borderlijntje
Newbie
Pfoeh waar moet ik beginnen.
Ik ben borderlijntje, 18 jaar en ik het is nu ongeveer 2 jaar geleden dat ik voor het eerst drugs heb gebruikt. Ik kwam een oudere man tegen, ja daar gaat het al fout zullen jullie denken haha. Maar ja alles wat spannend is, is leuk. langzaamaan kregen we een soort van relatie. Op een gegeven moment zat ik 4-5 keer in de week bij hem. allemaal leuk en aardig je kent het wel. Nu ben ik tot mijn 16e altijd een redelijk braaf meisje geweest. geen drugs ik dronk bijna nooit, in tegenstelling tot anderen klasgenootjes. Maar ik was nieuwschierig.. heel nieuwschierig en ik niet bepaald verlegen of snel beschaamd, dus ik vroeg heel plat eigenlijk naar drugs. Zo gingen onze gesprekken steeds meer over drugs. Op een dag in de zomer hadden we afgesproken, we gingen naar boven beetje relaxen enzovoort. Hij trekt een laatje open en haalt er 1 blauw vierkant pilletje uit, op het pilletje stond de F van het Facebook logo gedrukt, wil je proberen? En zonder nog geen seconde stilte zei ik volmondig ja! ik nam een kwartje en toen was het wachten geblazen. Na 3 kwartier merkte ik nog niks en ik stelde voor het andere kwartje te nemen. Ik legde het pilletje op mijn tong en neem een slok water. BOEM! het kwartje sloeg in hoor! ik voelde me heerlijk. In de maand daarop nam het gebruik al gelijk toe, en had al veel geprobeerd, GHB ,amfetamine, cocaine ,ketamine enzovoort en ik vond het allemaal hardstikke geweldig, helaas. Ik probeerde het contact tussen hem en mij te minderen, hij was ten eerste veel te oud en ten tweede hij had een relatie. Ja ik weet het heel erg fout van me maar iedereen maakt fouten.
Ik was dat jaar nog een jongen tegen gekomen van mijn eigen leeftijd maar zag er niet zoveel in. Na keer op keer gevraagd te hebben of ik langs wou komen heb ik ja gezegd. Ik kwam in dat huis en kende eigenlijk niemand. Ik ging rustig op de bank zitten en zag telkens mensen naar de badkamer heen en weer lopen. De brutale ik stond op, liep naar de badkamer waar iedereen heel erg schrok want ja dat meisje mag dat niet zien hoor dan wilt ze hier nooit meer komen. ik lachte en zei hoe durven jullie je drugs niet te delen! en van het een kwam het ander weekend na weekend elke vrijdag en zaterdag xtc en van vrijdag tot en met zondag speed.
Maar het was het einde van de vakantie en ik moest naar mijn nieuwe opleiding. Daar ben ik na 2 weken mee gestopt. Dit kwam niet door het drugsgebruik maar omdat het helemaal niks voor mij was. Ik voelde me absoluut niet thuis tussen al die meisjes, ze waren zo gemeen, zo sneaky. dus gestopt maar deze meid was nog wel leerplichtig. Hop naar de leerplichtambtenaar daar een sterk verhaaltje gehouden en als ik volgend jaar weer aan een opleiding begon was het goed. Werk gevonden en zo kon ik dus lekker doorgaan met waar ik mee bezig was.
Er was alleen een probleem ik had ondertussen een relatie gekregen met de jongen. En die wilde stoppen met alles gelijk helemaal klaar. dus toen begon het stiekem gebruiken in mijn eentje op mijn kamer of als hij lag te slapen. Zo ging het dus verder en steeds vaker. Mijn contract werd niet verlengd en ik zat thuis, dagen lang niks doen nachten lang freaken. toen raakte ik een dieptepunt ik was psychisch niet in orde al ben ik dat nooit geweest. zelfdestructief gedrag beheerste mijn hele leven. ik ben toen hulp gaan zoeken maar hield nogsteeds achter dat ik drugs gebruikte. Er is borderline, ADHD, (ernstige) depressie en een eetstoornis vast gesteld. Dat was nog al wat maar ik bleef doorgaan. Ik werd geobsedeerd door drugs en gewichtsverlies, ik stond elk uur op de weegschaal ik woog nog maar 40,5 kilo. En ik vond het geweldig.
Toen kwamen de rare gedachtes, dat veranderde naar dingen horen en daarna compleet verlies van de realiteit. ik was overtuigd dat er mensen in mijn huis waren, ze hadden mijn gezin vast gebonden en ik kon niks ik heb uren lang voor de deur gezeten en heb op een gegeven moment mijn schoonzus gebeld (ook borderline ook een ex-amfetamine verslaafde) die zei dat ik rustig moest blijven en mijn moeder moest wakker maken. Dat durfde ik toch echt niet dus toen heb ik ze maar gebeld. Mijn moeder en stiefvader waren eerst bezorgd maar daarna heel erg boos, want ik deed maar alsof zodat mijn vriend mocht blijven slapen. dus daar zat ik weer in mijn kamer. gelukkig begon het licht te worden ik ben van mezelf al bang in het donker dus dat maakt alles erger. ik heb me eigen aangekleed en ben zo snel mogelijk naar buiten gegaan. Ik wist ergens in mijn hoofd dat ik moest gaan slapen en dat daarna alles voorbij zou zijn. Maar het lukte niet ik ben naar het winkelcentrum gegaan en heb daar met mijn gare hoofd rond gelopen. Dat deed me goed gewoon onder de mensen zijn. ik ben die dag gaan slapen en de volgende dag vrolijk verder gegaan waar ik gebleven was.
ik bleef maar aansukkelen en kreeg lichamelijke problemen. Ik had zoveel pijn en dacht dat ik dood zou gaan. Mijn bezorgde vriend wou de eerste hulp bellen, ik ben daarna helemaal doorgedraaid en heb hem geslagen, twee keer met bedenk tijd er tussen. nu ben ik voorderest geen spierbundel dus het heeft niks aangericht. Maar ik vind zoiets echt niet kunnen. Ik was langzaam een tikkende tijdbom aan het worden die zichzelf en anderen kapot maakte. mijn vriend had al vaak vermoedens en had al meerdere malen gevraagd of ik gebruikte. Ik ontkende het altijd. Toen ik alles vertelde was hij boos, eigenlijk was het klaar ik kon het maar op 1 manier redden en dat was als ik alles tegen mijn ouders vertelde.. en dat heb ik gedaan belooft om te stoppen en dat heb ik toen ook gedaan 3 maanden.
Ondertussen ben ik het huis uitgetrapt bij mijn moeder en bij mijn vader gaan wonen. dat heeft er wel voor gezorgd dat het beter gaat met me. Ik ben aan een opleiding bezig en heb een baan. Maar de drugs blijft me achtervolgen.
Mijn excuses voor spel of grammatica fouten, en ook voor het heel erg lange verhaal. Vind het fijn om kwijt te kunnen. Ik hoop dat het een beetje te doen is hihi.
groetjes Borderlijntje
Ik ben borderlijntje, 18 jaar en ik het is nu ongeveer 2 jaar geleden dat ik voor het eerst drugs heb gebruikt. Ik kwam een oudere man tegen, ja daar gaat het al fout zullen jullie denken haha. Maar ja alles wat spannend is, is leuk. langzaamaan kregen we een soort van relatie. Op een gegeven moment zat ik 4-5 keer in de week bij hem. allemaal leuk en aardig je kent het wel. Nu ben ik tot mijn 16e altijd een redelijk braaf meisje geweest. geen drugs ik dronk bijna nooit, in tegenstelling tot anderen klasgenootjes. Maar ik was nieuwschierig.. heel nieuwschierig en ik niet bepaald verlegen of snel beschaamd, dus ik vroeg heel plat eigenlijk naar drugs. Zo gingen onze gesprekken steeds meer over drugs. Op een dag in de zomer hadden we afgesproken, we gingen naar boven beetje relaxen enzovoort. Hij trekt een laatje open en haalt er 1 blauw vierkant pilletje uit, op het pilletje stond de F van het Facebook logo gedrukt, wil je proberen? En zonder nog geen seconde stilte zei ik volmondig ja! ik nam een kwartje en toen was het wachten geblazen. Na 3 kwartier merkte ik nog niks en ik stelde voor het andere kwartje te nemen. Ik legde het pilletje op mijn tong en neem een slok water. BOEM! het kwartje sloeg in hoor! ik voelde me heerlijk. In de maand daarop nam het gebruik al gelijk toe, en had al veel geprobeerd, GHB ,amfetamine, cocaine ,ketamine enzovoort en ik vond het allemaal hardstikke geweldig, helaas. Ik probeerde het contact tussen hem en mij te minderen, hij was ten eerste veel te oud en ten tweede hij had een relatie. Ja ik weet het heel erg fout van me maar iedereen maakt fouten.
Ik was dat jaar nog een jongen tegen gekomen van mijn eigen leeftijd maar zag er niet zoveel in. Na keer op keer gevraagd te hebben of ik langs wou komen heb ik ja gezegd. Ik kwam in dat huis en kende eigenlijk niemand. Ik ging rustig op de bank zitten en zag telkens mensen naar de badkamer heen en weer lopen. De brutale ik stond op, liep naar de badkamer waar iedereen heel erg schrok want ja dat meisje mag dat niet zien hoor dan wilt ze hier nooit meer komen. ik lachte en zei hoe durven jullie je drugs niet te delen! en van het een kwam het ander weekend na weekend elke vrijdag en zaterdag xtc en van vrijdag tot en met zondag speed.
Maar het was het einde van de vakantie en ik moest naar mijn nieuwe opleiding. Daar ben ik na 2 weken mee gestopt. Dit kwam niet door het drugsgebruik maar omdat het helemaal niks voor mij was. Ik voelde me absoluut niet thuis tussen al die meisjes, ze waren zo gemeen, zo sneaky. dus gestopt maar deze meid was nog wel leerplichtig. Hop naar de leerplichtambtenaar daar een sterk verhaaltje gehouden en als ik volgend jaar weer aan een opleiding begon was het goed. Werk gevonden en zo kon ik dus lekker doorgaan met waar ik mee bezig was.
Er was alleen een probleem ik had ondertussen een relatie gekregen met de jongen. En die wilde stoppen met alles gelijk helemaal klaar. dus toen begon het stiekem gebruiken in mijn eentje op mijn kamer of als hij lag te slapen. Zo ging het dus verder en steeds vaker. Mijn contract werd niet verlengd en ik zat thuis, dagen lang niks doen nachten lang freaken. toen raakte ik een dieptepunt ik was psychisch niet in orde al ben ik dat nooit geweest. zelfdestructief gedrag beheerste mijn hele leven. ik ben toen hulp gaan zoeken maar hield nogsteeds achter dat ik drugs gebruikte. Er is borderline, ADHD, (ernstige) depressie en een eetstoornis vast gesteld. Dat was nog al wat maar ik bleef doorgaan. Ik werd geobsedeerd door drugs en gewichtsverlies, ik stond elk uur op de weegschaal ik woog nog maar 40,5 kilo. En ik vond het geweldig.
Toen kwamen de rare gedachtes, dat veranderde naar dingen horen en daarna compleet verlies van de realiteit. ik was overtuigd dat er mensen in mijn huis waren, ze hadden mijn gezin vast gebonden en ik kon niks ik heb uren lang voor de deur gezeten en heb op een gegeven moment mijn schoonzus gebeld (ook borderline ook een ex-amfetamine verslaafde) die zei dat ik rustig moest blijven en mijn moeder moest wakker maken. Dat durfde ik toch echt niet dus toen heb ik ze maar gebeld. Mijn moeder en stiefvader waren eerst bezorgd maar daarna heel erg boos, want ik deed maar alsof zodat mijn vriend mocht blijven slapen. dus daar zat ik weer in mijn kamer. gelukkig begon het licht te worden ik ben van mezelf al bang in het donker dus dat maakt alles erger. ik heb me eigen aangekleed en ben zo snel mogelijk naar buiten gegaan. Ik wist ergens in mijn hoofd dat ik moest gaan slapen en dat daarna alles voorbij zou zijn. Maar het lukte niet ik ben naar het winkelcentrum gegaan en heb daar met mijn gare hoofd rond gelopen. Dat deed me goed gewoon onder de mensen zijn. ik ben die dag gaan slapen en de volgende dag vrolijk verder gegaan waar ik gebleven was.
ik bleef maar aansukkelen en kreeg lichamelijke problemen. Ik had zoveel pijn en dacht dat ik dood zou gaan. Mijn bezorgde vriend wou de eerste hulp bellen, ik ben daarna helemaal doorgedraaid en heb hem geslagen, twee keer met bedenk tijd er tussen. nu ben ik voorderest geen spierbundel dus het heeft niks aangericht. Maar ik vind zoiets echt niet kunnen. Ik was langzaam een tikkende tijdbom aan het worden die zichzelf en anderen kapot maakte. mijn vriend had al vaak vermoedens en had al meerdere malen gevraagd of ik gebruikte. Ik ontkende het altijd. Toen ik alles vertelde was hij boos, eigenlijk was het klaar ik kon het maar op 1 manier redden en dat was als ik alles tegen mijn ouders vertelde.. en dat heb ik gedaan belooft om te stoppen en dat heb ik toen ook gedaan 3 maanden.
Ondertussen ben ik het huis uitgetrapt bij mijn moeder en bij mijn vader gaan wonen. dat heeft er wel voor gezorgd dat het beter gaat met me. Ik ben aan een opleiding bezig en heb een baan. Maar de drugs blijft me achtervolgen.
Mijn excuses voor spel of grammatica fouten, en ook voor het heel erg lange verhaal. Vind het fijn om kwijt te kunnen. Ik hoop dat het een beetje te doen is hihi.
groetjes Borderlijntje
