Vrienden verliezen

[Cath-R-Ella]

Ik wou dit topic maken over vrienden verliezen. Wie van jullie lieve mensen heeft wel eens een goeie vriend verloren? Als je er iets over kwijt wil, daarvoor is dit topic. Dit is mijn verhaal, dankjewel dat ik het even van me af mocht schrijven!

Mijn lieve limoentje

Ik was 15 jaar toen ik met limoentje in de klas terecht kwam. Van eerst elkaar te “haten” naar de beste vriendinnen die je ooit gezien zou hebben.

Al snel in het begin van onze vriendschap zijn we begonnen met roken. We hadden beide een relatie en dat klikte goed tussen ons 4. Maar in die relatie had ik alleen maar oog voor hem en sprak voor de rest met niemand af. Toen mijn relatie op de klippen liep, trok ik al snel meer naar limoentje toe.

Ze was alles voor mij, we konden alles samen. Lachen en over serieuze dingen praten tot huilen en elkaar knuffelen. Maar stil, dat was het nooit bij ons twee. Er was altijd wel een gesprek aan de gang.

(Ik was ondertussen al een jaar verslaafd aan wiet en doordat mijn relatie gedaan was begon ik meer tot bijna altijd met limoentje te blowen)

In de zomer toen ik 17 jaar werd zijn we samen naar Zuid-Frankrijk gegaan. We hadden toen wiet meegesmokkeld en blowden met de mooie zonsondergang.

Limoentje bleef nog een weekje extra in ZF met haar gezin en ik nam de trein naar huis. Eenmaal thuis ging het niet zo goed. Ik had voor de eerste keer gesnoven (4mmc).
Al snel in mijn 4mmc gebruik heb ik mijn vriend leren kennen. Maar het ging hetzelfde als bij men ex vriend. Ik wou alleen nog maar gebruiken en bij hem zijn. Ik heb limoentje hierdoor dus zwaar in de steek gelaten. Dat heeft haar heel erg gekwetst.
Ik heb mij toen laten opnemen in de DAM (drugs,medicatie,alcohol) kliniek. Toen heb ik besloten limoentje achter te laten en verder te gaan met mijn clean leven. Op dat moment dacht ik dat dat een slim idee was.

Na 7 maanden zonder haar trok ik het niet meer. Ik heb haar gecontacteerd. We hadden daarna afgesproken en onze vriendschap was weer opgestart. We zagen elkaar misschien 1x in de maand maar dat was ook genoeg.

Helaas heeft limoentje mij na 8 maanden vaarwel gezegd. Ze heeft een nieuwe vriend (lijkt me geen goed persoon maar wie ben ik om daar over te oordelen). Ze zei dat ze het niet meer aankon om bevriend met mij te zijn. Ik heb hierdoor nog iedere dag pijn.
Toch hoop ik nog iedere dag terug te keren naar hoe het was. Onze gesprekken, onze humorloze grappen, onze feest tijden bij haar thuis. Ik mis het allemaal en ik zou er alles aandoen om dat terug te krijgen. Maar ik weet dat dat niet kan.

Limoentje ik hou van jou❤️

 

[Blyatman]

Èèn van de redenen waarom ik niet snel nieuwe vrienden maak is: Teveel vrienden/broeders heb moeten begraven (defensie gerelateerd)
En 1 van mijn beste vrienden, waarbij ik zijn kist heb gedragen, (zijn echte naam ga ik niet publiceren) maar Chico, was een veroordeelde crimineel, bestempeld als “psychopaat” door onze geweldige overheid. Maar hij gewoon een goede ziel was die foute keuzes had gemaakt door het milieu waarin hij opgroeide. Hij 1 van de beste vaders was die ik gekend heb. 1 van de beste partners die vele vrouwen kunnen voorstellen, en 1 van de meest loyale broeder was die iedereen wenst te hebben.

vele overledenen zijn easy om links te laten liggen, maar Chico was bijzonder. Door een verleden vast gezet, terwijl hij hard bezig was het juiste te doen. Behandeld als een dier door ons rechts systeem, onmenselijke omstandigheden, en door toedoen van justitie gestorven terwijl dit allemaal had voorkomen kunnen worden.

you in my heart and mind, the memories will always stay. See you at another time and place.

 

[Spyro]

Èèn van de redenen waarom ik niet snel nieuwe vrienden maak is: Teveel vrienden/broeders heb moeten begraven (defensie gerelateerd)
En 1 van mijn beste vrienden, waarbij ik zijn kist heb gedragen, (zijn echte naam ga ik niet publiceren) maar Chico, was een veroordeelde crimineel, bestempeld als “psychopaat” door onze geweldige overheid. Maar hij gewoon een goede ziel was die foute keuzes had gemaakt door het milieu waarin hij opgroeide. Hij 1 van de beste vaders was die ik gekend heb. 1 van de beste partners die vele vrouwen kunnen voorstellen, en 1 van de meest loyale broeder was die iedereen wenst te hebben.

vele overledenen zijn easy om links te laten liggen, maar Chico was bijzonder. Door een verleden vast gezet, terwijl hij hard bezig was het juiste te doen. Behandeld als een dier door ons rechts systeem, onmenselijke omstandigheden, en door toedoen van justitie gestorven terwijl dit allemaal had voorkomen kunnen worden.

you in my heart and mind, the memories will always stay. See you at another time and place.

❤️❤️❤️❤️

Hij heeft een mooi plekje in ons huis en ik weet zeker dat hij dichtbij je is. 💫🫶

 

[HierEnDaarEenFuifje]

Punt waar ik me de laatste jaren pas echt bewust van ben geworden. Dit ook i.c.m. een ADD diagnose die op me wacht. Gelukkig ben ik niet verslaafd aan een middel wat hier ook nog invloed op kan hebben.

mogelijk schrijf ik nog eens een langere versie, maar mijn sociale leven en vriendschappen verlopen eigenlijk altijd op de zelfde manier die de laatste tijd aan me is gaan knagen.

Vanaf de basisschool, naar vooral vanaf de middelbare school en later valt één ding op omtrent vriendschappen. Ik had er nooit veel, maar dat was voor mij niet van belang. Ik had enkele goede vrienden en dat was prima. Vaak was er 1 (sporadisch 2) vriend(en) waarmee ik de beste band had en het meeste mee omging. Dit was altijd een leuke tijd, maar naar 1-2 jaar met soms een uitschieter naar langer, bloedde het altijd dood vanaf de andere kant. Dit eigenlijk altijd zonder een reden, wat voor mij natuurlijk moeilijk was/is. Ik vermoed dat ik de vriendschap dusdanig fijn en leuk vond dat ik “too much” werd voor die gene (ADD speelt hier waarschijnlijk een grote rol in) Uiteraard niet bewust van i.c.m. goede bedoelingen. Dit herhaalde zich keer op keer.

2e punt is dat ik op latere leeftijd eigenlijk niet echt vrienden had/heb. Zeker wel mensen die ik vrienden kan noemen, maar gaat dan vaak om collega’s of anderen met sport waar ik niet privé mee afspreek en waar de band verder mee gaat dan bijv. “Werkvrienden”. Ik mis nu echt wel een vriendschap (of 2) die meer close zijn. Wat het extra moeilijk maakt is dat ik juist een heel hartelijk en sociaal persoon ben. Ik leg makkelijk contact en ben erg makkelijk en toegelijk in de omgang met bijvoorbeeld vreemden. Op mijn werk ben ik best op de voorgrond aanwezig en doordat ik leuk ad rem ben en veel humor heb, maar ook empathisch ben en een goed luisterend oor kan bieden, maakt mij zeker een allemansvriend vriend. Dit biedt een hoop gezelligheid. Weinig zullen zich niet kunnen voorstellen dat ik met dit gevoel en in deze situatie, gebaseerd op hoe ik me gedraag en overkom. Toch, en dan vooral in de schooljaren, kon ik nooit echt ergens bijhoren. Ik ging met iedereen om en niemand had wat “tegen mij”, maar ik hoorde ook weer nergens echt bij of werd zo nu en dan wel eens gepest. Ik kon nooit echt een draai vinden en de enkele goede vriendschappen die ik kreeg, doofden ook nog eens zoals hierboven beschreven. Uiteindelijk hield ik niemand over en dit was vooral duidelijk op de leeftijd 13-20/21

Nu heb ik het op werk en sport onwijs naar mijn zin met veel gezelligheid en lol. Zijn zeker mensen waar ik een hechtere band mee heb, maar dan loop ik ertegenaan dat lang niet iedereen “mijn persoon is” om het zo te zeggen. Dit brengt dan terughoudendheid vanuit mijn kant.

De laatste tijd knaagt dit veel aan me, vooral de jaren vanaf mijn 20/21e. Verder helpt een laag zelfbeeld en onzekerheid over mijn lichaam en uiterlijk ook niet. Momenten dat het slecht met me ging en ik me totaal niet comfortabel voelde met mijn lichaam, zonderde ik me af. Bleef liever thuis, want ik haatte het om ergens heen te gaan of rond te lopen met dit vervelend gevoel van niet comfortabel zijn, want natuurlijk wel pijnlijk is. Ik wilde namelijk graag wat met vrienden gaan doen. Ondanks dat ik weet dat ze mij niet oordelen, weegt mijn oordeel zwaarder en kom ik er niet omheen. Dit gevoel is makkelijk op te lossen door thuisblijven en wint het heel vaak van de positieve dingen die ik eruit zou halen als ik wel ging.

Dit is iets waar ik de dag van vandaag nog mee struggle en hoe ouder je wordt, hoe lastiger vriendschappen opbouwen is. Het knaagt aan me, maar ik probeer dat te onderdrukken als ik dat gevoel zo nu en dan heb en ik probeer, met hulp, hopelijk hier meer over te kunnen ontdekken over mezelf om uiteindelijk hierin positieve veranderingen in te krijgen. Soms onderdruk ik het niet en praat ik erover, zover dat goed lukt en heb ik daar gelukkig wel de juiste mensen voor om me heen om dat kwijt te kunnen.

Oke, de lange versie komt niet meer, want dat is deze geworden haha.

 

[LifeIsAlmostGreatAgain]

@HierEnDaarEenFuifje heel herkenbaar.

Ik had juist een hele grote vriendengroep, echter naarmate mijn verslaving zich verder ontwikkelde begon ik steeds minder met ze om te gaan. Daarnaast zaten daar ook veel gebruikers tussen, dus heb ik op gegeven moment de hele groep de rug toegekeerd omdat ik dat toen als beste keuze zag om niet verder af te glijden.

Helaas niet gelukt en toen alleen nog maar meer gaan gebruiken. Is ondertussen alweer een paar jaar geleden.

Op dit moment ben ik in herstel en ben ik bezig nieuwe sociale contacten op te doen, ben van nature makkelijk in dd omgang, sociaal. Echter mis ik toch die hechtere vriendschappen van vroeger.

Gelukkig heb ik mijn familie en gezin dus eenzaam ben ik niet, maar mijn kring is niet meer wat het vroeger was.

 

[Cath-R-Ella]

Dit is iets waar ik de dag van vandaag nog mee struggle

Ik lees je bericht en ik begrijp je echt! Ik heb ook een gelijkaardige situatie. Ik merk dat vriendschappen opbouwen een stuk lastiger is door mijn verslaving. Ik vind mensen die niet gebruiken vaak saai. Wat ik zeer jammer vind. Waarom moet ik altijd de randjes opzoeken en dat ook in vriendschap😤

weet dat je niet alleen bent!
ik ben er als je erover wilt praten!

 

[HierEnDaarEenFuifje]

Ik lees je bericht en ik begrijp je echt! Ik heb ook een gelijkaardige situatie. Ik merk dat vriendschappen opbouwen een stuk lastiger is door mijn verslaving. Ik vind mensen die niet gebruiken vaak saai. Wat ik zeer jammer vind. Waarom moet ik altijd de randjes opzoeken en dat ook in vriendschap😤

weet dat je niet alleen bent!
ik ben er als je erover wilt praten!

Fijn om te lezen en ook herkenning te zien!

Ik heb gelukkig geen verslaving, dus kan ik daar niet over meepraten, maar kan me goed voorstellen dat dat de situatie nog complexer maakt.

Zal ik zeker doen en jij kan me ook altijd een berichtje sturen erover!