Eenzaamheid/boredom verslaan.

  • Onderwerp starter Onderwerp starter Lid 152247
  • Startdatum Startdatum
L

Lid 152247

Gast
Ik heb het hier niet over een gewoon verveelmomentje.
Maar mensen met depressieve klachten, wegvallen van huisz baan relatie.
Wegvallen van vrienden.
Ik heb een niet zo tof leven geleid. En nu is het rustig.
Rib gebroken en gekneusd.kan niet sporten.

Wat ik eigenlijk vooral mis is dat enthousiasme..of je nou de allernieuwste game gaat spelen of een schilderij.maken.
Samen Zijn met mensen kan heerlijk zijn, maar als je 'op visite bent trekt het mij helemaal leeg.

Waar houden jullie je mee bezig. Zijn er ook afleidingen geweest die je van een trauma afkick hebt ingezet.

Ik ga niet tegen de arts zeggen dat ik 'm ogen open doe en denk shit weet zo'n lege dag maar als ik een afspraak heb op 9.00,huis schoon, haren gedaan voel.ik me alsnog zoveel beter.

Hebben jullie adviezen of ervaringen?
 
Laatst bewerkt door een moderator:
No offenc4 Maar kleurboeken in kleuren nooit meer.
Dit lijkt me wel watmet een foto van kinder(s) van die diamond steentjes
 

Bijlagen

  • Screenshot_20211103-101703_Chrome.jpg
    Screenshot_20211103-101703_Chrome.jpg
    103,5 KB · Weergaven: 12
Laatst bewerkt door een moderator:
Voor wat specifiek, als je je depressief voelt?
De dagen dat ik de deur niet uit hoef.

Tuurlijk zit er heel veel persoonlijke psychologie achter. Maar ik kan lastig een dagschema maken met lege vakken.


Ook al zit ik nu met m'n ribben. Bepaalde oefeningen altijd welkom. Al is daar geloof ik een topic over
.het grootste verschil voor mij is dat ik een leven had met álles. Ik ben gestopt dat na te jagen en hoop meer geluk zelf te creëren. Dat zit in je hoofd maar ik heb mij verkeken op de leegte van dagen.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Ritme houden, proberen elke dag er even uit te komen of iemand te zien.

Ik zit nu 2,5 jaar thuis en in het begin van mijn burn out kon ik niets. Douchen en bezoek op één dag was teveel, ik zat huilend op de wc omdat ik niet meer wist hoe ik op de bank moest komen, kon geen licht en geluid verdragen. Ben toen elke ochtend half 7 koffie blijven drinken met m'n ex, voor hij naar werk ging. Na een week of 3 merkte ik hoeveel energie online contact houden met mensen kostte: was daar bijna dwangmatig mee bezig nadat diverse mensen hadden gezegd dat je in een burnout mensen kwijtraakt. Sprak mensen wel, maarja, wat jij doet interesseert me niet want de energie niet voor, en ik maak niks mee. En ik zag nog steeds niemand, voelde me alsnog eenzaam. Maar waarom zou iemand langs komen, ik sprak ze toch vrijwel dagelijks? Ben abrupt gestopt met appen. 1,5 week later kwam bezoek op gang.

Heel laagdrempelig, ik heb echt moeten leren dat ik zelfs af mocht zeggen als ze al voor de deur stonden, of weg mocht sturen na 5 minuten. Dat het niemand interesseerde als ik in m'n pyjama zat.

Uiteraard was ik het grootste deel van de tijd alleen thuis, en dat vulde ik (wederom dwangmatig) op met breien. Daarmee kon ik mezelf rustig houden in drukte, en de stilte overstemmen als ik alleen was.

Heb je creatieve hobbies?
 
Ritme houden, proberen elke dag er even uit te komen of iemand te zien.

Ik zit nu 2,5 jaar thuis en in het begin van mijn burn out kon ik niets. Douchen en bezoek op één dag was teveel, ik zat huilend op de wc omdat ik niet meer wist hoe ik op de bank moest komen, kon geen licht en geluid verdragen. Ben toen elke ochtend half 7 koffie blijven drinken met m'n ex, voor hij naar werk ging. Na een week of 3 merkte ik hoeveel energie online contact houden met mensen kostte: was daar bijna dwangmatig mee bezig nadat diverse mensen hadden gezegd dat je in een burnout mensen kwijtraakt. Sprak mensen wel, maarja, wat jij doet interesseert me niet want de energie niet voor, en ik maak niks mee. En ik zag nog steeds niemand, voelde me alsnog eenzaam. Maar waarom zou iemand langs komen, ik sprak ze toch vrijwel dagelijks? Ben abrupt gestopt met appen. 1,5 week later kwam bezoek op gang.

Heel laagdrempelig, ik heb echt moeten leren dat ik zelfs af mocht zeggen als ze al voor de deur stonden, of weg mocht sturen na 5 minuten. Dat het niemand interesseerde als ik in m'n pyjama zat.

Uiteraard was ik het grootste deel van de tijd alleen thuis, en dat vulde ik (wederom dwangmatig) op met breien. Daarmee kon ik mezelf rustig houden in drukte, en de stilte overstemmen als ik alleen was.

Heb je creatieve hobbies?
Dat is een goede. Ik zou wat vaker koffie bij de buurman kunnen drinken. Die zitten altijd 8.30 buiten.

Mijn hobby's waren MMA, workaholic, dansenn als de kleintjes komen heb je daar een dagtaak aan. Alleen niet iets wat ik nu kan gebruiken.
Ik heb meer dan 10 jaar terug piano gespeeld. Als ik een goedkopere keyboard op de kop kan tikken, zal ik dan alles verleerd zijn?
 
Dat is een goede. Ik zou wat vaker koffie bij de buurman kunnen drinken. Die zitten altijd 8.30 buiten.

Mijn hobby's waren MMA, workaholic, dansenn als de kleintjes komen heb je daar een dagtaak aan. Alleen niet iets wat ik nu kan gebruiken.
Ik heb meer dan 10 jaar terug piano gespeeld. Als ik een goedkopere keyboard op de kop kan tikken, zal ik dan alles verleerd zijn?
Of je het verkeerd bent kom je maar op één manier achter! Probeer het!

Sociaal contact is inderdaad erg belangrijk, hoe klein ook
 
Ik heb meer dan 10 jaar terug piano gespeeld. Als ik een goedkopere keyboard op de kop kan tikken, zal ik dan alles verleerd zijn?

Ik denk dat je het gevoel snel terug kan krijgen als je 10 jaar gespeeld hebt. In het begin is het even doorbijten, vaak geven mensen net te snel op bij muziekinstrumenten. Denk wel dat je heel wat uren plezier hebt als je een muziekinstrument weer kan oppakken en het plafond in eindeloos hoog natuurlijk :)
 
Wat kan je nog wel (lichamelijk) buiten de deur doen?

Voor mij waren ritme, sport en natuur veruit de meest helpende factoren. Heb daarnaast ook heel veel gehad aan leren over stoïcisme en taoisme.
En dan vooral zoveel mogelijk in het moment zijn zonder te forceren. Bewust en open situaties aangaan zodat spontaniteit weer ruimte heeft om te groeien.
 
Ik denk dat het belangrijk is dat je ergens weer veilig kan landen. Dat je dus een plek vindt waar je nu jezelf kan zijn en waar dat gewoon ok is.

De adviezen van @Mevrouw Pløp zijn daar denk ik zeer waardevol in. Kleine stapjes nemen want niet alles hoeft in 1 keer, leren dat je niet iedereen om je heen happy hoeft te maken en vooral leren dat je jezelf kan zijn en dat je er voor jezelf mag zijn.

En als je eenmaal lekker geland bent dan kan je weer eens over de toekomst nadenken.
 
Ik heb me heel lang eenzaam gevoelt, vooral toen ik net op mezelf woonde. Ik kende niemand in dit dorp (zit nog niet veel verschil in trouwens). Ik was veel alleen en dan kwam daar ook nog corona bij.. gelukkig heb ik mijn manieren gevonden om toch wat sociale contacten te krijgen , tenminste online contacten want in het echt nieuwe contacten maken is te moeilijk voor mij. Ik had wel wat vrienden gemaakt hier in de buurt, maar ik heb dit jaar helaas besloten om geen contact meer te willen met bepaalde "vrienden".

En wat voor dingen ik zelf leuk vind om te doen is af en toe creatief bezig zijn, gitaar spelen. Gamen kan ook leuk zijn maar heb ik al een tijdje niet gedaan. En misschien is een huisdier nemen een idee? Heeft mij best veel geholpen bij eenzaamheid.
 
Ja een huisdier is ook een hele goede, maar dan moet je natuurlijk ook rekening houden met de periode na herstel (vooral met een hond eigenlijk).

IMG_20211012_135458[14546].jpg


Ik heb sinds een half jaar deze twee sloopkogels in huis gehaald. Veel werk, maar het is gelijk een heel stuk leuker thuiskomen en blijven.
 
Ik heb me heel lang eenzaam gevoelt, vooral toen ik net op mezelf woonde. Ik kende niemand in dit dorp (zit nog niet veel verschil in trouwens). Ik was veel alleen en dan kwam daar ook nog corona bij.. gelukkig heb ik mijn manieren gevonden om toch wat sociale contacten te krijgen , tenminste online contacten want in het echt nieuwe contacten maken is te moeilijk voor mij. Ik had wel wat vrienden gemaakt hier in de buurt, maar ik heb dit jaar helaas besloten om geen contact meer te willen met bepaalde "vrienden".

En wat voor dingen ik zelf leuk vind om te doen is af en toe creatief bezig zijn, gitaar spelen. Gamen kan ook leuk zijn maar heb ik al een tijdje niet gedaan. En misschien is een huisdier nemen een idee? Heeft mij best veel geholpen bij eenzaamheid.

Huisdieren zijn altijd goed!

Maar ik heb exact het tegenovergestelde van jou verhaal, ik ben namelijk altijd in voor een praatje en het sociale aspect is sterk aanwezig hier.

Gooi er een kwartje in en ik lul voor een knaak, ook vreemden spreek ik gewoon aan.

Ga eens voor de deur zitten met je gitaar in de zomer, je zal zien hoe snel je connectie hebt met andere mensen. En schaamte zit in je hoofd, heb schijt aan wat andere mensen denken.

En vooral je rug recht en lachen!
 
Huisdieren zijn altijd goed!

Maar ik heb exact het tegenovergestelde van jou verhaal, ik ben namelijk altijd in voor een praatje en het sociale aspect is sterk aanwezig hier.

Gooi er een kwartje in en ik lul voor een knaak, ook vreemden spreek ik gewoon aan.

Ga eens voor de deur zitten met je gitaar in de zomer, je zal zien hoe snel je connectie hebt met andere mensen. En schaamte zit in je hoofd, heb schijt aan wat andere mensen denken.

En vooral je rug recht en lachen!
ik zou zeggen: wees blij dat je het hebt! je kunt beter teveel praten dan helemaal niet.. ik heb mijn hele leven al problemen gehad doordat ik sociaal niet goed was. vooral wat ik net al zei, toen ik op mezelf ging wonen. doordat ik heel erg op mezelf ben en sociaal niet goed ben, kom ik over dat ik geen contact met anderen wil (tenminste, dat is de enige reden die ik kan bedenken waarom buren geen contact met me willen). en zoals het vroeger wel zo was dat ik ook geen contact met anderen wou en het liefst alleen thuis op me kamer zat, zo is dat nu juist het tegenover gestelde. ik wil nu juist wel contact! mensen moeten echt dankbaar zijn dat ze makkelijk contact maken, want niet voor iedereen is dat even vanzelf sprekend.

en buiten gitaar spelen zou ik niet zo snel doen (niet nuchter tenminste).
 
  • Like
Waarderingen: ljuv
Hey, ik lees dat je het moeilijk hebt. Shit man! Allereerst wil ik je daarbij veel sterkte wensen!

Je lijkt me een persoon die altijd voor anderen klaarstaat. Denk je ook om jezelf?

Ik zat laatst op een website, en heb daar een paar interessante artikelen gelezen, waaronder één over het kiezen van nieuwe hobby's. Er stond ook in dat creatieve hobby's bijdragen aan levensgeluk en dat dat wetenschappelijk bewezen is. Ik heb er inspiratie uit gehaald.


Hopelijk heb je er wat aan!
Je kan me ook altijd een dm sturen! Ik heb ook veel gehad aan jouw hulp toen ik het moeilijk had! Mijn relatie is trouwens uitgegaan deze week.

Veel liefs! 😘
 
ik zou zeggen: wees blij dat je het hebt! je kunt beter teveel praten dan helemaal niet.. ik heb mijn hele leven al problemen gehad doordat ik sociaal niet goed was. vooral wat ik net al zei, toen ik op mezelf ging wonen. doordat ik heel erg op mezelf ben en sociaal niet goed ben, kom ik over dat ik geen contact met anderen wil (tenminste, dat is de enige reden die ik kan bedenken waarom buren geen contact met me willen). en zoals het vroeger wel zo was dat ik ook geen contact met anderen wou en het liefst alleen thuis op me kamer zat, zo is dat nu juist het tegenover gestelde. ik wil nu juist wel contact! mensen moeten echt dankbaar zijn dat ze makkelijk contact maken, want niet voor iedereen is dat even vanzelf sprekend.

en buiten gitaar spelen zou ik niet zo snel doen (niet nuchter tenminste).
Ik snap je maar wist je dat dit iets is wat je kan trainen, vroeger was ik ook zo en nu kan ik juist heel makkelijk contact leggen met vreemde, soms liever dan met bekende mensen... Ik heb alleen moeite om mezelf 100% te openen en heb altijd geheimen, maar het is zeker een goed haalbaar doel om socialer te worden
Bepaalde tips en mindset spelen daar een grote rol in
 
Ik snap je maar wist je dat dit iets is wat je kan trainen, vroeger was ik ook zo en nu kan ik juist heel makkelijk contact leggen met vreemde, soms liever dan met bekende mensen... Ik heb alleen moeite om mezelf 100% te openen en heb altijd geheimen, maar het is zeker een goed haalbaar doel om socialer te worden
Bepaalde tips en mindset spelen daar een grote rol in
Ik weet dat je veel dingen kan aanleren ja, maar sociaal blijft voor mij een lastig ding. Maar ben er wel ver vooruit gegaan hoor. Zo dat ik vroeger niet eens aan durfde te geven als ik iets wist of een vraag had op school zo vraag ik nu altijd als ik iets niet weet op het werk of school.

Maar om echt contact te maken met mensen om een praatje te maken blijft lastig voor mij. En doordat mensen mij de laatste tijd steeds teleurstellen en laten zien dat je soms niks aan mensen hebt maakt het voor mij nog lastiger om vrienden te maken omdat ik niet weet of ik wel nieuwe vrienden wil als ze mij toch teleurstellen om wat voor reden dan ook..
 
Maar om echt contact te maken met mensen om een praatje te maken blijft lastig voor mij. En doordat mensen mij de laatste tijd steeds teleurstellen en laten zien dat je soms niks aan mensen hebt maakt het voor mij nog lastiger om vrienden te maken omdat ik niet weet of ik wel nieuwe vrienden wil als ze mij toch teleurstellen om wat voor reden dan ook..

Ik herken een aantal dingen die je schrijft. Ik wil ook heel graag contact, ik vind het altijd heel leuk om nieuwe mensen te leren kennen. Alleen de eerste stap zetten om een praatje te maken met een vreemde is voor mij moeilijk. Daarom was mdma zo'n openbaring voor mij, het heeft me laten ervaren hoe makkelijk het kan zijn. Toch vind ik het nuchter nog lastig.

Ik heb altijd het idee dat ik niet goed ben in small talk, dat mensen me raar vinden, dat ik niet goed aansluit, dat ik me niet zo openstel en mensen dat voelen. Zo blijven mensen op een afstand en lukt het me niet om echt connectie te maken.

Maar over die teleurstellingen, verwacht je misschien teveel van mensen? Als je verwachtingen hoog zijn, word je ook eerder teleurgesteld. Dat heb ik vaak meegemaakt.
 
Ik heb altijd het idee dat ik niet goed ben in small talk,
Dit heb ik ook. Ik ga vaak meteen de diepte in en sommige mensen schrikken daarvan en willen vaak ook niet de diepte in. Het is wel eens voorgekomen dat mensen boos weglopen als ik vragen stel. Zo was er iemand die zei: "dat ik in de bijstand zit is de schuld van de VVD!!" Ik vroeg natuurlijk "waarom denk of vind je dat?" Dat lokte blijkbaar een boze reactie uit en diegene liep zo weg.

Zelf maak ik heel makkelijk contact maar lukt het mij niet om contacten te onderhouden. Ik denk er vaak gewoon niet aan.
 
Dit heb ik ook. Ik ga vaak meteen de diepte in en sommige mensen schrikken daarvan en willen vaak ook niet de diepte in. Het is wel eens voorgekomen dat mensen boos weglopen als ik vragen stel. Zo was er iemand die zei: "dat ik in de bijstand zit is de schuld van de VVD!!" Ik vroeg natuurlijk "waarom denk of vind je dat?"

Ik zou dan zeggen : inderdaad ja, VVD staat toch voor "veel vrije dagen"?


Dat lokte blijkbaar een boze reactie uit en diegene liep zo weg.
Fuck 'm haha

Zelf maak ik heel makkelijk contact maar lukt het mij niet om contacten te onderhouden. Ik denk er vaak gewoon niet aan.
Dit is een heel erg belangrijke factor, ik heb echt veel vrienden door heel het land heen waar ik echt op kan bouwen. Dit kost tijd en energie, maar de leukste herrineringen maak je met vrienden!
 
Ik zou dan zeggen : inderdaad ja, VVD staat toch voor "veel vrije dagen"?



Fuck 'm haha


Dit is een heel erg belangrijke factor, ik heb echt veel vrienden door heel het land heen waar ik echt op kan bouwen. Dit kost tijd en energie, maar de leukste herrineringen maak je met vrienden!
Klopt deels vind ik :p mijn leukste herinneringen zijn met mijn kids en vriendin.

Met vrienden ook wel top tijden gehad. Op een gegeven moment groei je toch uit elkaar als niet veel tijd in de vriendschap investeert. Plus ik ontwikkelde mij sneller dan mijn vrienden... Dat zorgde voor veel irritatie.
 
Klopt deels vind ik :tongueout: mijn leukste herinneringen zijn met mijn kids en vriendin.
Ja de geboorte van mijn kids en alles wat met mijn gezin te maken heeft dat is leven

Met vrienden ook wel top tijden gehad. Op een gegeven moment groei je toch uit elkaar als niet veel tijd in de vriendschap investeert. Plus ik ontwikkelde mij sneller dan mijn vrienden... Dat zorgde voor veel irritatie.

Ik zet mijzelf nooit boven een ander, vrienden zijn goud waard. Tuurlijk zijn er die komen en gaan, maar nooit vanwege onderontwikkeling.

Wel als ze van mij stelen. Maar dat lijkt mij duidelijk haha
 
Ik ben in best wel een arme buurt opgegroeid. Alleen maar sociale huur, werkloze ouders, geen diploma's etc. Bij ons in de buurt was het gewoon het recht van de sterkste. Wij vochten regelmatig tegen andere straten.

Same goes for me brother,

Vader was er niet en m'n ma was een bijstandsmoeder.

Beter dan die nieuwe generatie i-phone kids,

Wij zijn tenminste weerbaar!
 
Ik herken een aantal dingen die je schrijft. Ik wil ook heel graag contact, ik vind het altijd heel leuk om nieuwe mensen te leren kennen. Alleen de eerste stap zetten om een praatje te maken met een vreemde is voor mij moeilijk. Daarom was mdma zo'n openbaring voor mij, het heeft me laten ervaren hoe makkelijk het kan zijn. Toch vind ik het nuchter nog lastig.
Zo herkenbaar dit allemaal! En dat net mdma herken ik inderdaad ook, dit heb ik trouwens ook met andere stims dat het contact maken makkelijker voor mij word daarom hou ik ook zo van stims. Het is net of alles dan in mijn hoofd klopt ofzo. Ik ben open over dingen, praat alsof ik voor het eerst in mijn leven kan praten.
Ik heb altijd het idee dat ik niet goed ben in small talk, dat mensen me raar vinden, dat ik niet goed aansluit, dat ik me niet zo openstel en mensen dat voelen. Zo blijven mensen op een afstand en lukt het me niet om echt connectie te maken.
Dit heb ik ook wel. Bij mij is het denk ik vooral dat het soms echt niet lukt, dan blokker ik gewoon. En daardoor denken mensen dat ik niet geinteresseerd ben..
Maar over die teleurstellingen, verwacht je misschien teveel van mensen? Als je verwachtingen hoog zijn, word je ook eerder teleurgesteld. Dat heb ik vaak meegemaakt.
Ik verwacht wel bepaalde dingen van mensen ja, maar of dat teveel zijn? In mijn ogen zijn dat gewoon normen en waarden. Zo verwacht ik in een vriendschap dat er van allebeide kanten interesse moet zijn om te willen afspreken, en dat iemand niet alleen wil afspreken als ie drugs nodig heeft en dan maar blijft doordrammen. Dat is een voorbeeld van andere dingen die er gebeurt zijn. Maar het komt erop neer dat mensen genoeg vrienden hebben en geen tijd in mij willen steken. En ik verwacht inderdaad dat mensen wel wat tijd in mij willen steken en ik vind dat dat wel een normale verwachting is van een vriendschap. En heb je daar geen zin in? Oke, maar dan is het voor mij wel klaar. Tegenwoordig geen zin om energie in mensen te steken..
 
Ik heb het hier niet over een gewoon verveelmomentje.
Maar mensen met depressieve klachten, wegvallen van huisz baan relatie.
Wegvallen van vrienden.
Ik heb een niet zo tof leven geleid. En nu is het rustig.
Rib gebroken en gekneusd.kan niet sporten.

Wat ik eigenlijk vooral mis is dat enthousiasme..of je nou de allernieuwste game gaat spelen of een schilderij.maken.
Samen Zijn met mensen kan heerlijk zijn, maar als je 'op visite bent trekt het mij helemaal leeg.

Waar houden jullie je mee bezig. Zijn er ook afleidingen geweest die je van een trauma afkick hebt ingezet.

Ik ga niet tegen de arts zeggen dat ik 'm ogen open doe en denk shit weet zo'n lege dag maar als ik een afspraak heb op 9.00,huis schoon, haren gedaan voel.ik me alsnog zoveel beter.

Hebben jullie adviezen of ervaringen?
Zit met het zelfde , door de ziektewet is het net of de dagelijkse sleur nog erger is geworden. Sta iedere ochtend op met frisse moed. Vandaag gaat het echt waardevol zijn. Een uur later heb ik de hele dag nog voor me maar zie ik het alweer niet meer zitten. Voel me eenzaam leeg alsof ik er niet toe doe, of mijn leven niet meer waardevol is. Heb veel beperkingen door mijn ziekte dus kan niet zomaar even dit of dat doen. Mijn hele gezin werkt fulltime. Meestal Zit ik de tijd maar uit. Veel verdriet veel leegte hoop heb ik bijna niet meer. Begrijp me niet verkeerd ik zal en ga er zeker geen eind aan maken dat is niet wat speelt. Wilde gewoon wat meer inhoud in mijn leven. Nu is het ook al weer zo vroeg donker so hello winterbluess ook nog erbij.
 
Terug
Bovenaan