Wie: Snuffelaar, man, 27 jaar, 73kg, 181cm
Wat: DMT – totale hoeveelheid weet ik niet meer
Wanneer: 15 januari 2021
Tijd: 22:00 tot 06:00 uur
Waar: In mijn woonkamer.
Ervaring: Op vlak van psychedelica: Truffels/Paddos, LSD, Salvia, 2C-B, DOC en 5-MeO-MiPT.
Psychedelica heeft me altijd al gefascineerd. Mijn goede vriend psilocybine heeft me dikwijls door moeilijke momenten geholpen met de nieuwe inzichten die het me geeft. Ook LSD heeft een groot stuk van mijn sociale angsten *poef* weggetoverd. Dit wil niet zeggen dat ik geen negatieve ervaringen heb gehad. Die waren er zeker, dus de stap naar DMT was best wel intimiderend. Onlangs heb ik de kans gekregen om een halve gram te kopen wat ik natuurlijk niet heb afgeslagen. Op aanraden van onze lieve @Mezelf schafte ik me een houten vaporizer aan die relatief “fool proof” hoort te zijn (Vaporgenie). Er zijn natuurlijk genoeg andere methoden maar mezelf kennende (ik deze keer) zou ik dan heel veel verspilt hebben wat best wel onrespectvol is tegenover mijn friends-to-be entiteiten. Het enige wat nog ontbrak was een druppelkussentje zodat het feilloos kon verdampen. Desondanks hebben mijn smaakpapillen nog altijd het ongenoegen gehad om dit te proeven, maar een glas chocomelk doet altijd wonderen.
Rond een uur of 5 ’s avonds rinkelde mijn deurbel. Vol enthousiasme rende ik naar de ingang van mijn huis om het pakketje in ontvangst te nemen. Licht teleurgesteld opende ik de voordeur voor mijn buurvrouw die haar sleutels was vergeten. Eenmaal binnen vertelde ze me dat ze in de vroege namiddag een brief in de bus had kegregen die op mijn naam stond. Mijn hart begon te bonken. En jawel, het was wat ik dacht dat het was. Ik wou haar een hoge vijf geven maar dat is tegenwoordig illegaal dus knikte ik beleefd met mijn hoofd en bedankte haar. Nee, wij doen niet mee aan het breken van de wet *knipoog knipoog*.
Eenmaal terug binnen maak ik voorzichtig mijn pijpje klaar voor een eerste testrit. Om helemaal in de sfeer te komen nam ik wat theelichtjes uit de kast en stak er een paar aan:
Voordat de DMT show kon beginnen moet er natuurlijk wel eerst gegeten worden zodat ik me goed in mijn vel zou voelen. Zo gezegd zo gedaan; met mijn pijpje aan mijn zijde genoot ik van een pak Belgische frieten ondergedompeld in Joppiesaus. Ik zet wat rustige muziek op en begin wat te mediteren zodat ik helemaal tot rust kom. Met behulp van wat ademhalingsoefeningen zorg ik ervoor dat ik diep kan inhaleren zonder dat ik een ademtekort zou hebben.
Er zat 15mg DMT in mijn Vaporgenie; Ik had deze vape immers nog nooit gebruikt dus het zou zonde zijn om direct 40+ mg te gebruiken en zo mogelijk de helft verspillen. Ik nam het pijpje voorzichtig vast, hield mijn aansteker boven de kop en adem drie keer rustig in en uit. Toen ik voor de derde keer uitademde spoot er een vlam uit die in de Vaporgenie werd gezogen. Ik ademde zoveel mogelijk rook in en hield het daarna zo lang mogelijk in mijn longen. Dit deed ik 2 keer. Plots ging alles in mijn kamer in slow motion en ik merkte dat ik wat aan het panikeren was omdat het heel snel opkwam. Ik sloot mijn ogen en zag twee vage spookjes dansen. Ze waren heel enthousiast en vrolijk. Het leek wel alsof ze mij uitnodigde in hun wereld, maar daarvoor had ik te weinig DMT gevaped. Het leek wel of ze mij wat aan het plagen waren omdat ik niet in een verder stadium kon komen.
De hele nacht door heb ik geprobeerd om een breakthrough te bemachtigen wat steeds maar net niet lukte. Ik liet er telkens iets meer dan een uur tussen om mijn tolerantie te resetten. Tijdens deze verschillende trips werd mijn kamer gevuld met een soort aura en zag ik een soort mist. Door de mist heen schenen er laserlichten en ik kon door tunnels kijken waar fractals in draaiden. Dit was allemaal wel heel interessant natuurlijk maar desondanks was ik toch wel wat teleurgesteld dat ik niet door kon breken naar een andere dimensie. Mijn laatste pijpje was dan ook zonder enige verwachtingen. Het zou de laatste poging van de nacht worden en dan zou ik m’n oogjes dicht en snaveltje toe houden. Wat er toen gebeurde had ik nooit verwacht.
Ik nam een langzame, lange hijs van de pijp en hield het ongeveer 30 seconden in. Daarna voelde ik me heel kalm dus de tweede hijs ging ook prima. Toen begon alles te verkleuren en vervormen, het is me gelukt om een derde keer te vapen maar het waren al niet meer mijn handen die het pijpje vasthielden en het leek wel alsof ik in een discotheek stond. In slow motion viel ik langzaam achterover neer op mijn bank. Veel mensen komen hier eerst in een tunnel maar dat stuk herinner ik me helaas niet meer.
Ik werd wakker in een hoogtechnologische maar verlaten en verzonken stad. Het gaf me echte Bioshock vibes. Ik had geen lichaam meer en zweefde door de stad op rails alsof ik op een toertreintje zat die je ook in pretparken vindt. Plots kwam ik uit in een donkere ruimte gevuld met allemaal blauwe lichtjes die rond me heen bewogen. Wat ik me hier van herinner is dat de bewegingen die ze maakten me heel kalm maakten. Ondanks de gitzwarte leegte waarin ik me bevond waren de lichten vriendelijk van aard.
Hoe ik hier ben uitgeraakt weet ik niet meer, ook hier is er tijdenlijk een blackout, maar plots kwam ik terecht in een wereld die leek op het oude Egypte. Een entiteit opende een deur voor me en liet me al knikkend met zijn hoofd binnen. Best raar want die deur bevond zich in een open ruimte, maar aangezien ik op een rails zat gingen we toch door die deur. Ik kan me niet exact herinneren wat ik allemaal zag, maar het was heel oranje en er waren ook pyramides. Links van me zag ik verlegen maar nieuwsgierige wezentjes (machine elves?) die zich verstopten achter kubussen en af en toe *peek-a-boo* kwamen doen. Ik lachte naar ze en zei dat ze niet zo verlegen hoefden te zijn want ze zagen er wel heel lief en grappig uit. Plots werd ik verwelkomd door een zwevende Farao.
(mini recreatie)
Hij lachte naar me en liet me een soort van noorderlicht zien – extreem gedetailleerd - alsof het in 8K was en dat op een paar centimeter voor m’n neus. Het was gevuld met allemaal vreemde symbolen, wat hiërogliefachtig maar door mijn gebrek aan kennis begreep ik helaas niet wat hij me vertellen wou. Ik kon mijn hoofd bewegen en rond me heen kijken, alsof ik een VR bril op had. Toen werd ik stilletjes wakker in mijn kamer met de grootste lach die ooit op m’n gezicht verschenen is. Alles was liefde, alles was kalm, alles was prachtig. De kamer was nog altijd gevuld met een oranje mist die stilaan verdween en een gelukzalig gevoel van euforie bleef in mijn lichaam zinderen.
Ik weet niet zo goed hoe ik dit verhaal moet eindigen dus dit is het einde van dit tripreport, maar zeker niet het einde van mijn DMT trips.
Wat: DMT – totale hoeveelheid weet ik niet meer
Wanneer: 15 januari 2021
Tijd: 22:00 tot 06:00 uur
Waar: In mijn woonkamer.
Ervaring: Op vlak van psychedelica: Truffels/Paddos, LSD, Salvia, 2C-B, DOC en 5-MeO-MiPT.
Psychedelica heeft me altijd al gefascineerd. Mijn goede vriend psilocybine heeft me dikwijls door moeilijke momenten geholpen met de nieuwe inzichten die het me geeft. Ook LSD heeft een groot stuk van mijn sociale angsten *poef* weggetoverd. Dit wil niet zeggen dat ik geen negatieve ervaringen heb gehad. Die waren er zeker, dus de stap naar DMT was best wel intimiderend. Onlangs heb ik de kans gekregen om een halve gram te kopen wat ik natuurlijk niet heb afgeslagen. Op aanraden van onze lieve @Mezelf schafte ik me een houten vaporizer aan die relatief “fool proof” hoort te zijn (Vaporgenie). Er zijn natuurlijk genoeg andere methoden maar mezelf kennende (ik deze keer) zou ik dan heel veel verspilt hebben wat best wel onrespectvol is tegenover mijn friends-to-be entiteiten. Het enige wat nog ontbrak was een druppelkussentje zodat het feilloos kon verdampen. Desondanks hebben mijn smaakpapillen nog altijd het ongenoegen gehad om dit te proeven, maar een glas chocomelk doet altijd wonderen.
Rond een uur of 5 ’s avonds rinkelde mijn deurbel. Vol enthousiasme rende ik naar de ingang van mijn huis om het pakketje in ontvangst te nemen. Licht teleurgesteld opende ik de voordeur voor mijn buurvrouw die haar sleutels was vergeten. Eenmaal binnen vertelde ze me dat ze in de vroege namiddag een brief in de bus had kegregen die op mijn naam stond. Mijn hart begon te bonken. En jawel, het was wat ik dacht dat het was. Ik wou haar een hoge vijf geven maar dat is tegenwoordig illegaal dus knikte ik beleefd met mijn hoofd en bedankte haar. Nee, wij doen niet mee aan het breken van de wet *knipoog knipoog*.
Eenmaal terug binnen maak ik voorzichtig mijn pijpje klaar voor een eerste testrit. Om helemaal in de sfeer te komen nam ik wat theelichtjes uit de kast en stak er een paar aan:
Voordat de DMT show kon beginnen moet er natuurlijk wel eerst gegeten worden zodat ik me goed in mijn vel zou voelen. Zo gezegd zo gedaan; met mijn pijpje aan mijn zijde genoot ik van een pak Belgische frieten ondergedompeld in Joppiesaus. Ik zet wat rustige muziek op en begin wat te mediteren zodat ik helemaal tot rust kom. Met behulp van wat ademhalingsoefeningen zorg ik ervoor dat ik diep kan inhaleren zonder dat ik een ademtekort zou hebben.
Er zat 15mg DMT in mijn Vaporgenie; Ik had deze vape immers nog nooit gebruikt dus het zou zonde zijn om direct 40+ mg te gebruiken en zo mogelijk de helft verspillen. Ik nam het pijpje voorzichtig vast, hield mijn aansteker boven de kop en adem drie keer rustig in en uit. Toen ik voor de derde keer uitademde spoot er een vlam uit die in de Vaporgenie werd gezogen. Ik ademde zoveel mogelijk rook in en hield het daarna zo lang mogelijk in mijn longen. Dit deed ik 2 keer. Plots ging alles in mijn kamer in slow motion en ik merkte dat ik wat aan het panikeren was omdat het heel snel opkwam. Ik sloot mijn ogen en zag twee vage spookjes dansen. Ze waren heel enthousiast en vrolijk. Het leek wel alsof ze mij uitnodigde in hun wereld, maar daarvoor had ik te weinig DMT gevaped. Het leek wel of ze mij wat aan het plagen waren omdat ik niet in een verder stadium kon komen.
De hele nacht door heb ik geprobeerd om een breakthrough te bemachtigen wat steeds maar net niet lukte. Ik liet er telkens iets meer dan een uur tussen om mijn tolerantie te resetten. Tijdens deze verschillende trips werd mijn kamer gevuld met een soort aura en zag ik een soort mist. Door de mist heen schenen er laserlichten en ik kon door tunnels kijken waar fractals in draaiden. Dit was allemaal wel heel interessant natuurlijk maar desondanks was ik toch wel wat teleurgesteld dat ik niet door kon breken naar een andere dimensie. Mijn laatste pijpje was dan ook zonder enige verwachtingen. Het zou de laatste poging van de nacht worden en dan zou ik m’n oogjes dicht en snaveltje toe houden. Wat er toen gebeurde had ik nooit verwacht.
Ik nam een langzame, lange hijs van de pijp en hield het ongeveer 30 seconden in. Daarna voelde ik me heel kalm dus de tweede hijs ging ook prima. Toen begon alles te verkleuren en vervormen, het is me gelukt om een derde keer te vapen maar het waren al niet meer mijn handen die het pijpje vasthielden en het leek wel alsof ik in een discotheek stond. In slow motion viel ik langzaam achterover neer op mijn bank. Veel mensen komen hier eerst in een tunnel maar dat stuk herinner ik me helaas niet meer.
Ik werd wakker in een hoogtechnologische maar verlaten en verzonken stad. Het gaf me echte Bioshock vibes. Ik had geen lichaam meer en zweefde door de stad op rails alsof ik op een toertreintje zat die je ook in pretparken vindt. Plots kwam ik uit in een donkere ruimte gevuld met allemaal blauwe lichtjes die rond me heen bewogen. Wat ik me hier van herinner is dat de bewegingen die ze maakten me heel kalm maakten. Ondanks de gitzwarte leegte waarin ik me bevond waren de lichten vriendelijk van aard.
Hoe ik hier ben uitgeraakt weet ik niet meer, ook hier is er tijdenlijk een blackout, maar plots kwam ik terecht in een wereld die leek op het oude Egypte. Een entiteit opende een deur voor me en liet me al knikkend met zijn hoofd binnen. Best raar want die deur bevond zich in een open ruimte, maar aangezien ik op een rails zat gingen we toch door die deur. Ik kan me niet exact herinneren wat ik allemaal zag, maar het was heel oranje en er waren ook pyramides. Links van me zag ik verlegen maar nieuwsgierige wezentjes (machine elves?) die zich verstopten achter kubussen en af en toe *peek-a-boo* kwamen doen. Ik lachte naar ze en zei dat ze niet zo verlegen hoefden te zijn want ze zagen er wel heel lief en grappig uit. Plots werd ik verwelkomd door een zwevende Farao.
Hij lachte naar me en liet me een soort van noorderlicht zien – extreem gedetailleerd - alsof het in 8K was en dat op een paar centimeter voor m’n neus. Het was gevuld met allemaal vreemde symbolen, wat hiërogliefachtig maar door mijn gebrek aan kennis begreep ik helaas niet wat hij me vertellen wou. Ik kon mijn hoofd bewegen en rond me heen kijken, alsof ik een VR bril op had. Toen werd ik stilletjes wakker in mijn kamer met de grootste lach die ooit op m’n gezicht verschenen is. Alles was liefde, alles was kalm, alles was prachtig. De kamer was nog altijd gevuld met een oranje mist die stilaan verdween en een gelukzalig gevoel van euforie bleef in mijn lichaam zinderen.
Ik weet niet zo goed hoe ik dit verhaal moet eindigen dus dit is het einde van dit tripreport, maar zeker niet het einde van mijn DMT trips.
