Ik ga vertellen over mijn eerste keer gedroogde padoo's.
Ik had al 2 keer verse gedaan, maar had gehoord ddat je hem veel harder tript van gedroogde. Een vriend van me had het al een keer gedaan, en hij wilde nog wel een keer.
Zo gezegd, ze gedaan. Met ze 2en naar de smartshop, en 2 portie gedroogde halen (volgens mij hawaiaanse, maar dit weet ik niet zeker meer)
We hadden beide geen fiets, en wilde op het skateparkje spacen. We zijn toen met z'n tweeen vanuit de stad daar heen gelopen (km of 3). Her wachten nog een aantal vrienden op ons die XTC zouden nemen
Daar aangekomen waren we chill in het park naast de skatebaan gaan zitten, en die paddestoelen opgegeten. Ze smaakte best smerig, en de 2de was weer smeriger dan de eerste, de 3de daarna weer viezer, enz.
Nou toen we die dingen op hadden waren we ff bij een bij een zandbak gaan zitten omdat de rest allemaal vroegen hoe het is enz.
Het begon langzaam te werken en werd eerst helemaal knetter. Ontzettend hard met me tripmaat zitte lachen.
Toen wilden we ff naar een groot grasveld dat er naast ligt. Daar aangekomen sloeg het in. Alles begon te golven en te doen. ik was hier egt zo van onder de indruk dat ik allen maar ronliep en tegen me zelf zei: ik begrijp het niet, ik begrijp het gewoon niet.
Ik weet nog dat ik dacht dat als dit zo 6 uur door zou gaan, dat ik echt gek zou worden.
Wij waren weer doorgelopen, alles golfte nog en zag kleuren uit mijn ooghoeken. We zijn toen naar de skatebaan gegaan, waar ik in mijn trip ff ging skateboarden. Dit was de omslag in de trip.
In plaats van dat ik er niks van begreep, werd het echt mijn wereldje. Op de grond zag ik overal patronen, en het leek alsof de grond een beetje golfte. Ik had nog ff rondgereden op het skateboard, toen ik wat truukjes ging proberen. Dit lukte dus niet. Ik wilde van de quarterpipe (de helft van de bekende halfpipe) af gaan. Het leek alsof het niet schuin naar de grond liep, maar gewoon loodrecht op de grond stond. Toen ik eraf ging wist ik niet wat er gebeurde. Voor mn gevoel stond je in een halve seconde weer op de grond. Daarna ben ik even gaan zitten op de bankjes die bij de baan staan. De tegels onder mn voeten werden meer 3D, en dat zag er zeg maar uit als een toetsenbord. De tegeld kwamen omhoog.
Vanuit mijn ooghoek zag ik een fiets staan, en ik dacht de hele tijd dat hij viel, en als ik err dan recht naar keek stond hij gewoon nog overeind.
Na dit vroeg een van de mensen die XTC had gedaan hoe ik me voelde.
Ik kon het niet uitleggen, maar wist precies hoe ik me voelde. Ik voelde me egt on top of the world, maar kon dit niet verwoorden. Ik heb toen mn jas, trui en shirt uitgetrokken (het was herfst) en ben zo nog ff gaan skaten. Heerlijk, niemand kon me wat maken. en ik liet dat zo zien.
Een vriendin van me werd een beetje bezorgd, en heb toen mn kleren weer aangetrokken. Ik ben toen naar haar toegelopen, heb r een knuffel gegeven, en haar verteld dat ik me gweldig voelde, en dat dit van mij nooit meer af hoefde te lopen.
Op dat moment zag ik mijn tripmaatje weer. Ik was hem helemaal vergeten, en was dus blij om hem te zien.
We zijn toen weer terug gegaan naar het veldje, en hebben daar nog een uur getript ofzo. alles golfde nog steeds, een zag gezichten in een rietkraag.
Ik heb toen egt een half uur gezeken om een peuk, en toen ik hem eindelijk had gekregen heb ik er eerst nog een uur mee in mn handen gezeten. Ik wilde alles in mijn handen hebben.
En toen opeens was het voorbij, het bouwde niet af maar stopte echt in een keer. Ik vond dit verschrikkelijk, en wilde eigelijk nog een portie gaan halen.
Iki voelde me net een leeg hulsel. Ik was er wel, maar vanbinnen was er niks, ik dacht niks zei niks, ik was egt ff niks.
We hebben daarna een kampvuurtje gemaakt, een nog een paar joint's gerookt. Na de de paf kwam mn trip weer terug. Ik zag weer bomen vervormen, en de wolken maakte allerlei patronen. Ik voelde me weer geweldig.
We hebben daar nog een paar uur gezeten, en ben toen naar huis gegaan.
Dit was een van mijn mooiste ervaringen uit mn leven. en ben blij dat ik dit heb mogen ervaren.
Tijdens de trip had ik trouwes geen besef van tijd en ruimte, wist niet meer hoe het was om nuchter te zijn, en ik verbaasde me erover dat het voor alle mensen die voorbij kwamen fietsen een gewone dag was geweest.
Paddo's zijn geweldige dingen!
Ik had al 2 keer verse gedaan, maar had gehoord ddat je hem veel harder tript van gedroogde. Een vriend van me had het al een keer gedaan, en hij wilde nog wel een keer.
Zo gezegd, ze gedaan. Met ze 2en naar de smartshop, en 2 portie gedroogde halen (volgens mij hawaiaanse, maar dit weet ik niet zeker meer)
We hadden beide geen fiets, en wilde op het skateparkje spacen. We zijn toen met z'n tweeen vanuit de stad daar heen gelopen (km of 3). Her wachten nog een aantal vrienden op ons die XTC zouden nemen
Daar aangekomen waren we chill in het park naast de skatebaan gaan zitten, en die paddestoelen opgegeten. Ze smaakte best smerig, en de 2de was weer smeriger dan de eerste, de 3de daarna weer viezer, enz.
Nou toen we die dingen op hadden waren we ff bij een bij een zandbak gaan zitten omdat de rest allemaal vroegen hoe het is enz.
Het begon langzaam te werken en werd eerst helemaal knetter. Ontzettend hard met me tripmaat zitte lachen.
Toen wilden we ff naar een groot grasveld dat er naast ligt. Daar aangekomen sloeg het in. Alles begon te golven en te doen. ik was hier egt zo van onder de indruk dat ik allen maar ronliep en tegen me zelf zei: ik begrijp het niet, ik begrijp het gewoon niet.
Ik weet nog dat ik dacht dat als dit zo 6 uur door zou gaan, dat ik echt gek zou worden.
Wij waren weer doorgelopen, alles golfte nog en zag kleuren uit mijn ooghoeken. We zijn toen naar de skatebaan gegaan, waar ik in mijn trip ff ging skateboarden. Dit was de omslag in de trip.
In plaats van dat ik er niks van begreep, werd het echt mijn wereldje. Op de grond zag ik overal patronen, en het leek alsof de grond een beetje golfte. Ik had nog ff rondgereden op het skateboard, toen ik wat truukjes ging proberen. Dit lukte dus niet. Ik wilde van de quarterpipe (de helft van de bekende halfpipe) af gaan. Het leek alsof het niet schuin naar de grond liep, maar gewoon loodrecht op de grond stond. Toen ik eraf ging wist ik niet wat er gebeurde. Voor mn gevoel stond je in een halve seconde weer op de grond. Daarna ben ik even gaan zitten op de bankjes die bij de baan staan. De tegels onder mn voeten werden meer 3D, en dat zag er zeg maar uit als een toetsenbord. De tegeld kwamen omhoog.
Vanuit mijn ooghoek zag ik een fiets staan, en ik dacht de hele tijd dat hij viel, en als ik err dan recht naar keek stond hij gewoon nog overeind.
Na dit vroeg een van de mensen die XTC had gedaan hoe ik me voelde.
Ik kon het niet uitleggen, maar wist precies hoe ik me voelde. Ik voelde me egt on top of the world, maar kon dit niet verwoorden. Ik heb toen mn jas, trui en shirt uitgetrokken (het was herfst) en ben zo nog ff gaan skaten. Heerlijk, niemand kon me wat maken. en ik liet dat zo zien.
Een vriendin van me werd een beetje bezorgd, en heb toen mn kleren weer aangetrokken. Ik ben toen naar haar toegelopen, heb r een knuffel gegeven, en haar verteld dat ik me gweldig voelde, en dat dit van mij nooit meer af hoefde te lopen.
Op dat moment zag ik mijn tripmaatje weer. Ik was hem helemaal vergeten, en was dus blij om hem te zien.
We zijn toen weer terug gegaan naar het veldje, en hebben daar nog een uur getript ofzo. alles golfde nog steeds, een zag gezichten in een rietkraag.
Ik heb toen egt een half uur gezeken om een peuk, en toen ik hem eindelijk had gekregen heb ik er eerst nog een uur mee in mn handen gezeten. Ik wilde alles in mijn handen hebben.
En toen opeens was het voorbij, het bouwde niet af maar stopte echt in een keer. Ik vond dit verschrikkelijk, en wilde eigelijk nog een portie gaan halen.
Iki voelde me net een leeg hulsel. Ik was er wel, maar vanbinnen was er niks, ik dacht niks zei niks, ik was egt ff niks.
We hebben daarna een kampvuurtje gemaakt, een nog een paar joint's gerookt. Na de de paf kwam mn trip weer terug. Ik zag weer bomen vervormen, en de wolken maakte allerlei patronen. Ik voelde me weer geweldig.
We hebben daar nog een paar uur gezeten, en ben toen naar huis gegaan.
Dit was een van mijn mooiste ervaringen uit mn leven. en ben blij dat ik dit heb mogen ervaren.
Tijdens de trip had ik trouwes geen besef van tijd en ruimte, wist niet meer hoe het was om nuchter te zijn, en ik verbaasde me erover dat het voor alle mensen die voorbij kwamen fietsen een gewone dag was geweest.
Paddo's zijn geweldige dingen!
