Ann
Newbie
Dit is de eerste keer dat ik een trip report schrijf, ben niet al te goed met woorden en gevoelens omschrijven, so bear with me!
Heb al redelijk wat ervaring met truffels, maar dit was de eerste keer dat ik het alleen heb gedaan.
Om 22.00 high hawaiians van 22 gram genomen en 3 kwartier naar buiten geweest. Het laatste kwartier merkte ik wat, de lichten die de straat verlichten zagen er ineens feller uit. Heb een tijdje naar de bomen staan staren want ze bewogen naar mijn gevoel, of het nou de wind was of mijn gekke fantasie..
Eenmaal thuis gekomen, even lekker in bed gelegen en naar electric sheep gekeken. Wat lekkere muziek opgezet, perfect! Ik werd overspoeld door een fijn gevoel. Liefde. Liefde voor het leven. Liefde naar mijn vriend toe. Had hem daarna een berichtje gestuurd om dat te uiten.
De muziek voelde zo verschrikkelijk mooi.. visuals voelde wat minder voor mij, maar misschien kwam dat doordat ik te veel op de muziek gefocust was. Voelde me heel energiek en ben uiteindelijk uit bed gestapt. Een uurtje of 2 staan dansen en genieten. Al die angsten waar ik al die tijd zo bang voor was.. het voelde zo vrij. Ik had mij al in tijden niet zo goed gevoelt. Jaren niet. Dat gevoel voelde zo euforisch. Ik was blij om nog in leven te zijn, jaren van depressie heeft mij zo gesloopt.
Voelde de sfeer omkeren en ben even op bed gaat zitten. Veel emoties kwamen los.. jaren van gevoelens die ik heb onderdrukt en weggestopt. Heb uiteindelijk 3 uurtjes met mijn vriend gepraat. De eenzaamheid die ik heb gevoeld in mijn jeugd, de tijden dat ik weken, maanden en jaren niet uit bed kon komen. Ik was geen mens meer tijdens die tijd. Hoe hatelijk ik me elke dag voelde. De haat naar mezelf toe en waarom ik nog leefde. Waarom leef je nog godverdomme! Dood jezelf! Verlos jezelf! Dit kan ik niet meer langer vertrekken... iemand.. alsjeblief.. help me.
Tijdens die gesprekken zag ik veel correlaties met het verleden en dingen waar ik tot heden last van heb. Bijvoorbeeld hoe moeilijk het voor mij is om intimiteiten aan te gaan met anderen, het is zo ontzettend lastig om uit een sociaal isolement te komen als je er eenmaal in zit. Hoe mijn problemen van emotional detachment mijn manier was van coping, om die pijn even niet te voelen.. en nog steeds. Nu ik er van bewust ben, kan ik beginnen met verwerken en het een plekje geven.
Heb al redelijk wat ervaring met truffels, maar dit was de eerste keer dat ik het alleen heb gedaan.
Om 22.00 high hawaiians van 22 gram genomen en 3 kwartier naar buiten geweest. Het laatste kwartier merkte ik wat, de lichten die de straat verlichten zagen er ineens feller uit. Heb een tijdje naar de bomen staan staren want ze bewogen naar mijn gevoel, of het nou de wind was of mijn gekke fantasie..
Eenmaal thuis gekomen, even lekker in bed gelegen en naar electric sheep gekeken. Wat lekkere muziek opgezet, perfect! Ik werd overspoeld door een fijn gevoel. Liefde. Liefde voor het leven. Liefde naar mijn vriend toe. Had hem daarna een berichtje gestuurd om dat te uiten.
De muziek voelde zo verschrikkelijk mooi.. visuals voelde wat minder voor mij, maar misschien kwam dat doordat ik te veel op de muziek gefocust was. Voelde me heel energiek en ben uiteindelijk uit bed gestapt. Een uurtje of 2 staan dansen en genieten. Al die angsten waar ik al die tijd zo bang voor was.. het voelde zo vrij. Ik had mij al in tijden niet zo goed gevoelt. Jaren niet. Dat gevoel voelde zo euforisch. Ik was blij om nog in leven te zijn, jaren van depressie heeft mij zo gesloopt.
Voelde de sfeer omkeren en ben even op bed gaat zitten. Veel emoties kwamen los.. jaren van gevoelens die ik heb onderdrukt en weggestopt. Heb uiteindelijk 3 uurtjes met mijn vriend gepraat. De eenzaamheid die ik heb gevoeld in mijn jeugd, de tijden dat ik weken, maanden en jaren niet uit bed kon komen. Ik was geen mens meer tijdens die tijd. Hoe hatelijk ik me elke dag voelde. De haat naar mezelf toe en waarom ik nog leefde. Waarom leef je nog godverdomme! Dood jezelf! Verlos jezelf! Dit kan ik niet meer langer vertrekken... iemand.. alsjeblief.. help me.
Tijdens die gesprekken zag ik veel correlaties met het verleden en dingen waar ik tot heden last van heb. Bijvoorbeeld hoe moeilijk het voor mij is om intimiteiten aan te gaan met anderen, het is zo ontzettend lastig om uit een sociaal isolement te komen als je er eenmaal in zit. Hoe mijn problemen van emotional detachment mijn manier was van coping, om die pijn even niet te voelen.. en nog steeds. Nu ik er van bewust ben, kan ik beginnen met verwerken en het een plekje geven.
Laatst bewerkt:
