1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.

Voor de mensen die dachten dat ik dood was

Discussie in 'Verslaving' gestart door Sniksnak, 11 jul 2019.

Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories
  1. Sniksnak

    Sniksnak Experimenterende gebruiker

    Nee ik ben niet dood, ik ben in 2018 begonnen op dit forum en voor de mensen die mij niet kennen. Ik ben een 16 jarige jongen die verslaafd is aan alles en nog wat. Er zijn inmiddels een heleboel dingen veranderd.
    Het is nu vakantie. Laat ik maar beginnen met de goeie dingen. Ik ben inmiddels van mijn speedverslaving af en ben al sinds februari clean. Ik ben nog steeds niet gestopt met jonko's roken en denk eigenlijk ook niet dat dat nog gaat gebeuren.

    In de tijd dat ik niet meer actief was op dit forum is mijn leven alleen maar de slechte kant op gegaan. Ik heb dingen gedaan die niet bij mij passen, en dat alleen uit noodzaak. Na de feestdagen ben ik namelijk ontslagen bij het restaurant waar ik werkte. en niemand heeft me daarna nog aangenomen. Mijn vader heeft me in een nare dronke bui geprobeerd te lijf te gaan en mij bekogeld met glazen, achternagezeten met een mes waardoor ik zo bang was dat ik uit huis ben gerend. Tot op de dag van vandaag ben ik nogsteeds niet terug gegaan. Ik had honger en ik had geen kleren bij me dus ik ben op straat opzoek gegaan naar een alternatief om geld te verdienen. ( inbraken, overval, dealen). Ik heb een tijdje gezeten voor een van die dingen en toen is er uitgekomen dat ik dakloos was en ben ik uiteindelijk in een woongroep terecht gekomen in Amsterdam-West. Er is geen een school die me nog wil hebben en ik weet oprecht niet meer wat ik in de toekomst zou moeten doen. Ik heb mijn hele leven verpest en zal sowieso nooit meer aan een baan komen.

    Ik haat het leven dat ik op dit moment leid. Ik zit in een grote cirkel waar ik niet uit kan komen. Er is niemand die me het goeie pad op kan sturen omdat ik in een groep zit met mensen die allemaal hetzelfde hebben gedaan en ook geen andere uitweg zien. Mijn dag routine bestaat letterlijk uit slapen tot 1-3 uur. dan ontbijt ik wat, vervolgens ga ik de straat op om te kijken of ik wat jhonny's zie en dan blijf ik buiten tot ongeveer 6 uur 's ochtends.

    Ik ga nooit van mijn verslaving uitkomen en ik kan met niemand over deze shit praten want als ik me mond open trek
    komen ze of achter mij aan, of de politie komt me halen. Ik voel echt dat ik langzaam paranoia begin te worden van dit leven.

    Iemand HELP me alsjeblieft
     
  2. Jmths

    Jmths Wijs gebruiker Tripreporter

    Ten eerste, wel prettig dat je iets van je laat horen al heb ik het voorgaande niet echt mee gekregen.

    Afgaand op wat je hier verteld heb je een ruige tijd achter de rug, al helemaal voor iemand van jou leeftijd. Ik denk niet dat mensen het je kwalijk nemen dat je mindere keuzes hebt gemaakt op jouw leeftijd en in jouw context. Dat je beschrijft dat je vader glazen naar je gooit en achtervolgt met een mes is ronduit bizar natuurlijk, ik weet ook niet zo goed wat ik daarop moet zeggen behalve dat het betreurenswaardig is.

    Wat jou overkomt bepaald in ieder geval niet wie je bent of wie je zou willen zijn, je bent nog jong. Ik probeer niet te zeggen dat je het makkelijk hebt of dat je huidige situatie erg hoopgevend is. Maar er zijn nog mogelijkheden en je kansen op een toekomst zijn nog niet vervlogen.

    Op jou leeftijd zat ik ook zonder school, dat heb ik rond mijn 18e ergens pas weer opgepikt, na enkele jaren gesukkel begon het eindelijk ergens op te lijken, uiteindelijk geen eens een diploma behaald maar het is naar mijn ervaring wel gewoon goed gekomen simpelweg omdat ik een stukje persoonlijke ontwikkeling heb ervaren dat niet perse met een stukje papier aantoonbaar is. Ik heb mij vele dagen zorgen lopen maken over mij toekomst en achteraf heb ik daar spijt van en ik weet zeker dat veel mensen dit zo ervaren hebben.

    Ik denk dat een horeca baantje in jou context en op jou leeftijd niet echt prioriteit heeft. Een stukje school zou wel handig wezen om wat structuur en stabiliteit in je leven te brengen en ook om je letterlijk van de straat te houden. Dat gezwerf op straat met vage figuren terwijl je je mentaal op een niet ideale plek bevindt lijkt mij niet constructief.

    Het is soms hard maar uiteindelijk moet je zelf de keuzes maken die het goede pad op leiden. Het is alleen wel jammer dat je je daar niet ondersteund in voelt. Je geeft aan dat je behoefte hebt aan hulp. Ik denk dat mensen zich wel sympathiek zullen opstellen naar je verhaal en wel willen helpen. Maar dan moet je voor jezelf wel nagaan waar je je het best bij geholpen zou voelen en dit duidelijk kunnen overbrengen op anderen.

    Wanneer ik mij heel slecht voel in mijn leven richt ik mij heel bewust op mijn fysieke gesteldheid. Ik richt mij sterk op gezond eten, sporten/hardlopen, voldoende slaap is absoluut belangrijk. Ik dwing mijzelf dan ook regelmatig tot lange wandelingen door bebost gebied. Dat klinkt wellicht wat banaal maar dat is absoluut wat het best werkt naar mijn ervaring. Fysieke en mentale gezondheid gaan altijd hand in hand en het heeft mij meermaals enorm geholpen mijn leven op de rit te krijgen. Ik ga ook meerdere dagen in de week 's ochtends naar een werkplekje buiten huis zelfs als ik concreet niets te doen heb, dat helpt mij m'n gedachten een beetje op rij te zetten en wat ritme in mijn leven te bouwen.

    Wat ik zo opnoem qua gezond eten, voldoende slaap, sporten, ritme. Het klinkt vrij simpel maar dat is het niet, vooral de eerste paar stappen in de goede richting komen vaak met een hoge drempel. Dit lukt mij ook nooit van de een op de andere dag en moet ik soms over meer dan een maand tijd naartoe bouwen. Belangrijk is om het oog op positieve tendens te houden en iedere stap in de goede richting is mooi mee genomen.

    Naast dat dit werkt voor mijn mentale en fysieke gezondheid heeft doet het mijn middelengebruik ook afnemen als leuke bijkomstigheid. Misschien heb je nu nog niet zoveel aan deze woorden maar het wordt makkelijker na verloop van tijd. Ik wens je in ieder geval sterkte en het beste, hetgeen wat je beschrijft wens je niemand toe, al helemaal niet op een dermate jonge leeftijd.

    Laat in de toekomst nog eens van je horen hoe het gaat in ieder geval.
     
    Iskra, Mezelf, Techneut en 3 anderen vinden dit leuk.
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories
Laden...