Hi jongens,
Ik heb woensdag voor de eerste keer 4-HO-MET 20 mg genomen.
Ik had een vrije dag en ik voelde dat het het moment was!
Ik wil graag even mijn ervaring met jullie delen en of iemand ook zoiets heeft meegemaakt want alles wat ik over dit middel terug kan vinden op internet is dat het niet zo'n diepgaand middel is en dat het heel licht en luchtig is.
Mijn ervaring zou ik niet licht en luchtig noemen, alles behalve!
Ik heb nog nooit zoiets diepgaand meegemaakt.
Ik ben zo onder de indruk, ik ben het nog altijd aan het verwerken.
Ik kreeg een soort van download van het universum met zoveel informatie.
Voor de inname had ik een beetje mezelf ingelezen hier op de website.
Door de verhalen die ik hier las, ging ik er vanuit dat ik rustig dingen kon doen in de buitenwereld.
Ongeveer een half uur na inname voelde ik dat het begon te werken.
Ik werd een beetje misselijk en moest een beetje overgeven.
Hoe raar dat het ook klinkt maar het overgeven voelde goed en was ook maar een klein beetje.
En toen begon t..
Ik werd precies naar een ander universum gesleurd!
Mn visuals waren allemaal dierenprinten. Ik zag zebraprint, slangenprint,..
Een hand probeerde me op te trekken om te laten zien hoe zwaar een lichaam voelt.
Daarna voelde ik een extreme relaxatie. Ik was nog nooit zo relax geweest en voelde me zo licht als een veertje.
Ik kreeg de meest rare dingen door zoals dat er een parallel universum is en alles wat we hier doen of zeggen, invloed en direct verband heeft op daar.
Het werd me duidelijk dat het leven een dualitisch spel is, jagen of het prooi zijn.
Ik had het gevoel alsof ik uit mn lichaam wou vloeien maar m'n schouders hielden me tegen.
Ik voelde me als een racepaard dat de stal wou verlaten maar het lukte niet.
Ik kon me niet losmaken van m'n schouders.
Ik ben vaak in lachen uitgebarsten, het was 10 uur 's ochtends, ik zat midden in een trip! Mentaal maakte ik een opmerking 'Jeetje, dit is wat veel voor m'n hersenen allemaal, zo vroeg op de ochtend!' Take it easy, take a sisi man!!
Er werd me getoond dat er meerdere lagen zijn tot dit universum en deze werken allemaal gelijktijdig samen.
Ik was op het moment ook heel erg bewust van alle informatie die ik kreeg en probeerde ook bewust heel goed op te letten, om zoveel mogelijk 'informatie' terug mee te nemen. Ik merk nu dat ik al een groot deel kwijt ben, helaas.
Ik zag dat het universum uit code bestond en het zag eruit zoals ze in futuristische films vaak computers uitbeelden, doorschijnend met dat blauwe licht.
Ik lag met m'n hondje op bed te spelen.
Ze is al oud, ze is 13 jaar en haar gezondheid is niet meer geweldig.
Ik weet dat ik heel bewust dat moment probeerde te branden in m'n hersenen zodat ik het nooit zou vergeten omdat ik besefte dat ze er op een dag niet meer zal zijn.
Ik kreeg toen opeens een raar bovenaanzicht van mn hele leven.
Er kwam een intens verdriet over me, niets is permanent in het leven. Ik heb nog nooit zo hard stil gehuild. Dit verdriet kwam echt uit m'n tenen zo diep!
Het voelde alsof ik op dat moment mocht rouwen over de gedachte dat niks permanent is en het voelde ook of ik aan het rouwen was voor m'n hele leven.
Daarna werd me uitgelegd dat alles vloeiend is in het leven en op het moment dat je grip wilt hebben op iets, dan ga je jezelf pijn doen.
Wat ik ook heel opmerkelijk vond is dat toen in de muziek opzette, de muziek binnenkwam als een klimop.
De muziek groeide figuurlijk over het bed en kwam zo bij mij naar binnen.
Ongeveer 4 uur later in de trip, deed ik mn ogen open en keek ik naar m'n handen.
Ik zag de handen van m'n moeder.
Ik schrok hier enorm van.
Ik heb bewust geen contact meer met mn moeder omdat er teveel dingen zijn gebeurd.
Ik was helemaal in de war en moest met de camera van m'n telefoon wel checken of ik wel in het juiste lichaam zat.
Ik had het gevoel dat ik in het lichaam van mn moeder zat!
Ik kreeg een boodschap door 'Zolang je je moeder niet aanvaard, zal je jezelf nooit aanvaarden!'
Wat je een ander aandoet, doe je jezelf aan.
Ik ben als de dood om op m'n moeder te lijken!
M'n moeder heeft aangegeven dat ze graag euthanasie wilt aanvragen, dus ik kreeg wel opeens een heel paniekerig gevoel.
Ik zat me opeens te bedenken dat ik het misschien moet bijleggen met m'n moeder voordat ze zal sterven.
Dit is iets wat me de laatste dagen enorm bezig houdt omdat ik dacht dat ik dit stukje in m'n leven al had afgesloten, blijkbaar niet.
Voor de rest heb ik ook enorme veel lachkicks gehad!
Muziek voelde heel diep. Elk nummer had een diepere betekenis en speelde omdat het zo moest zijn.
Ik had ook van die stomme dingen zoals naar het plafond kijken.
M'n ogen keken per ongeluk recht in een spotje.
Het licht was zo sterk alsof het net leek alsof het van een ruimteschip kwam en ze me elk moment konden opzuigen.
Ik liep schaterlachend door m'n appartement heen.
M'n buren moet ook weer iets hebben gedacht omdat ik 1 moment aan het lachen was en het volgende moment hysterisch aan het huilen was.
Waar ik heel benieuwd naar ben is of iemand anders ook zulke dingen heeft ervaren?
Eventueel met andere andere middelen?
Ik heb het gevoel alsof m'n hele leven tot dat moment heeft geleid.
De synchroniciteit sinds woensdag is ook abnormaal!
Het lijkt wel of ik gebombadeerd word door angel numbers
Ik heb woensdag voor de eerste keer 4-HO-MET 20 mg genomen.
Ik had een vrije dag en ik voelde dat het het moment was!
Ik wil graag even mijn ervaring met jullie delen en of iemand ook zoiets heeft meegemaakt want alles wat ik over dit middel terug kan vinden op internet is dat het niet zo'n diepgaand middel is en dat het heel licht en luchtig is.
Mijn ervaring zou ik niet licht en luchtig noemen, alles behalve!
Ik heb nog nooit zoiets diepgaand meegemaakt.
Ik ben zo onder de indruk, ik ben het nog altijd aan het verwerken.
Ik kreeg een soort van download van het universum met zoveel informatie.
Voor de inname had ik een beetje mezelf ingelezen hier op de website.
Door de verhalen die ik hier las, ging ik er vanuit dat ik rustig dingen kon doen in de buitenwereld.
Ongeveer een half uur na inname voelde ik dat het begon te werken.
Ik werd een beetje misselijk en moest een beetje overgeven.
Hoe raar dat het ook klinkt maar het overgeven voelde goed en was ook maar een klein beetje.
En toen begon t..
Ik werd precies naar een ander universum gesleurd!
Mn visuals waren allemaal dierenprinten. Ik zag zebraprint, slangenprint,..
Een hand probeerde me op te trekken om te laten zien hoe zwaar een lichaam voelt.
Daarna voelde ik een extreme relaxatie. Ik was nog nooit zo relax geweest en voelde me zo licht als een veertje.
Ik kreeg de meest rare dingen door zoals dat er een parallel universum is en alles wat we hier doen of zeggen, invloed en direct verband heeft op daar.
Het werd me duidelijk dat het leven een dualitisch spel is, jagen of het prooi zijn.
Ik had het gevoel alsof ik uit mn lichaam wou vloeien maar m'n schouders hielden me tegen.
Ik voelde me als een racepaard dat de stal wou verlaten maar het lukte niet.
Ik kon me niet losmaken van m'n schouders.
Ik ben vaak in lachen uitgebarsten, het was 10 uur 's ochtends, ik zat midden in een trip! Mentaal maakte ik een opmerking 'Jeetje, dit is wat veel voor m'n hersenen allemaal, zo vroeg op de ochtend!' Take it easy, take a sisi man!!
Er werd me getoond dat er meerdere lagen zijn tot dit universum en deze werken allemaal gelijktijdig samen.
Ik was op het moment ook heel erg bewust van alle informatie die ik kreeg en probeerde ook bewust heel goed op te letten, om zoveel mogelijk 'informatie' terug mee te nemen. Ik merk nu dat ik al een groot deel kwijt ben, helaas.
Ik zag dat het universum uit code bestond en het zag eruit zoals ze in futuristische films vaak computers uitbeelden, doorschijnend met dat blauwe licht.
Ik lag met m'n hondje op bed te spelen.
Ze is al oud, ze is 13 jaar en haar gezondheid is niet meer geweldig.
Ik weet dat ik heel bewust dat moment probeerde te branden in m'n hersenen zodat ik het nooit zou vergeten omdat ik besefte dat ze er op een dag niet meer zal zijn.
Ik kreeg toen opeens een raar bovenaanzicht van mn hele leven.
Er kwam een intens verdriet over me, niets is permanent in het leven. Ik heb nog nooit zo hard stil gehuild. Dit verdriet kwam echt uit m'n tenen zo diep!
Het voelde alsof ik op dat moment mocht rouwen over de gedachte dat niks permanent is en het voelde ook of ik aan het rouwen was voor m'n hele leven.
Daarna werd me uitgelegd dat alles vloeiend is in het leven en op het moment dat je grip wilt hebben op iets, dan ga je jezelf pijn doen.
Wat ik ook heel opmerkelijk vond is dat toen in de muziek opzette, de muziek binnenkwam als een klimop.
De muziek groeide figuurlijk over het bed en kwam zo bij mij naar binnen.
Ongeveer 4 uur later in de trip, deed ik mn ogen open en keek ik naar m'n handen.
Ik zag de handen van m'n moeder.
Ik schrok hier enorm van.
Ik heb bewust geen contact meer met mn moeder omdat er teveel dingen zijn gebeurd.
Ik was helemaal in de war en moest met de camera van m'n telefoon wel checken of ik wel in het juiste lichaam zat.
Ik had het gevoel dat ik in het lichaam van mn moeder zat!
Ik kreeg een boodschap door 'Zolang je je moeder niet aanvaard, zal je jezelf nooit aanvaarden!'
Wat je een ander aandoet, doe je jezelf aan.
Ik ben als de dood om op m'n moeder te lijken!
M'n moeder heeft aangegeven dat ze graag euthanasie wilt aanvragen, dus ik kreeg wel opeens een heel paniekerig gevoel.
Ik zat me opeens te bedenken dat ik het misschien moet bijleggen met m'n moeder voordat ze zal sterven.
Dit is iets wat me de laatste dagen enorm bezig houdt omdat ik dacht dat ik dit stukje in m'n leven al had afgesloten, blijkbaar niet.
Voor de rest heb ik ook enorme veel lachkicks gehad!
Muziek voelde heel diep. Elk nummer had een diepere betekenis en speelde omdat het zo moest zijn.
Ik had ook van die stomme dingen zoals naar het plafond kijken.
M'n ogen keken per ongeluk recht in een spotje.
Het licht was zo sterk alsof het net leek alsof het van een ruimteschip kwam en ze me elk moment konden opzuigen.
Ik liep schaterlachend door m'n appartement heen.
M'n buren moet ook weer iets hebben gedacht omdat ik 1 moment aan het lachen was en het volgende moment hysterisch aan het huilen was.
Waar ik heel benieuwd naar ben is of iemand anders ook zulke dingen heeft ervaren?
Eventueel met andere andere middelen?
Ik heb het gevoel alsof m'n hele leven tot dat moment heeft geleid.
De synchroniciteit sinds woensdag is ook abnormaal!
Het lijkt wel of ik gebombadeerd word door angel numbers
Succes en mooi verhaal!
