Ik weet niet waar ik goed aan doe.. even van me afschrijven..

[Rozekoekje]

Hi all,

Ik ben rozekoekje en ben 31, mijn man is 50 en we hebben 2 kleine kids samen onder de 3 jaar.
We hebben altijd een zwak voor elkaar gehad maar door onze verschillende levensstylen hebben we het nooit een kans gegeven. Tot 4 jaar geleden.. toen maakten wij de sprong samen.
We hadden verwacht elkaar de tent uit te vechten en binnen 6 weken weer afscheid te nemen en te zeggen nouja we hebben het geprobeerd maar het was niks. Niks was minder waar. We hadden veel overeenkomsten, we hadden het leuk etc.
Op dat moment dronk hij nog wel 18 halve liters bier per dag.. dat was thuis.. dan had ik het er niet over wat hij nog in de kroeg dronk.. ik heb altijd gezegd, je moet doen waar jij gelukkig van wordt, als dat bier en coke is, prima maar dan zonder mij, even goede vrienden.
Het ging goed, het drinken werd steeds minder, met Ups en vele downs. Ik heb veel geaccepteerd de afgelopen jaren. Misschien wel teveel, je wilt blijven steunen, vind het zielig en bent nog niet sterk genoeg om grenzen aan te geven.
Hij had een uitspatting toen ik van onze eerste zwanger was, wilde me toen met 34 weken zwangerschap op straat zetten..
Praten praten praten.. toch weer verder samen. Hij ging vaak weg als we ruzie hadden en kwam dan thuis als tiran.. dan kon ik het ontgelden.. dat werd steeds minder gelukkig.
Ons kindje werd geboren en het ging een stuk beter. Met vlagen was er nog wel eens wat maar ok..
Als cadeautje kregen we onze tweede, die sliep niet, en ik ben maanden dag en nacht met hem in de weer geweest wat onze relatie natuurlijk ook niet ten goede kwam. Dat maakt dat het bij hem weer is gaan borrelen.. met als hoogtepunt of dieptepunt hoe je het noemen wilt een paar weken geleden. Stomdronken en doorgesnoven thuis komen terwijl de kids nog wakker zijn.. ik heb hem verteld dat ons huwelijk aan een zijden draadje hangt. Voor het eerst heeft hij hulp gezocht en is hij eerlijk geweest over wat er nu echt allemaal speelt. Ik ben me rot geschrokken van wat hij me allemaal vertelde.. alle opgekropte en weggestopte emoties van het verleden, het stemmetje dat hem steeds verteld dat ie weg moet, etc.. het probleem is groter dan ik ooit vermoedde. Echter de hulp is bij de poh van de huisarts. Eens in de 3 weken, het is niet voldoende.. maandag is hij geweest en 3x raden waar hij daarna naar toe ging..
We hebben diverse goede gesprekken gehad deze week, maar gisteren vond hij het nodig om te liegen over waar hij was.
Ik vond zijn auto en heb op het volle terras gevraagd of de persoon waar hij zei te zijn wellicht verhuisd was? Heb hem een leugenaar genoemd en ben weggegaan. Hem voor lul gezet. Zijn ego is gekrenkt en dat neemt hij me nu natuurlijk bijzonder kwalijk en dat is weeeer een excuus om z'n leed te verdrinken.. want dat is hij nu aan het doen. Ik sta op negeerstand en ik ben met de kinderen even naar mijn moeder vertrokken.
Ik snap niet zo goed waarom hij dit allemaal wilt vergooien.
Naar mijn kids voelt dit als falen, weet dat het niet mijn verantwoordelijkheid is maar toch.. ik zou zo graag zien dat hij zich op laat nemen en voor zijn gezin kiest maar ik denk dat hij voor zichzelf en z'n grote groene vriend kiest 😥
Aan de andere kant ben ik trots dat ik eindelijk voor mezelf en de kids op kom.. maar het is verdorie wel rete pijnlijk.


Lang verhaal.. dank voor het lezen, als je een advies hebt of iets anders kwijt wilt, het is welkom.

 

[HierEnDaarEenFuifje]

Ik heb nu geen tijd om uitgebreider te reageren helaas, maar je bent hier op de goede plek om alles even van je af te schrijven.
Je zit in een erg lastig pakket waarbij je alleen maar kan kiezen tussen kwaden...

Hoe staat hij zelf tegenover hulp in een kliniek door middel van een opname? Wellicht een idee om bij de huisarts de urgentie duidelijk te maken en gelijk in te schrijven voor een kliniek?

Zoals je al aangeeft ligt het probleem diep. Niet alleen het gebruik van middelen moet een oplossing voor komen, maar ook voor de onderliggende problemen die hij heeft waardoor hij grijpt naar de drank en drugs. Dit is zijn manier van ontsnappen aan zijn gevoelens. Dit kan zo ver gaan dat de drank en de drugs op nummer 1 komen te staan. Dit is natuurlijk voor jou (en de kinderen) erg moeilijk om aan te zien.

Hij zal hulp moeten willen en accepteren. Er is maar één manier hoe hij hier uit kan komen en dat is als hij dat zelf wil. Jij en anderen kunnen hem steunen en helpen, maar hij zal het zelf moeten doen en willen. Natuurlijk ga je niet zomaar weg bij iemand die je liefhebt en waar je van houd. Ten koste van wat moet dit gaan is iets wat ongetwijfeld vaak door je hoofd gaat en een verslaving kan iemand zo inpalmen dat het lijkt alsof diegene er weinig/niets om geeft of een hoop mooie woorden tegen je zegt, maar weinig daden laat zien.

Wellicht even zonder de kinderen een gesprek met hem aangaan over de situatie zoals deze voor jou is en een poging doen de ernst hiervan goed over te laten komen. Ik denk dat je dit ongetwijfeld al vaak hebt gedaan, maar praten is toch echt de oplossing. Wellicht dat de huisarts hem ook kan doorverwijzen voor de onderliggende mentale problemen. Denk ook aan jezelf en wat voor tol dit van je eist. Is dit het allemaal waard om er zelf mogelijk ook aan onderdoor te gaan? Sommige zullen vinden dat je bij hem weg moet gaan, anderen weer niet. Voor jou zal het misschien voelen alsof je hem in de steek laat, terwijl aan de andere kant ook weer heel goed te begrijpen zou zijn als je voor jezelf en de kinderen kiest, want dit kan jou en de opvoeding schaden.

Ik wil je in ieder geval heel veel sterkte wensen met deze moeilijke situatie waar je in zit en ik hoop dat hij hulp op korte termijn wil accepteren en zich op wil laten nemen. Als je dingen van je af wilt schrijven, kom dan gerust naar dit forum. Er zijn (helaas) genoeg anderen die het zelfde doorstaan als jij of hebben doorstaan die je hopelijk kunnen helpen. Je verhaal alleen al kwijt kunnen voelt vaak al fijn.

 

[Rozekoekje]

Heel erg bedankt het is prettig om te weten dat ik hier welkom ben.
Ik moet er ook bij zeggen, als hij niet drinkt is het een geweldige vent. Hij helpt me overal bij, we kunnen samen lachen, huilen, we hebben het goed.. totdat de duivel weer komt en hij die op dat moment niet kan verslaan.
Dat maakt het ook wel lastig om keuzes te maken zegt maar. Want je laat iemand niet zomaar in de steek inderdaad, maar hoeveel mag dit van je vragen?
Ik merk verschil wanneer hij er wel en niet is aan mezelf en de kinderen.. dat vind ik erg.. als ik geen grenzen stel, denkt hij dan niet dat het een vrijbrief is om 3x in de week de hort op te gaan?
Ik vind het prima hoor als hij eens een x weg gaat voor de leuk want dat hoort erbij maar in deze omstandigheden niet.
Idd wat je zegt, hij moet leren om met zijn emoties om te gaan en dat is niet naar het bier rennen..
Al zoveel voorgesteld, ga eens met iemand sporten, boksen, of wat dan ook.. bel iemand op en ga er eens naar toe.. waarom moet er altijd bier in het spel zijn? Ik begrijp dat oprecht niet.. we hebben er ook vaak goede en eerlijke gesprekken over en dat is fijn. Maar dat neemt de pijn niet weg en zijn acties ook niet.
Gisteren heb ik al het een en ander gekeken en de wachtlijst is volgens mij niet zo heel erg lang, de keuze ligt bij hem wat te doen..
Natuurlijk wil ik niet zonder hem maar dit sloopt mij ook..
Altijd maar de vraag komt hij naar huis, en zo ja in welke staat?
Op mijn woorden letten omdat hij anders weg gaat, mijn gezicht goed houden want mijn rozekoekenlook zeg maar kan ook nog wel eens een reden zijn om te vertrekken.
Hij vermijdt bewust bepaalde plekken omdat hij weet waar hij anders beland..
Het is zo verrot moeilijk...

 

[Rozekoekje]

De gesprekken die hij nu heeft vind hij oke, hij had het niet verwacht maar het komt aan zeg maar. Er komt dan ook een gebroken man thuis. Maar hij vind het heel zwaar. Ik weet niet of hij intensieve hulp wilt wat ik nu van hem heb gevraagd.. ik kan niet anders zeggen dan dat ik dat natuurlijk wel hoop..

 

[Rozekoekje]

Op mij reageert hij niet maar op mijn moeder wel. Hij is zo kwaad.. op zichzelf, op de stem in zijn hoofd en op degene die zijn moeder van hem heeft afgenomen.
Hij zegt aan de ene kant dat de hulp die hij nu heeft lulkoek is aan de andere kant heeft hij zware hulp nodig zegt hij..
Hij wilt vergelding voor zijn moeder, hij zegt dat hij gek is en dat ik weet waar hij toe in staat is.. dat klopt, dat weet ik idd en dat baart me zorgen. Als ik heel eerlijk ben vind ik hem op dit moment eigenlijk een gevaar voor de maatschappij. Klinkt heel hard maar het is wel mijn gedachte. Als er maar iemand verkeerd kijkt op dit moment gaat het verkeerd.. hij hoopt er op dat weet ik.. maar dat is natuurlijk niet goed.

 

[Zeehond]

Ik heb hier geen ervaring mee, maar ben wel vader van twee kinderen.
Deze staan altijd op de eerste plaats in welke situatie dan ook.
Jouw laatste bericht klinkt wel echt verontrustend moet ik zeggen.
Lijkt het je niet beter om voor Jou en je kinderen even een veilige plek te zoeken?
Als dat tenminste mogelijk is.

Als zijn lontje zo kort is, zou ik altijd mijn kinderen en mezelf in veiligheid brengen.

Ik heb geen ervaring met verslaving binnen ons gezin. Daar is geen sprake van.

Sterkte in deze lastige situatie !

 

[Nasch]

Op mij reageert hij niet maar op mijn moeder wel. Hij is zo kwaad.. op zichzelf, op de stem in zijn hoofd en op degene die zijn moeder van hem heeft afgenomen.
Hij zegt aan de ene kant dat de hulp die hij nu heeft lulkoek is aan de andere kant heeft hij zware hulp nodig zegt hij..
Hij wilt vergelding voor zijn moeder, hij zegt dat hij gek is en dat ik weet waar hij toe in staat is.. dat klopt, dat weet ik idd en dat baart me zorgen. Als ik heel eerlijk ben vind ik hem op dit moment eigenlijk een gevaar voor de maatschappij. Klinkt heel hard maar het is wel mijn gedachte. Als er maar iemand verkeerd kijkt op dit moment gaat het verkeerd.. hij hoopt er op dat weet ik.. maar dat is natuurlijk niet goed.

Het klinkt alsof hij wel inziet dat er iets mis is met zijn gedrag en hij zichzelf ook wil verbeteren, maar dat hij moeite heeft met het vinden van de juiste hulp en daardoor een soort van verdwaald is, lastig!

 

[De Dunne]

Ik heb hier geen ervaring mee, maar ben wel vader van twee kinderen.
Deze staan altijd op de eerste plaats in welke situatie dan ook.
Jouw laatste bericht klinkt wel echt verontrustend moet ik zeggen.
Lijkt het je niet beter om voor Jou en je kinderen even een veilige plek te zoeken?
Als dat tenminste mogelijk is.

Als zijn lontje zo kort is, zou ik altijd mijn kinderen en mezelf in veiligheid brengen.

Ik heb geen ervaring met verslaving binnen ons gezin. Daar is geen sprake van.

Sterkte in deze lastige situatie !

Dit wilde ik net noemen. Ik ben opgeroeid met alcoholisten in mijn gezin en het is voor de kinderen echt erg en altijd merkbaar. Zij voelen jouw stemming en emotie (ook al verberg je die voor hen) altijd. Dat heeft toch invloed op ze. Misschien niet nu direct merkbaar maar een kind neemt het mee in het leven.
Ik vind het een erg rotte situatie voor jou en voor je kinderen. Het is zo moeilijk en je word verscheurd tussen realistische dingen en emoties. Je verstand de boventoon te laten voeren is dan moeilijk.
Ik wens je sterkte hiermee en zet inderdaad zoals @Zeehond schrijft je kids ALTIJD op 1.
🥰🥰🙏🏼🙏🏼

 

[Rozekoekje]

Ik heb hier geen ervaring mee, maar ben wel vader van twee kinderen.
Deze staan altijd op de eerste plaats in welke situatie dan ook.
Jouw laatste bericht klinkt wel echt verontrustend moet ik zeggen.
Lijkt het je niet beter om voor Jou en je kinderen even een veilige plek te zoeken?
Als dat tenminste mogelijk is.

Als zijn lontje zo kort is, zou ik altijd mijn kinderen en mezelf in veiligheid brengen.

Ik heb geen ervaring met verslaving binnen ons gezin. Daar is geen sprake van.

Sterkte in deze lastige situatie !

Dank je wel! Hij zal mij en de kids niks aan doen daar ben ik van overtuigd. Maar ik ben nu idd even bij mijn moeder, dat had ik hem vanochtend al gezegd toen hij nog nuchter was en vertrok. Ik wil niet dat de kids hem nog een keer zo zien..

 

[Rozekoekje]

Dit wilde ik net noemen. Ik ben opgeroeid met alcoholisten in mijn gezin en het is voor de kindeen echt erg en altijd merkbaar. Zij voelen jouw stemming en emotie (ook al verberg je die voor hen) altijd. Dat heeft toch invloed op ze. Misschien niet nu direct merkbaar maar een kind neemt het mee in het leven.
Ik vind het een erg rotte situatie voor jou en voor je kinderen. Het is zo moeilijk en je word verscheurd tussen realistische dingen en emoties. Je verstand de boventoon te laten voeren is dan moeilijk.
Ik wens je sterkte hiermee en zet inderdaad zoals @Zeehond schrijft je kids ALTIJD op 1.
🥰🥰🙏🏼🙏🏼

Ze voelen het ook. Zeker mijn 2 jarige.. die zegt al, mama, niet leuk hè..
En idd wat je zegt, emotie en verstand is verschrikkelijk.. aan de ene kant wil ik gaan maar aan de andere kant hoop ik dat hij er voor gaat om het aan te pakken. Maar ik zie het somber in..

 

[Rozekoekje]

Het klinkt alsof hij wel inziet dat er iets mis is met zijn gedrag en hij zichzelf ook wil verbeteren, maar dat hij moeite heeft met het vinden van de juiste hulp en daardoor een soort van verdwaald is, lastig!

Hij weet ook dat het iets goed mis is, dat hij in de knoop zit. Als hij nuchter is kunnen we daar goed over praten en als hij de hort op is zit hij ook volledig in z'n emotie..
Zoals hij zelf zegt, hij zit op een eiland en weet niet hoe hij daar weg kan komen. Voelt zich alleen, onbegrepen, boos, machteloos en denkt dat hij zo verknipt is dat hij niet geholpen kan worden. Hij heeft zoveel pijn en verdriet, is eigenlijk een hele lieve man met een heel klein hart, maar met zoveel pijn en hij heeft al zolang alles weggedronken en gestopt dat hij ook een groot ego heeft om de sterkste te willen zijn.
Hij zegt vanmiddag tegen mijn moeder ook een goede vader en man te willen zijn maar hij kan het niet..
Ik weet zo vreselijk niet wat, hoe en of ik hem überhaupt kan helpen.. als hij niet geholpen wil worden kan het ook niet.
Maar ja de verslaving praat nu bij hem dus er is geen land mee te bezeilen momenteel..

 

[Rozekoekje]

Ik vind het fijn dat jullie reageren. Heel erg dank, doet me even goed om mijn verhaal ook even te kunnen doen aan mensen die buitenaf staan. Mijn familie weet alles, we zijn er open en eerlijk over maar dat is toch anders

 

[De Dunne]

Ze voelen het ook. Zeker mijn 2 jarige.. die zegt al, mama, niet leuk hè..
En idd wat je zegt, emotie en verstand is verschrikkelijk.. aan de ene kant wil ik gaan maar aan de andere kant hoop ik dat hij er voor gaat om het aan te pakken. Maar ik zie het somber in..

🥰

 

[Rozekoekje]

Weer een paar uur verder. Hij is thuis gekomen en zag dat ik weg was.. dat had ik hem vanochtend al gezegd maar blijkbaar wist hij dat niet meer ofzo.. het enige wat hij me stuurde was, 'je bent zo te zien niet thuis, gelijk wegblijven, je hebt je keuze gemaakt'. eehh excuse me??..

Ik heb net het topic van modepopje2 gelezen.. hoewel dat over heroïne ging, las ik er ook veel herkenning in. In zijn eigen wereld, kleine pupillen, altijd maar op zoek naar spanning, rustig, vroeg slapen.. misschien is het allemaal puur toeval maar toch denk ik ergens, zou hij niet ook dat doen?
Hij heeft altijd een hoog woord over anderen die er zwaar aan hangen en dat ze een voorbeeld aan hem kunnen nemen zowel op persoonlijk vlak als werk gebied en nu denk ik jaja.. jij hebt ook iets meer issues dan je zelf toe wilt geven vriend..

Aan de ene kant ben ik heel rustig.. maar toch heerst er ook een hoop onzekerheid en verdriet. Ik durf de knoop nog niet door te hakken maar ben er nog niet achter waarom niet, hoewel ik me ook met de minuut zekerder en sterker voel en denk.. ik wil zo niet behandeld worden!
Door de ene kant word ik behandeld als de prinses en door de andere kant als een stuk stront....

 

[Rozekoekje]

Gisteren was hij gefixeerd op dat ik hem voor lul had gezet, nu is ie gefixeerd op dat ik een nachtje bij moeder ben gaan slapen. Dit gevoel kan hij niet handelen zegt hij.. morgen gaan er andere sloten op de deur..
Is dit nog de invloed die praat? Heb hem al 82 keer verteld dat ik zou gaan, dat ik moe ben, lees doodop, en dat de hulp met de kindjes hier wel even fijn is..

 

[Trippy langkous]

Het is wel mooi en goed dat je hier alles kwijt kunt! En ik denk dat het belangrijk is dat je voor jezelf moet kiezen, ook al snap ik dat dat lastig kan zijn en misschien is het makkelijker gezegd dan gedaan.

 

[Trippy langkous]

Gisteren was hij gefixeerd op dat ik hem voor lul had gezet, nu is ie gefixeerd op dat ik een nachtje bij moeder ben gaan slapen. Dit gevoel kan hij niet handelen zegt hij.. morgen gaan er andere sloten op de deur..
Is dit nog de invloed die praat? Heb hem al 82 keer verteld dat ik zou gaan, dat ik moe ben, lees doodop, en dat de hulp met de kindjes hier wel even fijn is..

Je hebt duidelijk aangegeven waarom je bij je moeder bent gaan slapen toch? Dan weet ik niet wat zijn probleem is...

En als je prive wilt praten ofzo mag dat altijd natuurlijk 😉

 

[Blyatman]

Als ex verslaafde van cocaïne en alcohol, en een ex partner te hebben die verslaafd was aan cocaïne. Kan ik je 1 ding zeggen:

Zodra een man, in zijn verslaving blijft hangen is het heel menselijk om medelijden en medeleven te hebben en behouden voor zijn aandoening. Maar dat heeft een zekere hoogte, en aan jouw post te merken is dat dat emmertje allang al overgelopen is, en dat hij zeker niet van plan is om de realiteit onder ogen te komen, dat het gedrag wat hij vertoont alles vernietigt waar hij ooit eens voor stond, maar het monster heeft hem in zijn controle.

Het feit hierin wat ik verschrikkelijk vindt is dat hij niet zijn leven ruïneert, maar vooral dat van zijn steun en toeverlaat, en dan niet te spreken over dat van de kinderen.

ja verslaving is overheersend, maar ik vraag me af of bij hem het lampje ooit aan gaat dat alles wat hij had heeft ingeruild voor iets wat nooit verzadigd is.

ik juich nooit toe dat een relatie over moet zijn, of iemands kinderen weg te houden, of een relatie te beëindigen.

maar zet jezelf en de kinderen voorop! Als hij niet zelf er aan wilt werken, heeft het al geen zin. Dan kan je nog zo smeken en nog zo wensen, maar zorg er niet voor dat jullie er aan onder door gaan, omdat hij voor dit extreem zelfdestructieve gedrag kiest.

misschien is het goed om die knoop door te hakken, en hem er alleen voor te laten staan.
vaak kunnen mensen omslaan, wanneer alles dat wat ze hebben bij hun weg gaan.

dan zet je hem er toe om te kiezen wie gaat winnen, zijn verslaving, of zijn toewijding en liefde voor zijn gezin.

 

[Rozekoekje]

Als ex verslaafde van cocaïne en alcohol, en een ex partner te hebben die verslaafd was aan cocaïne. Kan ik je 1 ding zeggen:

Zodra een man, in zijn verslaving blijft hangen is het heel menselijk om medelijden en medeleven te hebben en behouden voor zijn aandoening. Maar dat heeft een zekere hoogte, en aan jouw post te merken is dat dat emmertje allang al overgelopen is, en dat hij zeker niet van plan is om de realiteit onder ogen te komen, dat het gedrag wat hij vertoont alles vernietigt waar hij ooit eens voor stond, maar het monster heeft hem in zijn controle.

Het feit hierin wat ik verschrikkelijk vindt is dat hij niet zijn leven ruïneert, maar vooral dat van zijn steun en toeverlaat, en dan niet te spreken over dat van de kinderen.

ja verslaving is overheersend, maar ik vraag me af of bij hem het lampje ooit aan gaat dat alles wat hij had heeft ingeruild voor iets wat nooit verzadigd is.

ik juich nooit toe dat een relatie over moet zijn, of iemands kinderen weg te houden, of een relatie te beëindigen.

maar zet jezelf en de kinderen voorop! Als hij niet zelf er aan wilt werken, heeft het al geen zin. Dan kan je nog zo smeken en nog zo wensen, maar zorg er niet voor dat jullie er aan onder door gaan, omdat hij voor dit extreem zelfdestructieve gedrag kiest.

misschien is het goed om die knoop door te hakken, en hem er alleen voor te laten staan.
vaak kunnen mensen omslaan, wanneer alles dat wat ze hebben bij hun weg gaan.

dan zet je hem er toe om te kiezen wie gaat winnen, zijn verslaving, of zijn toewijding en liefde voor zijn gezin.

Hij heeft altijd alles vernietigd zegt hij. Leefde alleen voor zichzelf en nu wilde hij het anders doen. Hij was goed op weg en we hadden het goed voor elkaar. Mooi huis, allebei een baan, 2 fantastische kinderen.. maar zijn strijd, het is erg.. ik heb zoveel gedaan, geprobeerd en nog.. als ik zou weten dat hij zou willen zou ik het zo weer doen.. ik hou van die man.. maar hij wilt niet of is bang ik weet het allemaal niet meer. Hij stuurt het gaat je goed met de kindjes.. dat je mij dan niet meer wilt zien is ok.. maar die kleintjes hebben verdorie nergens om gevraagd.

Hij heeft alle steun, van ons allemaal.. alleen hij is boos op de hele wereld en schopt iedereen weg.

Mja misschien heb je wel gelijk over het kiezen. Alleen hij roept hard het zelf allemaal wel te redden.. tja wat moet je dan nog?

 

[Levensgenieter🌈]

Ik vind het wel ernstig dat hij 3 x per week de hort op gaat en dan gaat zuipen en snuiven. Met zo iemand kan je je kinderen niet laten samenwonen vind ik. Dat krijgen ze hoe dan ook mee. Hij komt regelmatig boos thuis?

Goed dat je naar je moeder bent gegaan met de kinderen. Ze mogen geen ruzies en verslaving meemaken, dat kan ze mentaal echt beschadigen voor de rest van hun leven.
Voor jou is het heel rot, want natuurlijk hou je van hem! Anders hadden jullie ook geen kinderen gekregen. De kindjes zijn wel van jou afhankelijk en het is jouw taak als moeder om ze te beschermen! Zet de Kids op nummer 1, hij moet echt op de 2e plaats komen! Ik zou voorlopig apart gaan wonen, dat hij maar eens laat zien hoe graag hij zijn problemen wil oplossen. Zoals ik het lees, chanteert hij je emotioneel en neemt hij een slachtofferrol aan.

 

[Blyatman]

Hij heeft altijd alles vernietigd zegt hij. Leefde alleen voor zichzelf en nu wilde hij het anders doen. Hij was goed op weg en we hadden het goed voor elkaar. Mooi huis, allebei een baan, 2 fantastische kinderen.. maar zijn strijd, het is erg.. ik heb zoveel gedaan, geprobeerd en nog.. als ik zou weten dat hij zou willen zou ik het zo weer doen.. ik hou van die man.. maar hij wilt niet of is bang ik weet het allemaal niet meer. Hij stuurt het gaat je goed met de kindjes.. dat je mij dan niet meer wilt zien is ok.. maar die kleintjes hebben verdorie nergens om gevraagd.

Hij heeft alle steun, van ons allemaal.. alleen hij is boos op de hele wereld en schopt iedereen weg.

Mja misschien heb je wel gelijk over het kiezen. Alleen hij roept hard het zelf allemaal wel te redden.. tja wat moet je dan nog?

De reden dat hij stuurt: “het gaat je goed met de kindjes” is denk ik niet omdat hij dat wilt, maar het jou en de kinderen gunt, zonder zijn problematiek. Zijn best pijnlijke woorden om te lezen, voor iedereen in zo’n situatie..
Maar ik denk dat hij expres zo reageert om mogelijk afstand te creëren, om jullie te willen beschermen tegen wat hem kapot heeft gemaakt.

en ja cocaïne maakt van de meest meelevende zielen, de meest grote egoïsten ooit. In mijn periode van verslaving reageerde ik net zo tegen mensen, “ik kan het allemaal wel zelf en heb niemand nodig” dat is niet het persoon die spreekt maar de cocaïne, want diep van binnen weet hij dat hij het niet gaat redden alleen, en weet hij dat er professionele hulp bij nodig is. Maar iemand die gevangen zit in zo’n verslaving verliest langzaam zichzelf, en zien ze het gebeuren en dat zorgt voor verdere distantiëren.. Omdat dat beestje zo erg op hem inspeelt.

ik kan voorstellen wat je doorgaat, van beide kanten.
maar alsnog zeg ik je heel eerlijk en oprecht, zijn problemen moeten niet de familie problemen worden, en je kinderen mogen hier nooit en ten nimmer de gedupeerden worden hiervan.

het is ontzettend frustrerend ook, tussen weten wat je als partner moet doen, en uit emoties toelaat.

maar wel zeg ik, laat je emoties soms er buiten, zet je emoties soms even uit, en bekijk het vanuit een 3e. “Birds eyes”
Is dit wat je wilt? Is dit waar je gelukkig door wordt?

je mag altijd een privé bericht sturen mocht je hier meer over willen praten. Misschien dat als ex verslaafde omtrent drank en cocaïne je mogelijk wat meer kan meegeven, of duidelijkheid kan geven om waarom zijn gedrag en reacties zo zijn.

ik wens je oprecht heel veel sterkte met deze situatie!

 

[Rozekoekje]

Ik vind het wel ernstig dat hij 3 x per week de hort op gaat en dan gaat zuipen en snuiven. Met zo iemand kan je je kinderen niet laten samenwonen vind ik. Dat krijgen ze hoe dan ook mee. Hij komt regelmatig boos thuis?

Goed dat je naar je moeder bent gegaan met de kinderen. Ze mogen geen ruzies en verslaving meemaken, dat kan ze mentaal echt beschadigen voor de rest van hun leven.
Voor jou is het heel rot, want natuurlijk hou je van hem! Anders hadden jullie ook geen kinderen gekregen. De kindjes zijn wel van jou afhankelijk en het is jouw taak als moeder om ze te beschermen! Zet de Kids op nummer 1, hij moet echt op de 2e plaats komen! Ik zou voorlopig apart gaan wonen, dat hij maar eens laat zien hoe graag hij zijn problemen wil oplossen. Zoals ik het lees, chanteert hij je emotioneel en neemt hij een slachtofferrol aan.

kan zijn dat ik het verkeerd geschreven heb, kan zijn dat je het verkeerd gelezen hebt maar hij gaat gelukkig niet 3x per week weg..
Er zijn ook lange periodes dat hij niet weggaat. Dan verdringt hij die gevoelens omdat hij weet dat het geen oplossing is en dan komt er een moment dat in zijn hoofd de emmer vol is en dan gaat hij. Over het algemeen komt hij dan pas thuis als de kids op bed liggen. Dat hij boos thuis kwam, was voordat we kids kregen, nu gaat hij naar bed als hij thuis komt en gaat hij slapen. Behalve een paar weken geleden.. dat de kids zijn gedrag niet meekrijgen is fijn maar mijn stress en spanning voelen zij natuurlijk wel.
Echter merk ik ook dat ze relaxter zijn als hij er niet is.
Als hij gedronken had of gesnoven gehad vertelde hij dat altijd, dacht ik.. maar nu ik hier veel heb gelezen vraag ik het me af..
Ik weet gewoon niet meer wat ik moet denken en wat ik moet doen..
En hij nog minder vermoed ik..
Feit is dat hij zijn gevoelens niet onder controle heeft, zijn enige manier om met gevoel om te gaan is bier en coke.. we roepen allemaal, we willen je helpen maar je schopt iedereen weg..
Wij denken ga het dan aan, je hebt een heel vangnet maar zo makkelijk is het blijkbaar niet..
Thanks voor je aanbod, later op de dag zal ik je zeker een berichtje sturen.

 

[Rozekoekje]

Kleine update..
Vanochtend ben ik naar huis gegaan.. hij heeft de huisarts gebeld voor medicatie, dat ligt morgen klaar, ook heeft hij de verwijsbrief voor een kliniek.
Hij heeft het allemaal zelf gedaan, heel fijn.. maar hij zit nu wel in het café..
Ik snap het niet, maar hij ook niet zegt hij. Ik heb alles eruit gegooid qua emoties en gedachten. Hij snapt mij, maar zichzelf niet.
Denkt dat het morgen met medicijnen allemaal beter gaat. Ik begrijp dat niet. Wat maakt morgen anders dan vandaag? Wat maakt dat je vandaag nog even afscheid wilt nemen?
Wat maakt dat je niet naar je vrouw en je kinderen wilt?
Wat maakt dat het zo vreselijk sterk is?
Als je het nu al zo moeilijk vind, hoe denk je dan straks als je behandeling begint?
Zoveel vragen...
Ik krijg heel veel informatie van hem, over zijn gevoelens, struggles etc..
Zelf maak ik stappen vooruit. Vorig jaar was ik nog het bange vogeltje dat niks durfde te zeggen, nu zeg ik dingen, ook al druk ik hem met z'n neus op de feiten. Mede door dit forum krijg ik meer kennis en dat is fijn..

 

[Tijdloos]

Kleine update..
Vanochtend ben ik naar huis gegaan.. hij heeft de huisarts gebeld voor medicatie, dat ligt morgen klaar, ook heeft hij de verwijsbrief voor een kliniek.
Hij heeft het allemaal zelf gedaan, heel fijn.. maar hij zit nu wel in het café..
Ik snap het niet, maar hij ook niet zegt hij. Ik heb alles eruit gegooid qua emoties en gedachten. Hij snapt mij, maar zichzelf niet.
Denkt dat het morgen met medicijnen allemaal beter gaat. Ik begrijp dat niet. Wat maakt morgen anders dan vandaag? Wat maakt dat je vandaag nog even afscheid wilt nemen?
Wat maakt dat je niet naar je vrouw en je kinderen wilt?
Wat maakt dat het zo vreselijk sterk is?
Als je het nu al zo moeilijk vind, hoe denk je dan straks als je behandeling begint?
Zoveel vragen...
Ik krijg heel veel informatie van hem, over zijn gevoelens, struggles etc..
Zelf maak ik stappen vooruit. Vorig jaar was ik nog het bange vogeltje dat niks durfde te zeggen, nu zeg ik dingen, ook al druk ik hem met z'n neus op de feiten. Mede door dit forum krijg ik meer kennis en dat is fijn..

Goed van je dat hem op de feiten drukt ,zo zie je maar weer dat de kennis hier aardig up to date is

Succes toegewenst!

 

[Syl]

Kleine update..
Vanochtend ben ik naar huis gegaan.. hij heeft de huisarts gebeld voor medicatie, dat ligt morgen klaar, ook heeft hij de verwijsbrief voor een kliniek.
Hij heeft het allemaal zelf gedaan, heel fijn.. maar hij zit nu wel in het café..
Ik snap het niet, maar hij ook niet zegt hij. Ik heb alles eruit gegooid qua emoties en gedachten. Hij snapt mij, maar zichzelf niet.
Denkt dat het morgen met medicijnen allemaal beter gaat. Ik begrijp dat niet. Wat maakt morgen anders dan vandaag? Wat maakt dat je vandaag nog even afscheid wilt nemen?
Wat maakt dat je niet naar je vrouw en je kinderen wilt?
Wat maakt dat het zo vreselijk sterk is?
Als je het nu al zo moeilijk vind, hoe denk je dan straks als je behandeling begint?
Zoveel vragen...
Ik krijg heel veel informatie van hem, over zijn gevoelens, struggles etc..
Zelf maak ik stappen vooruit. Vorig jaar was ik nog het bange vogeltje dat niks durfde te zeggen, nu zeg ik dingen, ook al druk ik hem met z'n neus op de feiten. Mede door dit forum krijg ik meer kennis en dat is fijn..

Mischien heb je wat aan deze site..

"https://www.jellinek.nl/".

Je kunt hier als partner van een verslaafde ook chatte anoniem en bellen met hulpverleners.
Denk dat je hier best veel aan kunt hebben.
Heel veel sterkte.. 🙏🌹

 

[Rozekoekje]

Goed van je dat hem op de feiten drukt ,zo zie je maar weer dat de kennis hier aardig up to date is

Succes toegewenst!

Dank je!
Niet alleen de kennis over drugs an sich maar ook tips en tricks over hoe om te gaan met, valkuilen (vooral die van mezelf) en weerbaarder worden

 

[Rozekoekje]

Mischien heb je wat aan deze site..

"https://www.jellinek.nl/".

Je kunt hier als partner van een verslaafde ook chatte anoniem en bellen met hulpverleners.
Denk dat je hier best veel aan kunt hebben.
Heel veel sterkte.. 🙏🌹

Bedankt voor je tip! Ik heb even met ze gesproken vanmiddag, dat was prettig.

 

[Syl]

Bedankt voor je tip! Ik heb even met ze gesproken vanmiddag, dat was prettig.

Super om te horen..!!. 😊
Sterkte meis.. ❤️

 

[Rozekoekje]

Een week verder.. gisteren was de intake al. Het was een goed en fijn gesprek zei hij, een hoop (h)erkenning en informatie.
Hij gaat het aan zegt hij, wel heeft hij gevraagd om een gesprek met de verslavingsarts voor medicatie om de zucht te onderdrukken. Het is voor hem op dit moment heel erg zegt hij..
Naast dat er voor hem een heel programma klaar staat, is er ook ruimte voor mij en voor ons als stel. De theorie van de kliniek klinkt heel erg goed.
Het was een week van veel emoties, veel gesprekken en 2 kleine zieke kindjes..
Vanmiddag was hij even weg en ik kreeg een appje dat hij het allemaal niet meer trok en hij tijd nodig had en heeft z'n telefoon uitgezet.
Man wat ben ik kwaad.. kwaad omdat hij in mijn ogen lekker ergens zit en ik voor de kindjes kan zorgen. Vanmiddag ben ik met ze bij de hap geweest en hij weet het niet eens..
Hij had al gezegd dat hij niet kon beloven niet te gaan maar toch.. toch maakt het me kwaad..
Volgende maand start de behandeling en voor mijn gevoel neemt hij het er nog even van voor het allemaal stopt.
Voor iemand die dat gevoel niet kent is het zo moeilijk om te begrijpen..
Ik geloof echt wel dat het allemaal moeilijk is, maar voor mij is het niet minder moeilijk maar anders moeilijk..

 

[HappyMind]

@Rozekoekje Ik wil je even veel sterkte wensen in deze rot situatie (wat nog zacht is uitgedrukt). Maar jij bent een powerwoman!

 

[Rozekoekje]

@HappyMind lief van je, dank je wel! Zo voel ik me op dit moment niet.. en toch.. ergens ook weer wel haha

 

[HierEnDaarEenFuifje]

Helaas zie je vaak dat zodra er een datum is voor een opname o.i.d. dat tot die tijd het gebruik toeneemt, omdat ze weten dat het einde van het gebruik natuurlijk in zicht komt. Dit gaat een spannende en onzekere periode worden en dat geeft heel veel stress en ongemak, dus hier willen ze van ontsnappen en dat doen ze dan door drugs (extra) te gebruiken. Het zal zwaar zijn, maar probeer positief te blijven denken dat er een opname aan zit te komen. Betekend zeker niet dat je hem zijn gang moet laten gaan zonder tegengas, maar ik denk dat vasthouden aan die opname het beste is.

Het is net zoals.. maandag ga ik beginnen met afvallen. Het is nu zaterdag, dus kan vandaag en morgen nog wel lekker eten en snacken, want maandag is het toch voorbij..

Veel sterkte in ieder geval de komende tijd en als je het moeilijk hebt kun je altijd naar het forum gaan en het van je af schrijven. Blijf vooral ook in gesprek met hem, maar vergeet jezelf niet.

 

[Syl]

Een week verder.. gisteren was de intake al. Het was een goed en fijn gesprek zei hij, een hoop (h)erkenning en informatie.
Hij gaat het aan zegt hij, wel heeft hij gevraagd om een gesprek met de verslavingsarts voor medicatie om de zucht te onderdrukken. Het is voor hem op dit moment heel erg zegt hij..
Naast dat er voor hem een heel programma klaar staat, is er ook ruimte voor mij en voor ons als stel. De theorie van de kliniek klinkt heel erg goed.
Het was een week van veel emoties, veel gesprekken en 2 kleine zieke kindjes..
Vanmiddag was hij even weg en ik kreeg een appje dat hij het allemaal niet meer trok en hij tijd nodig had en heeft z'n telefoon uitgezet.
Man wat ben ik kwaad.. kwaad omdat hij in mijn ogen lekker ergens zit en ik voor de kindjes kan zorgen. Vanmiddag ben ik met ze bij de hap geweest en hij weet het niet eens..
Hij had al gezegd dat hij niet kon beloven niet te gaan maar toch.. toch maakt het me kwaad..
Volgende maand start de behandeling en voor mijn gevoel neemt hij het er nog even van voor het allemaal stopt.
Voor iemand die dat gevoel niet kent is het zo moeilijk om te begrijpen..
Ik geloof echt wel dat het allemaal moeilijk is, maar voor mij is het niet minder moeilijk maar anders moeilijk..

Wat een zware eenzame strijd voer jij momenteel.. 😔
Je bent deze situatie zo zat maar je moet door blijven strijden voor de Kids.
Hoe gaat het met je kinderen, je was na de hap geweesr met ze????

 

[Rozekoekje]

Helaas zie je vaak dat zodra er een datum is voor een opname o.i.d. dat tot die tijd het gebruik toeneemt, omdat ze weten dat het einde van het gebruik natuurlijk in zicht komt. Dit gaat een spannende en onzekere periode worden en dat geeft heel veel stress en ongemak, dus hier willen ze van ontsnappen en dat doen ze dan door drugs (extra) te gebruiken. Het zal zwaar zijn, maar probeer positief te blijven denken dat er een opname aan zit te komen. Betekend zeker niet dat je hem zijn gang moet laten gaan zonder tegengas, maar ik denk dat vasthouden aan die opname het beste is.

Het is net zoals.. maandag ga ik beginnen met afvallen. Het is nu zaterdag, dus kan vandaag en morgen nog wel lekker eten en snacken, want maandag is het toch voorbij..

Veel sterkte in ieder geval de komende tijd en als je het moeilijk hebt kun je altijd naar het forum gaan en het van je af schrijven. Blijf vooral ook in gesprek met hem, maar vergeet jezelf niet.

Dat is het denk ik ook.. het was een heftige week, dat klopt ook, en van de kliniek moet hij het ook helemaal gedag zeggen. Geen uitzondering mogelijk, als uit controle blijkt dat hij gebruikt of gedronken heeft ligt hij eruit. Dat vind hij ook goed zegt hij.. maar dat stemmetje zegt nu nog anders...
Maar dat neemt niet weg dat hij er nu niet is.. voor mij was/is het ook moeilijk en ik kan er ook niet even tussenuit glippen en denken, zoek het maar even uit daar..

 

[Rozekoekje]

Wat een zware eenzame strijd voer jij momenteel.. 😔
Je bent deze situatie zo zat maar je moet door blijven strijden voor de Kids.
Hoe gaat het met je kinderen, je was na de hap geweesr met ze????

Je verwoord precies hoe ik me voel.. eenzaam.. het is zo kut om te zeggen maar het is wel zo..
De kindjes laten me gelukkig ook veel lachen, die gezichtjes houden me op de been..
De jongste (9mnd) heeft een luchtweginfectie, die is alleen maar aan het brullen, ik heb net nurofen gegeven als nood..
Dochterlief van 2 heeft dubbele oorontsteking, ze heeft antibiotica gekregen en heeft gelukkig weer gegeten en gedronken..
Liggen allebei nu tevreden in hun bedje..

 

[HierEnDaarEenFuifje]

Je verwoord precies hoe ik me voel.. eenzaam.. het is zo kut om te zeggen maar het is wel zo..
De kindjes laten me gelukkig ook veel lachen, die gezichtjes houden me op de been..
De jongste (9mnd) heeft een luchtweginfectie, die is alleen maar aan het brullen, ik heb net nurofen gegeven als nood..
Dochterlief van 2 heeft dubbele oorontsteking, ze heeft antibiotica gekregen en heeft gelukkig weer gegeten en gedronken..
Liggen allebei nu tevreden in hun bedje..

Een hoop op je bord op dit moment zo te lezen...Tegelijk heb ik ook bewondering en respect voor je dat je hiermee moet dealen, nu ook de kinderen in deze toestand en dat je toch er voor kiest om hem te steunen en aan zijn zijde te zijn nog.

 

[Syl]

Je verwoord precies hoe ik me voel.. eenzaam.. het is zo kut om te zeggen maar het is wel zo..
De kindjes laten me gelukkig ook veel lachen, die gezichtjes houden me op de been..
De jongste (9mnd) heeft een luchtweginfectie, die is alleen maar aan het brullen, ik heb net nurofen gegeven als nood..
Dochterlief van 2 heeft dubbele oorontsteking, ze heeft antibiotica gekregen en heeft gelukkig weer gegeten en gedronken..
Liggen allebei nu tevreden in hun bedje..

Jeetje dus beide kinderen ziek joh..
Ja kinderen geven je toch die kracht om door te blijven gaan.
Maar ik begrijp hoe enorm zwaar dit voor jou moet zijn.
Een verslaafde partner is al zwaar, laat staan als daar de zorg van jonge kinderen bij komt.
Respect voor jou.. 💪🙌
Heel veel sterkte met de kinderen, hopelijk worden ze snel beter.
Je mag me altijd pb sturen als je ff wilt praten. 😘❤️

 

[Rozekoekje]

Thanks.

Soms heb ik ook wel eens de gedachte om te zeggen, krijg de vinketering maar en val dood..
Maar dat kan ik (nog) niet.. ik ben al stappen verder dan vorig jaar maar ik kan hem nog geen gedag zeggen.
Ik geloof oprecht dat hij dit ook niet wilt, je kan mij niet wijsmaken dat dit voldoening geeft.. mocht blijken dat het wel zo is, is dat ook ok.. in de zin van dan gun ik je je geluk met je grote groene vriend en je witte neus..
Ik moet voor mezelf het gevoel hebben dat ik alles heb gedaan, er komt een x een punt dat het genoeg is, dat is in het verleden ook gebeurd..
Ben ik naïef? Hoop ik tegen beter weten in?
Misschien wel, ik weet het niet.. over 6 weken weten we het, aan de ene kant is het zo die datum maar aan de andere kant duurt dat nog vreselijk lang..

 

[HappyMind]

@HappyMind lief van je, dank je wel! Zo voel ik me op dit moment niet.. en toch.. ergens ook weer wel haha

Neem maar van mij aan (en ook 100% van jezelf) dat jij een powerwoman bent!!

 

[Trippy langkous]

Thanks.

Soms heb ik ook wel eens de gedachte om te zeggen, krijg de vinketering maar en val dood..
Maar dat kan ik (nog) niet.. ik ben al stappen verder dan vorig jaar maar ik kan hem nog geen gedag zeggen.
Ik geloof oprecht dat hij dit ook niet wilt, je kan mij niet wijsmaken dat dit voldoening geeft.. mocht blijken dat het wel zo is, is dat ook ok.. in de zin van dan gun ik je je geluk met je grote groene vriend en je witte neus..
Ik moet voor mezelf het gevoel hebben dat ik alles heb gedaan, er komt een x een punt dat het genoeg is, dat is in het verleden ook gebeurd..
Ben ik naïef? Hoop ik tegen beter weten in?
Misschien wel, ik weet het niet.. over 6 weken weten we het, aan de ene kant is het zo die datum maar aan de andere kant duurt dat nog vreselijk lang..

hoop dat het snel beter gaat! en inderdaad moet er uiteindelijk een punt zijn dat het genoeg is, je moet iemand niet 1000 kansen blijven geven.