Hi peeps,
Mijn eerste bericht op dit forum, en ik val maar gelijk met de deur in huis denk ik. Ik ben 28 en worstel al jaren met pyschische klachten, waaronder depressies en manische perioden. Toen ik 19 was heb ik voor het eerst drugs gebruikt en dit begon met een keertje xtc. In die periode was al psychisch instabiel, al wist ik nog niet wat er met mij aan de hand was. Een periode van elk weekend naar party's gaan, en later ook het afteren tot de volgende avond. Dit heb ik zo ongeveer 1,5 jaar gedaan. Ik werkte in die tijd wel gewoon, maar kampte nog steeds met verschillende psychische problemen en moest zien te overleven als het gaat om een dak boven mijn hoofd. Toen ik eindelijk samen met mijn vriend (die overigens totaal geen drugs of psych problemen heeft en waarmee ik nog steeds samen ben) een eigen huisje vond ben ik terecht gekomen in een zeer depressieve periode waarbij ik 1,5 jaar therapie heb gevolgd. In deze tijd heb ik ook de diagnose bipolaire stoornis gekregen. Wel bleef ik toen zeer regelmatig in de weekenden feesten met de nodige drugs erbij. Dit heeft dan ook voor veel problemen tussen mij en mijn vriend gezorgd.
Na 1,5 ben ik weer aan het werk gegaan, en heb mij in 5 jaar tijd kunnen opwerken als rayon manager in de retail.Een goede baan dus waarin ik mij minimaal heb ziek gemeld.Ook hebben wij een huis gekocht en onze doelen voor de toekomst uitgestippeld. In die 5 jaar heb ik helaas ook de coke ontdekt. De mate waarin ik dit gebruik is heel periode gebonden; Kan zomaar 3 maanden niets zijn, maar vaker is het 2 x per maande of zelfs ieder weekend. En als ik er eenmaal aan begin kan ik moeilijk stoppen,dit tot grote bezorgheid van mijn vriend. Heb het gelukkig nooit tijdens werk gebruikt. De laatste 2 maanden merkte ik weer een sterke terugval in mijn stemming en merkte dat ik dit wou verdoven met meer alcohol( ook voor het werk), en als er ghb in huis is daarvan een dosis op het werk nemen. Gek genoeg voelde dit nog altijd minder erg dan coke op het werk nemen...
Helaas is dan een aantal weken geleden toch de bom gebarsten en werd ik lichamelijk ziek...en wou maar niet beter worden. Mijn dokter gaf later aan dat mijn lichaam mij dwingt even rust te nemen. wel vond ik de kracht om in het weekend op een feestje bij iemand thuis weer een beetje los te gaan....dit voelde helemaal niet goed en ik dacht: waar ben ik mee bezig. week erna dus een ontzettende terugval gehad.Ook kwam ik er de laatste maand achter dat mijn gedachten erg overspoeld werden door een aantal traumatische gebeurtenissen in mijn jeugd waar ik nooit over verteld heb en dus ook nooit verwerkt heb. Dit is dus sowieso een van de dingen die ik wil verdoven.
Ik ben laatst naar de huisarts geweest en heb anti depressieva en oxazepam gekregen. ook is mijn toestand nu zo labiel dat ik, en mijn huisarts, denk over een tijdelijke vrijwillige opname. Maar nu is mijn dilemma:Ben ik nu daadwerkelijk verslaafd? Heb ik een bi-polaire stoornis door mijn verslaving of is verslaving een uiting van mijn psychische ziekte? Ook ben ik benieuwd of er klinieken bestaan welke in beide problematieken gespecialiseerd zijn? Ik ben erg benieuwd of iemand iets in mijn verhaal herkend en of er mensen zijn die tips hebben.
Ik zie mijn leven graag verder ontwikkelen, aangezien ik vind dat je moet groeien in je leven. toch heb ik momenteel het idee dat ik stil sta en niet weet waar ik heen moet. alle aspecten in om mijn leven geweldig te maken zijn aanwezig, maar ik laat mn leven overheersen door stemmingen, angsten en drugs gebruiken.. Toch kan ik mij op het moment niet voorstellen dat ik nooit meer een weekend "los" zou kunnen gaan. Ergens verlang ik naar een stabiel leven dat rustig voortkabbeld, maar ik weet dat ik meer voldoening vind in pieken en dalen. Het jammere is alleen dat je er andere mensen ook mee belast, en dat je af en toe je eigen glazen in gooit.
zo......... dit was mn verhaal in vogelvlucht. Alvast bedankt voor de reacties!
Mijn eerste bericht op dit forum, en ik val maar gelijk met de deur in huis denk ik. Ik ben 28 en worstel al jaren met pyschische klachten, waaronder depressies en manische perioden. Toen ik 19 was heb ik voor het eerst drugs gebruikt en dit begon met een keertje xtc. In die periode was al psychisch instabiel, al wist ik nog niet wat er met mij aan de hand was. Een periode van elk weekend naar party's gaan, en later ook het afteren tot de volgende avond. Dit heb ik zo ongeveer 1,5 jaar gedaan. Ik werkte in die tijd wel gewoon, maar kampte nog steeds met verschillende psychische problemen en moest zien te overleven als het gaat om een dak boven mijn hoofd. Toen ik eindelijk samen met mijn vriend (die overigens totaal geen drugs of psych problemen heeft en waarmee ik nog steeds samen ben) een eigen huisje vond ben ik terecht gekomen in een zeer depressieve periode waarbij ik 1,5 jaar therapie heb gevolgd. In deze tijd heb ik ook de diagnose bipolaire stoornis gekregen. Wel bleef ik toen zeer regelmatig in de weekenden feesten met de nodige drugs erbij. Dit heeft dan ook voor veel problemen tussen mij en mijn vriend gezorgd.
Na 1,5 ben ik weer aan het werk gegaan, en heb mij in 5 jaar tijd kunnen opwerken als rayon manager in de retail.Een goede baan dus waarin ik mij minimaal heb ziek gemeld.Ook hebben wij een huis gekocht en onze doelen voor de toekomst uitgestippeld. In die 5 jaar heb ik helaas ook de coke ontdekt. De mate waarin ik dit gebruik is heel periode gebonden; Kan zomaar 3 maanden niets zijn, maar vaker is het 2 x per maande of zelfs ieder weekend. En als ik er eenmaal aan begin kan ik moeilijk stoppen,dit tot grote bezorgheid van mijn vriend. Heb het gelukkig nooit tijdens werk gebruikt. De laatste 2 maanden merkte ik weer een sterke terugval in mijn stemming en merkte dat ik dit wou verdoven met meer alcohol( ook voor het werk), en als er ghb in huis is daarvan een dosis op het werk nemen. Gek genoeg voelde dit nog altijd minder erg dan coke op het werk nemen...
Helaas is dan een aantal weken geleden toch de bom gebarsten en werd ik lichamelijk ziek...en wou maar niet beter worden. Mijn dokter gaf later aan dat mijn lichaam mij dwingt even rust te nemen. wel vond ik de kracht om in het weekend op een feestje bij iemand thuis weer een beetje los te gaan....dit voelde helemaal niet goed en ik dacht: waar ben ik mee bezig. week erna dus een ontzettende terugval gehad.Ook kwam ik er de laatste maand achter dat mijn gedachten erg overspoeld werden door een aantal traumatische gebeurtenissen in mijn jeugd waar ik nooit over verteld heb en dus ook nooit verwerkt heb. Dit is dus sowieso een van de dingen die ik wil verdoven.
Ik ben laatst naar de huisarts geweest en heb anti depressieva en oxazepam gekregen. ook is mijn toestand nu zo labiel dat ik, en mijn huisarts, denk over een tijdelijke vrijwillige opname. Maar nu is mijn dilemma:Ben ik nu daadwerkelijk verslaafd? Heb ik een bi-polaire stoornis door mijn verslaving of is verslaving een uiting van mijn psychische ziekte? Ook ben ik benieuwd of er klinieken bestaan welke in beide problematieken gespecialiseerd zijn? Ik ben erg benieuwd of iemand iets in mijn verhaal herkend en of er mensen zijn die tips hebben.
Ik zie mijn leven graag verder ontwikkelen, aangezien ik vind dat je moet groeien in je leven. toch heb ik momenteel het idee dat ik stil sta en niet weet waar ik heen moet. alle aspecten in om mijn leven geweldig te maken zijn aanwezig, maar ik laat mn leven overheersen door stemmingen, angsten en drugs gebruiken.. Toch kan ik mij op het moment niet voorstellen dat ik nooit meer een weekend "los" zou kunnen gaan. Ergens verlang ik naar een stabiel leven dat rustig voortkabbeld, maar ik weet dat ik meer voldoening vind in pieken en dalen. Het jammere is alleen dat je er andere mensen ook mee belast, en dat je af en toe je eigen glazen in gooit.
zo......... dit was mn verhaal in vogelvlucht. Alvast bedankt voor de reacties!
