• Beste Bezoeker,

    Het zal je niet ontgaan zijn dat er een wereldwijde uitbraak is van een nieuw coronavirus met officiële naam SARS-CoV-2. De naam van de ziekte die dit virus veroorzaakt is COVID-19. De ziekte is besmettelijk en verspreidt zich snel. Het is niet 'zomaar een griepje'. De gevolgen van de ziekte, mede omdat er geen vaccin tegen is, kunnen ernstig zijn. Niet alleen voor ouderen en mensen met onderliggende medische problemen: momenteel betreft het in de helft van COVID-19 patiënten op IC's in Nederland mensen van onder de 50; de jongste patiënt is slechts 16 jaar oud.

    De overheid heeft maatregelen ingesteld om de snelheid van verspreiding af te remmen, zodat de druk op de gezondeidszorg en andere cruciale sectoren niet in een keer te groot is. Hoewel het aantal kritieke patiënten nog relatief klein is, betekent een IC-opname wel een verblijf van een paar weken en de noodzaak tot beademing. COVID-19 kan namelijk ernstige longproblemen veroorzaken.

    Veel mensen die besmet zijn met het virus zullen alleen milde klachten ervaren. Ook is het inmiddels erg aannemelijk dat mensen zonder klachten de ziekte kunnen verspreiden. Om deze reden is op 15 maart besloten tot vergaande maatregelen. Grotere bijeenkomsten worden geschrapt, scholen en horeca- en sportgelegenheden worden gesloten, iedereen wordt gevraagd sociale contacten te minimaliseren en in het dagelijks leven anderhalve meter afstand van elkaar te houden.

    Help mee om de verspreiding van dit virus af te remmen. Op deze manier kan voorkomen worden dat niet teveel mensen tegelijk de ziekte krijgen. Als iedereen een steentje bijdraagt, is het mogelijk om Italiaanse toestanden te voorkomen. Wil je weten hoe je kan helpen? Kijk dan op de website van de Nederlandse overheid, het RIVM of de WHO. Op deze pagina kun je zien hoeveel bevestigde COVID-19 meldingen er in Nederland zijn.

    Belangrijk: vermoed je dat je klachten hebben die duiden op een besmetting met het nieuwe coronavirus? Ga dan niet naar je huisarts toe, maar bel deze indien je hulp nodig hebt. Kijk op thuisarts.nl voor meer informatie.

    Stay safe!

  • Hey, waar zijn de Tripreports van de Maand gebleven?

    Ben je de Tripreports van de Maand en andere toptripreports kwijt? Deze hebben we onlangs verzameld in een eigen subforum, getiteld Tripreport Toppers. In dit subforum staan alle toppers in chronologische volgorde verzameld. Lekker makkelijk terugzoeken!

Truffeltrip - Vertrouwen herwonnen

Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories

Mindless

Badass junkie
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Wie? - Ik alleen. Man, 31 jaar. 188cm/~70KG
Wat? - 15 gram truffels (Atlantis)
Waar? - Thuis
Wanneer? - 27-08-2016

Wauw, alweer 5 weken geleden sinds mijn vorige truffel trip. En ik maar denken dat het er 3 waren. Eigenlijk ook maar goed, want wat ik allemaal meemaak met truffels de laatste tijd heeft toch echt even de tijd nodig om te laten bezinken.

Waar zal ik beginnen? Aan de ene kant heb ik het gevoel dat het lachwekkend is dat ik deze ervaringen ook maar probeer te beschrijven, want je kan dit toch echt met geen mogelijkheid overbrengen met woorden. Gisteren tijdens de trip zelf dacht ik hier ook weer even aan en speelde ik zelfs met het idee nooit weer een trip report te schrijven. Aan de andere kant is het ook weer niet zo dat dit allemaal zo ernstig is, dat ik niet een poging mag wagen om het toch tenminste te proberen, ook al is er het besef dat dit nooit zal lukken. Maar wie weet, misschien dat er door dit report iemand ook maar een beetje interesse krijgt om het er zelf op te wagen eens een diepe duik in het bewustzijn te nemen. En dat ik het erop heb gewaagd gisteren, staat wel vast voor mezelf. Na een periode van terughoudendheid tijdens trippen wegens enkele - laten we zeggen - minder positieve ervaringen, ben ik de laatste tijd bezig om mijn oude moed en doorzettingsvermogen tijdens trippen weer terug te vinden. Moed om ondanks wat er ook gebeurd, door te zetten en door elke illusie heen te prikken, hoe pijnlijk dan ook. Stiekem ben ik best een beetje trots op mezelf dat ik weer durf te trippen zonder de voet bij het rempedaal te houden. Ja ja, ik weet het, daar speelt mijn ego op, ik geef het toe. :wink:

Terug naar gisteravond rond 10 uur. In de voorgaande 20 minuten heb ik van 15 gram truffels thee gezet. Ik pak de grote mok en drink een paar slokken. Nee, lekker zal ik het wel nooit gaan vinden, maar het is te doen. Ik loop naar de woonkamer, ga zitten op de bank en drink de rest van de thee op. And now we play the waiting game... Net zoals elke keer bouwt er zich een lichamelijke zenuwachtigheid op. Ik merk ook meteen dat dit weer flink potente truffels zijn. Iets wat ik al had verwacht toen ik zag dat veel van de knolletjes blauw waren van de psilo. Tijdens mijn vorige trip had ik tijdens de gehele trip filmpjes opstaan van non-dualiteit meester Shunyamurti, wat een groot succes bleek achteraf. Deze keer heb ik dus alvast flink wat van zijn filmpjes klaargezet (mijn pc staat aangesloten op mijn tv). Al gauw wordt de bodyload intens en zeer oncomfortabel. Niet fijn, maar ik weet dat dit maar zo'n halfuur zal duren, al merk ik nooit precies het moment op dat de bodyload verdwijnt. Ik zet even American Dad op om te proberen wat afleiding te vinden. Maar nee, dat gaat hem niet worden. De grappen komen niet aan en ik kan alleen maar denken aan wat me allemaal te wachten staat vanavond/vannacht. En zoals altijd, ik had geen idee... werkelijk géén idee van wat ik zou doorstaan. Achteraf misschien maar beter ook, want ik twijfel er serieus aan of ik anders überhaupt zou beginnen aan deze inwaartse reisjes. :wink:

Een tijdje later (ik schat een dik half uur) is de bodyload weggetrokken. Natuurlijk heb ik weer gemist wanneer dat precies was, maar who cares. Inmiddels heb ik een video van Shunyamurti op staan, ik geloof dat het deze was, maar ik kan het mis hebben. Op dit moment is er weer de diepe dankbaarheid voor deze man, zijn missie en dat namens wat hij spreekt. Wederom heb ik me gisteren meermaals mede dankzij deze man door de meest vreselijke hopeloosheid geslagen die ik me kan voorstellen. Keer op keer zei hij op exact de juiste momenten precies wat ik moest horen om mijn vertrouwen in het goede te herwinnen. Het is heel apart met dergelijke filmpjes. Je kunt er op een bepaalde intellectuele manier naar luisteren, zodat alles compleet langs je heen gaat. Absoluut zweverige nonsens van iemand die met z'n hoofd in de wolken zit. Aan de andere kant kun je er ook op een andere manier naar luisteren, zodat de woorden een betekenis krijgen die je je niet voor mogelijk had kunnen houden. Een existentiële betekenis, welke niets heeft te maken met je persoonlijke leven, maatschappelijke rol, doelen en verlangens. Maar alles met wat jij als bewust wezen bent in je kern en de relatie die je als dat wezen hebt met de wereld. Dingen die als het er écht op aankomt toe doen. Ik raad dus ook iedereen aan die moeite heeft met waar over gesproken wordt in zulke filmpjes maar dit toch graag wil ervaren, eens tijdens een trip een dergelijke video op te zetten. Wanneer er genoeg stilte tussen je gedachten zit, zal er de capaciteit zijn om te kunnen begrijpen waar over gesproken wordt en zal begrepen worden dat als we ook maar een kans willen om als mensheid nog iets van deze wereld te maken, dat die stilte van absoluut belang is.

Maar genoeg reclame gemaakt. :wink: Tijdens de video merk ik dat ik onrustig word. Net zoals de vorige keer met truffels merk ik weer de brok in mijn keel op. Vrijuit ademen gaat niet meer, alles gaat met moeite. Het is inmiddels al een tijdje donker buiten, maar ineens wordt mijn omgeving naast donker ook duister. Lichtbronnen worden weer rood van kleur en alles wat donker is wordt diep zwart. Alsof er in die duisternis dingen zijn die je niet ziet, maar waarvan je de aanwezigheid oppikt. Er hangt een akelige sfeer van opgeslotenheid en dreigende hopeloosheid. Ik weet wat er mogelijk aankomt en in bepaalde zin is het wachten op totale hopeloosheid misschien nog wel het ergste. In tegenstelling tot de vorige keer, merk ik nu echter dat mijn vertrouwen sterker is dit keer. Er is geen absoluut weten dat het goed komt, maar er is een lichtpuntje van hoop. Ik merk dat ik lichamelijk constant aan het vechten ben tegen de nu zeer oncomfortabele sensaties. Ik weet dat het tevergeefs is, maar toch doe ik het. Dwangneurose, mijn bekende vriend... Deze keer zijn er echter geen (merkbare) kwade entiteiten te bekennen in mijn kamer. Het is puur mij en de chaotische energie die ik voel. Dit gaat zo schat ik een kwartier door en op een gegeven moment ben ik het zat. Ik besef me dat ik het onvermijdelijke aan het uitstellen ben. Deze sensaties in mij zijn er nu eenmaal en er is geen weg omheen. Ik moet en zal er doorheen. Dan begint een zware periode van deze sensaties voelen en het liefdevol omarmen ervan. Het ene moment gaat dit voor geen meter en het andere moment gaat dit heel gemakkelijk. Wanneer een sensatie volledig is geaccepteerd, neemt de intensiteit af en glijdt het tintelende gevoel van me af en laat me lichter achter. Een grote last valt van mijn schouders. Maar wanneer ik een paar seconden heb genoten van het lichtere gevoel, is daar alweer de volgende laag van zeer intense energie die me de keel dichtknijpt. Op een gegeven moment merk ik dat er zoveel woede in me zit. Razernij, haat aan de wereld en mensen in het algemeen. Is dit wat ik altijd met me meedraag? Er zijn toch genoeg momenten wanneer ik vrolijk ben in het dagelijkse leven? En toch is hier dan die vreselijke woede in mij. Maar nu ik toch bezig ben, omarm ik ook dat, waarom niet? Al de hele avond zie ik buiten de flitsen van onweer, maar op dat moment gaat het lós. Samen met dat losbarsten zwelt ook de negatieve energie in mij aan. Het probeert me te breken, me terug te laten vallen in de hel van hopeloosheid. Maar ik merk dat het onweer niet aan de kant van die energie staat. Ik voel dat de natuur achter mij staat en ik voel een diep respect voor deze aarde als levend organisme. Het is alsof de ziel van de natuur zelf achter me verschijnt en vol in de aanval gaat op dat wat mij probeert hier op aarde te houden. Alsof het woordeloos buldert "you're messing with the wrooong motherfucker now". Niets geen lieflijke aanwezigheid maar verwoestende meedogenloze pure kracht. Maar ikzelf had niets te vrezen en ik wist het. Op dat moment voel ik het in me opkomen. Recht door alle haat heen zie ik het opdagen. Precies aan de andere kant van de woede en frustratie die ik in me voel, zie ik het licht doorbreken. Een zuiver wit licht waar ik naartoe getrokken wordt. Woorden kunnen niet beschrijven hoe dit voelt, maar waarom niet:

Het is alsof de knoop in mijn hart losser en losser wordt en dan uiteen valt. Als een knop van een bloem die open bloeit. Als totale acceptatie van mezelf door mezelf. Als vloeibare liefde die de leegte van geen-gedachten instroomt en vervangt door pure vervulling. Totaal irrationele vervulling en bevrijding. Samen met dit zijn er de meest ongelofelijke patronen van subtiel licht en engel-achtige entiteiten in mijn "kamer". Maar de schoonheid van dit subtiele doch fysieke licht valt in het niet bij het pure licht dat niet gezien kan worden, maar waarmee dit alles gezien wordt. Het licht dat zowel overal is als nergens. Het licht dat in relatie staat tot niets, omdat relativiteit zelf erin verschijnt. Relativiteit is niets anders dan ruimte-tijd, daarom kan ik ook met geen mogelijkheid zeggen hoelang ik in deze "staat" ben geweest. Tijd en ruimte hebben daar geen enkele betekenis. Ik ben simpelweg uit tijd gestapt. Niets doet er meer toe, maar nihilisme is wel het laatste dat het is. Niets heeft ooit echt bestaan, behalve dit.

Maar, hoe onlogisch het ook klinkt, op een bepaald niveau "kies" ik ervoor om terug te komen op aarde. En ik wil ook echt terugkomen op aarde. Niet als een persoonlijk doel, maar als een dieper verlangen om te ervaren, te leren en vooral: te helen. Al gauw is daar alweer de negatieve energie die me belaagd, maar ik ben dit keer terug met een herboren vertrouwen en de negativiteit is hier simpelweg niet tegen opgewassen. Keer op keer merk ik nu op dat er gedeeltes in mij zijn waar angst zich verstopt en alles wat ik hoef te doen is me er bewust van te worden en de angst wordt magnetisch aangetrokken en verdwijnt letterlijk in het niets. Op een gegeven moment besef ik me dat de liefde die in mij stroomt door moet stromen, de wereld in. Het is niet eens een kwestie van kiezen, er zit niets anders op dan de boel door te laten stromen. Deze energie is simpelweg veel te groot en te krachtig voor mij alleen. Ik besef me dat ik helemaal niets doe. Niets van dit alles wordt gedaan door mij, maar toch stroomt deze liefde door mij heen en valt niet te ontkennen dat ik niet anders ben dan die liefde. Hoe kan het ook? Het is overal. Er is totaal geen logica in te bekennen en toch is er een absoluut weten dat dit is wat er gebeurd. Ik voel dat de liefde door mij heen zo de wereld in stroomt en deze begint te vervangen door zichzelf. Onmiddellijk barst het onweer weer los en ik voel een soort grote dankbaarheid van de natuur. Niet aan mij als persoon, maar een dankbaarheid voor de genade van dat wat door mij stroomt. De genade van de dood zelf. In tranen en overladen met euforie laat ik het allemaal gebeuren.

Alles wat ik hierboven beschrijf is slechts de eerste keer dat ik dit proces heb doorlopen gisteravond. Na deze keer heeft het hele proces zich nog minstens twee keer herhaald, waarin ik ook weer momenten heb gehad van hopeloosheid en terugval. Steeds maar weer moest aan mij duidelijk worden gemaakt dat ik de bewuste keus moet maken inwaarts te keren. Waarom dit zo moeilijk is om te onthouden weet ik niet. Ik denk dat het vergeten hiervan gebeurd uit pure gewoonte. Wanneer je terugvalt in een lage frequentie, zie je deze dingen niet, er is daar simpelweg geen inzicht. Het is alsof je een blinddoek om hebt waarvan je vergeten bent dat je hem om hebt en hem daarom niet gewoon af doet. Al met al was het weer een beproeving hoor, allemachtig... Gelukkig heeft het me echter wederom achtergelaten met een groot gevoel van vertrouwen dat dit wel degelijk echt is. En dat ons allemaal onvoorstelbaar mooie dingen staan te wachten, maar waarschijnlijk eerst ook een zware periode van globale hopeloosheid omdat het ego een vechter is. Het ego heeft het gewoon niet in zich om zich makkelijk over te geven en al helemaal niet aan de waarheid. Het mooie aan waarheid is echter: het doorstaat elke beproeving. En dat is wat ik denk waar dit alles om draait. Stel alles op de proef. Geloof niets en onderwerp alles continu aan de meest onverbiddelijk zware tests. Niets van dit alles kan gebaseerd zijn op geloof, hoe verleidelijk het ook is om dit allemaal gewoon te geloven en al het zware werk over te slaan. Op een bepaalde manier is zelfs het ego met zijn eindeloze angst en verlangen een goed iets. Zonder ego is er geen mogelijkheid tot transcendentie ván het ego. Alles heeft zijn reden, ook al kun je dat niet altijd zien. Na deze ervaring is er een hernieuwd vertrouwen in mij dat we weer één zullen zijn en een nieuwe wereld zal herrijzen uit diezelfde eenheid.

Hier nog een filmpje die me tijdens deze en de vorige trip heel erg diep heeft geraakt, wederom van dezelfde Shunyamurti. Voor diegenen die interesse hebben. :)

Dankjewel voor het lezen lieve mensen en tot de volgende keer. :wave:
 

ElvenSpice

Bewuste gebruiker
Tripreporter
Echt knap hoe je het toch zo goed weet te verwoorden. Voor mij voelt het ook aan als een goed samenhangend geheel en je weet goed waar je naartoe wilt gaan met je verhaal.
Ik eergisteren een lichte dosis 4-AcO-DMT gedaan waar ik ook nog een report over wil schrijven.
Liefde is een onderwerp wat altijd terug komt in trips, in de vorm van alle emoties. Vaak merk ik dat de emoties ons goed vertellen wat er mist of wat we juist hebben en dus hele goede leraar is.

Soms komt de vraag, wil ik dit wel allemaal leren, begrijp dat goed dat het echte proces daar pas begint. Ook heb ik steeds meer het gevoel dat de plek waar we nu zijn in het leven ook precies de plek is waar we moeten zijn. Het zijn de lessen die ons het beste helpen, maar ook dan pas begrijpbaar worden. Nog een ander interessant boek is de Kabbalah, alleen als je er echt klaar voor bent zal de inhoud betekenis hebben. http://www.kabbalah.info/eng/content/view/frame/22517?/eng/content/view/full/22517&main
 

Psychedelibee

Badass junkie
Oppersjamaan
Emeritus Mod
Tripreporter
Prachtig report weer Mindless!

Mindless zei:
Het ego heeft het gewoon niet in zich om zich makkelijk over te geven en al helemaal niet aan de waarheid.
Dit begin ook steeds meer te merken. Hoewel ik al een tijdje niet meer getript heb ben ik nog wel veel met meditatie bezig in het dagelijks leven en ik merk wel dat er naast de mooie momenten ook wel veel moeilijke momenten bij komen kijken omdat het ego zich weer even moet laten gelden. Gelukkig gaat het mediteren overwegend heel goed en had ik laatst ook bijna een ego dood met mediteren ervaren, maar dan komt het ego toch in enen weer om de hoek zetten om je in een keer uit je flow te trekken.

Maargoed, zoals jij ook zegt het zou geen transcendente staat meer zijn als het ego er nooit geweest was. Je krijgt het niet kado en dat maakt het juist ook zo mooi als het dan wel lukt.
 

Mindless

Badass junkie
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Dank jullie wel. :) En interessante link ElvenSpice.

Psychedelibee, ik merk ook dat er bij mij tijdens meditatie (nuchter of tijdens het trippen) de tendens is om door middel van persoonlijke wil dieper te gaan. Gek genoeg is dat juist de manier om het allemaal tegen te houden. :wink: Er is eigenlijk heel vaak niet echt sprake van meditatie, maar juist een verzetten tegen meditatie, soms heel erg subtiel. Ik had nooit gedacht dat het zo moeilijk zou zijn om simpelweg persoonlijke wil op te geven. We maken het als mensen ook zo'n ernstig iets.
 

Psychedelibee

Badass junkie
Oppersjamaan
Emeritus Mod
Tripreporter
Ik herken wel wat je zegt. Ik ging laatst ook zo diep omdat ik het juist goed los kon laten, maar toen ik merkte dat ik bijna een ego dood te pakken had sloeg mijn ego toe om het op persoonlijke wil af te maken. Uiteraard had dit juist een averechts effect en was ik meteen weer terug bij waar ik de meditatie begon.
 

Mudita

Belezen gebruiker
Zo te zien ben je tegenwoordig moderator, hoelang dat al? Nog maar gefeliciteerd dan :grin:.
En wow man wat heb je dit mooi geschreven! Heb er even geen woorden voor :openmouth:.
 
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories

Similar threads

Bovenaan