Mindfuck me harder: ernstig verslaafd aan Concerta (amfetamine)

[Fairflower]

Beste Mede Drugsforummers,

Ik ben zwaar verslaafd geraakt aan het medicijn Concerta van 54 mg en wil hier graag vanaf geraken. Mijn gevoel wilt natuurlijk steeds meer/weer gebruiken maar het middel doet niet meer wat het moet doen en ik geraak ook niet aan voldoende Concerta om genoeg te gebruiken om geen craving te hebben. Hierdoor gebruik ik meestal enkele dagen waardoor ik terug een tijdje val op 1 Concerta die ik bij de apotheker moet afhalen van de arts. Als ik meer gebruik koop ik deze Concerta van iemand. Ik heb ook al hervallen gehad in Coke en Speed. Daarnaast gebruik ik pseudo efedrine tegen de afkickverschijnselen op dagen dat ik maar 1 Concerta heb

Waarom ik zeg dat ik verslaafd ben? Ik heb mijn gebruik helemaal niet meer in de hand. Ik kan onmogelijk een potje van 30 tabletten bij me hebben zonder dat ik er al gauw minstens 7 per dag neem om me ok te voelen en niet af te zien van cravings. Ik ben al maanden aan t proberen 1 tablet Concerta te pakken per dag met behulp van de apotheker: elke ochtend ga ik mijn pilletje halen, maar dat ene pilletje voldoet niet, ik blijf met craving zitten en herval daardoor in meer Concerta nemen die ik via iemand op de kop tik. Als ik geen Concerta op de kop kan tikken ben ik al es hervallen in speed en coke, maar heb ook pillen online besteld die zeker geen echte Concerta waren.

Ik probeer bij elk herval terug controle te verwerven en probeer bv maar 2 of 3 concerta s per dag te nemen, maar dit lukt absoluut niet.

Ik heb al vanaf oktober vorig jaar hulp van de huisdokter en drughulpverlening en ben sinds 2 maanden terug van het ene herval in amfetamines in het andere aan t sukkelen...

Ik zie nauwelijks de nadelen terwijl die massaal aanwezig zijn in mijn leven en ik hier een heel lang lijstje van kan maken, knap onder de cravings en maak mezelf wijs dat ik het nodig heb, dat ik zonder ongelukkiger was enzoveel meer...

Ik heb echt t gevoel een marionette te zijn die aan de koordjes van dit middel hangt. Ik heb voor mijn gebruik contacten die ik niet wil, geef er ontzettend veel geld aan uit en ondervind nauwelijks nog voordelen tenzij een positievere stemming.

Heeft iemand ervaring met jezelf helemaal niet meer te kunnen vertrouwen? Ik kan mezelf niet meer vertrouwen, het ene moment zeg ik echt "nooit meer" en het andere moment herval ik. Daarnaast ben ik er als de dood voor om mijn ene Concerta per week af te geven...het uitzien op helemaal niks meer hebben is voor mij zo beangstigend...ik maak mezelf zoveel wijs. Heeft er iemand ervaring met dit onder controle te krijgen?

Wanneer kan je in godsnaam WILLEN stoppen als je voortdurend van gedachten veranderd? Als ik me laat opnemen om af te kicken ga ik dan niet gewoon vertrekken op een gegeven moment? Hoe in godsnaam moet ik dit in de hand krijgen?

Ondanks alle nadelen, ik blijf enorm gehecht aan dit middel. Ik ben hooked, het heeft me beet, het speelt mindgames met me, de verslaving is 1 grote mindfuck...

Groetjes

 

[MetalGuy]

Erkennen dat je een probleem hebt is al een hele goeie eerste stap in de goede richting.

Heeft iemand ervaring met jezelf helemaal niet meer te kunnen vertrouwen? Ik kan mezelf niet meer vertrouwen, het ene moment zeg ik echt "nooit meer" en het andere moment herval ik. Daarnaast ben ik er als de dood voor om mijn ene Concerta per week af te geven...het uitzien op helemaal niks meer hebben is voor mij zo beangstigend...ik maak mezelf zoveel wijs. Heeft er iemand ervaring met dit onder controle te krijgen?

Wanneer kan je in godsnaam WILLEN stoppen als je voortdurend van gedachten veranderd? Als ik me laat opnemen om af te kicken ga ik dan niet gewoon vertrekken op een gegeven moment? Hoe in godsnaam moet ik dit in de hand krijgen?

Dat is de vicieuze cirkel van verslaving. Ik ben er zelf ook bekend mee en die doorbreek je alleen als je er voor de volle 110% achter staat om jezelf te herpakken. Verslaving overkomt je, herstel is een keuze.

Verder wens ik je heel veel sterkte de komende tijd. ❤️💪🏼

 

[Fairflower]

Erkennen dat je een probleem hebt is al een hele goeie eerste stap in de goede richting.

Dat is de vicieuze cirkel van verslaving. Ik ben er zelf ook bekend mee en die doorbreek je alleen als je er voor de volle 110% achter staat om jezelf te herpakken. Verslaving overkomt je, herstel is een keuze.

Verder wens ik je heel veel sterkte de komende tijd. ❤️💪🏼

Ik denk dat ik nog niet echt aan willen stoppen toe ben, of niet echt. Ik ben gefrustreerd dat ik niet aan meer kan geraken van mijn lievelingsgoedje en gefrustreerd dat het niet meer werkt als voorheen...dat zijn redenen om te stoppen, maar is dat eigenlijk wel willen stoppen? Ik denk soms dat ik gewoon nog niet diep genoeg gevallen ben...

 

[MetalGuy]

Ik denk dat ik nog niet echt aan willen stoppen toe ben, of niet echt. Ik ben gefrustreerd dat ik niet aan meer kan geraken van mijn lievelingsgoedje en gefrustreerd dat het niet meer werkt als voorheen...dat zijn redenen om te stoppen, maar is dat eigenlijk wel willen stoppen? Ik denk soms dat ik gewoon nog niet diep genoeg gevallen ben...

Ik ken het gevoel maar al te goed. Dat is in feite, in de eerste instantie niet willen stoppen. Als je voor jezelf eens heel goed nagaat waarom je eigenlijk door wilt blijven gaan met gebruiken, terwijl je weet dat het voor problemen gaat zorgen. Heb je in elk geval iets om de schouders onder te zetten en daarnaar toe te werken.

Ik ben zelf cold turkey gestopt met 3-MMC, omdat ik er zelf voor de volle 110% achterstond om met mijn verslaving te breken. Wat een ellende eerst, but still going strong en het is het driedubbel en dwars waard!

 

[Fairflower]

Ik ken het gevoel maar al te goed. Dat is in feite, in de eerste instantie niet willen stoppen. Als je voor jezelf eens heel goed nagaat waarom je eigenlijk door wilt blijven gaan met gebruiken, terwijl je weet dat het voor problemen gaat zorgen. Heb je in elk geval iets om de schouders onder te zetten en daarnaar toe te werken.

Ik ben zelf cold turkey gestopt met 3-MMC, omdat ik er zelf voor de volle 110% achterstond om met mijn verslaving te breken. Wat een ellende eerst, but still going strong en het is het driedubbel en dwars waard!

De reden waarom ik door wil gaan is dat het een heel vertrouwde manier is geworden om om te gaan met gevoelens die te lastig worden en te lang aanhouden, dat is de hoofdreden denk ik. Ik heb vroeger nogal ernstige emotionele crisissen gehad en ben erg bang geen middel te hebben dat me hieruit trekt. Dit heb ik al 12 jaar met benzo s gedaan voorheen. Ik heb zeer weinig vertrouwen in het goed kunnen copen met mijn gevoelens.

 

[Martinus]

Wat is er zo eng aan nuchter zijn? Gewoon totaal sober. Niks nada noppes.

Edit: Ow je beandwoord mn vraag al ik was te langzaam

 

[Fairflower]

Wat is er zo eng aan nuchter zijn? Gewoon totaal sober. Niks nada noppes.

Dat ik bang ben emotionele crisissen niet meer in de hand te kunnen houden en bijvoorbeeld terug zou beginnen met zelfbeschadigend gedrag en dat zelfmoordgedachten niet hanteerbaar zouden zijn...

 

[Fairflower]

Daarnaast heb ik slaapproblemen in de zin dat ik echt veel te weinig slaap, dankzij de Concerta word ik toch eventjes goed wakker i p v dat ik heel de tijd als een zombie rondloop...die slaapproblemen daar zie ik ook geen uitweg uit...

 

[De Dunne]

Daarnaast heb ik slaapproblemen in de zin dat ik echt veel te weinig slaap, dankzij de Concerta word ik toch eventjes goed wakker i p v dat ik heel de tijd als een zombie rondloop...die slaapproblemen daar zie ik ook geen uitweg uit...

Dat komt door de concerta. Als je dus daarmee stopt/afbouwt komt op den duur je slaap ook weer goed. Zal even tijd nodig hebben maar dan komt het wel weer goed.

 

[Martinus]

Hmm. Intense emoties. Beetje richting borderline?

Das wel lastig. Krop je die dan op?

 

[Fairflower]

Dat komt door de concerta. Als je dus daarmee stopt/afbouwt komt op den duur je slaap ook weer goed. Zal even tijd nodig hebben maar dan komt het wel weer goed.

Dat slaapprobleem bestond jammer genoeg al voor ik Concerta misbruikte, tenzij het ook door de Concerta kan komen toen ik er nog maar 1 per dag nam...ik vrees dat het niet opgelost gaat zijn met te stoppen...

 

[Fairflower]

Hmm. Intense emoties. Beetje richting borderline?

Das wel lastig. Krop je die dan op?

Inderdaad, ik heb kenmerken van borderline, dat zie je heel goed!

 

[Mindless]

Ik denk dat ik nog niet echt aan willen stoppen toe ben, of niet echt. Ik ben gefrustreerd dat ik niet aan meer kan geraken van mijn lievelingsgoedje en gefrustreerd dat het niet meer werkt als voorheen...dat zijn redenen om te stoppen, maar is dat eigenlijk wel willen stoppen? Ik denk soms dat ik gewoon nog niet diep genoeg gevallen ben...

Daarom is het denk ik zo belangrijk om zo snel mogelijk te leren nuchter content te zijn, voldoening te voelen. Al zijn dit eerst maar hele spaarzame momenten. Als je tenminste maar wéét dat het mogelijk is. Waar ik het in het andere topic over had: door de confrontatie met je problemen nuchter aan te gaan, leer je dat je daartoe in staat bent. Dat op zichzelf geeft al enorme voldoening en ook hoop.

Het gevoel dat je nog niet diep genoeg gevallen bent om echt 100% te willen stoppen, komt omdat je (nog) niet ziet dat er licht aan het eind van de tunnel is. Omdat je niet weet dat je je nuchter ooit wel echt goed zult voelen blijf je liever bij het oude, dat tenminste bekend en op een soort kromme manier vertrouwd is, ook al is het compleet destructief. De geest denkt: beter dat, dan het onbekende. Maar dit is een valse gedachte. Dat de geest het niet kan zien, betekent niet dat het er niet is.

Naast discipline om te stoppen zou ik als ik jou was dus ook echt bezig gaan met die nuchtere directe confrontatie van je gevoelens. En zo beetje bij beetje leren dat je daar zelfstandig zonder hulpmiddelen mee kunt dealen. Maakt niet uit als dat eerst maar een paar seconden is. Met oefening wordt dat beter en je hoop dat er überhaupt licht aan het eind van de tunnel is, zal zich gaan ontwikkelen. En op een gegeven moment ervaar je het licht (het geluk in je) zelf. En zal dat beetje bij beetje je nieuwe thuis worden. Heb je dát, dan zal er steeds minder fundering zijn voor een verslaving om zichzelf op te bouwen.

 

[De Dunne]

Dat slaapprobleem bestond jammer genoeg al voor ik Concerta misbruikte, tenzij het ook door de Concerta kan komen toen ik er nog maar 1 per dag nam...ik vrees dat het niet opgelost gaat zijn met te stoppen...

Ik gok van wel. Mijn neefje slikte de correcte dosis op recept jaren lang voor zijn Asperger en is er mee gestopt omdat ie slecht at en sliep er van. Advies vd arts was Melatonine te slikken voor de slaap. Toen is tie gekapt er mee want hij wil niet een leven met overdag oppeppen met een pil en dan avonds moeten kunnen slapen met een pil. Nu hij al jaren geen medicatie meer gebruikt is ie er vanaf en slaapt en eet goed.

 

[MetalGuy]

Daarom is het denk ik zo belangrijk om zo snel mogelijk te leren nuchter content te zijn, voldoening te voelen. Al zijn dit eerst maar hele spaarzame momenten. Als je tenminste maar wéét dat het mogelijk is. Waar ik het in het andere topic over had: door de confrontatie met je problemen nuchter aan te gaan, leer je dat je daartoe in staat bent. Dat op zichzelf geeft al enorme voldoening en ook hoop.

Het gevoel dat je nog niet diep genoeg gevallen bent om echt 100% te willen stoppen, komt omdat je (nog) niet ziet dat er licht aan het eind van de tunnel is. Omdat je niet weet dat je je nuchter ooit wel echt goed zult voelen blijf je liever bij het oude, dat tenminste bekend en op een soort kromme manier vertrouwd is, ook al is het compleet destructief. De geest denkt: beter dat, dan het onbekende. Maar dit is een valse gedachte. Dat de geest het niet kan zien, betekent niet dat het er niet is.

Naast discipline om te stoppen zou ik als ik jou was dus ook echt bezig gaan met die nuchtere directe confrontatie van je gevoelens. En zo beetje bij beetje leren dat je daar zelfstandig zonder hulpmiddelen mee kunt dealen. Maakt niet uit als dat eerst maar een paar seconden is. Met oefening wordt dat beter en je hoop dat er überhaupt licht aan het eind van de tunnel is, zal zich gaan ontwikkelen. En op een gegeven moment ervaar je het licht (het geluk in je) zelf. En zal dat beetje bij beetje je nieuwe thuis worden. Heb je dát, dan zal er steeds minder fundering zijn voor een verslaving om zichzelf op te bouwen.

Precies dit! Mooi verwoord. 👌🏼❤️

 

[Fairflower]

Daarom is het denk ik zo belangrijk om zo snel mogelijk te leren nuchter content te zijn, voldoening te voelen. Al zijn dit eerst maar hele spaarzame momenten. Als je tenminste maar wéét dat het mogelijk is. Waar ik het in het andere topic over had: door de confrontatie met je problemen nuchter aan te gaan, leer je dat je daartoe in staat bent. Dat op zichzelf geeft al enorme voldoening en ook hoop.

Het gevoel dat je nog niet diep genoeg gevallen bent om echt 100% te willen stoppen, komt omdat je (nog) niet ziet dat er licht aan het eind van de tunnel is. Omdat je niet weet dat je je nuchter ooit wel echt goed zult voelen blijf je liever bij het oude, dat tenminste bekend en op een soort kromme manier vertrouwd is, ook al is het compleet destructief. De geest denkt: beter dat, dan het onbekende. Maar dit is een valse gedachte. Dat de geest het niet kan zien, betekent niet dat het er niet is.

Naast discipline om te stoppen zou ik als ik jou was dus ook echt bezig gaan met die nuchtere directe confrontatie van je gevoelens. En zo beetje bij beetje leren dat je daar zelfstandig zonder hulpmiddelen mee kunt dealen. Maakt niet uit als dat eerst maar een paar seconden is. Met oefening wordt dat beter en je hoop dat er überhaupt licht aan het eind van de tunnel is, zal zich gaan ontwikkelen. En op een gegeven moment ervaar je het licht (het geluk in je) zelf. En zal dat beetje bij beetje je nieuwe thuis worden. Heb je dát, dan zal er steeds minder fundering zijn voor een verslaving om zichzelf op te bouwen.

Ik begrijp goed wat je zegt, toch heb ik heel ernstige twijfels/angsten omtrent het aankunnen/verdragen van mijn gevoelens al ben ik er sterker in geworden. Misschien maak ik mezelf dingen wijs omdat ik verslaafd ben en ben ik inderdaad erg bang voor het onbekende.

Ik denk dat ik de stap toch maar es ga zetten richting een veilige afkickkliniek of setting voor dubbeldiagnose, terug gaan naar gebruik gaat altijd

 

[Martinus]

Ik begrijp goed wat je zegt, toch heb ik heel ernstige twijfels/angsten omtrent het aankunnen/verdragen van mijn gevoelens

Je heb dus last van je emoties omtrent het last hebben van je emoties.

Ik denk dat de enige uitweg is om je angst te confronteren. Anders blijf je in die feedback loop vast zitten. Probeer het gewoon. En als het fout gaat. Dan probeer je het nog een keer. Het process van leren is er een van vallen en opstaan. Hoe wil je er anders uit ontsnappen? Door gaan met wat je nu doet? Een ander middel zoeken als vervanger?

 

[Mindless]

Ik begrijp goed wat je zegt, toch heb ik heel ernstige twijfels/angsten omtrent het aankunnen/verdragen van mijn gevoelens al ben ik er sterker in geworden. Misschien maak ik mezelf dingen wijs omdat ik verslaafd ben en ben ik inderdaad erg bang voor het onbekende.

Ik denk dat ik de stap toch maar es ga zetten richting een veilige afkickkliniek of setting voor dubbeldiagnose, terug gaan naar gebruik gaat altijd

We hebben als mensen allemaal die angst voor het onbekende. We hebben de neiging om een comfortzone te creëren en daarin te gaan leven. Dit vergt dus ook daadwerkelijk moed, om dan tóch je angsten/twijfels onder ogen te komen. In het begin is het 100% moed, dan wanneer je de confrontatie vaker hebt gepraktiseerd, krijg je vertrouwen en neemt vertrouwen het over van moed, wat het proces makkelijker maakt. Dan wanneer je genoeg vertrouwen hebt getoond, begin je liefde (voor jezelf) te ervaren en neemt liefde het over van vertrouwen, wat het proces zelfs plezierig maakt!

Dit alles is niet een lineair iets. Je zult in de praktijk wisselen tussen de drie. Maar in grote lijnen zul je steeds meer de contentheid/vrede/gelukzaligheid in jezelf gaan ervaren en de aantrekkingskracht van je verslavingen zal hierdoor afnemen.

 

[Kwatzakottel]

“We either make ourselves miserable, or we make ourselves strong. The amount of work is the same.”​

― Carlos Castaneda

 

[Fairflower]

Daarom is het denk ik zo belangrijk om zo snel mogelijk te leren nuchter content te zijn, voldoening te voelen. Al zijn dit eerst maar hele spaarzame momenten. Als je tenminste maar wéét dat het mogelijk is. Waar ik het in het andere topic over had: door de confrontatie met je problemen nuchter aan te gaan, leer je dat je daartoe in staat bent. Dat op zichzelf geeft al enorme voldoening en ook hoop.

Het gevoel dat je nog niet diep genoeg gevallen bent om echt 100% te willen stoppen, komt omdat je (nog) niet ziet dat er licht aan het eind van de tunnel is. Omdat je niet weet dat je je nuchter ooit wel echt goed zult voelen blijf je liever bij het oude, dat tenminste bekend en op een soort kromme manier vertrouwd is, ook al is het compleet destructief. De geest denkt: beter dat, dan het onbekende. Maar dit is een valse gedachte. Dat de geest het niet kan zien, betekent niet dat het er niet is.

Naast discipline om te stoppen zou ik als ik jou was dus ook echt bezig gaan met die nuchtere directe confrontatie van je gevoelens. En zo beetje bij beetje leren dat je daar zelfstandig zonder hulpmiddelen mee kunt dealen. Maakt niet uit als dat eerst maar een paar seconden is. Met oefening wordt dat beter en je hoop dat er überhaupt licht aan het eind van de tunnel is, zal zich gaan ontwikkelen. En op een gegeven moment ervaar je het licht (het geluk in je) zelf. En zal dat beetje bij beetje je nieuwe thuis worden. Heb je dát, dan zal er steeds minder fundering zijn voor een verslaving om zichzelf op te bouwen

Je heb dus last van je emoties omtrent het last hebben van je emoties.

Ik denk dat de enige uitweg is om je angst te confronteren. Anders blijf je in die feedback loop vast zitten. Probeer het gewoon. En als het fout gaat. Dan probeer je het nog een keer. Het process van leren is er een van vallen en opstaan. Hoe wil je er anders uit ontsnappen? Door gaan met wat je nu doet? Een ander middel zoeken als vervanger?

Het lijkt me eigenlijk ongelooflijk bevrijdend om te geloven dat ik zonder middelen zou kunnen en toch met mijn gevoelens kan omgaan...ik zie ook met het hier neer te schrijven dat dat de oplossing is...Dank je voor de replieken!!!! Van mensen met ervaring neem je toch al wat meer aan hé . Ik denk dat ik eigenlijk wel wil stoppen, maar angst me tegenhoudt en me in deze vicieuze cirkel houdt...tijd om eruit te stappen, liefst wel met een opname denk ik.

 

[Fairflower]

“We either make ourselves miserable, or we make ourselves strong. The amount of work is the same.”​

― Carlos Castaneda

Goeie!!!!!!!

 

[Mindless]

Het lijkt me eigenlijk ongelooflijk bevrijdend om te geloven dat ik zonder middelen zou kunnen en toch met mijn gevoelens kan omgaan...ik zie ook met het hier neer te schrijven dat dat de oplossing is...Dank je voor de replieken!!!! Van mensen met ervaring neem je toch al wat meer aan hé . Ik denk dat ik eigenlijk wel wil stoppen, maar angst me tegenhoudt en me in deze vicieuze cirkel houdt...tijd om eruit te stappen, liefst wel met een opname denk ik.

Het zien dat het de oplossing is, is al de eerste en grootste stap. Daar begint het vertrouwen al!

 

[Fairflower]

En eerlijk gezegd, ik moet stoppen, want ik ben slechts 4 uur wakker en heb al 3 concerta s op...ik heb niet veel keuze. Blij met de hoopgevende boodschappen!!!

 

[De Dunne]

@Rivalrie lees dit topic eens.

 

[Fairflower]

We hebben als mensen allemaal die angst voor het onbekende. We hebben de neiging om een comfortzone te creëren en daarin te gaan leven. Dit vergt dus ook daadwerkelijk moed, om dan tóch je angsten/twijfels onder ogen te komen. In het begin is het 100% moed, dan wanneer je de confrontatie vaker hebt gepraktiseerd, krijg je vertrouwen en neemt vertrouwen het over van moed, wat het proces makkelijker maakt. Dan wanneer je genoeg vertrouwen hebt getoond, begin je liefde (voor jezelf) te ervaren en neemt liefde het over van vertrouwen, wat het proces zelfs plezierig maakt!

Dit alles is niet een lineair iets. Je zult in de praktijk wisselen tussen de drie. Maar in grote lijnen zul je steeds meer de contentheid/vrede/gelukzaligheid in jezelf gaan ervaren en de aantrekkingskracht van je verslavingen zal hierdoor afnemen.

Hierin leg je eigenlijk uit waarom je dan gelukkiger wordt, omdat je liefde kan ervaren voor jezelf en anderen, waarschijnlijk door de realiteit en anderen en jezelf te aanvaarden hoe ze zijn of te aanvaarden wat je nu eenmaal niet kan veranderen...ik wil eigenlijk "gebreken" van mezelf corrigeren via gebruik, ik vind mezelf bv traag, ik wil graag heel mager zijn,.............

Ik heb het altijd gewantrouwd als herstellende verslaafden begonnen over het geluk dat ze vonden, maar ik begin het toch een klein beetje te vatten. Ik ben niet ongelukkig, maar onderander mezelf aanvaarden is geen gemakkelijke

 

[Fairflower]

Waar ik ook erg bang van ben, maar dat is iets heel anders: als ik craving heb of geen gewenste dosis Concerta of ander pepmiddel binnen heb, heb ik last van een soort tic: ik heb een soort mondbewegingen dan...ik vermoed dat die zijn ontstaan door op de Concerta te kauwen en dat ik door craving energie wil onttrekken via mijn mond uit een pil die er niet is...ik hoop dat dat weggaat... maar hoedanook: dat kom ik zeker niet te weten als ik niet stop!

 

[Fairflower]

Wat ik nog denk: ik heb allerlei hulp gehad: drughulpverlening, NA zocht ik ook steun bij,... ik denk dat ik hulp nodig heb bij het omgaan met mijn emoties in de eerste plaats i p v hulp rondom verslaving. Biedt ineens ook zicht op welke hulp ik bijkomstig nodig heb of wat voor een opname ik wil. Mooi

 

[Mindless]

Hierin leg je eigenlijk uit waarom je dan gelukkiger wordt, omdat je liefde kan ervaren voor jezelf en anderen, waarschijnlijk door de realiteit en anderen en jezelf te aanvaarden hoe ze zijn of te aanvaarden wat je nu eenmaal niet kan veranderen...ik wil eigenlijk "gebreken" van mezelf corrigeren via gebruik, ik vind mezelf bv traag, ik wil graag heel mager zijn,.............

Ik heb het altijd gewantrouwd als herstellende verslaafden begonnen over het geluk dat ze vonden, maar ik begin het toch een klein beetje te vatten. Ik ben niet ongelukkig, maar onderander mezelf aanvaarden is geen gemakkelijke

Dat is de sleutel waar alles om draait: zelf-acceptatie. Jezelf aanvaarden, precies hoe je bent. Of een ander precies hoe hij of zij is, het maakt niet uit:



Het is hetzelfde.

 

[ATGC]

Puur ter volledigheid van informatie: Concerta is geen amfetamine. Het is methylfenidaat met vertraagde afgifte.

Methylfenidaat is een noradrelanine-dopamineheropnameremmer. Amfetamine (speed, dexamfetamine e.d.) blokkeren of keren het transport van serotonine, noradrelanine en dopamine om (heropname wordt afgifte). Het eindresultaat is vergelijkbaar (dopamine en noradrelanineniveau's omhoog) maar ook anders omdat ook serotonine wordt verhoogd in niveau.

Aan de starter van het topic wel de vraag of de pillen normaal worden ingenomen, dus niet kapotgebeten of vermalen, gesnoven aangezien dat afhankelijkheid in de hand werkt. Zo ja, probeer daarmee te stoppen (en indien nee, beschouw deze boodschap als niet verzonden 😋)

 

[Fairflower]

Puur ter volledigheid van informatie: Concerta is geen amfetamine. Het is methylfenidaat met vertraagde afgifte.

Methylfenidaat is een noradrelanine-dopamineheropnameremmer. Amfetamine (speed, dexamfetamine e.d.) blokkeren of keren het transport van serotonine, noradrelanine en dopamine om (heropname wordt afgifte). Het eindresultaat is vergelijkbaar (dopamine en noradrelanineniveau's omhoog) maar ook anders omdat ook serotonine wordt verhoogd in niveau.

Aan de starter van het topic wel de vraag of de pillen normaal worden ingenomen, dus niet kapotgebeten of vermalen, gesnoven aangezien dat afhankelijkheid in de hand werkt. Zo ja, probeer daarmee te stoppen (en indien nee, beschouw deze boodschap als niet verzonden 😋)

Ik kauw ze kapot en het wordt dus opgenomen via mijn mondslijmvlies voor een groot deel. In die zin heb ik daardoor geen vertraagde afgifte en idd een fellere kortdurende rush.
Het is idd zo dat dit veel verslavender is. Maar ik heb inmiddels al paar keer geprobeerd de pil in zijn geheel terug in te nemen. Het maximum dagen dat ik dit volgehouden heb is 4 dagen...vanwege ernstige hoogstwaarschijnlijk psychische afkick...ik kon nauwelijks nog voor mezelf zorgen. Ik weet niet waarom een zelfde hoeveelheid anders genomen zo n afkickverschijnselen kan meebrengen of er voor kunnen dat mijn hersens zich helemaal terug moesten aanpassen, het was wel zo. Na de laatste keer 4 dagen ben ik ook hervallen...ik ben al even bezig een opname te vragen om door deze weken van aanpassing te gaan, want ik vind het heel erg dat ik me niet in staat voel dit zelf te doen. En de rush die ik nu s morgens krijg werkt razendsnel uit ook, ik ben het beu van telkens 2 a 3 uur eventjes onder invloed te zijn om dan een zware down te krijgen, dus ik zou best wel willen dat ik het terug kan nemen zodat het verlengde afgifte is.

Ik zoek zeker en vast een oplossing de pil terug in zijn geheel te nemen of gewoon meer wilskracht.

 

[ATGC]

Ik las het al over kauwen... Ik ben geen dokter of verslavingsprofessional maar probeer eens te beginnen met innemen zoals het wordt voorgeschreven, dan zullen cravings waarschijnlijk draaglijker zijn en minder snel optreden omdat de bloedspiegel van MPH stabieler is. En probeer het er toch met professionals over te hebben. 🙂

 

[Fairflower]

Ik las het al over kauwen... Ik ben geen dokter of verslavingsprofessional maar probeer eens te beginnen met innemen zoals het wordt voorgeschreven, dan zullen cravings waarschijnlijk draaglijker zijn en minder snel optreden omdat de bloedspiegel van MPH stabieler is. En probeer het er toch met professionals over te hebben.

Je hebt helemaal gelijk, alleen moeilijker dan gedacht... ik ga t nogmaals proberen!

 

[Fairflower]

Je hebt helemaal gelijk, alleen moeilijker dan gedacht... ik ga t nogmaals proberen!

Toch beetje kat bij de melk zetten om zo elke ochtend een concerta te nemen als verslaafde. Beter helemaal stoppen

 

[Levensgenieter🌈]

Wat ik nog denk: ik heb allerlei hulp gehad: drughulpverlening, NA zocht ik ook steun bij,... ik denk dat ik hulp nodig heb bij het omgaan met mijn emoties in de eerste plaats i p v hulp rondom verslaving. Biedt ineens ook zicht op welke hulp ik bijkomstig nodig heb of wat voor een opname ik wil. Mooi

Op de eerste plaats heb je hulp nodig bij het omgaan met je emoties, dit is de oorzaak van je verslaving. Had je hiervoor een benzo verslaving?
Ik neem aan dat je wel eens onder behandeling bent geweest?

Ik denk dat je beter helemaal kan stoppen met de Concerta, want anders blijft het altijd een gevecht om dit met mate te gebruiken, en blijf je steeds die verslaving triggeren. Net zoals een ex-roker nooit meer 1 sigaret op kan steken.

ik wil eigenlijk "gebreken" van mezelf corrigeren via gebruik, ik vind mezelf bv traag, ik wil graag heel mager zijn,.............

Stop met jezelf zo te bekritiseren, en jezelf omlaag te halen. Focus op jouw positieve eigenschappen. Wees niet zo streng voor jezelf.

Als verslaafde ben je een slaaf van de verslaving. Ik zou zeggen ga ervoor en bevrijd jezelf. Probeer het, en mislukt het probeer het dan opnieuw! Bekijk het per dag. De gedachte een lange tijd niet te kunnen gebruiken is mss benauwend. Denk niet teveel vooruit, maar probeer iedere dag opnieuw op nuchter te blijven.

 

[Rivalrie]

@Rivalrie lees dit topic eens.

Ik snap het, maar de verslaving is niet de methylfenidaat. Het kapotbijten van de pillen zorgt er voor dat de stof anders werkt en anders opgenomen wordt door het lichaam. Methylfenidaat is als het normaal wordt genomen. Niet verslavend.

 

[Rivalrie]

Toch beetje kat bij de melk zetten om zo elke ochtend een concerta te nemen als verslaafde. Beter helemaal stoppen

Heb je wel eens gedacht aan wiet in plaats van concerta?

 

[Fairflower]

Heb je wel eens gedacht aan wiet in plaats van concerta?

Ja, maar ga toch proberen gaan voor volledig clean zijn van drugs...ik heb het ooit gebruikt toen ik benzo s afbouwde en ben ik toch niet aan verslaafd geraakt. In geval van nood misschien, al is het echt niet mijn ding.

 

[Rivalrie]

Ja, maar ga toch proberen gaan voor volledig clean zijn van drugs...ik heb het ooit gebruikt toen ik benzo s afbouwde en ben ik toch niet aan verslaafd geraakt. In geval van nood misschien, al is het echt niet mijn ding.

Heb om te kijken hoe het voelt een 54mg kapot gebeten en op gekauwd maar voel er weinig van.... Behalve dat het warm is.

 

[Yourie]

ik ben verslaaft geweest aan ritalin dus ik begrijp een beetje wat je doormaakt. het is super kut en super heftig om eraf te komen. je kan doorgaan tot je diepste diepte punt en geloof me daar ben je nog lang niet, maar daar wil je ook niet zijn. makkelijk zal het niet zijn, maar ik lees in je berichtjes ook duidelijk je wanhoop.

 

[Fairflower]

ik ben verslaaft geweest aan ritalin dus ik begrijp een beetje wat je doormaakt. het is super kut en super heftig om eraf te komen. je kan doorgaan tot je diepste diepte punt en geloof me daar ben je nog lang niet, maar daar wil je ook niet zijn. makkelijk zal het niet zijn, maar ik lees in je berichtjes ook duidelijk je wanhoop.

Hey lotgenoot, dank voor je reactie en medeleven uit ervaring. Ik denk eigenlijk dat ik wel op het diepste punt ben aangekomen in de zin dat ik werkelijk geen keuze heb: of

1) ik neem meer Concerta s en dat is veel te gevaarlijk aangezien ze te kort werken en dus nauwelijks nog voor verlichting zorgen waarop wel een immense craving volgt. Hierdoor heb ik de rest die ik nog had weggedaan aangezien ik me zwaar zou overgedoseerd hebben als ik nog enigszins toegaf aan de cravings. Ik blijk ook belange niet meer zoveel Concerta aan te kunnen als ik kon, mijn lichaam reageert er heel slecht op en bij mijn voorlaatste herval ben ik al naar de dokter geweest voor zware pijn op de borst, gisteren ging het weer die richting uit. Dit nadat ik al een paar maanden terug met een zware overdosering van 28 Concerta s van 36 mg (ja hoor, op 1 dag zoveel Concerta binnenwerken kon toen) op spoed belandde en dit was in die periode niet mijn enige spoedbezoekje wegens oppeppers. Toegeven aan de craving gaat naar een heel bitter einde.
2) ik kauw elke ochtend 1 Concerta kapot die ik haal bij de apotheker en zie 3 uur daarvoor ontzettend af, heb heel even verlichting en zie dan weer voor de rest van de dag af van cravings en ander afzien wat het ook moge zijn (geestelijke afkick?) en ga dus telkens op en neer. Het uitwerken van de Concerta gaat pijlsnel, dus van een even goede draaglijke stemming naar een diep dal
3) ik neem de Concerta in zijn geheel en zie af, maar heb gelukkig niet echt het gevoel van cravings. Dit ben ik nu terug aan t doen, ik heb dit de laatste keer 4 dagen volgehouden, het kleurenpalet aan emoties was groot (met methylfenidaat of hoge doseringen lijkt t leven simpel: zwart wit), lachen en wenen tegelijk, vooral heel veel wenen, chaos, nauwelijks nog in staat te functioneren...

Ik heb geen andere optie dan keuze 3 of gewoon stoppen met Concerta. Tenzij ik mezelf graag onder de grond wil en dat is gelukkig niet zo.

Ik houd vol zo goed en zo kwaad ik kan om Concerta niet meer te kauwen, ik zie vreselijk af, maar het komt wel goed.