Ik heb NU echt steun en hulp nodig oxycodon verslaving

Amai wat vervelend. Ik wens je heel veel kracht en beterschap.

Maak je alsjeblieft niet te veel zorgen over hoe het thuis moet, dit soort dingen kunnen gebeuren en hebben zeker impact maar je zal zien dat er oplossingen gevonden worden. Ik wil er niet over in detail treden maar ik zit in een soortgelijke situatie, maar dan aan de andere kant. Nee het is niet altijd makkelijk, maar: “Gaat niet bestaat niet.”

Neem jezelf het niet kwalijk, het is een ongeluk, je bent niet met opzet gevallen. Alles wat je doet heeft een restrisico, als je alles wil uitsluiten kan je niks meer doen.

En heel misschien is het een geluk bij een ongeluk dat je nu je verslavingsuitdaging kan delen met anderen, dat je het niet alleen hoeft op te lossen. Want daar helemaal alleen doorheen gaan moet verschrikkelijk zijn.
 
Nou m’n laatste 2 berichten gister waren best raar zeg. Dat slaapmiddel werkte toen in…

Heb vandaag meer morfine gekregen maar ze blijven aandringen op fentanyl want dat schijnt het beste te werken bij gecompliceerde breuken en ik heb schijnbaar gister allang fentanyl op en zelfs ketamine want dat heeft de ambulance mij gegeven maar ik weet er zelf niet zoveel meer van, alles is een beetje een waas.

Was gewoon lekker aan het rijden en mijn paard gleed uit en is bovenop mij beland. En daardoor is mijn bekken gebroken en m’n been verbrijzeld, zit nu in een vage spalk en een soort kooi constructie om mij heen.

Iedereen hier is erg lief en ik ga nog een gesprek krijgen over mijn verslaving met de verslavingsverpleegkundige en dan gaan we samen een soort regels opzetten om het risico op een volledige terug val ( zoals zij zei is het een terugval als er geen medische noodzaak meer is, als ik weer bij dealers ga halen en als ik meer neem dan nodig is maar we moeten nu een dosis bepalen waarop ik mij goed voel dus we moeten nu nog een tijdje aanrommelen met de hoeveelheid en wat precies). Het scheelt wel dat ik van de morfine wel pijnstilling heb maar niet meer high wordt en dat komt waarschijnlijk omdat ik toch nog iets van tolerantie heb. We hebben wel alvast afgesproken dat ik na mijn operatie een fentanyl infuus krijg voor de eerste 24 uur en daarna gaan we verder kijken.

Ben gewoon bang dat ik nooit meer normaal zal lopen en dat ik in een rolstoel terecht kom ( dat gaat sowieso gebeuren voor een x aantal maanden) en dat ik niets anders meer doe dan pillen eten. Maar ze blijven mij verzekeren dat we alles samen stap voor stap doen onder begeleiding en dat dit geen echte terugval is maar het voelt gewoon klote dit.

Mijn paard loopt ook kreupel hierdoor en we weten allemaal dat het veel erger is als een paard kreupel loopt dan een mens dus hoop dat met haar alles nog goed komt.

En excuus voor de berichten onder de slaappillen. Het was wel wat was gebeurd maar echt hoe ik het schreef is niet zo netjes vol met spelfouten.
 
Wat een kutsituatie zeg. Kan je voorstellen dat er nu veel op je afkomt. Als ik in dit geval advies zou mogen geven: luister naar de adviezen van je artsen. Je mag zeker kritisch blijven en zelf blijven nadenken. Maar ik zou hun adviezen zwaar meenemen in je keuzes.

Wat misschien wel goed is de komende dagen, zeker als je de fentanyl gaat accepteren. Dat je met de verslavingsarts ook overlegd hoe je er straks weer vanaf komt. Zodra je daar ondersteuning en hulp bij krijgt, kan dat misschien wat draaglijker zijn dan je eerdere ervaringen. En dat begint met die hulpvraag te stellen. Maar voor nu is de pijnstilling waarschijnlijk een noodzakelijk kwaad. Teveel pijn kan ook vertragend werken op lichamelijk herstel. Het is een beetje afwegen en daar de balans in zien te vinden.

Probeer het dag voor dag aan te zien. Wat eerder al is gezegd; vaak ontstaan er vanzelf oplossingen voor alle randzaken. (Ofja, vanzelf is misschien te makkelijk gezegd, maar jullie vinden wel een weg)

Veel sterkte!
 
Terug
Bovenaan