Alternative4
Experimenterende gebruiker
Tripreport
Drugssoort: groene Mercedes XTC
Dosering: variërend aantal pillen p.p. van +/- 60mg (geschat)
Maaginhoud: 4-5 uur niks meer gegeten na diner
Tijd van inname: 23.00 uur
Aantal personen: 7
Sitters: 1
XTC – een klein beetje wijsheid gevonden!
Het was tijd voor een tweede kennismaking met XTC. De eerste keer was een waanzinnige ervaring maar hier heb ik destijds geen rapportje over geschreven. De meeste rapportjes over de X zijn over het algemeen vrij saai; en nu schijf ik er verdomme toch zelf één. Het waarom zal hopelijk later in dit verhaal wel duidelijk worden.
We waren allemaal gearriveerd in de studentenflat. Het feestje zou plaatsvinden over meerdere kamers en er waren zelf buitenlandse jongedames aanwezig die de X ook wel eens wilden proberen. Aanvankelijk waren ze wat schuchter omdat ze dachten dat we ze gewoon wilde drogeren om ze daarna aan te randen, maar nadat we zelf allemaal het eerste pilletje hadden ingenomen gingen ze dan toch overstag en begonnen met een halfje.
De pillen waren wel getest en waren wel pure MDMA volgens de test, maar de dosering wisten we niet. Ik begon dus met 1 pilletje voor de zekerheid. Hoewel ze veel leken op onze vorige pillen (die 65mg waren) kun je daar toch niet op vertrouwen. Deze waren toch iets dikker dus ik vermoedde dat ze iets sterker zouden zijn.
Na een half uurtje rondgehangen te hebben voelden we eigenlijk geen van allen nog iets. Een van de jongen begon toen toch iets te voelen; hij werd warm enzovoorts; kortom de gewone reacties.
Na een uurtje begon ik toch wel een beetje de smoor in te krijgen; ik voelde nog steeds geen zak en ik wou zo graag even lekker spacen op de X.
Ik ben in een andere kamer bij een van de andere helden op bed gaan liggen. Gewoon een beetje ouwehoeren enzovoorts. Zonder dat we het echt doorhadden begon de ecstasy dan toch op te komen en de gesprekken werden erg intens en openhartig. Werkelijk een fantastische ervaring; emoties en gevoelens konden gedeeld worden zonder dat we onszelf ontzettende watjes vonden of zonder dat er flauwe opmerkingen gemaakt gingen worden.
Uiteindelijk zou blijken dat deze gesprekken het mooiste waren van deze hele ervaring.
Maar goed, na een goed anderhalf uurtje nog maar een pilletje naar beneden geslingerd om het effect wat te versterken. Ik had bij de eerste keer al gemerkt dat ik niet echt houd van ‘keihard gaan’. Dit resulteert bij mij gewoonlijk in een sprintje naar de w.c. omdat mn maag het niet aankan en daar had ik deze keer dus geen zin in. Ik deed het gewoon rustig aan.
Toch begon het bij de tweede rondje behoorlijk hard te gaan. Lichte kaakklapperingen terwijl we van te voren toch wat magnesium hadden gesnoept, juist om deze effecten weg te werken. Een beetje sportlife deed wonderen. En ondertussen hakten we lekker in het rond op herrie zoals Hatebreed gecombineerd met vage happy-hardcore enzovoorts. De ultieme hakherrie
Na de intense gesprekken zijn we weer even bij de rest gaan kijken. De meisjes hadden geen zak gemerkt van de halve pil en hadden inmiddels nog 2 rondjes opgesmikkeld en ze gingen flink hard. Er werden hele palletladingen met stikstofpatronen doorheen gejaagd en de ballontjes vlogen overal in het rond.
Persoonlijk vind ik de ballonetjes geen zak aan, maar de buitenlanders hadden de grootste schik.
Onze tripsitter nam ook een ballontje en begon vervolgens als een malle in het rond te trappen enzovoorts. Een vrij rare reactie natuurlijk en ik geloof dat ie daarna ook niet meer aan ballonnetjes heeft mogen sabbelen.
De buitenlandse chicks deden inmiddels compleet leip. Ze hadden nog nooit zoiets dergelijks meegemaakt en bleven maar aanheisteren met de ballonnetjes.
De avond vorderde en er werd nog wat gesnoept maar het meeste was over het hoogtepunt heen. Maar toen begon het raar te worden!
Rond een uur of 6 in de ochtend was de energie langzaam wel weg en begonnen we met zn alleen na te chillen. Sommige vrienden stonden nog steeds uberstrak maar die hadden dan ook echt erg veel geslikt.
Toen begon ik visuals te krijgen! Echt te raar voor woorden natuurlijk van 3 van zulke lichte pilletjes. Maar zodra ik mijn ogen sloten vlogen er allemaal mathematische vergelijkingen over mn netvlies opgevolgd door ongrijpbare verwarring. Pas steeds zodra ik mijn ogen opende kon ik overal weer grip op krijgen en begon ik het allemaal weer te begrijpen. Het was een vrij rare ervaring omdat ik vooral helemaal geen zak kon begrijpen van de visuals met mijn ogen dicht, het was pure verwarring. Langzaamaan kwamen er ook wat visuals met de ogen open maar dit was maar heel beperkt.
De visuals gingen nog even verder en dit was best prettig. De visuals waren niet zo intens als bij paddo’s maar hadden meer hun eigen stijl. Deze waren een stuk donkerder; niet zo kleurig als bij de paddestoeltjes en ook minder organisch. Gewoon hele alledaagse dingen die in elkaar overvloeiden en die daardoor compleet ongrijpbaar werden; bacardi-flessen die overgingen in spiegels met bloedende lijsten enzovoorts. Onze master ging ook flink hard en had ook visuals zei ie, maar dat was geen wonder na een 8tal pillen.
We wachten nog een beetje totdat we niet meer zo strak stonden om te gaan pitten. Dit was tegen een uur of acht in de morgen.
En toen begon het leereffect zo’n beetje! Nadat ik amper had geslapen had en toch wakker was geworden kon ik één ding concluderen: ik had een flinke kater te pakken. Ik snapte er niet veel van want ik had rustig aan gefeest; niet teveel gehakt en ik had ook niet het idee echt hard te zijn gegaan. Maar toch; brute koppijn en complete lusteloosheid waren mijn deel. Ook was er een flinke onrust in mijn maag en had ik het gevoel dat mijn keel dichtzat. Die After-E opvreten ging dus ook niet lukken. Ik heb dan ook maar een simpel paracetamolletje geslikt tegen de koppijn en ben gaan douchen. Hierna begon de kater iets af te nemen maar ik had nog steeds nergens zin in, en voelde me goed beroerd. Slappe zak die ik er ben...
De vorige keer had ik al gemerkt dat ik wat depressief wordt na een keer gebruik van ecstasy. Gewoon door het feit dat de serotonine in je hersenen even ‘op’ is.
Ik was dan ook vooraf nogal benieuwd of ik dat deze keer bewust mee ging maken. De weken voor dit gebruik was ik erg positief; alles ging redelijk vlotjes, weinig problemen dus er was een goede hoeveelheid serotonine in mijn hersenen aanwezig. Ik was echt nieuwsgierig of een mens zo afhankelijk is van een paar stofjes in de hersenen...
Wel nu; de depressiviteit was daar! Ik kon van geen enkele vorm van muziek genieten, ook al waren het mijn favoriete bands. Maar toch; iets was interessant om te bekijken wat dit met je doet.
’s Avonds naar huis teruggekeerd en ik merkte dat op het station alweer begon te malen. Mijn gedachten gingen als een wilde tekeer: ‘wat is het nut eigenlijk van dit alles’. ‘Wat moet ik met mijn leven gaan doen?’. Dat soort vragen kwam langs vliegen. Halverwege schoot ik in de lach van mijn eigen ‘bui’ omdat dit uiteindelijk gewoon voortkwam uit een tekort van een simpel stofje.
Ik had hier eigenlijk wel lol in; het leven weer eens van de andere kant bekijken; iets minder blij en vrolijk maar je gaat wel direct over een flink aantal dingen nadenken. Het was vooral ook leuk om in staat te zijn een ‘depressie’ te besturen. Je ‘automatische’ mood is dan depressief, maar door genoeg te relativeren ga je hieraan voorbij en kun je er prima om lachen.
De volgende dag moest ik naar een beurs. Dezelfde gedachten schoten weer door mijn hoofd waarbij ik tijdens het rijden genoot van de cd’s van Anathema; iets wat ik al een tijdje niet meer had gedaan omdat de platen zo zwaarmoedig zijn. Maar dit was vandaag lekker.
De beurs was prima te volgen en ik merkte dat zodra je ‘opgezogen’ wordt door iets, dat de moodswings een stuk minder aanwezig zijn.
’s Middags op de terugweg krijg je weer ruim te tijd om na te denken. Een paar interessante gevalletjes zijn nog het noemen waard: normaliter bekijk ik meisjes altijd uitgebreid en ik ben ik ook niet ‘bang’ om ze aan te staren. Maar zodra ik in de buurt van het station langs een meisje liep, keek ik onwillekeurig de andere kant op. Alsof ik te weinig zelfvertrouwen zou hebben om het meisje in de ogen aan te kijken. Het lijkt wellicht vergezocht, maar op dat moment had ik direct het idee dat het aan het voorgaande X-gebruik lag
Afsluitend; deze keer XTC was aan de ene kant erg relaxt. Het was perfect controleerbaar qua rush, maar de na-effecten waren deze keer wel erg sterk. De ‘depressie’ is best leuk en ik had dan ook besloten überhaupt geen tryptamine bij te slikken via het After-E-setje. Maar vooral de fysieke kater en de de fysieke ‘instabiliteit’ de volgende 2 dagen zijn het amper waard.. Kortom; eerst maar weer eens een flinke tijd wachten voordat ik weer wat X doe. Wel typisch overigens dat er door 2 mensen visuals werden waargenomen; blijft toch interessant wat er in dit pilletjes zat...!
Goed, een lang verhaal over XTC. Ik zal het nooit meer doen, maar hopelijk vonden jullie het de moeite nog waard van het lezen. Tot de volgende keer! Dan hopelijk met iets van 2C-B
Drugssoort: groene Mercedes XTC
Dosering: variërend aantal pillen p.p. van +/- 60mg (geschat)
Maaginhoud: 4-5 uur niks meer gegeten na diner
Tijd van inname: 23.00 uur
Aantal personen: 7
Sitters: 1
XTC – een klein beetje wijsheid gevonden!
Het was tijd voor een tweede kennismaking met XTC. De eerste keer was een waanzinnige ervaring maar hier heb ik destijds geen rapportje over geschreven. De meeste rapportjes over de X zijn over het algemeen vrij saai; en nu schijf ik er verdomme toch zelf één. Het waarom zal hopelijk later in dit verhaal wel duidelijk worden.
We waren allemaal gearriveerd in de studentenflat. Het feestje zou plaatsvinden over meerdere kamers en er waren zelf buitenlandse jongedames aanwezig die de X ook wel eens wilden proberen. Aanvankelijk waren ze wat schuchter omdat ze dachten dat we ze gewoon wilde drogeren om ze daarna aan te randen, maar nadat we zelf allemaal het eerste pilletje hadden ingenomen gingen ze dan toch overstag en begonnen met een halfje.
De pillen waren wel getest en waren wel pure MDMA volgens de test, maar de dosering wisten we niet. Ik begon dus met 1 pilletje voor de zekerheid. Hoewel ze veel leken op onze vorige pillen (die 65mg waren) kun je daar toch niet op vertrouwen. Deze waren toch iets dikker dus ik vermoedde dat ze iets sterker zouden zijn.
Na een half uurtje rondgehangen te hebben voelden we eigenlijk geen van allen nog iets. Een van de jongen begon toen toch iets te voelen; hij werd warm enzovoorts; kortom de gewone reacties.
Na een uurtje begon ik toch wel een beetje de smoor in te krijgen; ik voelde nog steeds geen zak en ik wou zo graag even lekker spacen op de X.
Ik ben in een andere kamer bij een van de andere helden op bed gaan liggen. Gewoon een beetje ouwehoeren enzovoorts. Zonder dat we het echt doorhadden begon de ecstasy dan toch op te komen en de gesprekken werden erg intens en openhartig. Werkelijk een fantastische ervaring; emoties en gevoelens konden gedeeld worden zonder dat we onszelf ontzettende watjes vonden of zonder dat er flauwe opmerkingen gemaakt gingen worden.
Uiteindelijk zou blijken dat deze gesprekken het mooiste waren van deze hele ervaring.
Maar goed, na een goed anderhalf uurtje nog maar een pilletje naar beneden geslingerd om het effect wat te versterken. Ik had bij de eerste keer al gemerkt dat ik niet echt houd van ‘keihard gaan’. Dit resulteert bij mij gewoonlijk in een sprintje naar de w.c. omdat mn maag het niet aankan en daar had ik deze keer dus geen zin in. Ik deed het gewoon rustig aan.
Toch begon het bij de tweede rondje behoorlijk hard te gaan. Lichte kaakklapperingen terwijl we van te voren toch wat magnesium hadden gesnoept, juist om deze effecten weg te werken. Een beetje sportlife deed wonderen. En ondertussen hakten we lekker in het rond op herrie zoals Hatebreed gecombineerd met vage happy-hardcore enzovoorts. De ultieme hakherrie
Na de intense gesprekken zijn we weer even bij de rest gaan kijken. De meisjes hadden geen zak gemerkt van de halve pil en hadden inmiddels nog 2 rondjes opgesmikkeld en ze gingen flink hard. Er werden hele palletladingen met stikstofpatronen doorheen gejaagd en de ballontjes vlogen overal in het rond.
Persoonlijk vind ik de ballonetjes geen zak aan, maar de buitenlanders hadden de grootste schik.
Onze tripsitter nam ook een ballontje en begon vervolgens als een malle in het rond te trappen enzovoorts. Een vrij rare reactie natuurlijk en ik geloof dat ie daarna ook niet meer aan ballonnetjes heeft mogen sabbelen.
De buitenlandse chicks deden inmiddels compleet leip. Ze hadden nog nooit zoiets dergelijks meegemaakt en bleven maar aanheisteren met de ballonnetjes.
De avond vorderde en er werd nog wat gesnoept maar het meeste was over het hoogtepunt heen. Maar toen begon het raar te worden!
Rond een uur of 6 in de ochtend was de energie langzaam wel weg en begonnen we met zn alleen na te chillen. Sommige vrienden stonden nog steeds uberstrak maar die hadden dan ook echt erg veel geslikt.
Toen begon ik visuals te krijgen! Echt te raar voor woorden natuurlijk van 3 van zulke lichte pilletjes. Maar zodra ik mijn ogen sloten vlogen er allemaal mathematische vergelijkingen over mn netvlies opgevolgd door ongrijpbare verwarring. Pas steeds zodra ik mijn ogen opende kon ik overal weer grip op krijgen en begon ik het allemaal weer te begrijpen. Het was een vrij rare ervaring omdat ik vooral helemaal geen zak kon begrijpen van de visuals met mijn ogen dicht, het was pure verwarring. Langzaamaan kwamen er ook wat visuals met de ogen open maar dit was maar heel beperkt.
De visuals gingen nog even verder en dit was best prettig. De visuals waren niet zo intens als bij paddo’s maar hadden meer hun eigen stijl. Deze waren een stuk donkerder; niet zo kleurig als bij de paddestoeltjes en ook minder organisch. Gewoon hele alledaagse dingen die in elkaar overvloeiden en die daardoor compleet ongrijpbaar werden; bacardi-flessen die overgingen in spiegels met bloedende lijsten enzovoorts. Onze master ging ook flink hard en had ook visuals zei ie, maar dat was geen wonder na een 8tal pillen.
We wachten nog een beetje totdat we niet meer zo strak stonden om te gaan pitten. Dit was tegen een uur of acht in de morgen.
En toen begon het leereffect zo’n beetje! Nadat ik amper had geslapen had en toch wakker was geworden kon ik één ding concluderen: ik had een flinke kater te pakken. Ik snapte er niet veel van want ik had rustig aan gefeest; niet teveel gehakt en ik had ook niet het idee echt hard te zijn gegaan. Maar toch; brute koppijn en complete lusteloosheid waren mijn deel. Ook was er een flinke onrust in mijn maag en had ik het gevoel dat mijn keel dichtzat. Die After-E opvreten ging dus ook niet lukken. Ik heb dan ook maar een simpel paracetamolletje geslikt tegen de koppijn en ben gaan douchen. Hierna begon de kater iets af te nemen maar ik had nog steeds nergens zin in, en voelde me goed beroerd. Slappe zak die ik er ben...
De vorige keer had ik al gemerkt dat ik wat depressief wordt na een keer gebruik van ecstasy. Gewoon door het feit dat de serotonine in je hersenen even ‘op’ is.
Ik was dan ook vooraf nogal benieuwd of ik dat deze keer bewust mee ging maken. De weken voor dit gebruik was ik erg positief; alles ging redelijk vlotjes, weinig problemen dus er was een goede hoeveelheid serotonine in mijn hersenen aanwezig. Ik was echt nieuwsgierig of een mens zo afhankelijk is van een paar stofjes in de hersenen...
Wel nu; de depressiviteit was daar! Ik kon van geen enkele vorm van muziek genieten, ook al waren het mijn favoriete bands. Maar toch; iets was interessant om te bekijken wat dit met je doet.
’s Avonds naar huis teruggekeerd en ik merkte dat op het station alweer begon te malen. Mijn gedachten gingen als een wilde tekeer: ‘wat is het nut eigenlijk van dit alles’. ‘Wat moet ik met mijn leven gaan doen?’. Dat soort vragen kwam langs vliegen. Halverwege schoot ik in de lach van mijn eigen ‘bui’ omdat dit uiteindelijk gewoon voortkwam uit een tekort van een simpel stofje.
Ik had hier eigenlijk wel lol in; het leven weer eens van de andere kant bekijken; iets minder blij en vrolijk maar je gaat wel direct over een flink aantal dingen nadenken. Het was vooral ook leuk om in staat te zijn een ‘depressie’ te besturen. Je ‘automatische’ mood is dan depressief, maar door genoeg te relativeren ga je hieraan voorbij en kun je er prima om lachen.
De volgende dag moest ik naar een beurs. Dezelfde gedachten schoten weer door mijn hoofd waarbij ik tijdens het rijden genoot van de cd’s van Anathema; iets wat ik al een tijdje niet meer had gedaan omdat de platen zo zwaarmoedig zijn. Maar dit was vandaag lekker.
De beurs was prima te volgen en ik merkte dat zodra je ‘opgezogen’ wordt door iets, dat de moodswings een stuk minder aanwezig zijn.
’s Middags op de terugweg krijg je weer ruim te tijd om na te denken. Een paar interessante gevalletjes zijn nog het noemen waard: normaliter bekijk ik meisjes altijd uitgebreid en ik ben ik ook niet ‘bang’ om ze aan te staren. Maar zodra ik in de buurt van het station langs een meisje liep, keek ik onwillekeurig de andere kant op. Alsof ik te weinig zelfvertrouwen zou hebben om het meisje in de ogen aan te kijken. Het lijkt wellicht vergezocht, maar op dat moment had ik direct het idee dat het aan het voorgaande X-gebruik lag
Afsluitend; deze keer XTC was aan de ene kant erg relaxt. Het was perfect controleerbaar qua rush, maar de na-effecten waren deze keer wel erg sterk. De ‘depressie’ is best leuk en ik had dan ook besloten überhaupt geen tryptamine bij te slikken via het After-E-setje. Maar vooral de fysieke kater en de de fysieke ‘instabiliteit’ de volgende 2 dagen zijn het amper waard.. Kortom; eerst maar weer eens een flinke tijd wachten voordat ik weer wat X doe. Wel typisch overigens dat er door 2 mensen visuals werden waargenomen; blijft toch interessant wat er in dit pilletjes zat...!
Goed, een lang verhaal over XTC. Ik zal het nooit meer doen, maar hopelijk vonden jullie het de moeite nog waard van het lezen. Tot de volgende keer! Dan hopelijk met iets van 2C-B
