Zonder drugs zou het leven. Saai zijn vind ik.Ik bedoel normaal met drugs omgaan. Teveel nooit goed.
- Onderwerp starter T devil
- Startdatum
inner_search
Badass junkie
CuriousExplorer
DF-koning
Saai is een verkeerd woord.
Moeilijk is misschien beter.
Zonder drugs zou ik namelijk hele dagen pijn en slaapproblemen hebben.
Dirkdirk
DF-koning
Maar dan gebruik je waarschijnlijk op doktersrecept om medische redenen?
inner_search
Badass junkie
CuriousExplorer
DF-koning
Maar drugs zijn drugs he.
Nergens staat specifiek beschreven welke OP bedoelde toch?
En of het om medische redenen is , voor vele met chronische pijn
inner_search
Badass junkie
Ja daar geef ik je gelijk in , maar dan hoeft ts zoals je zelf al aangaf zen zin wijzigen naar moeilijker/oncomfortabel.
anders klopt het niet.
En dan heb ik het hierover , want recreatief drugs nemen om te chillen/naar de klote te gaan omdat het leven “saai” is nog wel een groot verschil met bvb wat @Tijdloos soms doet aan combo’s van meds (ja ook drugs imo.) met real deal drugs of rc’s ter onderdrukking van pijnklachten of psychische problemen.
@Tijdloos geen diss naar jouw toe maar Gwn een respectvolle fact.
Een drugsvrij leven is totaal niet saai. Als jij het leven saai vind zonder drugs dan heb je een probleem.
CuriousExplorer
DF-koning
Dus mensen die eens per maand psychedelica nemen en het leven zonder saai zouden vinden hebben een probleem?
Lekker kortzichtig weer.
Toen ik dacht dat ik minimaal elke maand een trip nodig had omdat ik nuchterheid saai vond, had ik een probleem. Het probleem van nuchterheid niet kunnen waarderen.
Als het meer dan slechts een mooie toevoeging aan je leven wordt, wordt het imo problematisch.
CuriousExplorer
DF-koning
Hoezo zie je dat zelf als een probleem?
Als je ruim 97% van de tijd een nuchter leven weten te waarderen, maar slechts 1x op een maand een trip nodig hebt kun je dat als veel bekijken, maar niet als een probleem. Imo.
1x per maand een psychedelica nemen is voor sommigen slechts een mooie toevoeging.
Ieder vult dat in voor zichzelf.
Ik heb al die zorgen niet meer.
0,0 druggies.
Sniffle88
Bewuste gebruiker
Nahja ik vind het zeker bijzonder wat het kan doen dus zou zeker zeggen had het niet willen missen. Maar saai ja nu we weten wat er allemaal is misschien wel want zo ongeveer alles valt onder drugs.
En mn drugs verslaving vind ik kut maar mn peukie en af een toe een wijntje zou ik niet willen missen.
En mn drugs verslaving vind ik kut maar mn peukie en af een toe een wijntje zou ik niet willen missen.
De Zeemeerman
Badass junkie
Leuk hoe zo’n discussie na anderhalf jaar gewoon weer doorgaat 😂
LucidLucy
Verslaafde in herstel
Haha ja mooi dit!
Het gaat niet om de hoeveelheid of frequentie, het gaat hierom:
De realiteit niet kunnen waarderen as it is. Iets nodig hebben omdat anders je leven saai is (m.a.w. je geen voldoening geeft).
Imho is er dan structureel iets mis met hoe je je leven de 97% van de tijd doorbrengt.
Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die meer dan de helft van hun tijd onder invloed doorbrengen, maar wèl content zijn met hun nuchtere staat van zijn (de lucky bastards). In die zin zegt frequentie dus eigenlijk niet zoveel, maar meer over hoe je je voelt als de drugs weg zouden vallen.
Voor mezelf zag ik het als een probleem omdat ik de hele tijd wanneer ik dan niet tripte dacht dat ik iets miste, want tijdens zo'n trip waren er momenten dat ik me echt compleet voelde. En nuchter duidelijk niet. Dus dan dacht ik nuchter ook vaak aan het trippen, om eigenlijk weer te ontsnappen aan nuchterheid. Hierdoor werd het trippen periodes ook frequenter dan dat: om de twee weken, soms elke week.
Maar het kan ook zijn dat ik hier mezelf teveel projecteer op anderen en me wat teveel focus op de woorden "nodig hebben".
En ja, als het slechts een mooie toevoeging is om 1 keer in de maand te trippen is er denk ik ook geen probleem.
Jij neemt echt helemaal niets meer? Voor een periode of ben je er helemaal klaar mee ofzo?
DreamyDaisy1997xx
Newbie
*modknip: op verzoek verwijderd in verband met privacy/herkenbaarheid*
Laatst bewerkt door een moderator:
Precies dat ja.
Als je nuchterheid gaat zien als tijd om te overbruggen tot wanneer je weer kan of mag (drugs gebruiken) omdat diezelfde nuchterheid wordt ervaren als saai, als niet goed genoeg, als lijden.
Dan heb je wel echt een probleem met nuchterheid en daarmee eigenlijk een probleem met jezelf, want nuchterheid is de beleving van jezelf zonder externe middelen die als ongewenst ervaren gevoelens verdoven of gewenste gevoelens forceren.
Don Draper
Badass junkie
Ik denk dat dit ook prima is! Veel mensen hebben makkelijk praten en vertellen je graag hoe je moet leven. Maar als dit is wat je helpt is het gewoon prima!
Ik word ook keihard onzeker gemaakt met alles wat ik gebruik en doe. Maar dit werkt voor me. Het moet je eigen leven zijn die je leid! Niet die van je omgeving of instantie of een soort perfectionisme draaiboek of zelfhulpboek. Je kan er wel van leren, maar je moet doen wat je wil doen en wat helpt en eigen is!
Of die mensen hebben niet zo makkelijk praten en zijn zelf ook door (tientallen) jaren van worstelen met zichzelf en middelengebruik heengegaan en hebben hierbij gevonden dat drugs vaker uitstel van het onvermijdelijke zijn, dan echt de oplossing zelf.
Al denk ik ook wel dat ze soms iemand (al is het maar tijdelijk) ergens doorheen kunnen helpen. Zelfmedicatie ben ik wel sceptisch over.
Al denk ik ook wel dat ze soms iemand (al is het maar tijdelijk) ergens doorheen kunnen helpen. Zelfmedicatie ben ik wel sceptisch over.
DreamyDaisy1997xx
Newbie
Is het ook zeker. Nu heb ik een hele fijne groep mensen om mij heen die me volledig kennen waar ik, als ik al iets merk dat het niet oké gaat, bij terecht kan ben ik erg zelfbewust. Nu is er ook al snel aan mij te zien als er iets niet klopt hahaha. Ben slecht in acteren.
CuriousExplorer
DF-koning
Amen! 👐Voor mezelf zag ik het als een probleem omdat ik de hele tijd wanneer ik dan niet tripte dacht dat ik iets miste, want tijdens zo'n trip waren er momenten dat ik me echt compleet voelde. En nuchter duidelijk niet. Dus dan dacht ik nuchter ook vaak aan het trippen, om eigenlijk weer te ontsnappen aan nuchterheid. Hierdoor werd het trippen periodes ook frequenter dan dat: om de twee weken, soms elke week.
Maar het kan ook zijn dat ik hier mezelf teveel projecteer op anderen en me wat teveel focus op de woorden "nodig hebben".
En ja, als het slechts een mooie toevoeging is om 1 keer in de maand te trippen is er denk ik ook geen probleem.
Helemaal niets. Zelfs geen benzo's.
Ondertussen bijna 450 dagen, alleen jammer van 1 terugval. Die dan ook nog eens reuze meeviel tbh.
(1dag en maar een fractie van hoeveelheid tov vroeger).
Maar ook dat is ondertussen 3+ maand geleden.
LucidLucy
Verslaafde in herstel
Dat denk ik ook zéker wel. Als ik kijk maar mijn eigen gebruik, heeft het me in bepaalde periodes geholpen om me er doorheen te slepen. Maar vervolgens heeft het me ook (hele lange) periodes juist tegengehouden om me te ontwikkelen.
Wat denk ik ook hierin heel belangrijk is, is in contact staan met je gevoel. Met je lichaam. Zoals je omschrijft. Als die middelen je daarbij kunnen helpen, is dat alleen maar mooi.
Op termijn leer je misschien weer andere manieren om om te gaan met die momenten/periodes dat het je even teveel wordt 🤷♂️
Ook heel erg belangrijk haha
Een groep mensen om je heen die helpend zijn. En die je soms ook even terecht kunnen wijzen.
Ik snap je visie hoor, ookal ben ik eigenlijk geen voorstander van zelfmedicatie. Waar ik zelf een klein beetje moeite mee heb, is het stukje: 'je moet doen wat je wilt doen'.
Ik heb zelf gemerkt dat ik heel vaak dingen moet doen waar ik géén zin in heb om goed voor mezelf te kunnen zorgen. Door de regen naar de Zen meditatie fietsen, mezelf met tegenzin naar een NA meeting slepen, toch gezond voor mezelf koken ookal bestel ik liefst voor de derde keer vette hap op thuisbezorgd, wéér op dat meditatie kussen gaan zitten om eindeloos dezelfde oefening te doen, toch de telefoon op pakken en mezelf uitspreken naar iemand anders ookal ben in bang voor de reactie (of simpelweg gewoon weerstand om met iemand te praten).
Zijn allemaal dingen die ik van tevoren niet ècht wil, maar die wel goed voor me zijn.
Waar die grens precies ligt, kwam gisteren tijdens meditatie als inzicht binnen. Want het zou natuurlijk onzinnig zijn om elke dag met tegenzin naar je werk te gaan omdat je daar eigenlijk doodongelukkig wordt.
Achteraf voel ik vaak pas of iets goed voor me was. Ik kom altijd beter bij een meeting of meditatie vandaan, dan dat ik erin ging. Zelfde geld voor mezelf uitspreken of gezond voor mezelf koken.
Ik zie dat een beetje als het omgekeerde MaxDonalds effect. De Mac is wat ik wil, waar ik heel veel zin in heb, maar als ik er vandaan kom denk: nou, was dat het nou?
Omgekeerd dus, ik wil er eigenlijk niet naartoe/doen, maar achteraf ben ik toch blij dat ik gegaan ben/gedaan heb.
Helemaal eens.
Eigenlijk het 'delay of gratification' verhaal. Oftewel: dingen die je nu direct plezier geven (dat wat je wílt doen) juist niet doen of uitstellen en de dingen doen waarvan je weet dat je er later juist beter van wordt.
Het kan ook wel verwarrend zijn, want moet je juist niet in het moment leven, van het moment genieten? Uiteraard, maar beter niet (teveel) op zo'n manier dat je plezier nu, pijn later betekent. Voor mij in ieder geval was het ook nodig om die pijn te voelen, om andere keuzes te gaan maken. Vaak na vele malen die pijn voelen. Dus geen oordeel daarover. Het is vaak ook niet rationeel. Als mensen worden we voornamelijk gestuurd door emoties. Tijden lang alleen maar slecht voelen nuchter: dan is het toch begrijpelijk dat iemand daar even een pauze van wil (middels bijvoorbeeld drugs). Begrijpelijk maar tegelijk waarschijnlijk niet hetgeen dat diegene echt uit dat chronische slecht voelen zal halen. Daarvoor zijn die keuzes die niet meteen het slechte gevoel weghalen, maar op de langere termijn, nodig.
LucidLucy
Verslaafde in herstel
Precies. De meest herkenbare tegengestelde voorbeelden zijn waarschijnlijk:
Het voldaan gevoel dat je krijgt als je lekker en gezond voor jezelf hebt gekookt. Of wanneer je toch bent gaan sporten, ookal had je eigenlijk geen zin.
Versus:
Op een luie dag de hele dag niets anders doen dan Netflix bingewatchen. Op het moment zelf lijkt het misschien leuk en aantrekkelijk. Maar aan het eind van de dag ben ik er gewoon vertyft van. Een soort drugskater 😅
Eerlijk is eerlijk: het helpt wel enorm om volledig in het moment te zijn. De grootste strijd en weerstand zit 'm voor mij niet in de actie zelf. Maar in het mezelf ertoe zetten.
Die strijd vind dus enkel plaats in mijn hoofd en vervolgens in mijn lichaam qua gevoel. Maar als ik bijvoorbeeld ga stofzuigen (geen zin in) maar ik ben constant al vooruit aan het denken dat ik straks lekker op de bank kan hangen. Dat wordt die weerstand om te stofzuigen alleen maar gevoed.
Ben ik volledig in het nu en met mijn aandacht bij het stofzuigen, dan is er helemaal niets aan de hand. Sterker nog, met een muziekje op de achtergrond wordt het zelfs nog een leuke bezigheid 😂
In het nu zijn geen problemen. In mijn hoofd daarintegen.... 😂
Same story... Ik ben behoorlijk eigenwijs en wat dat betreft minder intelligent dan een ezel 😂
Maar ook daarin kunnen we mild zijn naar onszelf. Mooier als Joko Beck kan ik het toch niet verwoorden, dus voila:
Ik was hier gisteren ook mee bezig in een bepaald inzicht. Maar daar kom ik nog op terug. Niet vandaag.
(Kijkt naar topic titel en ziet dat we weer lekker semi off-topic, down-to-earth aan het zweefkezen zijn. Ofja, het heeft er eigenlijk wel raakvlakken mee.)
Dat is ook zo. Ik blijf ook altijd maar mekkeren over dat het altijd nu is, maar dat is ook echt zo, dus beter maar zo bewust mogelijk aanwezig zijn in het enige moment dat we hebben. Al het leven, alle "juice" is alleen hier en nu te vinden.
Maar we zijn vaak listig. We kunnen "leef in/voor het moment" nét een beetje verdraaien naar bijvoorbeeld "leef alsof er geen morgen is". En ja: in werkelijkheid bestaat er geen morgen, maar dit kan gebruikt worden als een half-waarheid om jezelf alleen maar te richten op plezier nu en verder onbewust te maken over de terugslag: de pijn die daarna komt.
Aan de oppervlakte lijkt het hetzelfde: "leef in/voor het moment" en "leef alsof er geen morgen is", maar het is niet hetzelfde. De laatste is een manier om in dat up/down jojo patroon te blijven zitten.
Similar threads
