Na lang 3MMC gebruik niet meer euforie als toen.

[Peach1937]

Hi.

Ik zit nu z’n 1,5 maand al zwaar aan de 3MMC. Iedereen heeft een andere mening over wat een verslaving precies is, maar dit voelt als een verslaving voor mij.

Ik begon onschuldig. Nu zit ik aan de 3x per weer, tussen 0,7/1 gram in. Wat vroeger kleine sleutel punten waren zijn nu hele bergen waarvan je schrikt. In een hele korte tijd een enorme tolerantie.

Toch voelde ik elke keer als ik het deed het zelfde. Enorme serotonine rush ( om het maar even zo te noemen). Ik werd binnen 5/10 minuten enorm blij van binnen. Ik beschrijf het zelf altijd als een bal met blijdschap die in een keer ontploft.

Het effect hier langer aan dat wat ik van andere euforisch drugs gewend bent. Na een uurtje of 5 nam het euforische effect af en zat je lekker in je na roes ( ik geniet daar altijd enorm van).

ik heb geprobeerd te stoppen en het lukte me voor 2 weken. Toch terug gevallen na 2 weken en weer enorm hoeveelheid genomen toen ik die avond begon ermee. Enige wat mij opviel is dat ( terwijl ik dezelfde hoeveelheid had als normaal) helemaal niet het euforische voelde wat ik voorheen altijd kreeg.

als ik bij het bijnemen grotere hoeveelheden nam, stond ik even voor een kwartiertje enorm strak. Maar dat euforische kwam niet meer terug. Nu nog 2x erna geprobeerd ( zatten dagen tussen. Dus ik begon de trip met genoeg slaap en eten) en ik weer niet dat euforische terug. Toch ga ik nachten door en soms 2 dagen achter elkaar, ondanks dat ik dat gevoel nooit krijg.

weet iemand hoe het komt ? Hoe opeens nu na 1,5 maand en rond de 15 gram in die periode ik nu opeens niks meer voel. Ik heb de 3MMC altijd van dezelfde plek dus er kan geen verandering zijn in de zakjes.

Moët zeggen dat ik er ergens wel blij mee ben dat ik het euforische niet meer heb. In die 1,5 maand was mijn drang om te nemen zo groot dat het bijna elk moment van de dag in m’n kop zat. Ik zou een avond naar een vriend gaan. Ipv dat ik blij ben om hem na tijden weer te zien, dacht ik alleen maar aan de 3MMC die ik daar kon nemen.

ik ben helaas na 2 weken terug gevallen en wil oprecht stoppen ermee. Omgeving is al geïnformeerd en bij 1 fout ( dus nog een keer 3MMC nemen ) ben ik de lul en raak ik al het vertrouwen kwijt wat mijn familie in mij heeft. Maar je raadt het al, zit er nu zelfs aan.

tips voor stoppen van oude 3MMC gebruikers wordt altijd gewaardeerd.

en als iemand weet waarom het euforische afneem, let me know ! Ik wil stoppen met deze verslaving maar we in de toekomst de mogelijkheid hebben om op een feestje 3MMC te kunnen gebruiken en er echt van te kunnen genieten.

 

[CuriousExplorer]

Hi.

Ik zit nu z’n 1,5 maand al zwaar aan de 3MMC. Iedereen heeft een andere mening over wat een verslaving precies is, maar dit voelt als een verslaving voor mij.

Dit is ook gewoon een verslaving.

Ik begon onschuldig. Nu zit ik aan de 3x per weer, tussen 0,7/1 gram in. Wat vroeger kleine sleutel punten waren zijn nu hele bergen waarvan je schrikt. In een hele korte tijd een enorme tolerantie.

Dit komt heel vaak voor bij 3mmc helaas.
1gram per week, of 1 gram per sessie?

Toch voelde ik elke keer als ik het deed het zelfde. Enorme serotonine rush ( om het maar even zo te noemen). Ik werd binnen 5/10 minuten enorm blij van binnen. Ik beschrijf het zelf altijd als een bal met blijdschap die in een keer ontploft.

Leuk he? 😄

Het effect hier langer aan dat wat ik van andere euforisch drugs gewend bent. Na een uurtje of 5 nam het euforische effect af en zat je lekker in je na roes ( ik geniet daar altijd enorm van).

Je hebt geluk dat jij er 5u mag van genieten, het middel duurt maar zelden zo lang.

ik heb geprobeerd te stoppen en het lukte me voor 2 weken. Toch terug gevallen na 2 weken en weer enorm hoeveelheid genomen toen ik die avond begon ermee. Enige wat mij opviel is dat ( terwijl ik dezelfde hoeveelheid had als normaal) helemaal niet het euforische voelde wat ik voorheen altijd kreeg.

Tolerantie. Rust. Dat zijn de keywords hier.

als ik bij het bijnemen grotere hoeveelheden nam, stond ik even voor een kwartiertje enorm strak. Maar dat euforische kwam niet meer terug. Nu nog 2x erna geprobeerd ( zatten dagen tussen.

Dagen? Je zult toch eens moeten proberen om er maanden vanaf te blijven vooraleer je nog maar kunt denken aan dat oud gevoel.

Dus ik begon de trip met genoeg slaap en eten) en ik weer niet dat euforische terug. Toch ga ik nachten door en soms 2 dagen achter elkaar, ondanks dat ik dat gevoel nooit krijg.

Again, zie puntje 1.

weet iemand hoe het komt ? Hoe opeens nu na 1,5 maand en rond de 15 gram in die periode ik nu opeens niks meer voel. Ik heb de 3MMC altijd van dezelfde plek dus er kan geen verandering zijn in de zakjes.

Er kan altijd kwaliteitsverschil zijn. Zelfs bij dezelfde vendor / dealer. Los daarvan denk ik dat je de raad moet volgen die uw lichaam u probeert te geven
" ik heb rust nodig ".

Moët zeggen dat ik er ergens wel blij mee ben dat ik het euforische niet meer heb. In die 1,5 maand was mijn drang om te nemen zo groot dat het bijna elk moment van de dag in m’n kop zat. Ik zou een avond naar een vriend gaan. Ipv dat ik blij ben om hem na tijden weer te zien, dacht ik alleen maar aan de 3MMC die ik daar kon nemen.

Again, puntje 1.

ik ben helaas na 2 weken terug gevallen en wil oprecht stoppen ermee. Omgeving is al geïnformeerd en bij 1 fout ( dus nog een keer 3MMC nemen ) ben ik de lul en raak ik al het vertrouwen kwijt wat mijn familie in mij heeft. Maar je raadt het al, zit er nu zelfs aan.

Een terugval hoort erbij. Maar opnieuw stoppen ook.

tips voor stoppen van oude 3MMC gebruikers wordt altijd gewaardeerd.

Gewoon andere tijdsbesteding zoeken.
Zoek nieuwe vrienden, nieuwe hobby's etc.

en als iemand weet waarom het euforische afneem, let me know !

Uw lichaam heeft rust nodig.

Ik wil stoppen met deze verslaving maar we in de toekomst de mogelijkheid hebben om op een feestje 3MMC te kunnen gebruiken en er echt van te kunnen genieten.

Succes met de afbouw / het stoppen.
Maar als ik 1 raad kan geven is het wel de volgende...
Als je verslaafd bent aan 3mmc, denk dan voorlopig niet aan het in de toekomst willen gebruiken.

 

[Peach1937]

Goeie tips ! Ben zeker van plan opnieuw te stoppen. Het is een pluspunt dat ik het afgelopen tijd niet meer bijkocht. Normaal tijdens elke keer gebruiken bestelde ik meteen een nieuwe erbij. Nu heb ik dat lang niet gedaan en ook geen behoefte naar.

de 1 gram is meestal per keer. Lag er heel erg aan. Zakje van 1,7 gram deed ik meestal 2 avonden mee

 

[CuriousExplorer]

Goeie tips ! Ben zeker van plan opnieuw te stoppen. Het is een pluspunt dat ik het afgelopen tijd niet meer bijkocht. Normaal tijdens elke keer gebruiken bestelde ik meteen een nieuwe erbij. Nu heb ik dat lang niet gedaan en ook geen behoefte naar.

Het middel verliest ook gewoon zijn magie bij overmatig gebruik.
Maar knap van je !

de 1 gram is meestal per keer. Lag er heel erg aan. Zakje van 1,7 gram deed ik meestal 2 avonden mee

Dit zijn al hoge doseringen.
Al ben ik ook ooit zo enthousiast geweest 😄

 

[MetalGuy]

Ik zit nu z’n 1,5 maand al zwaar aan de 3MMC. Iedereen heeft een andere mening over wat een verslaving precies is, maar dit voelt als een verslaving voor mij.

Ik deel die mening met je.

Toch voelde ik elke keer als ik het deed het zelfde. Enorme serotonine rush ( om het maar even zo te noemen). Ik werd binnen 5/10 minuten enorm blij van binnen. Ik beschrijf het zelf altijd als een bal met blijdschap die in een keer ontploft.

Zo voelt dat inderdaad. Voor twee jaar terug ben ik in dezelfde valkuil gelopen. Bereid je maar vast voor op heftige afkickverschijnselen als je stopt. Te denken aan cravings, nul energie, zonder reden depressief, koorts/griepachtige symptomen, paranoia en een algeheel gevoel van ongemak.

ik heb geprobeerd te stoppen en het lukte me voor 2 weken. Toch terug gevallen na 2 weken en weer enorm hoeveelheid genomen toen ik die avond begon ermee. Enige wat mij opviel is dat ( terwijl ik dezelfde hoeveelheid had als normaal) helemaal niet het euforische voelde wat ik voorheen altijd kreeg.

Dat is de tolerantie. Net als bij alle andere drugs zul je na verloop van tijd steeds meer nodig hebben om hetzelfde te voelen, met alle ongezonde en financiële gevolgen van dien. Het beste is om je lichaam nu te laten herstellen. Met dit middel "dwing" je je lijf als het ware om te presteren met de oase van je lichaamseigen stofjes die daardoor al behoorlijk is opgedroogd.

Moët zeggen dat ik er ergens wel blij mee ben dat ik het euforische niet meer heb. In die 1,5 maand was mijn drang om te nemen zo groot dat het bijna elk moment van de dag in m’n kop zat. Ik zou een avond naar een vriend gaan. Ipv dat ik blij ben om hem na tijden weer te zien, dacht ik alleen maar aan de 3MMC die ik daar kon nemen.

Als ik dit zo lees, dan wordt het hoogtijd om hulp te gaan zoeken. Gelukkig heb je dit forum waar je, buiten de hulp om, je hart kan luchten en af en toe je gal spuwen uiteraard.

Ik wil stoppen met deze verslaving maar we in de toekomst de mogelijkheid hebben om op een feestje 3MMC te kunnen gebruiken en er echt van te kunnen genieten.

Ik ben bang dat dat heel moeilijk gaat worden, nadat je bent afgekickt kun je wel denken: "ach, één keer kan geen kwaad." Maar na die "ene keer" wordt een "tweede keer" dan wél erg verleidelijk. En voor je het weet zit je er dan zo weer aan.

Verder wens ik je veel succes en sterkte in de komende tijd.💪🏼

Keep in touch... 😇🙏🏼

 

[Neo-Shulginist]

weet iemand hoe het komt ? Hoe opeens nu na 1,5 maand en rond de 15 gram in die periode ik nu opeens niks meer voel. Ik heb de 3MMC altijd van dezelfde plek dus er kan geen verandering zijn in de zakjes.

Je lichaam is de hele tijd homeostase aan het nastreven: dat alles in het lichaam balanceert rond hetzelfde punt. Als er iets in de omgeving of binnenin je lichaam verandert, dan doet je lichaam allerlei aanpassingen om die verandering weer tegen te gaan zodat alles hetzelfde blijft (=homeostase). Drugs kun je zien als zo'n externe en interne verandering. Je bent de chemie van je zenuwstelsel en brein aan het veranderen. Het lichaam reageert daarop met tolerantie. Receptoren voor dopamine en serotonine kunnen zich terugtrekken in de zenuwcel; waardoor ze minder gevoelig worden voor het stimulerende effect van 3-MMC. Daardoor kun je minder plezierige effecten merken van de 3-MMC, maar meestal blijft de kans op bijwerkingen of risico's wel redelijk hetzelfde.

Daarnaast kunnen zenuwcellen ook beschadigd raken door overstimulatie. Dan krijg je ook tolerantie; maar een permanente vorm ervan omdat de meeste schade zich niet herstelt. Die schade aan zenuwcellen kan ook in het dagelijks leven problemen opleveren. Het vervelende is dat we van 3-MMC geen idee hebben hoe neurotoxisch het is en welke klachten je daarvan krijgt, omdat het een research chemical is waarnaar haast geen onderzoek is gedaan (zeker niet naar chronische gezondheidseffecten). Bij andere stimulerende middelen zie je dat mensen last kunnen krijgen van concentratiestoornissen, impulsief gedrag, geheugenklachten, sterk schommelende emoties, verstoringen in het gezichtsveld (HPPD) en ongeremde motoriek. Of dat ook voor 3-MMC geldt; dat kunnen we alleen aannemen gezien het middel vergelijkbare structuur en effecten heeft. Maar mogelijk kan je er ook heel andere cognitieve problemen door oplopen.

ik ben helaas na 2 weken terug gevallen en wil oprecht stoppen ermee. Omgeving is al geïnformeerd en bij 1 fout ( dus nog een keer 3MMC nemen ) ben ik de lul en raak ik al het vertrouwen kwijt wat mijn familie in mij heeft. Maar je raadt het al, zit er nu zelfs aan.

Heel goed dat je het probleem erkent en hulp hebt gezocht!

Ik denk dat het belangrijk is dat je voor jezelf nagaat waarom je zo vaak graag onder invloed bent. Tuurlijk, 3-MMC kan een lekker gevoel geven. Maar als je blijft doorgebruiken ondanks dat je eigenlijk niet wil, dan is er meestal wat meer aan de hand. Vaak zitten er gevoelens onder die je uit de weg probeert te gaan. Het is heel belangrijk dat je daarnaar op zoek gaat. Ik denk dat je daar ook wat hulp bij kan gebruiken; want we hebben van onszelf niet altijd goed door waarom we dingen doen (ookal denken we altijd van onszelf dat we dat heel precies weten). Ik zou dus adviseren om even naar de huisarts te gaan en daar je verhaal te vertellen. Die kan je doorverwijzen naar de juiste behandelaar. Daar krijg je dan allerlei tips hoe je kunt omgaan met zin in 3-MMC, en je krijgt ook gelijk hulp bij het ontdekken wat voor gevoelens je nou allemaal probeert weg te slikken en snuiven.

Wat me alleen niet zo heel constructief lijkt is het stukje 'raak ik al het vertrouwen kwijt wat mijn familie in mij heeft'.
Zoals ik hierboven al zeg wordt de drang om drugs te gebruiken vaak veroorzaakt door verstopte en onverwerkte emoties die vluchtgedrag veroorzaken. Als je de hele tijd de vrees hebt dat de gevoelens die je hebt (zoals zin om 3-MMC te gebruiken) zullen leiden tot ruzie met je familie en misschien zelfs heftige consequenties die daaraan verbonden zijn, dan is dat een belangrijke factor voor het krijgen van stress. En stress is weer een belangrijke trigger om te gaan gebruiken. Hoewel de zorgen van je familie natuurlijk goed bedoeld zijn, kan zo'n ultimatum van 'als je nog één keer gebruikt dan vertrouwen we je nooit meer' dus juist averechts werken. Beter is het als je familie consequent probeert om te begrijpen wat er nou precies met je aan de hand is.

Je zegt zelf dat je verslaafd bent (heel goed dat je dat erkent!). Bij verslaving hoort vallen en opstaan. Terugvallen in gebruik is onderdeel van het leerproces. Je moet gaan ontdekken in welke situaties je precies zin krijgt in 3-MMC (of andere drugs) en je moet leren wat voor jou handige trucjes zijn waarmee je die zin kunt wegwuiven. Bij leren hoort ook fouten maken. Je kunt niet alles in een keer goed doen. Daarmee wil ik je geen vrijbrief geven om weer 3-MMC te gebruiken. Maar stel, het lukt niet om ervan af te blijven: zie het dan als een leermoment. Ga na wat er precies is gebeurd dat je zin kreeg in 3-MMC en waarom het niet lukte om wat anders te gaan doen. Dat is veel constructiever dan de hele tijd kwaad zijn op jezelf dat je toch weer hebt gebruikt. Als je familie slim is dan ondersteunen ze je bij dat proces. Kort gezegd: support, don't punish. Gebruik hoeft zeker niet goedgekeurd of ondersteund te worden (integendeel), maar een te felle anti-drugshouding kan ook neveneffecten hebben.

Op drugsinfo.nl lees je meer tips voor je familie over het gesprek aangaan. Laat je familie die pagina's even doorlezen en bespreek dat gewoon openlijk met elkaar. Dat zou echt een heel goed begin zijn!

Zorgen om iemand

Maak je je zorgen om het gebruik van iemand? Op deze pagina vind je hulp, tips en advies.

www.drugsinfo.nl

Ook op de website changingperspective.info vind je een Gids voor een goed gesprek met je ouders.

Gids voor een goed gesprek met je ouders - Changing Perspective

Praten over harddrugs is binnen veel gezinnen nog taboe. Hoe kun je een goed gesprek over drugs het beste in gang zetten?

www.changingperspective.info

 

[MetalGuy]

Je lichaam is de hele tijd homeostase aan het nastreven: dat alles in het lichaam balanceert rond hetzelfde punt. Als er iets in de omgeving of binnenin je lichaam verandert, dan doet je lichaam allerlei aanpassingen om die verandering weer tegen te gaan zodat alles hetzelfde blijft (=homeostase). Drugs kun je zien als zo'n externe en interne verandering. Je bent de chemie van je zenuwstelsel en brein aan het veranderen. Het lichaam reageert daarop met tolerantie. Receptoren voor dopamine en serotonine kunnen zich terugtrekken in de zenuwcel; waardoor ze minder gevoelig worden voor het stimulerende effect van 3-MMC. Daardoor kun je minder plezierige effecten merken van de 3-MMC, maar meestal blijft de kans op bijwerkingen of risico's wel redelijk hetzelfde.

Daarnaast kunnen zenuwcellen ook beschadigd raken door overstimulatie. Dan krijg je ook tolerantie; maar een permanente vorm ervan omdat de meeste schade zich niet hersteld. Die schade aan zenuwcellen kan ook in het dagelijks leven problemen opleveren. Het vervelende is wel dat we van 3-MMC geen idee hebben hoe neurotoxisch het is en in welke klachten zich dat uit, omdat het een research chemical is waarnaar haast geen onderzoek is gedaan (zeker niet naar chronische gezondheidseffecten). Bij andere stimulerende middelen zie je dat mensen last kunnen krijgen van concentratiestoornissen, impulsief gedrag, geheugenklachten, sterk schommelende emoties, verstoringen in het gezichtsveld (HPPD) en ongeremde motoriek. Of dat ook voor 3-MMC geldt; dat kunnen we alleen aannemen gezien het middel vergelijkbare structuur en effecten heeft. Maar mogelijk kan je er ook heel andere cognitieve problemen door oplopen.

Mooi omschreven! 👌🏼

 

[Peach1937]

Ik deel die mening met je.


Zo voelt dat inderdaad. Voor twee jaar terug ben ik in dezelfde valkuil gelopen. Bereid je maar vast voor op heftige afkickverschijnselen als je stopt. Te denken aan cravings, nul energie, zonder reden depressief, koorts/griepachtige symptomen, paranoia en een algeheel gevoel van ongemak.


Dat is de tolerantie. Net als bij alle andere drugs zul je na verloop van tijd steeds meer nodig hebben om hetzelfde te voelen, met alle ongezonde en financiële gevolgen van dien. Het beste is om je lichaam nu te laten herstellen. Met dit middel "dwing" je je lijf als het ware om te presteren met de oase van je lichaamseigen stofjes die daardoor al behoorlijk is opgedroogd.


Als ik dit zo lees, dan wordt het hoogtijd om hulp te gaan zoeken. Gelukkig heb je dit forum waar je, buiten de hulp om, je hart kan luchten en af en toe je gal spuwen uiteraard.


Ik ben bang dat dat heel moeilijk gaat worden, nadat je bent afgekickt kun je wel denken: "ach, één keer kan geen kwaad." Maar na die "ene keer" wordt een "tweede keer" dan wél erg verleidelijk. En voor je het weet zit je er dan zo weer aan.

Verder wens ik je veel succes en sterkte in de komende tijd.💪🏼

Keep in touch... 😇🙏🏼

dit berichtje deed me enorm goed. Heb ouders om me heen die me willen helpen maar niet de goeie aanpak heb. Altijd fijn om te weten dat mensen hier het snappen hoe ik me voel

waardeer het echt ❤️

 

[Peach1937]

Je lichaam is de hele tijd homeostase aan het nastreven: dat alles in het lichaam balanceert rond hetzelfde punt. Als er iets in de omgeving of binnenin je lichaam verandert, dan doet je lichaam allerlei aanpassingen om die verandering weer tegen te gaan zodat alles hetzelfde blijft (=homeostase). Drugs kun je zien als zo'n externe en interne verandering. Je bent de chemie van je zenuwstelsel en brein aan het veranderen. Het lichaam reageert daarop met tolerantie. Receptoren voor dopamine en serotonine kunnen zich terugtrekken in de zenuwcel; waardoor ze minder gevoelig worden voor het stimulerende effect van 3-MMC. Daardoor kun je minder plezierige effecten merken van de 3-MMC, maar meestal blijft de kans op bijwerkingen of risico's wel redelijk hetzelfde.

Daarnaast kunnen zenuwcellen ook beschadigd raken door overstimulatie. Dan krijg je ook tolerantie; maar een permanente vorm ervan omdat de meeste schade zich niet herstelt. Die schade aan zenuwcellen kan ook in het dagelijks leven problemen opleveren. Het vervelende is dat we van 3-MMC geen idee hebben hoe neurotoxisch het is en welke klachten je daarvan krijgt, omdat het een research chemical is waarnaar haast geen onderzoek is gedaan (zeker niet naar chronische gezondheidseffecten). Bij andere stimulerende middelen zie je dat mensen last kunnen krijgen van concentratiestoornissen, impulsief gedrag, geheugenklachten, sterk schommelende emoties, verstoringen in het gezichtsveld (HPPD) en ongeremde motoriek. Of dat ook voor 3-MMC geldt; dat kunnen we alleen aannemen gezien het middel vergelijkbare structuur en effecten heeft. Maar mogelijk kan je er ook heel andere cognitieve problemen door oplopen.


Heel goed dat je het probleem erkent en hulp hebt gezocht!

Ik denk dat het belangrijk is dat je voor jezelf nagaat waarom je zo vaak graag onder invloed bent. Tuurlijk, 3-MMC kan een lekker gevoel geven. Maar als je blijft doorgebruiken ondanks dat je eigenlijk niet wil, dan is er meestal wat meer aan de hand. Vaak zitten er gevoelens onder die je uit de weg probeert te gaan. Het is heel belangrijk dat je daarnaar op zoek gaat. Ik denk dat je daar ook wat hulp bij kan gebruiken; want we hebben van onszelf niet altijd goed door waarom we dingen doen (ookal denken we altijd van onszelf dat we dat heel precies weten). Ik zou dus adviseren om even naar de huisarts te gaan en daar je verhaal te vertellen. Die kan je doorverwijzen naar de juiste behandelaar. Daar krijg je dan allerlei tips hoe je kunt omgaan met zin in 3-MMC, en je krijgt ook gelijk hulp bij het ontdekken wat voor gevoelens je nou allemaal probeert weg te slikken en snuiven.

Wat me alleen niet zo heel constructief lijkt is het stukje 'raak ik al het vertrouwen kwijt wat mijn familie in mij heeft'.
Zoals ik hierboven al zeg wordt de drang om drugs te gebruiken vaak veroorzaakt door verstopte en onverwerkte emoties die vluchtgedrag veroorzaken. Als je de hele tijd de vrees hebt dat de gevoelens die je hebt (zoals zin om 3-MMC te gebruiken) zullen leiden tot ruzie met je familie en misschien zelfs heftige consequenties die daaraan verbonden zijn, dan is dat een belangrijke factor voor het krijgen van stress. En stress is weer een belangrijke trigger om te gaan gebruiken. Hoewel de zorgen van je familie natuurlijk goed bedoeld zijn, kan zo'n ultimatum van 'als je nog één keer gebruikt dan vertrouwen we je nooit meer' dus juist averechts werken. Beter is het als je familie consequent probeert om te begrijpen wat er nou precies met je aan de hand is.

Je zegt zelf dat je verslaafd bent (heel goed dat je dat erkent!). Bij verslaving hoort vallen en opstaan. Terugvallen in gebruik is onderdeel van het leerproces. Je moet gaan ontdekken in welke situaties je precies zin krijgt in 3-MMC (of andere drugs) en je moet leren wat voor jou handige trucjes zijn waarmee je die zin kunt wegwuiven. Bij leren hoort ook fouten maken. Je kunt niet alles in een keer goed doen. Daarmee wil ik je geen vrijbrief geven om weer 3-MMC te gebruiken. Maar stel, het lukt niet om ervan af te blijven: zie het dan als een leermoment. Ga na wat er precies is gebeurd dat je zin kreeg in 3-MMC en waarom het niet lukte om wat anders te gaan doen. Dat is veel constructiever dan de hele tijd kwaad zijn op jezelf dat je toch weer hebt gebruikt. Als je familie slim is dan ondersteunen ze je bij dat proces. Kort gezegd: support, don't punish. Gebruik hoeft zeker niet goedgekeurd of ondersteund te worden (integendeel), maar een te felle anti-drugshouding kan ook neveneffecten hebben.

Op drugsinfo.nl lees je meer tips voor je familie over het gesprek aangaan. Laat je familie die pagina's even doorlezen en bespreek dat gewoon openlijk met elkaar. Dat zou echt een heel goed begin zijn!

Zorgen om iemand

Maak je je zorgen om het gebruik van iemand? Op deze pagina vind je hulp, tips en advies.

www.drugsinfo.nl

Ook op de website changingperspective.info vind je een Gids voor een goed gesprek met je ouders.

Gids voor een goed gesprek met je ouders - Changing Perspective

Praten over harddrugs is binnen veel gezinnen nog taboe. Hoe kun je een goed gesprek over drugs het beste in gang zetten?

www.changingperspective.info

Wauw dit helpt enorm. Niet alleen je lieve, steunende berichtje maar ook de links.
Zo fijn dat er mensen zijn die bereid zijn onbekende te helpen met dit soort problemen.

mijn omgeving snapt gewoon niet hoe moeilijk dit voor me is.

“ stop gewoon met nemen” of “ waarom doe je dit alleen en waarom zo veel en zo lang “ of “ junkie”

dat komt allemaal zo hard aan want ik weet dat wat ik doe enorm slecht is

 

[MetalGuy]

dit berichtje deed me enorm goed. Heb ouders om me heen die me willen helpen maar niet de goeie aanpak heb. Altijd fijn om te weten dat mensen hier het snappen hoe ik me voel

waardeer het echt ❤️

Dat is het minste dat we hier voor elkaar kunnen doen! 💕

En wat je ouders betreft, die doen denk ik ook maar wat. Veel ouders zijn leken op het gebied van drugs, maar je moet wel weten dat ze het beste met je voor hebben. En ik denk dat rust voor jezelf pakken en vooral open kaart blijven spelen naar hen toe de kortste klap is om het leven weer op de rails te krijgen. Want al met al duurt eerlijkheid altijd het langst. Naar je ouders en naar jezelf!💪🏼❤️

Keep up the good work en alleen maar liefde vanuit hier. ❤️

 

[Neo-Shulginist]

Wauw dit helpt enorm. Niet alleen je lieve, steunende berichtje maar ook de links.
Zo fijn dat er mensen zijn die bereid zijn onbekende te helpen met dit soort problemen.

mijn omgeving snapt gewoon niet hoe moeilijk dit voor me is.

“ stop gewoon met nemen” of “ waarom doe je dit alleen en waarom zo veel en zo lang “ of “ junkie”

dat komt allemaal zo hard aan want ik weet dat wat ik doe enorm slecht is

De meeste mensen weten gewoon niks over drugs behalve dat het slecht is, en ze zijn vaak ook niet echt bereid er meer over te leren. Dat ligt niet echt aan jou.

Probeer het allemaal wat lichter te zien. Dit is een goede gelegenheid om meer over jezelf te leren. Wees dus niet kwaad op jezelf dat je 'slechte' dingen doet, maar vraag aan jezelf waarom je niet zo goed voor jezelf zorgt. Probeer jezelf met nieuwsgierigheid en liefde toe te benaderen.

 

[De Zandman]

Idd, heel vaak begrijpen je naasten ( dat was bij mij ook zo) totaal niets van een verslaving. Nul komma nul ...
Het uitleggen daarvan is een hele hoop moeite die je jezelf kunt besparen. Want ze snappen het gewoon niet....
Cravings uitleggen? Hetzelfde laken een pak.
Uitleggen waarom je steeds maar weer toch gebruikt, terwijl je weet hoe slecht het voor je is, idem als hierboven.
Deze materie kun je het best bij een hulpverlener neerleggen, want deze mensen weten het wel, want je moet ergens je ei kwijt over verslaving, je familie is er niet geschikt voor.
Probeer een verwijzing te krijgen, voordat het te laat is en er echt brokken van komen zou ik zeggen.

 

[ricorieks]

Ik zit nu z’n 1,5 maand al zwaar aan de 3MMC. Iedereen heeft een andere mening over wat een verslaving precies is, maar dit voelt als een verslaving voor mij.

na gebruik van ongeveer 1.5 gram per dag {oraal} {van eerste gebruik tot stoppen} 1 maand lang
kreeg ik in de 3 de week al minder effect .
in de 4 de week begon ik een wazig gevoel in me hoofd te krijgen zeg maar zo een gevoel dat je koorts gaat krijgen licht raar gevoel in je hersens.
die week last van gehad 24/7 en vanwege geen werking en of enig gevoel bij inname meer was ik gestopt ermee
na het stoppen heb ik ongeveer nog een week { eerste week na stoppen} rare schokjes in me hersens gehad bij het wazige gevoel
2 de week na het stoppen nog alleen maar dat wazige lichte gevoel in me hoofd
ik heb gisteren 2 capsules 150 mg per stuk 300 mg totaal in 1 keer geslikt en voelde het aan zo als ik het beleefde in het begin van mijn gebruik
dus bij mij heb ik weer gevoel gekregen na bijna 5 weken na het gestopt zijn///
mijn volgende keer zal over een week zijn 1 keer 300 mg en zal ik zien of het weer het gewenste effect heeft

@wikipedia
Een verslaving is een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of drug afhankelijk is. Wanneer de persoon deze gewoonte of substantie niet heeft, zal het gedrag van de persoon voornamelijk gericht zijn op het verkrijgen en innemen van het middel of het handelen naar de gewoonte, ten koste van andere activiteiten. Als het lichaam deze stof of gewoonte moet loslaten kunnen er ernstige ontwenningsverschijnselen optreden bij deze persoon.

mvg ricorieks

 

[Martinus]

Een verslaving is een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of drug afhankelijk is. Wanneer de persoon deze gewoonte of substantie niet heeft, zal het gedrag van de persoon voornamelijk gericht zijn op het verkrijgen en innemen van het middel of het handelen naar de gewoonte, ten koste van andere activiteiten. Als het lichaam deze stof of gewoonte moet loslaten kunnen er ernstige ontwenningsverschijnselen optreden bij deze persoon

Volgens die norm twijfel ik of ik ooit wel aan iets verslaaft ben geweest. En ik heb toch wel een tijdje dagelijks bong gerookt, maar ik kon altijd van de een op de andere dag stoppen. En ik heb potten vol wiet thuis dus...

🤔 is die beschrijving niet een beetje extreem?

 

[Zeelanddude]

🤔 is die beschrijving niet een beetje extreem?

Vind em wel goed eigenlijk, maar alsnog kan je alle verslaving niet over 1 kam scheren, dit hoeft bijv niet jaren achter elkaar te zijn.
2 weken zulk gedrag tonen, dan 6 weken niet, dan weer eens een week. Vind ik nog steeds verslaafd.

 

[ricorieks]

🤔 is die beschrijving niet een beetje extreem?

zo stond het op wikipedia

mijn vertaling voor het woord verslaving .
een grote passie hebben voor een bepaald iets

2 weken zulk gedrag tonen, dan 6 weken niet, dan weer eens een week. Vind ik nog steeds verslaafd.

mee eens ,verslaafd is verslaafd .wanneer en hoe vaak doet daar niet toe
iedereen beoefent zijn verslaving anders de 1 met grenzen en de ander zonder grenzen

 

[CuriousExplorer]

Disagree.
het is niet omdat je sporadisch op terugkerende basis iets doet dat je verslaafd bent.

 

[Zeelanddude]

Disagree.
het is niet omdat je sporadisch op terugkerende basis iets doet dat je verslaafd bent.

Sporadisch? Wat js sporadisch? Ik reken wss anders als jij 😂😂

 

[CuriousExplorer]

Vind em wel goed eigenlijk, maar alsnog kan je alle verslaving niet over 1 kam scheren, dit hoeft bijv niet jaren achter elkaar te zijn.
2 weken zulk gedrag tonen, dan 6 weken niet, dan weer eens een week. Vind ik nog steeds verslaafd.

Dit vind ik niet verslaafd

 

[Zeelanddude]

Dit vind ik niet verslaafd

 

[CuriousExplorer]

je toont dan zelf aan dat je weken zonder kan...

 

[Zeelanddude]

je toont dan zelf aan dat je weken zonder kan...

er zijn mensen die jaren zonder kunnen en vinden zichzelf nog steeds verslaafd...

 

[CuriousExplorer]

er zijn mensen die jaren zonder kunnen en vinden zichzelf nog steeds verslaafd...

het is niet omdat je uzelf verslaafd vindt, dat dit zo is?
imo.

 

[Zeelanddude]

het is niet omdat je uzelf verslaafd vindt, dat dit zo is?
imo.

verslaafd? nee hoor, net als sporadisch, een ruim begrip

 

[ricorieks]

Disagree.
het is niet omdat je sporadisch op terugkerende basis iets doet dat je verslaafd bent.

sporadische
wat vind jij kwa tijd dat er tussen moet zitten om iets geen verslaving te vinden ,,als een verslaving al gebonden is aan tijd

 

[CuriousExplorer]

sporadische
wat vind jij kwa tijd dat er tussen moet zitten om iets geen verslaving te vinden ,,als een verslaving al gebonden is aan tijd

als je af en toe gebruikt ben je toch niet verslaafd? want dat is wat jullie schrijven...

 

[Martinus]

Ik beduul. Ik rook wiet toch zeker een paar keer per maand met een passie. Ik kan er best lang van afblijven, maar er komt altijd een punt dat ik er toch weer van neem. En ik vind dat ook totaal niet erg.

Die zelfde relatie heb ik ook met chocolade repen xD.

Maar ja, wat noem je dat?

 

[ricorieks]

als je af en toe gebruikt ben je toch niet verslaafd? want dat is wat jullie schrijven...

het is maar net hoe je naar die 2 woorden kijkt sporadisch is in mijn ogen heel af en toe ,dan denk ik aan oudjaars dag effe los gaan
of je komt op een verjaardag en iemand gooit een zak pillen op tafel en je neemt er dan 1
of zoiets als laten we een keertje gek doen 1 keer in de 3 maanden ofzo
maar mij mening over verslaafd zijn begint bewijs van spreken bij vrijdag naar de kroeg en na drie biertjes begin je al naar de huis dealer te zoeken ook al is het maar voor een half grammetje ,en dat dan elke vrijdag weer
het is maar 1 keer in de week ,maar ik vindt dat tog al meer een verslaving die je heb dan..
dan hebben we het over verslaving middelengebruik

over verslaving in het algemeen
om maar een extreem voorbeeld te geven
een serie moordenaar die een rush krijgt van het vermoorde van iemand en daarna nog even een wippie ermee maakt
kan zijn verslaving effe goed los laten gaan en er 5 in een week doen
en daarna weer na 10 jaar bewijs van spreken
maar hij blijft verslaafd aan die rush
omdat hij zich 10 jaar kon beheersen of verlangen ,drang kon onder drukken maakt hem voor mij geen sporadisch ..ja hoe noem je zo iemand

Ik beduul. Ik rook wiet toch zeker een paar keer per maand met een passie. Ik kan er best lang van afblijven, maar er komt altijd een punt dat ik er toch weer van neem. En ik vind dat ook totaal niet erg.

Die zelfde relatie heb ik ook met chocolade repen xD.

Maar ja, wat noem je dat?

in mijn ogen ,zolang je de drang heb of de dwang voelt om tog weer te grijpen naar een substantie om je fysiek of mentaal naar een andere staat te brengen
is het een verslaving
en daar is totaal niks mis mee als je het zelf prima vind

chocolade is weer een verslaving die uit de wiet verslaving komt denk ik zo

 

[De Zandman]

Een verslaving is een toestand waarin men aan een stof, middel of gedraging hunkert naar de volgende rush, en men de controle op de hoeveelheid alsook de frequentie van gebruiken volkomen kwijt is. Men functioneert niet meer
"zonder".

 

[Purplext]

Voor mij is verslaving; slaaf zijn van...
Meer en vaker gebruiken dan voorgenomen omdat ik m'n impulsen niet kan beheersen. Zelfs tegen m'n zin in gebruiken. Het middel heeft dan de controle en niet ik.

Hoeveel invloed het op m'n functioneren heeft, telt ook wel mee. Als ik er lichamelijk en geestelijk nadelen aan ondervind, m'n sociale contacten, m'n werk, m'n huishouden etc. eronder lijden, dan is dat ook een signaal.

Maar er zijn ook verslavingen waar ik prima mee kan functioneren, toch zijn het verslavingen.

 

[Zeelanddude]

Normalisering is ook wel een dingetje in mijn beleving hoor, jup, ik gebruik drugs, 3 van de 4 weekenden 1,2 of 3 door of/ tijdens elkaar en ja, i;'m a junkie maar wel een Badassjunkie, In mijn ogen is dit krap, net oke. m.a.w ik heb er vrede mee.
Vertel in tegen mijn familie dat ik 3 van de 4 weekenden drugs gebruik is het huis te klein, wordt dat echt wel tijd voor een kliniek en met leven beteren.
Van anderen zie ik, wauw, die gebruiken meer als mij, maar daar probeer ik niet naar te kijken. uiteindelijk is iedereen zelf verantwoordelijk toch.

 

[Mindless]

Voor mij is verslaving; slaaf zijn van...
Meer en vaker gebruiken dan voorgenomen omdat ik m'n impulsen niet kan beheersen. Zelfs tegen m'n zin in gebruiken. Het middel heeft dan de controle en niet ik.

Zo simpel is het denk ik.

Hoeveel invloed het op m'n functioneren heeft, telt ook wel mee. Als ik er lichamelijk en geestelijk nadelen aan ondervind, m'n sociale contacten, m'n werk, m'n huishouden etc. eronder lijden, dan is dat ook een signaal.

Deze zijn denk ik secundair aan/in een verslaving, want:

Maar er zijn ook verslavingen waar ik prima mee kan functioneren, toch zijn het verslavingen.

Ze zijn dus optioneel.

De eigenlijke verslaving zelf is het tegen je wil in toch iets doen/gebruiken. Niet de baas zijn over je handelingen, letterlijk een slaaf zijn van je impulsen/driften.