Tripreport 300 µg 1-P-LSD - Meest intense trip ooit

[Dirkdirk]

Datum:
donderdag 21 januari 2021 om 23:00

Ervaringen:
Tripmiddelen: 1-P(LSD), 2C-B(FLY), 2C-E, Paddo’s en truffels.
Niet Tripmiddelen MDMA, MDA, MDEA, 6-APB, 6-EAPB, 5-APB, 5-EAPB, 4-FA, 4-FMA, (M)ethylfenidaat, Isopropylfenidaat, 4-F-Ritalin, 4-MMC, 3-MMC, Cocaïne,
Alcohol, Oxycodone.

(Wanneer ik spreek over LSD bedoel ik 1-P-LSD aangezien de twee in principe dezelfde effecten geven.)

Afgelopen donderdag heb ik mijn meest intense LSD trip ooit meegemaakt. De effecten waren zo heftig en onverwacht sterk dat ik compleet uit het veld geslagen was. Ik heb dingen meegemaakt die ik me nooit had kunnen voorstellen. Het heeft me een flinke dreun gegeven en ik ben voorlopig een stuk voorzichtiger met hoge doseringen LSD. Ik ben zeker flink met mijn neus op de feiten gedrukt. Nu heb ik alleen nog maar meer respect gekregen voor deze geweldige en indrukwekkende drug. En ik realiseer me nu nog veel sterker dat het absoluut geen speelgoed is.

Het begon donderdag 21 januari om 23:00. Ik had 3 zegels van 150 µg besteld. Ik was alleen in mijn huis. Ik had verder niet veel verwachtingen en had me achteraf gezien misschien iets beter kunnen voorbereiden. Volgende keer zorg ik voor een goede, relaxte chill lounge en bereid ik wat muziek playlists voor. Ook zal ik volgende keer wat dingen als fruit en smoothies inslaan van tevoren.

Ik legde twee zegels onder mijn tong en sabbelde erop tot ze zo goed als verdwenen waren en vervolgens slikte ik ze door. Ik ongeveer om half 7 die avond een warme maaltijd op dus mijn maag was alweer goed leeg.

Het eerste wat mij opviel was dat de zegels veel sneller insloegen als dat ik normaal was gewend. Normaal duurde het zeker een uur voordat de eerste effecten op kwamen zetten maar deze keer voelde ik na een halfuur al effecten. Het begon met een heel vreemd, duizelig gevoel. Een beetje een dissociatief en vreemd buitenaards gevoel. Een beetje een opkomende ketamine trip leek het wel. Het was vrij ongemakkelijk en eigenlijk een beetje onplezierig. Mijn eerste gedachte was: “dit gaat snel. Dat wordt een wilde rit”.

Kleuren werden scherper en feller. Het was alsof ik 4k visie had gekregen. Voorwerpen begonnen langzaam te ademen en te golven. Ik probeerde mezelf te kalmeren maar het lukte niet. De hallucinaties waren nog vrij mild maar vooral dat dissociatieve vreemde buitenaarde gevoel werd steeds sterker en sterker. Hoe meer ik mij probeerde te kalmeren, hoe vreemder ik me voelde. Ik raakte een beetje in paniek.

“Als dit nog maar het begin was, hoe zou de rest van de trip dan uitpakken?”

Ik was ervaren met hallucinaties. Dit was dan ook helemaal niet nieuw voor mij. Maar vooral dat diepe intense gevoel van de controle kwijt te raken was heel angstaanjagend. Ik had echt het idee dat ik mijn verstand ging verliezen. Dat ik op een gegeven moment kwijlend op de grond zou vallen en ik in de volgende dagen gevonden zou worden. Dat gebeurde natuurlijk niet, maar ik op dit moment was alles mogelijk. Ik ervaarde iets wat ik nog nooit had ervaren en me ook nooit had kunnen voorstellen. Het voelde alsof er iets heel belangrijks en ingrijpends ging gebeuren. Iets wat mijn leven voorgoed zou veranderen. Alsof ik mijn hele leven geleefd had om naar dit punt toe te werken. Alsof al het andere irrelevant was en het hele universum samen kwam tot één punt: het nu.

Ik heb geen ervaring met ego-dood. Wel denk ik dat ik er naar toe aan het werken was. Want hoe meer ik mijn bewustzijn voelde vervagen, hoe meer ik moeite deed om het weer terug te krijgen en meer ik het kwijtraakte. Op een gegeven moment waren er zelfs momenten dat het voelde alsof ik met mijn adem het hele universum in ademde en uit ademde. Alsof er niets anders meer was dan de ademhaling van mijn lichaam en de zuurstof die ik tot mij nam.

Ik had een kussen gepakt en was tegen de muur van mijn kamer aan gaan zitten. Ik voelde me zo vervreemd van alles en was zo hard aan het trippen dat ik mezelf probeerde te kalmeren door ademhalingsoefeningen te doen. En het kan zijn dat ik knock out ben geweest of gewoon niet door heb gehad wat ik aan het doen was want ik herinner me echt een soort visioenen waar ik plotseling in de badkamer voor de spiegel stond, of plotseling in mijn bed lag en dan even later in de keuken met een pak melk in mijn handen. Ik had geen idee wat ik deed. Ik voelde alsof mijn bewustzijn als een soort propje papier in de hoek van de kamer was gesmeten.

Uiteindelijk lag ik in mijn bed en was het alsof ik naar een film keek. Er was helemaal geen sprake van een “ik” of een “vrije wil”, ik keek naar een film en ik was simpelweg een toeschouwer. Ik heb de rest van de nacht geprobeerd mijn gedachtes op orde te krijgen maar dit was moeilijk. Langzaamaan tot in de vroege ochtend begon ik mijn grip op de realiteit weer een klein beetje terug te krijgen. Ik voelde me compleet uitgeput en vermoeid.

LSD is zoveel meer dan hallucinaties. Begrijp me niet verkeerd, je kan echt hele mooie indrukwekkende dingen zien en dat is ontzettend gaaf om mee te maken. Maar het is zoveel meer dan dat. Het kan je hele denken echt compleet overhoop gooien. Ik heb geen spijt van het feit dat ik 300 µg heb genomen maar was hier duidelijk niet klaar voor.

 

[Alakazam]

Leuk report, ik was al benieuwd geworden!

Het gevoel van controle verliezen kan inderdaad angstaanjagend zijn... Je moet van te voren accepteren dat dat een effect is van psychedelica en op zo'n hoge dosis zal dat niet ongemerkt blijven... Dan nog is dat niet altijd makkelijk. De laatste keer dat ik (voor mijn doen) hoog gedoseerd heb was ik ook eerder een toeschouwer van mijn trip en ook ik was er toen nog niet klaar voor. Je zegt geen ervaring te hebben met ego-dood, maar volgens mij komt "geen ik, geen vrije wil en toeschouwer zijn van je trip" best dicht in de buurt (;

Die "visioenen" die je had, waren dat puur interne hallucinaties of waren dat herinneringen die je gewoon niet meer aan elkaar kon knopen?

Dat gevoel alsof die trip het moment is waar je je leven naar toe hebt gewerkt herken ik wel en is volgens mij ook wel een veelvoorkomend effect. Doet me denken aan dit tripreport:Wapperend verband.
Dat het voelt alsof je trip samenkomt in het moment "nu" is een bijzonder gevoel. De realisatie dat elk moment waar je ooit in leeft "nu" is sluit daar goed op aan.

Om op je conclusie terug te komen, inderdaad, trippen is veel meer dan visuals. Visuals zijn prachtig, maar als het mentale aspect van trippen niet zo bijzonder was had trippen mijn interesse een stuk minder gewekt. Voor mij de hoofdreden om psychedelica te doen.

 

[Martinus]

Oeh. Dat klinkt wel spannend. Mijn volgende 1p-LSD trip zal 240ug worden denk ik. Ik vind LSD maar vreemd. Tot nu toe word ik er meer duf en wazig van en de hallucinaties zijn vrij subtiel. Ik had op 120ug al het gevoel dat LSD mn ego weg zoog en op 180ug werd dat erger, maar niet op een nare manier. Vond het wel ontspannend

 

[Dirkdirk]

Die "visioenen" die je had, waren dat puur interne hallucinaties of waren dat herinneringen die je gewoon niet meer aan elkaar kon knopen?

Het was alsof ik niet meer dingen in logische chronologische volgorde kon plaatsen. Ik wist dan niet meer of ik dingen gewoon bedacht of gedagdroomd had of ze werkelijk had ondernomen, waardoor ik soms plotseling op plekken was waar ik totaal niet meer wist hoe ik er gekomen was. Dat is die avond meerdere keren gebeurd. Het voelde als een soort visioenen al is dat misschien niet de beste manier om het te omschrijven.

 

[Mindless]

Je zegt geen ervaring te hebben met ego-dood, maar volgens mij komt "geen ik, geen vrije wil en toeschouwer zijn van je trip" best dicht in de buurt (;

Dat denk ik ook.

Het is denk ik een misvatting dat ego-dood/ego-oplossing te maken heeft met bewustzijn verliezen of vervagen. Het is het ego dat oplost, niet jij. Jij blijft te allen tijde als dat wat alle tijdelijke vormen ziet komen en gaan, dat wat je nu ook al bent. Die misvatting ligt denk ik aan hoe we denken over bewustzijn. Wanneer we spreken over het bewustzijn verliezen, bedoelen we eigenlijk het bewustzijn van de wereld (en onze gedachten daarover en onze identificaties daarmee) verliezen: de tijdelijke vormen. Je kunt niet bewustzijn zelf verliezen, je bént bewustzijn. Datgene wat niet komt en gaat voor jou.

Uiteindelijk lag ik in mijn bed en was het alsof ik naar een film keek. Er was helemaal geen sprake van een “ik” of een “vrije wil”, ik keek naar een film en ik was simpelweg een toeschouwer.

Ik zie het net als @Alakazam: dat is al een ego-oplossing. Een ego-oplossing terwijl de wereld er nog is. Je kunt ook hebben dat de waargenomen wereld ook nog helemaal verdwijnt en alleen puur bewustzijn overblijft.

 

[Martinus]

Je kunt ook hebben dat de waargenomen wereld ook nog helemaal verdwijnt en alleen puur bewustzijn overblijft.

Als er puur bewustzijn overblijft. Waar ben je je dan bewust van?

 

[Mindless]

Als er puur bewustzijn overblijft. Waar ben je je dan bewust van?

Van jezelf. Niet middels een subject-object relatie, maar in het weten: 'ik ben'.

 

[CuriousExplorer]

Ik wist dan niet meer of ik dingen gewoon bedacht of gedagdroomd had of ze werkelijk had ondernomen, waardoor ik soms plotseling op plekken was waar ik totaal niet meer wist hoe ik er gekomen was. Dat is die avond meerdere keren gebeurd.

Dit heb ik exact ervaren op 2cb-fly.
Ik dacht dat ik gedroomd had dat ik mijn broer een smsje gestuurd heb, maar toen ik de dag erna keek had ik effectief een smsje verstuurd. Dat was een heel vreemd gevoel om te kunnen begrijpen.😅

 

[Neo-Shulginist]

Het lijkt mij ook wat minder chill om een trip de hele avond binnen te moeten doormaken. Normaal gesproken kan je even veranderen van omgeving om de aandacht wat te doen afleiden. Maar als je alleen thuis bent dan kan je wat makkelijker in van die gedachtenloops blijven hangen.

 

[Dirkdirk]

Het lijkt mij ook wat minder chill om een trip de hele avond binnen te moeten doormaken. Normaal gesproken kan je even veranderen van omgeving om de aandacht wat te doen afleiden. Maar als je alleen thuis bent dan kan je wat makkelijker in van die gedachtenloops blijven hangen.

Klopt. Volgende keer ga ik in de zomer iets van een wandeling maken. Denk dat dat een stuk leuker is. Maar zoals ik al zei heb ik de trip niet goed voorbereid.

 

[Martinus]

Je kan jezelf ook leren om je aandacht op je lichaam te leggen inplaats van op je ego / gedachtes. Bij mij werkt dat zodanig goed dat bijna altijd in introverte trips beland die zeer fijn voelen.

 

[Dirkdirk]

Dit heb ik exact ervaren op 2cb-fly.
Ik dacht dat ik gedroomd had dat ik mijn broer een smsje gestuurd heb, maar toen ik de dag erna keek had ik effectief een smsje verstuurd. Dat was een heel vreemd gevoel om te kunnen begrijpen.😅

Hoeveel had je genomen?

 

[Mindless]

Het lijkt mij ook wat minder chill om een trip de hele avond binnen te moeten doormaken. Normaal gesproken kan je even veranderen van omgeving om de aandacht wat te doen afleiden. Maar als je alleen thuis bent dan kan je wat makkelijker in van die gedachtenloops blijven hangen.

Als ik thuis blijf met LSD merk ik daarnaast ook dat ik gewoon veel harder trip. Ik zit dan meer stil dan wanneer ik buiten ben en dat zorgt ervoor dat ik meer inwaarts gericht ben wat dan weer leidt tot veel sterkere visuals en gedachtestromen. Buiten onderbreekt de steeds veranderende omgeving (ik fiets dan vaak) dat proces en ook het fysiek bezig zijn laat je die energie meer afvoeren.

Je kan jezelf ook leren om je aandacht op je lichaam te leggen inplaats van op je ego / gedachtes. Bij mij werkt dat zodanig goed dat bijna altijd in introverte trips beland die zeer fijn voelen.

Precies ja. Het probleem met LSD is vaak overmatige energie. Dat kun je kwijtraken door ofwel fysieke inspanning, of je bewustzijn uit je hoofd naar je lichaam te brengen. Eenmaal goed gegrond in je lichaam kun je al die energie goed aan. Het stroomt dan gewoon door je heen (wat ook zeer euforisch is). Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan soms.

 

[Martinus]

Precies ja. Het probleem met LSD is vaak overmatige energie. Dat kun je kwijtraken door ofwel fysieke inspanning, of je bewustzijn uit je hoofd naar je lichaam te brengen. Eenmaal goed gegrond in je lichaam kun je al die energie goed aan. Het stroomt dan gewoon door je heen (wat ook zeer euforisch is). Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan soms.

Is die energie waar je het over heb niet gewoon spanning in je spieren?

 

[Mindless]

Is die energie waar je het over heb niet gewoon spanning in je spieren?

Dat ervaar ik er zelf nog naast. En dat voelt ook beter als ik ga bewegen of de energie meer laat stromen.

 

[Martinus]

Hmm. Voor mij voelt het als onrust. Dat is wat energie misschien ook wel is. In de fisieke wereld is energie niks anders dan beweging. En beweging is onrustig.

Maar het is ook afleiding.

Alvast voor mij voelt het zo een beetje.
🤣 ik heb er in iedergeval altijd veel lol mee om het te bestuderen.
Vage shit

 

[Mindless]

Hmm. Voor mij voelt het als onrust. Dat is wat energie misschien ook wel is. In de fisieke wereld is energie niks anders dan beweging. En beweging is onrustig.

Maar het is ook afleiding.

Alvast voor mij voelt het zo een beetje.
🤣 ik heb er in iedergeval altijd veel lol mee om het te bestuderen.
Vage shit

Onrust is er voor mij ook zeker vaak op LSD ja. Het hangt ook met elkaar samen denk ik, al hoeft energie niet per se onrust te betekenen. Als ik goed in mijn lichaam zit ipv mijn hoofd, dan ben ik zonder onrust en kan de energie goed doorstromen.

 

[CuriousExplorer]

Hoeveel had je genomen?

35mg

 

[Buu]

Welkom in de wondere wereld van psychedelica. 300ug is uiteraard ook een sterke dosering, maar dit is nog maar het begin. Elke keer wanneer je denkt psychedelica uitgespeeld te hebben, of de baas bent word je weer overrompeld met nog een veel gekkere ervaring. Dit geldt zelfs voor relatief lichte stofjes zoals 2C-B waar absurd gekke dingen op kunnen gebeuren.

Op dat moment kan het heel heftig zijn maar achteraf is het altijd magisch, het is de kunst om het over je heen te laten komen want je kan er toch niks aan doen. Maar dat is uiteraard makkelijker gezegd dan gedaan.

 

[Dirkdirk]

Welkom in de wondere wereld van psychedelica. 300ug is uiteraard ook een sterke dosering, maar dit is nog maar het begin. Elke keer wanneer je denkt psychedelica uitgespeeld te hebben, of de baas bent word je weer overrompeld met nog een veel gekkere ervaring. Dit geldt zelfs voor relatief lichte stofjes zoals 2C-B waar absurd gekke dingen op kunnen gebeuren.

Op dat moment kan het heel heftig zijn maar achteraf is het altijd magisch, het is de kunst om het over je heen te laten komen want je kan er toch niks aan doen. Maar dat is uiteraard makkelijker gezegd dan gedaan.

Ik heb me altijd wel gerealiseerd dat psychedelica een soort risico met zich meebrengen, maar omdat ik de vorige keer 240 met 120 redose had genomen wat helemaal goed ging, dacht ik iets te naief dat dat met 300 mcg exact hetzelfde zou gaan. Uiteindelijk was het een beetje schrikken maar het was wel een hele toffe en magische ervaring. Nu weet ik wel dat elke dosering je kan verassen. Volgende keer bereid ik het beter voor. Als ik weer ga trippen op LSD doe ik dat in de zomer en maak ik een wandeling. Thuis zitten alleen is niet de beste setting.

 

[Mindless]

Ik heb me altijd wel gerealiseerd dat psychedelica een soort risico met zich meebrengen, maar omdat ik de vorige keer 240 met 120 redose had genomen wat helemaal goed ging, dacht ik iets te naief dat dat met 300 mcg exact hetzelfde zou gaan. Uiteindelijk was het een beetje schrikken maar het was wel een hele toffe en magische ervaring. Nu weet ik wel dat elke dosering je kan verassen. Volgende keer bereid ik het beter voor. Als ik weer ga trippen op LSD doe ik dat in de zomer en maak ik een wandeling. Thuis zitten alleen is niet de beste setting.

Onderschat de tolerantie bij psychedelica niet. Een dosering in 1 keer nemen komt doorgaans veel harder aan dan de zelfde dosering verspreid innemen. Soms wordt de trip enkel verlengd door bijnemen.

 

[Dirkdirk]

Onderschat de tolerantie bij psychedelica niet. Een dosering in 1 keer nemen komt doorgaans veel harder aan dan de zelfde dosering verspreid innemen. Soms wordt de trip enkel verlengd door bijnemen.

Klopt. Ik heb hiervoor een keer toen ik nog geen ervaring had met LSD steeds kleine doseringen van ongeveer 25 microgram genomen omdat ik bang was dat ik het te heftig vond. En steeds na een half uur nam ik een tweede stukje. Ik dacht omdat de trip toch zo lang duurt dat ik het wel kon verspreiden maar uiteindelijk is er helemaal niks gebeurd terwijl ik al zo'n 200 microgram in totaal had ingenomen.

 

[Fyrckant]

Heel herkenbaar, vooral de come-up. Ik vond iets raar laatst op mijn 250ug trip en nu ben jij “al” de tweede (naast mijzelf) die iets vertelt over de snelle come-up van die 150ug zegels. Er is volgens mij maar 1 vendor die ze verkoopt, waren ze gekleurd aan 1 zijde? Ik had er daar dus 1 van plus nog zo’n “gewone” van 100. Mijn trip maatje had er 1 van 100. Er was zo’n duidelijk verschil in come-up tijd, wel bijna een uur denk ik. Hoe kan dat? Ook de sterke dissociative ervaringen die je beschrijft zijn bijna hetzelfde. Soms vraag ik me af of er niet gewoon iets anders op die zegels zit. Beetje para ok ik geef het toe...

p.s. zou je zeggen dat er een soort van smaak aan die zegels zaten die je niet gewend bent? ik vond dat zelf niet heel duidelijk maar wel op een heel subtiele manier.

 

[Dirkdirk]

waren ze gekleurd aan 1 zijde?

Nee, het waren witte zegels met aan een kant de tekst 1-p-lsd en aan de andere kant een tekening van een 1-p-lsd molecuul. Zoals op de foto:

p.s. zou je zeggen dat er een soort van smaak aan die zegels zaten die je niet gewend bent?

Nee, ze waren smaakloos. Daar let ik altijd op wanneer ik lsd neem want zoals ze zeggen: “if it’s bitter, it’s a spitter”.

 

[Fyrckant]

Nee, het waren witte zegels met aan een kant de tekst 1-p-lsd en aan de andere kant een tekening van een 1-p-lsd molecuul. Zoals op de foto:
Bekijk bijlage 14973

Nee, ze waren smaakloos. Daar let ik altijd op wanneer ik lsd neem want zoals ze zeggen: “if it’s bitter, it’s a spitter”.

Nouja ik zie vast spoken. Ik vond het in ieder geval zo ingewikkeld dat ik er maar geen samenhangend tripreport van kan schrijven. Gelukkig was ik niet alleen, dat had ik echt niet aangekund. Goed gedaan hoor!

 

[Snuffelaar]

Ben zelf ook twee keer tot 300ug gegaan en had de indruk dat hoe hoger de dosering was hoe sneller het ging werken. Of dat of je merkt het sneller door ervaring?

 

[Dirkdirk]

Ben zelf ook twee keer tot 300ug gegaan en had de indruk dat hoe hoger de dosering was hoe sneller het ging werken. Of dat of je merkt het sneller door ervaring?

Ik denk dat je het effect gewoon eerder opmerkt omdat je een grotere dosering neemt.

 

[Buu]

Ik heb me altijd wel gerealiseerd dat psychedelica een soort risico met zich meebrengen, maar omdat ik de vorige keer 240 met 120 redose had genomen wat helemaal goed ging, dacht ik iets te naief dat dat met 300 mcg exact hetzelfde zou gaan. Uiteindelijk was het een beetje schrikken maar het was wel een hele toffe en magische ervaring. Nu weet ik wel dat elke dosering je kan verassen. Volgende keer bereid ik het beter voor. Als ik weer ga trippen op LSD doe ik dat in de zomer en maak ik een wandeling. Thuis zitten alleen is niet de beste setting.

Buiten in een park of tijdens een wandeling wil je absoluut niet zo hoog doseren. Dat wordt veel te verwarrend en kans dat je nog veel slechter gaat. Ik trip vrijwel uitsluitend in m'n eentje op m'n kamer. Ik vind dat de ideale setting, maar je moet het wel over je heen laten komen.

Ben zelf ook twee keer tot 300ug gegaan en had de indruk dat hoe hoger de dosering was hoe sneller het ging werken. Of dat of je merkt het sneller door ervaring?

Ja. Hoe hoger je doseert met psychedelica hoe sneller het opkomt vaak.

 

[dennisL]

Wat een herkenbaar report. Zelf ook iets vergelijkbaars meegemaakt.

Ik was een keer in de veronderstelling dat ik x in had genomen op een afterparty bij mij thuis. Na een uurtje begon alles te draaien en te bewergen. Ik kwam tot het besef dat ik onbewust in een zware trip ben beland.

Ik dacht dat ik in een strip leefde. Alles wat ik zag was nep. De wereld bestond niet meer en mijn hele manier van denken begon te veranderen. Ik snapte niet wie ik nou was en wat mijn doel in het leven precies is? Ik wad duidelijk toe frisse lucht. Ik zette mijn raam open en ging met mijn hoofd naar buiten hangen. Dit bleek uiteindelijk mijn redding te zijn. Zodra ik enkele vogeltjes hoorde fluiten was ik weer even terug in de realiteit. Dit bleek dan ook de enige manier te zijn om enigzins terug in de realiteit te komen. Sloot ik het raam dan was ik niet meer ik, en was ik direct terug in de verschrikkelijke (s)trip. Het voelde echt alsof ik mezelf aan het verliezen was en dat het nooit meer goed zou komen. Ik zou voor altijd vastzitten in dit stripverhaal.

Uiteindelijk heeft deze trip zeker 8 a 9 uur geduurd en ik was hier dus totaal niet op voorbereid. Dit was tevens mijn eerste ontmoeting met een tripmiddel en heb gezworen dat ik nooit meer wilde trippen.

Het heeft me zeker 2 weken gekost om weer een beetje in de realiteit terug te komen. Ik voelde me echt vreemd, alsof niets er meer toe doet. Ik snapte het nut niet van ons bestaan. Wat doen wij nou eigenlijk op deze aardkloot? Wat is ons doel? Geld verdienen en de helft afstaan zodat andere de wereld verder kunnen verzieken? Allemaal vragen waar ik iedere dag over nadacht. Sindsdien heb ik ook nooit meer een tripmiddel of x genomen. ik ben 100% zeker dat ik anders over bepaalde zaken ben gaan nadenken. Het heeft indirect dus wel bepaalde sporen achtergelaten m.b.t. mijn manier van denken en de kijk op de wereld. Sinds dat moment ben ik echter wel veel meer gaan genieten van de natuur of natuurverschijnselen. Vooral in deze periode, de mooie lucht tijdens zondondergang. Het dauw over het water als ik wakker wordt tijdens een nachtje karpervissen, machtig mooi. Dat zijn echt mijn geluksmomenten.

Wellicht dat de fluitende vogels hier iets mee te maken kunnen hebben? Afijn, het je report voelde erg vergelijkbaar

 

[someone2021]

Dirk Jan hoe kan dat, je bent toch een ¨bewuste gebruiker¨ ?