Het lag hier eerst ook maar te liggen. En inderdaad, die tekeningen maakten het nog wat interessant om er doorheen te bladeren, terwijl wat er gezegd wordt gewoon niet echt binnen komt... Vaak ligt 'ie hier trouwens weer weken of maanden onaangeraakt op het onderblad van de salontafel. Het is echt een boek die je eens in de zoveel tijd open slaat en dan stomverbaasd bent dat je nu ineens ziet wat er eigenlijk staat. Naar mijn mening "moet" je het lezen alsof je weer een kind bent. Alleen door middel van oprechte kinderlijke jeugdigheid, verwondering, spontaniteit, openheid kun je de diepte en significantie van dit werk begrijpen. Vandaar ook dat ik het er nu geregeld bij pak wanneer ik aan het trippen ben. Dan gaat dat allemaal een stuk makkelijker. Iedereen is in principe in staat om het te begrijpen denk ik, maar het vereist die mindset. Als je het als "volwassene" leest, zal het meeste compleet langs je heen gaan.
Je kunt het altijd weer een kans geven.