Hoe vaak heb jij jezelf opnieuw uitgevonden

[रति]

In de ruimste zin van het woord

 

[रति]

Ik ervaar het leven als cirkels in cirkels. Elkaar overlappende circels waarbij je een tijd lang een bepaalde weg volgt en dan een grotere of kleinere explosie kan ervaren die je leven of het nu een nieuwe wending geeft.

En soms ben je ineens terug op een oud, onafgemaakt pad en gaat vandaar weer met hernieuwde energie verder

 

[Psilocyloner]

Ik heb mezelf nog niet (uit)gevonden, maar ik zit wel op de goede weg. Die weg wordt steeds een beetje bijgesteld, maar gaat globaal gezien toch gestaag dezelfde kant op. Ik denk eigenlijk ook niet dat ik mezelf ooit uit ga vinden. Het leven is leren, een continue reis. Voor mij gaat het leven juist om die reis en niet om de bestemming. Mijn reis heeft immers, evenals die van ieder ander denk ik zo, bestemming onbekend.

 

[Misfit]

Ik denk dat ik dit 2 keer heb meegemaakt. Mijn eerste keer was niet zo lang geleden, rond december 2018. Voor die tijd wist ik niet zo goed wat ik met mezelf en mijn omgeving aanmoest en leefde ik heel erg met oogkleppen op. Ik had overal mijn mening al voor klaar liggen en wie het niet met mij eens was kwam voor mij meteen op de zwarte lijst te staan.
Ik heb toen in december op een avond met een maat van me voor het eerst XTC gebruikt. De bedoeling was eerst om 2cb te gebruiken, maar gezien de dealer niet reageerde besloten we om wat pillen erbij te pakken die mn maat over had van een festival.
Gedurende de avond kwam ik steeds dieper in de euforie terecht en begon ik langzamerhand mijn oogkleppen af te doen. Ik begon van alles het positieve in te zien en kwam er ook achter dat ik mijn hele leven al met een masker rond heb gelopen. Van binnen wist ik ergens altijd wel dat ik een heel positief en lief persoon ben, maar wist gewoon niet hoe ik dit moest uiten. De periode na deze avond heb ik mijzelf helemaal opnieuw ontwikkeld en ben ik echt heel erg veranderd.

De tweede keer was de eerste keer dat ik er achter kwam dat ik heel erg tegen werd gehouden door mijn ego. Ik ben daar nog steeds mee aan het werk.

Er zijn nog zat dingen die ik niet over mijzelf weet en veel dingen die ik wil veranderen, maar daar is simpelweg meer tijd en ervaring voor nodig.

 

[8️⃣6️⃣]

Ik heb mezelf maar liefst 8.6 keer uitgevonden!

 

[Psilocyloner]

Nja, als je het hebt over kantelpunten/scharniermomenten, of blijvende veranderingen in je persoonlijkheid of de wijze waarop je in het leven staat... daar heb ik er wel tal van gehad.

 

[Inguz]

Ik blijf mezelf opnieuw uitvinden.

Ik ervaar het leven als cirkels in cirkels. Elkaar overlappende circels waarbij je een tijd lang een bepaalde weg volgt en dan een grotere of kleinere explosie kan ervaren die je leven of het nu een nieuwe wending geeft.

En soms ben je ineens terug op een oud, onafgemaakt pad en gaat vandaar weer met hernieuwde energie verder

Dit inderdaad. Alleen beschouw ik de cirkels als spiralen, ik ga steeds dieper/lager om vervolgens hoger te komen dan waar ik was.

 

[Purplext]

Ik noem het altijd fases, maar die vormen uiteindelijk een cirkel.
Ik heb gedurende het jaar verschillende fases waarvan ik ook echt voel dat ze afgesloten zijn of beginnen.
En in het grotere geheel heb ik terugkerende fases. Die vind ik wel interessant, want de ene keer handel ik weer precies hetzelfde en de andere keer lijk ik door ervaring toch wat wijzer te zijn geworden.

Ik heb niet het idee dat ik mezelf opnieuw uitvind, ik heb wel altijd gehoopt dat ik dat zou kunnen

 

[रति]

Jezelf uitvinden kan ook op een heel eenvoudig niveau natuurlijk. Iets wat je er op wijst dat je dingen anders kan aanpakken. Hoeft niet meteen een levens-schokkende ervaring te zijn (maar kan natuurlijk ook). Lijkt me interessant te horen hoe mensen groeien.
Of ervaringen van mensen die juist het gevoel hebben vast te zitten.

 

[Psilocyloner]

Ik heb heel sterk het gevoel te groeien. Als ik alleen al kijk waar ik begin van dit jaar stond en waar ik nu, bij het naderen van het einde van dit jaar, sta, dan lijkt dat gevoel meer dan gegrond. Vergelijk ik mezelf met hoe ik was een paar jaar geleden, dan zijn de verschillen haast niet voor te stellen. Tegelijkertijd heb ik óók het gevoel vast te zitten. Het gaat me soms allemaal niet snel genoeg en ik heb bepaalde dingen voor ogen waarvan ik nog niet weet hoe ik ze kan bereiken, en of ik ze wel kan bereiken. Daarin speelt stiekem toch een hoop onzekerheid en een overmatig kritisch ego. Dit beklemt me soms. Wat het beste helpt is loslaten. Niet te veel druk maken. Ik heb het gevoel in een enorme stroomversnelling te zitten op persoonlijk en spiritueel vlak. De gevallen van synchroniciteit vliegen me rond m'n oren. Ik vertrouw daarom meer en meer op het universum. Het leidt me, het stuurt me. Wil niet zeggen dat ik achterover leun in de hoop dat daarmee alles goedkomt. Nee, ik stel mij zo veel als kan open voor wat komt en ik toon me bereid buiten mijn comfortzone te treden. Telkens weer opnieuw. Het loslaten van zekerheden en het tegemoet treden van het onbekende, dit continu blijven doen, durven aangaan en me daarin staande houden, betekent vaak al ontzettend hard werken. Ik ben aan het ontwaken. Dat is een voortdurend proces, een proces wat denk ik ook nooit stopt bij een punt waarop je kunt zeggen 'oké, nú ben ik volledig ontwaakt'. Dit zou hypocriet zijn. Ontwaken is voor mij ook geen doel op zich, evenmin dat je jezelf ten doel kunt stellen 'spiritueel' te worden of iets dergelijks. Ik zie het als een product inherent aan de weg die ik bewandel, zonder intentie anders dan simpelweg de weg te bewandelen die mij lijkt voorbestemd. Ontwaken is voor mij ook confrontaties met mezelf, met mijn ego, met de ogenschijnlijke absurditeit van dingen en een schijnbaar gebrek aan kansen en mogelijkheden die ik vaak ervaar. Een strijd met de beperkingen van de realiteit, allicht? Maar wat is de realiteit? Die is (ten dele) ook maakbaar. De realiteit is onderdeel van je persoonlijke beleving en die is subjectief. Is het glas half vol of half leeg? Het is beslist niet altijd allemaal even gemakkelijk. Tegelijkertijd zie ik de huidige fase in mijn leven ook als iets heel moois, als iets menselijks. Immers, ik zie iedereen op z'n eigen manier worstelen met het leven. Wij allemaal. Die worsteling lijkt haast inherent aan het leven zelf. Ik denk dat de kunst van het leven is om die worsteling te omarmen. Deze worsteling zelf is het leven, maakt het leven. Ik denk dat we niet moeten streven naar een leven voorbij die worstelingen, maar zoveel mogelijk moeten opgaan in elk moment waarop we onszelf weer voor even hebben kunnen overwinnen.

 

[De Zandman]

Idd.
Sommige gebeurtenissen herhalen zich.
Goede, en slechte.
De slechte, deze onthoud ik. Want soms moet " het zwarte boekje" worden bijgewerkt. Al is dit niet zo vaak het geval, maar toch.

 

[8️⃣6️⃣]

@Legio Patria Nostra
Ja lekker negatieve energie opslaan, is erg goed voor je lol!

 

[Space 🕉]

Ik heb mezelf meerdere keren uitgevonden. Vooral als ik kijk naar het dieptepunt in mijn leven. Vanaf toen ben ik de juiste wegen ingeslagen.

Na een lange periode van elke dag speed en alcohol was de maat vol. Alle toenmalige vrienden vaarwel gezegd. Er bleef een klein groepje vrienden over die ik nog maar heel af en toe zag. Ik werd een einzalgänger en was veel alleen. Het was een depresieve periode waar ik doorheen moest om mezelf te ontdekken. Vanaf dat punt ben ik mezelf gaan uitvinden om op positieve manieren het leven aan te gaan.

Eerst kwam er een fase van interesse naar voeding. Ik begon dingen te eten die ik nooit luste maar ik heb doorgezet totdat ik dingen at waar ik eerst een afkeer tegen had. Ik heb mezelf eigen gemaakt om gezonder te gaan eten en heb letterlijk alle dieeten gevolgd. Niet omdat ik dik was maar als voedingsstandaard, om de juiste dingen binnen te krijgen.

Toen kwam er een fase van heel veel fitness waarbij alle opgedane kennis van voeding een soort samenspel werd en hierdoor ongelooflijk veel resultaten heb geboekt. Ook zijn hier de nodige anabolen middelen aan te pas gekomen. Ik heb mijn lichaam helemaal getransformeerd van een jongetjeslichaam naar iemand die je op voorkanten van fitness magazines ziet.

Tijdens deze fase kreeg ik mijn eerste lange relatie, ik was met een persoon die zelf nogal veel onzekerheden had en dit was een van de meest intense tijden van mijn leven. Zij luste nog steeds wel de nodige harddrugs terwijl ik hier toen een totale afkeer tegen had. Ik was alleen maar bodybuilding minded. Ik hield zielsveel van haar maar eigenlijk werkte het niet. Toch ben ik hier bijna 5 jaar van mijn leven in blijven hangen en achteraf gezien heeft mij dit heel veel kennis gegeven over mijzelf en wat ik zelf belangrijk vind ik mijn leven.

Na de relatiebreuk is alles in een positieve stroomversnelling gekomen en ben ik echt gaan genieten op een ander niveau. Mijn vriendenkring was inmiddels een stuk uitgebreider en ik ondernam alleen maar leuke dingen. Ik ben met vrienden op vakantie gegaan, opnieuw festivals ontdekt, waarbij ook wel weer het nodige aan mdma te pas gekomen is. Maar ik zat in een enorme positieve vibe. Ik genoot ten volste van het leven en dit voelde ook zo. Ik bruiste!

Toen ontmoette ik mijn huidige vriendin waarmee ik nu iets meer dan 2 jaar een relatie heb. We wonen nu anderhalf jaar samen en we laten elkaar lekker vrij om te doen wat we zelf willen. Alles gaat in harmonie. Ik voel me erg dankbaar voor mijn huidige situatie en ik heb onze relatie inmiddels bekroond met een ring door haar een maand geleden ten huwelijk te vragen op vakantie.

Afgelopen jaar ben ik me vooral gaan richten op spiritualiteit en trippen en ben er nu achter dat het laatste puzzelstukje om een positief leven te leiden mijn huidige baan is. Dit is de enige demotivator momenteel en hierin heb ik mijzelf een doel opgesteld om voor eind 2020 een eigen onderneming te starten en ontslag in te dienen bij mijn huidige baan.

Als je mij 8 a 9 jaar geleden zou vragen hoe mijn leven er nu uit zou zien dan had ik het echt niet geweten. Ik heb vele fases doorlopen en heb mezelf meerdere keren opnieuw ontdekt. Als iets mijn interesse heeft dan wil ik hier alles van weten en onderzoek ik het tot op de bodem.

Waarschijnlijk zal ik mezelf opnieuw ontdekken als ik straks de laatste stressfactor elimineer en kan ik eindelijk een volwaardig leven leiden zoals ik dit graag wil. Toch brengt elke fase in je leven je iets waar je sterker van wordt. En ondanks het laatste puzzelstukje voel ik me nu al een enorm gelukkig mens!

 

[रति]

Ik heb mezelf meerdere keren uitgevonden. Vooral als ik kijk naar het dieptepunt in mijn leven. Vanaf toen ben ik de juiste wegen ingeslagen.

Na een lange periode van elke dag speed en alcohol was de maat vol. Alle toenmalige vrienden vaarwel gezegd. Er bleef een klein groepje vrienden over die ik nog maar heel af en toe zag. Ik werd een einzalgänger en was veel alleen. Het was een depresieve periode waar ik doorheen moest om mezelf te ontdekken. Vanaf dat punt ben ik mezelf gaan uitvinden om op positieve manieren het leven aan te gaan.

Eerst kwam er een fase van interesse naar voeding. Ik begon dingen te eten die ik nooit luste maar ik heb doorgezet totdat ik dingen at waar ik eerst een afkeer tegen had. Ik heb mezelf eigen gemaakt om gezonder te gaan eten en heb letterlijk alle dieeten gevolgd. Niet omdat ik dik was maar als voedingsstandaard, om de juiste dingen binnen te krijgen.

Toen kwam er een fase van heel veel fitness waarbij alle opgedane kennis van voeding een soort samenspel werd en hierdoor ongelooflijk veel resultaten heb geboekt. Ook zijn hier de nodige anabolen middelen aan te pas gekomen. Ik heb mijn lichaam helemaal getransformeerd van een jongetjeslichaam naar iemand die je op voorkanten van fitness magazines ziet.

Tijdens deze fase kreeg ik mijn eerste lange relatie, ik was met een persoon die zelf nogal veel onzekerheden had en dit was een van de meest intense tijden van mijn leven. Zij luste nog steeds wel de nodige harddrugs terwijl ik hier toen een totale afkeer tegen had. Ik was alleen maar bodybuilding minded. Ik hield zielsveel van haar maar eigenlijk werkte het niet. Toch ben ik hier bijna 5 jaar van mijn leven in blijven hangen en achteraf gezien heeft mij dit heel veel kennis gegeven over mijzelf en wat ik zelf belangrijk vind ik mijn leven.

Na de relatiebreuk is alles in een positieve stroomversnelling gekomen en ben ik echt gaan genieten op een ander niveau. Mijn vriendenkring was inmiddels een stuk uitgebreider en ik ondernam alleen maar leuke dingen. Ik ben met vrienden op vakantie gegaan, opnieuw festivals ontdekt, waarbij ook wel weer het nodige aan mdma te pas gekomen is. Maar ik zat in een enorme positieve vibe. Ik genoot ten volste van het leven en dit voelde ook zo. Ik bruiste!

Toen ontmoette ik mijn huidige vriendin waarmee ik nu iets meer dan 2 jaar een relatie heb. We wonen nu anderhalf jaar samen en we laten elkaar lekker vrij om te doen wat we zelf willen. Alles gaat in harmonie. Ik voel me erg dankbaar voor mijn huidige situatie en ik heb onze relatie inmiddels bekroond met een ring door haar een maand geleden ten huwelijk te vragen op vakantie.

Afgelopen jaar ben ik me vooral gaan richten op spiritualiteit en trippen en ben er nu achter dat het laatste puzzelstukje om een positief leven te leiden mijn huidige baan is. Dit is de enige demotivator momenteel en hierin heb ik mijzelf een doel opgesteld om voor eind 2020 een eigen onderneming te starten en ontslag in te dienen bij mijn huidige baan.

Als je mij 8 a 9 jaar geleden zou vragen hoe mijn leven er nu uit zou zien dan had ik het echt niet geweten. Ik heb vele fases doorlopen en heb mezelf meerdere keren opnieuw ontdekt. Als iets mijn interesse heeft dan wil ik hier alles van weten en onderzoek ik het tot op de bodem.

Waarschijnlijk zal ik mezelf opnieuw ontdekken als ik straks de laatste stressfactor elimineer en kan ik eindelijk een volwaardig leven leiden zoals ik dit graag wil. Toch brengt elke fase in je leven je iets waar je sterker van wordt. En ondanks het laatste puzzelstukje voel ik me nu al een enorm gelukkig mens!

Dit heeft ook beslist zo gewerkt voor mij. De invulling is anders natuurlijk. Maar ik ben er van overtuigt dat wanneer je je positief instelt, de kosmos je helpt. Dat je resoneert met hetgeen wat bij je past en dat naar je toe trekt. Daarom is het ook zo belangrijk dat je je positief opstelt.

 

[Space 🕉]

Dit heeft ook beslist zo gewerkt voor mij. De invulling is anders natuurlijk. Maar ik ben er van overtuigt dat wanneer je je positief instelt, de kosmos je helpt. Dat je resoneert met hetgeen wat bij je past en dat naar je toe trekt. Daarom is het ook zo belangrijk dat je je positief opstelt.

Helemaal mee eens. Je komt en gaat alleen. En je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk. Je kan bidden tot God en smeken dat iets beter word... Maar dan gaat het nooit gebeuren. Ik vind dat je mag bidden maar visualiseer dan hoe hetgeen wat je beter wilt maken eruit ziet en dan krijg je de juiste inzichten om je problemen op te lossen

 

[रति]

Helemaal mee eens. Je komt en gaat alleen. En je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk. Je kan bidden tot God en smeken dat iets beter word... Maar dan gaat het nooit gebeuren. Ik vind dat je mag bidden maar visualiseer dan hoe hetgeen wat je beter wilt maken eruit ziet en dan krijg je de juiste inzichten om je problemen op te lossen

Klopt, je moet inderdaad ook zelf activiteit ondernemen, dat helpt beslist. Maar ik heb ook gemerkt dat dingen op je afkomen die je nodig hebt, zonder dat je daar ogenschijnlijk veel invloed op hebt (maar ik denk dus op fijnstoffelijk niveau wel). Het ontmoeten van de juiste mensen op het juiste moment, je levenspartner (of de juiste partner op dat moment), vrienden, mogelijkheden aangaande je werk (de welbekende trein die voorbij komt en waar je op moet springen), misschien een inzicht of een tekst waar je oog op valt, als een orakel. Het is een vorm van finetunen op onzichtbare fijnstoffelijke energieën in dit leven. Jezelf openstellen voor het onverwachte!

 

[Space 🕉]

Klopt, je moet inderdaad ook zelf activiteit ondernemen, dat helpt beslist. Maar ik heb ook gemerkt dat dingen op je afkomen die je nodig hebt, zonder dat je daar ogenschijnlijk veel invloed op hebt (maar ik denk dus op fijnstoffelijk niveau wel). Het ontmoeten van de juiste mensen op het juiste moment, je levenspartner (of de juiste partner op dat moment), vrienden, mogelijkheden aangaande je werk (de welbekende trein die voorbij komt en waar je op moet springen), misschien een inzicht of een tekst waar je oog op valt, als een orakel. Het is een vorm van finetunen op onzichtbare fijnstoffelijke energieën in dit leven. Jezelf openstellen voor het onverwachte!

Mooie wijze woorden. Ik deel deze filosofie met jou. Ik had het niet beter kunnen omschrijven dan jouw post!

 

[Purplext]

Klopt, je moet inderdaad ook zelf activiteit ondernemen, dat helpt beslist. Maar ik heb ook gemerkt dat dingen op je afkomen die je nodig hebt, zonder dat je daar ogenschijnlijk veel invloed op hebt (maar ik denk dus op fijnstoffelijk niveau wel). Het ontmoeten van de juiste mensen op het juiste moment, je levenspartner (of de juiste partner op dat moment), vrienden, mogelijkheden aangaande je werk (de welbekende trein die voorbij komt en waar je op moet springen), misschien een inzicht of een tekst waar je oog op valt, als een orakel. Het is een vorm van finetunen op onzichtbare fijnstoffelijke energieën in dit leven. Jezelf openstellen voor het onverwachte!

Ik ben drie keer op een trein gesprongen laatste maanden, maar het voelde daarna meer alsof ik onder een trein was gesprongen. daardoor nu weer heel erg voorzichtig, dat heb ik er dan ook weer van geleerd...

 

[रति]

Ik ben drie keer op een trein gesprongen laatste maanden, maar het voelde daarna meer alsof ik onder een trein was gesprongen. daardoor nu weer heel erg voorzichtig, dat heb ik er dan ook weer van geleerd...

Ik kan in jouw specifieke geval natuuurlijk niet beoordelen wat voor trein dat was. Maar waarom is het misgegaan dan?

 

[8️⃣6️⃣]

@Purplext @שמש

Zal wel een fyra trein geweest zijn, wat een debacle was me dat!

 

[Purplext]

Ik kan in jouw specifieke geval natuuurlijk niet beoordelen wat voor trein dat was. Maar waarom is het misgegaan dan?

Me opengesteld voor mensen. Ik had daarvoor een aantal keren een knauw in m'n vertrouwen gekregen, maar ik vond dat het tijd was mensen weer een kans te geven.

 

[De Zandman]

8.6 toch nog even: ( eigenlijk wilde ik niet reageren op alweer een insinuerende post van jou, maar... dus toch even:

Ik heb eerder, elders hier op DF uitvoerig aangegeven hoe het zwarte boekje bij mij werkt.
Ik ga dit niet nog eens doen. 1 x volstaat bij mij.
Wat voor j o u een bepaalde betekenis heeft, kan voor een a n d e r volkomen anders zijn.
Samenvattend is het zo, dat uit hetgeen, wat er in staat, op het juiste moment info gehaald kan worden, die, na te zijn ingezet, volledig van negatief naar positief kan omslaan. Voor mij dus.
En wanneer het zover is, dan heb ik lol. Heel veel zelfs. Of dat ook voor de betrokken persoon geldt, valt te betwijfelen. Dit verder terzijde.
En verder laat ik het hier verder bij.
En garde. Leve de Fyra!

 

[Psilocyloner]

Dit heeft ook beslist zo gewerkt voor mij. De invulling is anders natuurlijk. Maar ik ben er van overtuigt dat wanneer je je positief instelt, de kosmos je helpt. Dat je resoneert met hetgeen wat bij je past en dat naar je toe trekt. Daarom is het ook zo belangrijk dat je je positief opstelt.

Klopt, je moet inderdaad ook zelf activiteit ondernemen, dat helpt beslist. Maar ik heb ook gemerkt dat dingen op je afkomen die je nodig hebt, zonder dat je daar ogenschijnlijk veel invloed op hebt (maar ik denk dus op fijnstoffelijk niveau wel). Het ontmoeten van de juiste mensen op het juiste moment, je levenspartner (of de juiste partner op dat moment), vrienden, mogelijkheden aangaande je werk (de welbekende trein die voorbij komt en waar je op moet springen), misschien een inzicht of een tekst waar je oog op valt, als een orakel. Het is een vorm van finetunen op onzichtbare fijnstoffelijke energieën in dit leven. Jezelf openstellen voor het onverwachte!

Precies dit!

@Purplext @שמש

Zal wel een fyra trein geweest zijn, wat een debacle was me dat!

In Italië rijden ze nu gewoon, onder een andere naam en met een nieuw likje verf.

 

[Syl]

Ik ben momenteel heel erg druk bezig mezelf opnieuw uit te vinden.
Oftewel mezelf terug te vinden.
Ik stel mezelf geregeld de vraag wie was is vroeger??.
Ik weet dat ik op de basisschool bekend stond als "het lachebekje".
Ik was altijd vrolijk en was altijd aan het lachen.
Als je in de puberteit komt veranderd er zo onwijs veel.
Je ontwikkeld jezelf en je bent opzoek naar wie je bent en wie en wat je wilt zijn.
Persoonlijk vind ik dat bij mij deze fase verstoord is.
Mijn ouders gaven mij geen "normale" opvoeding waarin ik mezelf kon ontplooien.
Ik deed me anders voor dan dat ik had gewild om de rust te bewaren in huis.
Op mijn 18e uit huis gegaan met veel ellende en vrijwel gelijk gaan samenwonen.
Doordat mij door mijn ouders niet geleerd was mijn grenzen aan te geven en ik totaal geen zelfvertrouwen had leefde ik voor mijn ex.
Zolang hij gelukkig was was het OK.
Ik cijferde mezelf totaal weg.
Deze relatie heeft 23 jaar geduurd en er was sprake van geestelijke en lichamelijke mishandelingen.
Nu ben ik 4 jaar weg uit deze geweldadige relatie en heb er ptss aan overgehouden.

Maar nu de vraag...
Wie ben ik eigenlijk..???.
Ik heb altijd geleefd voor en door anderen.
Nooit mijn eigen belangen voorop gezet.
Ik ben zowel door mijn ouders en mijn ex kapot gemaakt.

Een tijd terug ging ik ergens aan het water zitten in de zon.
Ik ging op een bankje zitten op een plek waar veel mensen waren.
Dit was iets wat ik normaal nooit deed.
Ik was het liefst altijd onzichtbaar.
Maar nu genoot ik ervan...
Dat moment besefte ik dat ik weer een klein stukje van mezelf had terug gevonden.
Dit was hoe ik vroeger ook was...
Gewoon mezelf mengen tussen anderen en schijt aan wat andere van me vinden.
Ik kreeg op dat moment weer hoop dat het dus mogelijk is om weer de oude ik te kunnen worden!.
Wat een geluksmoment was dat!!.

Ik ben nu 8 mnd clean en druk met trauma therapie en slik antidepressiva voor mijn depressie.
Ik werk hard aan mezelf en dat is enorm zwaar.
Maar ik weet nu dat het haalbaar is om de oude ik terug te vinden.
Tuurlijk helemaal de oude zal ik nooit zijn maar als ik het maar een piepklein deeltje.

 

[De Zandman]

Een prachtig en goed verhaal!
Chapeau!
Jij komt er beslist wél!

Lachebekje op school? Daar is niks mis mee vind ik
Ik had een andere bijnaam.
Aangezien ik na een eerste 2 jaar van pesterij achter de rug had, en ik op een andere school later veel sterker werd, veranderde ik in:
De beul van de school.
Ja.
Omdat ik iedereen, die mij lastig viel, meteen antwoord gaf met mijn vuisten.
Zo sloeg ik de zoon van een minister van de VVD in die tijd, op die school met een dreun 2 kiezen uit zijn bek.
Dit na een langere tijd van treiteren.
Dit was geen beste beurt...en geen beste tijd.
Nee.

 

[Syl]

Een prachtig en goed verhaal!
Chapeau!
Jij komt er beslist wél!

Lachebekje op school? Daar is niks mis mee vind ik
Ik had een andere bijnaam.
Aangezien ik na een eerste 2 jaar van pesterij achter de rug had, en ik op een andere school later veel sterker werd, veranderde ik in:
De beul van de school.
Ja.
Omdat ik iedereen, die mij lastig viel, meteen antwoord gaf met mijn vuisten.
Zo sloeg ik de zoon van een minister van de VVD in die tijd, op die school met een dreun 2 kiezen uit zijn bek.
Dit na een langere tijd van treiteren.
Dit was geen beste beurt...en geen beste tijd.
Nee.

Dank je wel!
Denk dat het allerbelangrijkste is dat je zelf in ziet dat alleen jij zelf dingen kunt veranderen.
Dat jij op school zo veranderde kwam omdat je geen herhaling wou van de vorige school.

 

[De Zandman]

. Idd. Pas bij treiteren speelde dit mij behoorlijk parten
En dan werkt een stevige beuk met een volle swing tegen de kaak va die NSB er direct erug succesvol
En.zo geschiedde.
En toen was alle leed verdwenen. Behalve voor.de betrokkene.