Wat te doen fentanyl

[Winter]

Hoi allen,

Sinds 3 jaar gebruik ik fentanylpleisters tegen cronische pijnen, er is echt niks anders dat helpt. Zelfs tramadol ofzo niet.
In ieder geval ik begon erop te kauwen omdat de huisarts samen met mijn psychiater op nog geen 2 maanden tijd mijn efexor van 225 mg geloof ik naar 0 hadden afgebouwd wegens slaaponderzoek...ik kon dit niet aan dus begon dan met kauwen, niet slim. Moest in opname.. Nu terugval.... Ik durf mijn huisarts dit niet te zeggen. Die gaat overal licht over. Ik heb een heel zwaar verleden van kindsaf al met veel trauma ik ben overlaatst 2 maal geïntimideerd en 1 maal ook echt lichamelijk betast. Dit geeft dat ik me superonveilig voel in dus terug ben begonnen. Ik weet het niet meer. Ik zit al bij cad mijn exhuisarts was cadarts maar wist ik niet. Ik ben bij haar weg gegaan omdat ze alles weer aan mijn ziekte. Terwijl er wel degelijk iets anders mis was volgens specialist. Nu weet ik ni meer hoe dit op te lossen. Ik was van 200 microgram naar 25 maar had zoveel pijnen. Volgens mijn huisarts nu wil ze maar zo snel mogelijk fentanyl afgebouwd maar dat gaat niet zolang ik niks anders vind tegen de pijn plus mijn zucht naar interne rust die ik enkel zo vond is weg... Bestaat er iets wat dezelfde werking heeft om de zucht te verminderen? En wat denken jullie terug naar die vorige huisarts wat ook verslavingsarts is, al zal het wel moeilijk zijn...Ben bang voor haar reactie...

Groetjes
Winter

 

[Twirley Bird]

Hoi allen,

Sinds 3 jaar gebruik ik fentanylpleisters tegen cronische pijnen, er is echt niks anders dat helpt. Zelfs tramadol ofzo niet.
In ieder geval ik begon erop te kauwen omdat de huisarts samen met mijn psychiater op nog geen 2 maanden tijd mijn efexor van 225 mg geloof ik naar 0 hadden afgebouwd wegens slaaponderzoek...ik kon dit niet aan dus begon dan met kauwen, niet slim. Moest in opname.. Nu terugval.... Ik durf mijn huisarts dit niet te zeggen. Die gaat overal licht over. Ik heb een heel zwaar verleden van kindsaf al met veel trauma ik ben overlaatst 2 maal geïntimideerd en 1 maal ook echt lichamelijk betast. Dit geeft dat ik me superonveilig voel in dus terug ben begonnen. Ik weet het niet meer. Ik zit al bij cad mijn exhuisarts was cadarts maar wist ik niet. Ik ben bij haar weg gegaan omdat ze alles weer aan mijn ziekte. Terwijl er wel degelijk iets anders mis was volgens specialist. Nu weet ik ni meer hoe dit op te lossen. Ik was van 200 microgram naar 25 maar had zoveel pijnen. Volgens mijn huisarts nu wil ze maar zo snel mogelijk fentanyl afgebouwd maar dat gaat niet zolang ik niks anders vind tegen de pijn plus mijn zucht naar interne rust die ik enkel zo vond is weg... Bestaat er iets wat dezelfde werking heeft om de zucht te verminderen? En wat denken jullie terug naar die vorige huisarts wat ook verslavingsarts is, al zal het wel moeilijk zijn...Ben bang voor haar reactie...

Groetjes
Winter

Aangezien je al tolerantie hebt, kan je sufentanil voorstellen. Let op is 5x sterker als Fentanyl. 30mcg is daar de standaard dosis van. Het is vrij nieuw dus misschien kent de HA het niet.

Kan verder geen andere sterke alternatieven bedenken.

Heel veel sterkte met de pijn en de polysomnografie

Ps je kan ook methadon als overbrugging voorstellen. Lijkt enigszins op elkaar. Maar de sufentanil tabletjes zal je meer helpen tegen pijn.

 

[8️⃣6️⃣]

Ik zie vooral misbruik door mentale problemen en dan zou ik echt geen paardenmiddel als Sufentanil adviseren, maar goed...

 

[Winter]

Vooral misbruik acht.zes

Ik zie vooral misbruik door mentale problemen en dan zou ik echt geen paardenmiddel als Sufentanil adviseren, maar goed...

Vooral misbruik, het misbruik is na twee jaar op 150 microgram te staan voor pijnen. Voorgeschreven door een verslavingsarts die andere homeopathische dingen voorschrijft. Het misbruik ontstond door veel te snelle afbouw efexor Excell. Ja ik heb een stresssysteem dat niet meer filtert door alle trauma maar toch verwijt ik mijn artsen voor een stuk. Anti depressiva hoor je ni op anderhalf max 2 maand af te bouwen en me aan mijn lot over te laten. Hou het maar 3 weken vol, wetende dat mijn kindertijd vol misbruik en mishandeling zit en ik hierdoor dus angststoornissen ontwikkeld heb.... Toen in die week is het misbruik begonnen en ik heb het na een maand ook al op tafel gelegd. Maar geloof me ik word zonder die pleisters s nachts wakker van de pijn. Plus ik was een intensieve sporter eer ik ziek werd. Ik ben 40 maar voel me er zonder 80 en mijn zoontje is 4,5.ik heb al besloten om zelfeuthanasie te doen zodra hij gesetteld is, als ik geen euthanasie krijg met mijn ziekte. Maar 20 jaar niks meer kunnen doen terwijl ik vroeger volledig zelfstandig was, das verdomd moeilijk. Ik voel me ook behoorlijk schuldig naar mijn kind maar ook ik had mijn leven heel anders voorgesteld. Ik zou zelfs graag politieagent worden, ik was zelfs begonnen met trainen voor een marathon. Ja ik heb veel mee gemaakt maar das geen reden om bij de pakken neer te zitten. Alleen ja de zucht is er nu bij gekomen. Omdat ik inwendig constant overprikkeld wordt, mentaal en fysiek.... Dus als jij een ander middel weet en niet gewoon ervan af, want da gaat ni met mijn pijnen van wel een fysieke ziekte. Maar een ander middel om rustig te worden zeg maar, legaal uiteraard. En geen wietolie ofzo ik heb aanleg voor psychose geen goed idee... Dank je.

 

[De Dunne]

@Winter , is de pijnpolie niks voor je of kom je daar al?

 

[Roze Olifant]

Heftig verhaal zeg. Ik vind het erg om te lezen dat je euthanasie overweegt (wat bedoel je met zelfeuthanasie, hulp bij zelfdoding, zelfmoord..?). En wat bedoel je precies met ‘wanneer je kind gesetteld is’? Je kind heeft je sowieso langer nodig dan dat. Een zelfmoord van een ouder is extreem ingrijpend voor een kind.

Je lijkt daarentegen dan ook zelf nog de nodige wensen/doelen te behalen te hebben en je zegt niet bij de pakken neer te (willen) gaan zitten. Het is een beetje tegenstrijdig wat je schrijft. Net als acht.zes lees ik sowieso ook steeds twee dingen door elkaar: pijn, daardoor aan de zware pijnmedicatie, maar vooral ook mentale problemen, een misbruikverleden. Je hebt het over interne rust. Het is niet alleen de fysieke pijn die je met paardenmiddelen probeert te verdoven.

Je hebt het volgens mij echt nog niet opgegeven. Ik zou toch echt nadrukkelijk aanraden om terug naar de verslavingsarts te gaan, wees zo eerlijk mogelijk. Misschien zijn er beter passende mogelijkheden.

Veel sterkte, klinkt alsof je het erg zwaar hebt.

 

[Winter]

Aangezien je al tolerantie hebt, kan je sufentanil voorstellen. Let op is 5x sterker als Fentanyl. 30mcg is daar de standaard dosis van. Het is vrij nieuw dus misschien kent de HA het niet.

Kan verder geen andere sterke alternatieven bedenken.

Heel veel sterkte met de pijn en de polysomnografie

Ps je kan ook methadon als overbrugging voorstellen. Lijkt enigszins op elkaar. Maar de sufentanil tabletjes zal je meer helpen tegen pijn.

Dank je wel, ja tis dat net ik heb constant pijn. En de slaaptest is achter de rug, deze bleek ok. Vooral zeer lichte slaper.... Maar ja... Ze vinden het allemaal erg normaal dus ja... Dan maar naar het multidisciplinaire pijn centrum om te leren omgaan met.... Leuk op je 40ste....
Maar bedankt voor de tip is dat ook een opioïde pijnstiller want methadon stilt de pijn niet toch he of wel?

Prettige avond nog

 

[Winter]

Heftig verhaal zeg. Ik vind het erg om te lezen dat je euthanasie overweegt (wat bedoel je met zelfeuthanasie, hulp bij zelfdoding, zelfmoord..?). En wat bedoel je precies met ‘wanneer je kind gesetteld is’? Je kind heeft je sowieso langer nodig dan dat. Een zelfmoord van een ouder is extreem ingrijpend voor een kind.

Je lijkt daarentegen dan ook zelf nog de nodige wensen/doelen te behalen te hebben en je zegt niet bij de pakken neer te (willen) gaan zitten. Het is een beetje tegenstrijdig wat je schrijft. Net als acht.zes lees ik sowieso ook steeds twee dingen door elkaar: pijn, daardoor aan de zware pijnmedicatie, maar vooral ook mentale problemen, een misbruikverleden. Je hebt het over interne rust. Het is niet alleen de fysieke pijn die je met paardenmiddelen probeert te verdoven.

Je hebt het volgens mij echt nog niet opgegeven. Ik zou toch echt nadrukkelijk aanraden om terug naar de verslavingsarts te gaan, wees zo eerlijk mogelijk. Misschien zijn er beter passende mogelijkheden.

Veel sterkte, klinkt alsof je het erg zwaar hebt.

Kijk ik heb inderdaad mentaal en fysieke probs. De fysieke heb ik pas 4 jaar, na mijn bevalling en zijn waarschijnlijk onherstelbaar. Ik heb cronische lyme door als 15jarige 2 a 3 dagen met een teek op mijn hoofd te hebben gezeten. Toen weinig symptomen buiten veel verspringende gewrichtspijnen en migraine. Nu vanalles, van ms symptomen tot 72uur durende hoofdpijn ook met de fentanylpleisters tot tremoren, oorsuizingen, maag en darmproblemen gewrichtspijnen, spierpijnen, soms wanneer ik echt qua werken, huishouden over mijn grenzen ging kreeg ik loom verdoven gevoel tintelingen en kon ik me niet recht houden toen was mijn partner nog bij me gelukkig, ik heb als ik in bad of douche van 35 graden stap met mijn kind het gevoel alsof ik levend verbrand, aangetaste zenuwen, mijn veneuze kleppen waren stuk dus aders uit benen gehaald ook net na bevalling. 4 miskramen en 1 buitenbaarmoederlijke zwangerschap eer mijn wonder kwam, ik kan niet tegen drukte, harde geluiden, fel, daglicht, heb fenomeen van raynaud, problemen met slijmvliezen,zonneallergie,kan niet tegen koude maar ook niet tegen hitte krijg ik hartkloppingen,als ik ontspannen lig slaat soms een schok door mijn lijf, soms door rug, soms been, soms arm, ik heb bij stress woordvindingsproblemen en merk ook geheugenproblemen en I can go on.... Ook kan ik gemakkelijk 16 uur slapen, vandaar het slaaplabo.... Ja zo moe en dat heb ik ook al jaaaaren die vermoeidheid dus neen niet door de medicatie. Dit het fysieke, oh soms geen gevoel in vingers, dus daarom laat ik dan dingen vallen. Men dacht eerst ms... Maar niks neen nu is het dus cronische lyme getest in Duitsland en een superzwak immuunsysteem ik heb zona, cmv en pfeiffer gehad en da duurde ook veel langer eer het weg was, afgebroken in bloed. Zelfs mijn gyn zei uw probleem komt vaak voor bij immuniteitstoornissen. Geloof me ik ben zo blij met mijn kindje ik zorg voor 85 procent voor hem, maar mijn ziekte cronische lyme mey fibromyalgie en me accepteren. Met kerst heel alleen zitten,bijna of weinig vrienden omdat het zo zwaar is om iets te doen, ni fijn. Ik probeer veel met mijn kind te doen, te spelen maar evident met het huishouden erbij en 2 kitties nope. Boodschappen naar boven doen nog zo een hel. Dat is dus waarom een cadarts mij zij wist trouwens van mijn traumatisch verleden, fentanylpleisters heeft voorgeschreven, omdat oxycodon te veel pijnschommelingen gaf, mijn reumatoloog wist trouwens ook beiden. En ik weet dat mijn kind mij langer nodig heeft maar iemand met kanker mag ook kiezen en denk echt niet dat dat geen zware keuze voor mij is hoor, ik heb trouwens nu ook al behoorlijk pijn mijn gewrichten en spieren en ogen van teksten hier. Dus ik kom er nog op terug op het mentale Wat ik wel nog wil zeggen is dat zelfdoding en zelfeuthanasie niet hetzelfde is, ik weet heus wel welke gevolgen dat heeft, zeker weten. Maar zelfeuthanasie kijk es bij den einder geloof ik dat het noemt. Je moet me ook begrijpen ik geloof sowieso in leven hierna en reincarnatie ben erg spiritueel. Maar zelfeuthanasie dan word er wel over gesproken met je geliefden op voorhand. Soms kunnen ze er zelfs bij zijn, je moet alleen oppassen dat ze niks aanraken enz anders is het inderdaad hulp bij zelfdoding. En ja ik heb nog een wil, ik wil zoveel, terug fitnessen, gaan reizen, eens ik sociaal woon, vanalles met mijn kind maar mijn ziel wil maar daarom wil dit lichaam nog niet he. Deze zomer is mijn ex mee geweest op korte vakantie binnenland van 4 dagen. Wel heb ik heel de dag in rolstoel gezeten in pretpark omdat ik het niet meer kan. Dit accepteren is hel. En dan komt het mentale nog maar dat is voor morgen als het ok is.
Prettige avond

 

[Winter]

Heftig verhaal zeg. Ik vind het erg om te lezen dat je euthanasie overweegt (wat bedoel je met zelfeuthanasie, hulp bij zelfdoding, zelfmoord..?). En wat bedoel je precies met ‘wanneer je kind gesetteld is’? Je kind heeft je sowieso langer nodig dan dat. Een zelfmoord van een ouder is extreem ingrijpend voor een kind.

Je lijkt daarentegen dan ook zelf nog de nodige wensen/doelen te behalen te hebben en je zegt niet bij de pakken neer te (willen) gaan zitten. Het is een beetje tegenstrijdig wat je schrijft. Net als acht.zes lees ik sowieso ook steeds twee dingen door elkaar: pijn, daardoor aan de zware pijnmedicatie, maar vooral ook mentale problemen, een misbruikverleden. Je hebt het over interne rust. Het is niet alleen de fysieke pijn die je met paardenmiddelen probeert te verdoven.

Je hebt het volgens mij echt nog niet opgegeven. Ik zou toch echt nadrukkelijk aanraden om terug naar de verslavingsarts te gaan, wees zo eerlijk mogelijk. Misschien zijn er beter passende mogelijkheden.

Veel sterkte, klinkt alsof je het erg zwaar hebt.

En erg bedankt hoor voor de sterkte, ja het is een suuuuper zwaar jaar geweest. Jaren... De rest lees je morgen maar heel erg bedankt lief van je. Hoor ik niet veel

 

[leveldesigner]

Ik dacht, ik kom weer eens even op mijn vertrouwde Opiaten forum kijken, en wat zie ik, jouw verhaal!
Wat een doffe ellende, joh! Ja, dat is het eerste wat in mij opkomt, wat een DOFFE ellende! Heb alle tekst boven gelezen, van jou en van andere mensen. Helemaal in het begin schreef je;
"...de huisarts samen met mijn psychiater op nog geen 2 maanden tijd mijn efexor van 225 mg geloof ik naar 0 hadden afgebouwd wegens slaaponderzoek."
En in een tekst een stuk later schreef je dat dat slaap onderzoek nu is geweest en dat je erg licht sliep maar dan men verder zei dat alles wel ok was. Kun je dan nu niet weer terug gezet worden op die Efexor 225 mg.? Want als ik het goed begrijp ging het toen nog wel enigsinds met je. En begon de ellende helemaal toen je van dat middel was afgehaald. En omdat de redens chijnbaar enkel dat slaaponderzoek was, nou, onderzoek voorbij, dus weer dat middel voorschrijven dan maar. Snap de artsen wel, en vooral verslavings artsen, die willen verslavingen bestrijden. En dat is ook goed, en meestal ook haalbaar. Maar wanneer ik dan jouw verhaal hoor, dan denk ik, laten we eerst proberen jou in een rustig vaarwater te krijgen. Zodat je weer grip op je leven krijgt, en je weer dagelijks enigsinds ok voeld. En vanuit daar kunnen we dan verder kijken. Dus, kort gezegt, eerst maar gewoon weer terug op oude dosis Efexor zetten!
Ja, ben zelf 35 jaar heroine verslaafd, helaas. Ik ken het verslavings traject dan ook wel een beetje. En vooral ook de verslavings zorg. En helaas, helaas helaas zijn niet alle artsen en broeders en zusters die daar werken altijd even lief en juist voor hun taak. De meeste wel hoor, maar er zitten er tussen die enkel denken in afbouwen, doorzetten en niet zeuren. Soms is afbouwen gewoon even niet haalbaar en is een onderhouds dosis nodig.
Wees alsjeblieft nooit bang dat je je arts teleursteld, je (moet) je arts alles kunnen zeggen. Zeker wanneer je weer bent gaan gebruiken. Vooral een verslavingsarts kend de klappen van de zweep, zeker een goede. Als afkicken zo makkelijk was dan hadden we een verslavings zorg helemaal niet nodig gehad. Dus, denk dat het beste is wanneer je gewoon open kaart speelt met je artsen en gewoon duidelijk aangeeft hoe je er voor staat. Want wanneer je dingen achter houdt, dan kunnen zij jou ook niet juist behandelen. En mochten ze je niet willen terug zetten of Efexor, dan kun je altijd gerust zeggen dat je helaas dan zelf aan blijft rommelen met op pleisters kouwen en dergelijken. En niet omdat je dat nu zo graag wilt, maar gewoon omdat je nu niet anders kunt.
Maar, ik ben maar een oude junk, weet niets van Efexor het middel en de behandeling er van. Dus, ik schrijf maar gewoon op wat mij te binnen schiet. Maar eerlijk zijn tegen behandelaars is iets wat ik wel geleerd heb. Enkel wanneer zij echt tegen werken dan is echt open kaart spelen niet goed, want dan kan het juist vaak tegen werken. Soms kun je gewoon (even) niet afbouwen en of afkicken, en is dat gewoon niet haalbaar. En veel behandelaars schijnen daar dan anders over te denken, die denken dan dat je het niet wilt. Maar verslaving is geen kwestie van willen of niet willen, het is een ziekte. Helaas.
Ik hoop dat je snel weer rust vindt. En zelfdoding, of welke naar je er ook aan geeft. Ik snap je heel goed hoor, en ik begrijp dat je in ziet dat je met een jong kind opeens veel meer verantwoordlijkheid hebt als wanneer je alleen bent. Kan alleen maar hopen dat je heel snel een goede arts/nbehandelaar krijgt die een goed behandel plan met jou samen opsteld waar jij je ook
helemaal in kunt vinden. En belangrijker nog, wat gewoon haalbaar is. Alvast een prettige Jaars wisseling toegewenst Winter.
Jammer dat je met de kerst alleen zat, zat ik ook hoor, alleen doet het mij niet veel meer, dat soort dagen. We hebben makkelijke tijden in ons leven en heel moeilijke, zware tijden. En dit is duidelijk zo'n tijd voor jou. Ik hoop maar dat dit eindig is voor jou en dat, hopelijk heel snel, weer een tijd aanbreekt, dat je met een smile 's ohctends wakker wordt, en weer zin hebt in de dag. Heel veel succes, en niet opgeven hoor, er komen betere tijden, dat kan niet anders. Vasthouden tot die tijden komen. groetjes,

Leveldesigner.

 

[Winter]

Kan wel triggered werken, traumatisch levensverhaal, ⚠

Ik dacht, ik kom weer eens even op mijn vertrouwde Opiaten forum kijken, en wat zie ik, jouw verhaal!
Wat een doffe ellende, joh! Ja, dat is het eerste wat in mij opkomt, wat een DOFFE ellende! Heb alle tekst boven gelezen, van jou en van andere mensen. Helemaal in het begin schreef je;
"...de huisarts samen met mijn psychiater op nog geen 2 maanden tijd mijn efexor van 225 mg geloof ik naar 0 hadden afgebouwd wegens slaaponderzoek."
En in een tekst een stuk later schreef je dat dat slaap onderzoek nu is geweest en dat je erg licht sliep maar dan men verder zei dat alles wel ok was. Kun je dan nu niet weer terug gezet worden op die Efexor 225 mg.? Want als ik het goed begrijp ging het toen nog wel enigsinds met je. En begon de ellende helemaal toen je van dat middel was afgehaald. En omdat de redens chijnbaar enkel dat slaaponderzoek was, nou, onderzoek voorbij, dus weer dat middel voorschrijven dan maar. Snap de artsen wel, en vooral verslavings artsen, die willen verslavingen bestrijden. En dat is ook goed, en meestal ook haalbaar. Maar wanneer ik dan jouw verhaal hoor, dan denk ik, laten we eerst proberen jou in een rustig vaarwater te krijgen. Zodat je weer grip op je leven krijgt, en je weer dagelijks enigsinds ok voeld. En vanuit daar kunnen we dan verder kijken. Dus, kort gezegt, eerst maar gewoon weer terug op oude dosis Efexor zetten!
Ja, ben zelf 35 jaar heroine verslaafd, helaas. Ik ken het verslavings traject dan ook wel een beetje. En vooral ook de verslavings zorg. En helaas, helaas helaas zijn niet alle artsen en broeders en zusters die daar werken altijd even lief en juist voor hun taak. De meeste wel hoor, maar er zitten er tussen die enkel denken in afbouwen, doorzetten en niet zeuren. Soms is afbouwen gewoon even niet haalbaar en is een onderhouds dosis nodig.
Wees alsjeblieft nooit bang dat je je arts teleursteld, je (moet) je arts alles kunnen zeggen. Zeker wanneer je weer bent gaan gebruiken. Vooral een verslavingsarts kend de klappen van de zweep, zeker een goede. Als afkicken zo makkelijk was dan hadden we een verslavings zorg helemaal niet nodig gehad. Dus, denk dat het beste is wanneer je gewoon open kaart speelt met je artsen en gewoon duidelijk aangeeft hoe je er voor staat. Want wanneer je dingen achter houdt, dan kunnen zij jou ook niet juist behandelen. En mochten ze je niet willen terug zetten of Efexor, dan kun je altijd gerust zeggen dat je helaas dan zelf aan blijft rommelen met op pleisters kouwen en dergelijken. En niet omdat je dat nu zo graag wilt, maar gewoon omdat je nu niet anders kunt.
Maar, ik ben maar een oude junk, weet niets van Efexor het middel en de behandeling er van. Dus, ik schrijf maar gewoon op wat mij te binnen schiet. Maar eerlijk zijn tegen behandelaars is iets wat ik wel geleerd heb. Enkel wanneer zij echt tegen werken dan is echt open kaart spelen niet goed, want dan kan het juist vaak tegen werken. Soms kun je gewoon (even) niet afbouwen en of afkicken, en is dat gewoon niet haalbaar. En veel behandelaars schijnen daar dan anders over te denken, die denken dan dat je het niet wilt. Maar verslaving is geen kwestie van willen of niet willen, het is een ziekte. Helaas.
Ik hoop dat je snel weer rust vindt. En zelfdoding, of welke naar je er ook aan geeft. Ik snap je heel goed hoor, en ik begrijp dat je in ziet dat je met een jong kind opeens veel meer verantwoordlijkheid hebt als wanneer je alleen bent. Kan alleen maar hopen dat je heel snel een goede arts/nbehandelaar krijgt die een goed behandel plan met jou samen opsteld waar jij je ook
helemaal in kunt vinden. En belangrijker nog, wat gewoon haalbaar is. Alvast een prettige Jaars wisseling toegewenst Winter.
Jammer dat je met de kerst alleen zat, zat ik ook hoor, alleen doet het mij niet veel meer, dat soort dagen. We hebben makkelijke tijden in ons leven en heel moeilijke, zware tijden. En dit is duidelijk zo'n tijd voor jou. Ik hoop maar dat dit eindig is voor jou en dat, hopelijk heel snel, weer een tijd aanbreekt, dat je met een smile 's ohctends wakker wordt, en weer zin hebt in de dag. Heel veel succes, en niet opgeven hoor, er komen betere tijden, dat kan niet anders. Vasthouden tot die tijden komen. groetjes,

Leveldesigner.

Dank je wel voor je steun, echt waar. En je bent maar? Je bent veel, meer dan die oppervlakkige artsen die je aankijken van of zelfs zeggen je hebt het voor een groot stuk zelf gezocht En de verpleegkundigen die je bekijken... Wel ik heb zelf zo een diploma op zak dus het kan iedereen overkomen neen dat beseffen ze niet. Tot ze er zelf op een dag staan nu ik zit op 150 mg efexor en de rest moet mijn psychiater in januari bekijken. Alvast erg bedankt voor je steun. Weet je ik was toen ook al ziek maar het is mis gegaan ja met het kauwen toen ze mij zo snel lieten stoppen met efexor. Want daar wou ik dan nu even het mentale stuk over vertellen, het fysieke is geschetst. Ik ben als kind mishandeld fysiek en psychologisch en daarbovenop vond mijn oudere buurjongen het erg leuk om vanalles mee te doen wat je eigenlijk niet doet met een kind onder de 10 zelfs niet onder de 16 doet, nu vaak werd me verzekerd me niet meer te misbruiken tot we weer op zijn kamer, in zijn garage ofzo waren... Hij sloot me op... Ik mocht ook niks tegen mijn ouders ofzo zeggen want dan zouden zij en mijn broertje sterven. Hij wilde mijn broertje zelfs een keertje tussenpakken toen heb ik m beschermd maar ja t was verschrikkelijk Ik werd ook gepest ik ben hoog sensitief, toen was ik gewoon een leuk stil kind maar ze pesten me graag toen ik ouder werd pesten ze mijn broer, alleen toen kregen die gasten het dan met mij aan de stok. Ik mepte der op ik haat onrechtvaardigheid ik was al van kindsaf het buitenbeentje proberen de wereld te verbeteren terwijl ikzelf nergens veilig was ik kreeg een erg speciale band met dieren en toch liet mijn vader me mijn eigen dieren slachten... Ik ben daar nog niet over. Ik ben ook al 25 jaar vegetariër en t laatste jaar meer en meer veganist, ik moet zonder antidepressiva efexor dus janken als ik zo vrachtwagens naar slachthuis zie rijden. In ieder geval dieren en kinderen zijn heilig voor mij. Zelfs een bij probeer ik te redden echt. Maar doordat mijn vader zo geweldadig was tegen mij ja snoof ik al erg vroeg tippexverdunner, niet omdat ik high wilde zijn, neen ik wou dood zijn. Hij stond ooit met een mes voor de spiegel en kerfde in mijn gezicht, enkel omdat ik op 14 of 15 een liefje had mijn tand krom geklopt, blauw oog, dikke lip, zelfs de tandarts gaf me zijn gegevens en de leerkrachten wilden met m praten maar ik was zo bang ik wilde mijn paspoort vervalsen en vluchten... Op straat leven, ik dronk, binge drinken soms als ik kon. Maar langs de andere kant werd ik bijna gekidnapt op een kerstmarkt in Duitsland ik mocht even met een vriendin alleen de winkelstraten in maar 't was keidruk en een man probeerde me mee te trekken, ik begon te roepen, weet je iedereen keek maar niemand deed iets, enkel mijn vriendin trok mij van m weg, opeens liet hij los, en zei hij naar wat ik verstop d want ik was 12 of 13 en hij kon enkel Duits beetje Engels dat hij dacht dat ik iets had gestolen in de winkel waar ik naar uiten kwam en hij van beveiliging was. Hij bleef da maar herhalen en vragen of ik niks gestolen had. In ieder geval echt traumatisch vond ik dat, niemand stopte om te helpen. ...niemand. ... Ik begon met weed rond 14 maar dat deed me psychotisch worden, erna rond 15,16 ook speed en ik werd anorectisch en dat tot mijn 28ste, ik heb vriendjes gehad die me heel geweldadig behandelden, me bedrogen en op mijn kap teerden maar ik liet het ook toe, ik heb cocaïne (zes maanden) gebruikt gesnoven en gerookt maar na een opname was ik er ook vanaf. Van de speed ben ik twee keer zelf af geraakt, werd ik trouwens ook psychotisch van. En ik kreeg zelfs paarse vlekken op mijn benen enz heel vreemd, was dat door de lyme of de speed, weet het niet,of combi. Mijn vader was toen inmiddels niet meer zo agressief en ving me goed op met mijn moeder en ik stopte van sn de ene op de andere dag, sliep veel, regelmaat deed veel en ja ontgiften deed ik. En ik begon met fitnessen iets erna, werd echt verslaafd aan sporten 4 keer per week split programma. Conditie en kracht. Dat deed me goed. Ik haat het dat ik dat niet meer kan. Drinken nooit echt verslaafd maar ja binge drinken altijd op feestjes of festivals vroeger. Ik was introvert, stil, kon en kan ni tegen drukte voelde me nooit goed in groep en alcohol hief dat gevoel op dus bleef ik drinken ik voelde geen grens..t was trouwens ook pas op mijn 19de toen ik die oudere buurjongen regelmatig terug tegen kwam op mijn werk dat alles op kwam da da ni normaal was, ik had da superver weggestopt. En ja hoor zware inzinking en de arts schreef me anti depressiva en temesta voor. Temesta nam ik als snoep de eerste weken, en nu neem ik enkel nog 1 max 2 diazepam vooral voor de spierspanning en s avonds ook slapen. Verder begon ik in mijn 20ste mezelf te snijden. Iemand waar ik verliefd op was geweest probeerde me te verkrachten oiv rophynol, maar de herinneringen kwamen na een tijd wel boven. ...ik nam een hoop slaappillen in maar ja. ..eindigde op de paaz. ..Erna een mooi stukje leven maar ja mijn eetstoornis bleef spelen. En dus op mijn 28ste ging ik in opname en dit werd dus wel een stop van mijn anorexia, snijden kwam nog even terug maar af en toe Na mijn 5de misgelopen zwangerschap bvb, toen zat ik heel diep. Op mijn 30ste ging ik terug studeren. En behaalde ik mijn diploma verpleegkundige via vdab kon ik het betalen. Tijdens opleiding ex leren kennen hem van zijn verslaving afgeholpen en me op het spirituele gestort, reiki en boeddhisme enz, heeft wel altijd rol gespeeld. ..Dan proberen zwanger te raken zelfs via ivf icsi... Ja probs met curretage na een miskraam, dus weer meer problemen, restweefs onverdoofd moeten weghalen in jette. Ik heb altijdvm een psychiater gehad en bij cgg ook geweest. Laatste zwangerschap en na geboorte veel angsten he, constant dus weer meer alcohol, dan Antabuse. Mijn katje van 5 moeten laten inslapen vanwege hartziekte, ook zware dobber, echt zielemaatje. ...En ja nu is vader kindje weg, heb ik nog iemand verloren die me nauw aan het hart ligt, dus nu alleenstaande moeder voor 85 procent en fysiek ziek, mentaal ook zwak, wel wat dagtherapie maar toch ni zoveel om alles te verwerken. Want deze maand ook nog geïntimideerd en geduwd op parking door twee dames ivm parkeren. En mijn overbuurman van 82 heeft me bepotele. ...klacht in gaan dienen maar veilig gevoel nihil hé. Da was mijn boterham. ...sorry ne hele boterham maar dan weet je tenminste wat mij gevormd heeft. Desondanks blijf ik behulpzaam zover ik kan, en wil ik een supergoede moeder, vriendin, enz zijn. ..Prettige avond nog. Hopelijk niet te zwaar. ..

 

[Woke-up-sticky]

Stap eens over jezelf heen, je loopt alleen maar te jammeren. Je hebt jezelf in deze positie gebracht.

Artsen zien dit dagelijks, daarom kijken ze er niet raar van op. Ze zijn er ook niet om je te knuffelen. Maar om je situatie te verbeteren en zolang jij niet eerlijk bent hoef je niets van een arts te verwachten vind ik.

Stop met klagen en neem verantwoordelijkheid. Iedereen heeft soms een kutleven, dat maakt je niet speciaal.

 

[Winter]

Stap eens over jezelf heen, je loopt alleen maar te jammeren. Je hebt jezelf in deze positie gebracht.

Artsen zien dit dagelijks, daarom kijken ze er niet raar van op. Ze zijn er ook niet om je te knuffelen. Maar om je situatie te verbeteren en zolang jij niet eerlijk bent hoef je niets van een arts te verwachten vind ik.

Stop met klagen en neem verantwoordelijkheid. Iedereen heeft soms een kutleven, dat maakt je niet speciaal.

Excuseer eikel ten eerste ging het erom dat ik me voorstelde en mijn leven, ten tweede ik heb mezelf niet in deze positie gebracht zit jij in je afkick. Ik zal nog es jammeren anders dan jij heb ik 18 jaar mishandeling overleefd, ongeveer 25 seksuele misbruiken van betaster tot mij a aal verkrachten, anders dan jou heb ik 5 toekomstige kinderen in gedachten mogen begraven. Anders dan jou heb ik baarmoederhalskanker in de ogen gekeken en overleefd alsook een geladen blaffer tegrn mijn hoofd, anders dan jou heb ik nu een progressieve ziekte en mag ik sff naar de borstkanker specialist erbij. Anders dan jou heb ik zelf alleen een speedverslaving en xtcverslaving overwonnen alsook een nicotineverslaving van vandaag op morgen. En heb ik gevraagd voor een fentanyl verslaving, als deskundige in de zorg, ja dat hoor je goed, weet ik zelf dat een antidepressiva niet op een maand mag afgebouwd worden maar op zes maanden, hoe trager hoe beter. Maar neen ik heb toen zelf gezocht naar iets wat me kalmeerde aangezien ik in de straat van mijn misbruikers woon en ik bovendien ook mijn zoontje heel erg miste door het wegvallen van antidepressiva...dus ja ik zocht iets in de plaats omdat zowel huisarts als psychiater me niet wilden helpen. En ik jammer en zeik nog steeds waar ik wil en anders kom je het maar eens voor mijn deur uitleggen Mr ass. Ik heb veel meer overwonnen in mijn leven dan jij ooit zult overwinnen, all on my own. So excuse me als ik nu even hulp vraag. Jij bent een respectloos iemand en die konden me vroeger woest maken. Nu ben je lucht na dit gesprek want ja ik jammer nog even, ik moet mijn energie in mijn lichaam steken. Of ja weet ge da misbruik, die mishandeling, de verkracht I gen, de miskramen, de ivf, het verliezen van verschillende vrienden lees dood, het alleen komen te staan met familie terwijl ik andersom altijd over mijn grenzen ging, cronische lyme, beginnende bmhkanker en nu wachten heb ik het of heb ik het niet borstkanker heb ik ook zelf gezocht. En wat heb jij zelf gezocht? Jouw attitude? Grow up. En voor mij is dit naar jou het laatste. Prettig 2019,verzamel vooral goed karma goed bezig. En soms of 80 procent is bij mij nog een verschil, volgens mij ben jij lastig dat jij nooit speciaal geworden of gevonden bent? Ik ben niet speciaal, ik ben blij dat ik na alles nog steeds vriendelijk en respectvol naar iedereen ben, ipv verbitterd. Maar als ik jouw posts lees, scheelt er deftig iets wanneer je steeds zo bekrompen reageert, of zit je constant in een afkick. Maakt mij niet uit uit, je hebt aardig wat volgers. Keep up te good work, be nice be kind, make the world a better place... In ieder geval spuw je gal maar, ik ben dat gewend maar ik ga je wel negeren. Genoeg verspilde energie. Adios

 

[Fenrir]

@Winter Ik snap dat het vervelend is als je een negatieve reactie krijgt, maar ik zou het op prijs stellen als je niet aan het schelden gaat.

@Woke-up-sticky Het is nergens voor nodig om tegen mensen te zeggen dat ze jammeren en niet speciaal zijn, of ze te bevelen om te stoppen met klagen en hun verantwoordelijkheid te nemen. Je plaatst de laatste tijd vooral negatieve en uitlokkende reacties en dat komt de sfeer niet ten goede. Let hier aub een beetje op.

 

[Amfitamientje Power]

Zo hee!?!?!?! Gezellig. Junkies onder elkaar die hun ongezouten mening delen en hun gelijk verdedigen.

Het is de toon die de muziek maakt. Wat onaardig. Zijn jullie helemaal van de pot gerukt of is het gewoon een januaridipje?

Drugsforum, een forum waar mensen elkaar de maat nemen. Niet alleen in dit topic maar over van alles. Elkaar wijzen op hun gedrag en haantjesgedrag terwijl ze zelf ook niet heilig zijn.

Precies deze tekst heb ik zonet gepost in “ten einde raad”

 

[Fenrir]

Zo hee!?!?!?! Gezellig. Junkies onder elkaar die hun ongezouten mening delen en hun gelijk verdedigen.

Het is de toon die de muziek maakt. Wat onaardig. Zijn jullie helemaal van de pot gerukt of is het gewoon een januaridipje?

Drugsforum, een forum waar mensen elkaar de maat nemen. Niet alleen in dit topic maar over van alles. Elkaar wijzen op hun gedrag en haantjesgedrag terwijl ze zelf ook niet heilig zijn.

Precies deze tekst heb ik zonet gepost in “ten einde raad”

Precies deze tekst heb je zonet een waarschuwing voor gekregen in Ten einde raad...
Je postte dit bericht op hetzelfde moment dat ik waarschuwde en ik ga er vanuit dat je mijn bericht nog niet gelezen had, dus bij dezen je laatste waarschuwing. Ik heb geen zin om op mijn tweede dag als mod al (tijdelijke) bans uit te delen maar dit slaat nergens op.
Oh, en dubbelposten is altijd onnodig.

 

[Amfitamientje Power]

Precies deze tekst heb je zonet een waarschuwing voor gekregen in Ten einde raad...
Je postte dit bericht op hetzelfde moment dat ik waarschuwde en ik ga er vanuit dat je mijn bericht nog niet gelezen had, dus bij dezen je laatste waarschuwing. Ik heb geen zin om op mijn tweede dag als mod al (tijdelijke) bans uit te delen maar dit slaat nergens op.
Oh, en dubbelposten is altijd onnodig.

Okee. Geen probleem.

 

[Woke-up-sticky]

Ik snap niet zo goed waarom je de nadruk zo wil leggen op wat je allemaal overkomen is? Wat heeft anale verkrachting met het kauwen van je fentanyl te maken?

Het beste advies is gewoon eerlijkheid. Wees gewoon eerlijk tegen je arts. Hij of zij helpt je wel.