikt om te verlengen, omdat ik het deze keer eens puur wilde houden). Die wetenschap kan anderen misschien ook helpen mocht het even niet zo goed gaan in een trip: zonder andere middelen duurt het echt niet zo lang en dan nog kan je mits wat ervaring dit de juiste richting in sturen.

    Na de piek voelde ik mij heel sterk, en gesterkt als persoon, en zou ik perfect op een feest wat kunnen gaan los dansen zijn (psilocybine in lage dosering (<5gr)) is vermoedelijk wel degelijk geschikt voor op een dansfeest.

    Muzikaal waren deze keer MGMT (Siberian Breaks!), old 60s rock (Jefferson Airplane, Bob Dylan, The Doors, The Velvet Underground en zeker ook het verplichte "The Dark Side Of The Moon" van Pink Floyd absolute hoogtepunten).

    See you next time, on that dark side of the moon!

    PS: zet je wachtwoord van je computer best af voor je trip, kan verwarrend zijn :)
     
    Ikbeneenfiets, Ralou en verwondering vinden dit leuk.
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Worldherbals - Online smartshop and headshop
Laden...