Friends . To be or not to be?

Javelin FGM-148F

Wijs gebruiker
Na aanleiding van een paar commentaren in de andere topic, heb ik besloten om deze aan te maken.


Mijn vragen aan jullie zijn de volgende:


Hoe beschrijven jullie een echte vriendschap?


Moeten onze vrienden, als ze echte vrienden zijn, altijd bij ons blijven en alles van ons accepteren, zoals onverantwoord gebruik van drugs, constant gezeik en negativiteit die ontstonden door depressie , PTSS enz ,zelfs als het ten koste gaat van hun eigen emotionele welzijn?


Wat vinden jullie van julliezelf als vrienden?
 
Laatst bewerkt:
Ik ben net zo, zeg wat ik echt vind, wat is niet altijd handig.
:)
Maar @CuriousExplorer , vind je dat een echte vriend moet altijd bij je blijven ongeacht van de acties en gedrag van je?
Nee.

Sommige mensen zijn na een bepaalde tijd door wat voor omstandigheden dan ook niet meer de mensen waar je vroeger bevriend mee was.
Net zoals ik rechtuit ben, denk ik ook soms weleens uit eigenbelang.
Als ik zie dat een vriendschap toxic wordt op wat voor manier voor mijzelf of de vriend(in), dan hoeft het voor mij niet meer.
 
Zeker niet, ik waardeer het juist heel erg als mijn vrienden open en eerlijk zijn tegen mij en zeggen wat ze ervan vinden. En mocht een vriendschap voor een vriend of vriendin van mij te lastig of te toxic worden dan wil ik dat ze eerlijk hun grenzen aangeven en dat we samen kijken of we eruit kunnen komen. Mocht dat niet het geval zijn wil ik echt dat degene voor zichzelf kiest.

Gelukkig heb ik geen toxic vriendschappen en loopt dat allemaal erg goed🤗

Ik zie mezelf als een goede, zorgzame, gezellige, impulsieve vriendin die altijd voor iedereen klaarstaat. Soms misschien iets teveel😅
 
Ik denk dat je een vriendschappen leuke tijden kan hebben maar wel dat het kan verwateren door omstandigheden. Het hoeven ook geen vrienden voor het leven te zijn.

Het ding is dat, zo lang je je best blijft doen, andere mensen dan weer in je leven komen. Dat kan weer een nieuwe draai in je leven brengen.
 
Zeker niet, ik waardeer het juist heel erg als mijn vrienden open en eerlijk zijn tegen mij en zeggen wat ze ervan vinden. En mocht een vriendschap voor een vriend of vriendin van mij te lastig of te toxic worden dan wil ik dat ze eerlijk hun grenzen aangeven en dat we samen kijken of we eruit kunnen komen. Mocht dat niet het geval zijn wil ik echt dat degene voor zichzelf kiest.

Gelukkig heb ik geen toxic vriendschappen en loopt dat allemaal erg goed🤗

Ik zie mezelf als een goede, zorgzame, gezellige, impulsieve vriendin die altijd voor iedereen klaarstaat. Soms misschien iets teveel😅
Als de werkelijkheid is echt zoals jij het schrijft dan heb ik enorm respect voor je.
 
Vriendschap is voor mij iets heel moeilijks. Want dat kom je niet veel tegen. Ik vind dat een echte vriend, je moet nemen hoe je bent. En je vooral mag om wie je bent, niet alleen om je positieve kanten. Maar ook om je negatieve kanten en je daarin helpt. Iemand die je geeft wat jij geeft. Het is als een relatie, weegschaal moet stabiel zijn. Wat ik ook vind is dat een echte vriend iemand is die je niet perse alle dagen of weken hoeft te horen. Gewoon iemand dat je weet dat je op kan rekenen en er altijd voor je zal zijn als er iets is. Iemand die als je hem of haar terug ziet, je opnieuw ervaart waarom dat jouw vriend(in) is. Iemand waarvoor je je niet hoeft te bewijzen. Of iemand moét zijn. Gewoon iemand waar je jezelf kan zijn zonder oordeel. Maar je wel helpt waar nodig en je erop wijst als hij of zij vind dat je niet goed bezig bent en bv je blinde vlekken toont. Of iemand die je wel zegt waar het op staat als hij of zij zich zorgen maakt. Iemand die echt het beste met je voorheeft
 
Vriendschap is voor mij iets heel moeilijks. Want dat kom je niet veel tegen. Ik vind dat een echte vriend, je moet nemen hoe je bent. En je vooral mag om wie je bent, niet alleen om je positieve kanten. Maar ook om je negatieve kanten en je daarin helpt. Iemand die je geeft wat jij geeft. Het is als een relatie, weegschaal moet stabiel zijn. Wat ik ook vind is dat een echte vriend iemand is die je niet perse alle dagen of weken hoeft te horen. Gewoon iemand dat je weet dat je op kan rekenen en er altijd voor je zal zijn als er iets is. Iemand die als je hem of haar terug ziet, je opnieuw ervaart waarom dat jouw vriend(in) is. Iemand waarvoor je je niet hoeft te bewijzen. Of iemand moét zijn. Gewoon iemand waar je jezelf kan zijn zonder oordeel. Maar je wel helpt waar nodig en je erop wijst als hij of zij vind dat je niet goed bezig bent en bv je blinde vlekken toont. Of iemand die je wel zegt waar het op staat als hij of zij zich zorgen maakt. Iemand die echt het beste met je voorheeft
Het is allemaal leuk en aardig en op zich ben ik het er mee eens. Maar met de tijd kunnen sommige dingen veranderen, ook in gedrag van je vriend. Bijvoorbeeld het drugsgebruik. En jij merkt dat jij kunt het niet meer aan, de gesprekken helpen voor geen meter en jij voelt dat je alleen maar negatieve emoties van dit vriendschap begint te ervaren. Wat dan?
 
Vriendschap is voor mij iets heel moeilijks. Want dat kom je niet veel tegen. Ik vind dat een echte vriend, je moet nemen hoe je bent. En je vooral mag om wie je bent, niet alleen om je positieve kanten. Maar ook om je negatieve kanten en je daarin helpt. Iemand die je geeft wat jij geeft. Het is als een relatie, weegschaal moet stabiel zijn. Wat ik ook vind is dat een echte vriend iemand is die je niet perse alle dagen of weken hoeft te horen. Gewoon iemand dat je weet dat je op kan rekenen en er altijd voor je zal zijn als er iets is. Iemand die als je hem of haar terug ziet, je opnieuw ervaart waarom dat jouw vriend(in) is. Iemand waarvoor je je niet hoeft te bewijzen. Of iemand moét zijn. Gewoon iemand waar je jezelf kan zijn zonder oordeel. Maar je wel helpt waar nodig en je erop wijst als hij of zij vind dat je niet goed bezig bent en bv je blinde vlekken toont. Of iemand die je wel zegt waar het op staat als hij of zij zich zorgen maakt. Iemand die echt het beste met je voorheeft
Wat jij nu omschrijft zou ik schrijven op de vraag "Moet je partner" ipv "Moeten je vrienden".

Een partner is op dat gebied iets meer vechtlust waard voor mij.
 
Het is allemaal leuk en aardig en op zich ben ik het er mee eens. Maar met de tijd kunnen sommige dingen veranderen, ook in gedrag van je vriend. Bijvoorbeeld het drugsgebruik. En jij merkt dat jij kunt het niet meer aan, de gesprekken helpen voor geen meter en jij voelt dat je alleen maar negatieve emoties van dit vriendschap begint te ervaren. Wat dan?
Ik herken zulke situaties. Ik vind vriendschap heel moeilijk op dat vlak. Meestal zal de vriendschap al snel verwateren op die manier door de teleurstellingen en de leugens die dan gebeuren. Daarom vind ik vriendschap moeilijk. Drugs/verslavingen maakt ook veel kapot. Ofwel heb je relaties/vriendschappen die meer een illusie onder drugs zijn die dan overgaan als de drugs wegvalt ofwel heb je drugs die de andere vriendschap kapot maakt omdat drugs niet aanvaard wordt in de hoeveelheid gebruik bv. Vriendschap en relaties gaan vaak moeilijk samen met drugs. Als je zo een vriend hebt waar je de hoop opgegeven hebt doordat hij of zij niet wil inzien hoe of wat of jij bent die vriend die het moet beginnen verbergen omdat je teveel commentaar krijgt dan zullen jullie helaas snel de rug naar elkaar toekeren vrees ik. het is ook te zien hoe er gesproken wordt met elkaar en hoe er gereageerd wordt. Vaak gaat het dan ook om zelfbescherming dat de vriendschap dan Wat gaat liggen omdat het pijn doet. Dat wil niet zeggen dat je minder graag gezien wordt of dat jij die persoon minder graag ziet. Ik heb wel zo een vriendin die heel veel loog tegen mij omtrent drugsgebruik, maar dan ook over alles begon te liegen maakt niet uit over wat maar dat is dan ook geen vriendin meer voor mij. Ik zou hoe dan ook mn vrienden niet laten vallen zolang ze zichzelf blijven en eerlijk zijn tegen mij. Iedereen is anders ook he.
 
Laatst bewerkt:
Wat jij nu omschrijft zou ik schrijven op de vraag "Moet je partner" ipv "Moeten je vrienden".

Een partner is op dat gebied iets meer vechtlust waard voor mij.
Ja idem hier hoor. Maar een echte vriend is dan voor mij ook zo iemand zonder de affectie. Maar dan gewoon zonder elkaar veel te horen. Ik vind vriendschap iets wat je eig bijna nooit tegenkomt ofzo. Tis ook te zien wat vriendschap is voor iemand he.
 
Een echte vriend is iemand waarmee je een fantastische klik hebt.

En zal wanneer nodig:

- Je op je plek zetten
- Bereid zijn je te helpen

Moeten onze vrienden, als ze echte vrienden zijn, altijd bij ons blijven en alles van ons accepteren, zoals onverantwoord gebruik van drugs, constant gezeik en negativiteit die ontstonden door depressie , PTSS enz ,zelfs als het ten koste gaat van hun eigen emotionele welzijn?
Als ze échte vrienden zijn, dan hebben ze het te accepteren en zetten ze hun ego voorlopig even aan de kant. Ze willen hulp, dus moeten ze bereid zijn deze te erkennen. Zo niet, dan strandt het.
 
Na aanleiding van een paar commentaren in de andere topic, heb ik besloten om deze aan te maken.


Mijn vragen aan jullie zijn de volgende:


Hoe beschrijven jullie een echte vriendschap?


Moeten onze vrienden, als ze echte vrienden zijn, altijd bij ons blijven en alles van ons accepteren, zoals onverantwoord gebruik van drugs, constant gezeik en negativiteit die ontstonden door depressie , PTSS enz ,zelfs als het ten koste gaat van hun eigen emotionele welzijn?


Wat vinden jullie van julliezelf als vrienden?
Echte vrienden staan altijd voor je klaar. zeker zodra ze de mogelijkheid hebben om je te kunnen helpen. Doen ze dat niet of vinden ze zichzelf belangrijker zijn het wel "vrienden" maar geen Vrienden (tuurlijk kunnen ze aardig/leuk zijn op een feest of chillings maar als ze geen rekening met je houden zijn ze geen goeie vrienden)
 
Echte vrienden staan altijd voor je klaar. zeker zodra ze de mogelijkheid hebben om je te kunnen helpen. Doen ze dat niet of vinden ze zichzelf belangrijker zijn het wel "vrienden" maar geen Vrienden (tuurlijk kunnen ze aardig/leuk zijn op een feest of chillings maar als ze geen rekening met je houden zijn ze geen goeie vrienden)
Begrijp ik je goed? Moeten echte vrienden je belangrijker vinden dan zichzelf?
 
Echte vrienden, blijven echte vrienden en blijven je steunen door dik en dun. Ookal kan het soms pijnlijk zijn en kan jullie relatie veranderen bijvoorbeeld door drugsgebruik of andere negativiteit zoals je zegt net als een Depressie.

Het kan moeilijk zijn als je niet weet hoe hiermee om te gaan en is het dus ook logisch dat je afstand van elkaar gaat nemen op zo'n moment. Misschien veranderd jullie contact van dagelijks naar eens in het half jaar.

Dus in zekere zin kan de vriendschap zeker wel verzwakken of kapot gaan maar ik blijf erbij ookal heb ik een goede vriend jaren niet gezien en heeft ie me door een hoop ellende gehaalt, het blijft altijd mijn maat.
 
Bij echte vrienden kan ik mijzelf zijn. Gewoon sociaal doen kost mij energie, echte vrienden geven energie. Die accepteren je zoals je bent maar zijn bruut eerlijk. Van die vrienden die je graag wilt opzoeken jaloezie moet niet bestaan. Zijn ook de mensen waar ik van leer. Soms zie ik dat achteraf in, de grootste vibe krijg ik als ik samen met iemand in hetzelfde proces zit. Dat bind toch ofzo.
 
Depressie is een lastige ik ben er zeker voor mijn vrienden als ze een depressie hebben. Na een tijd merk ik wel of het mijzelf opbreekt.

Er is al eens eerder een vriendschap stuk gegaan omdat deze vriendin in de depressie bleef hangen. Dat klinkt niet echt aardig van me maar 2 jaar lang alleen maar ellende horen brak mij op. Ik verwacht echt niet dat een depressieve vriendin er positief instaat. Maar als iemand er niet uit wilt komen en in een slachtofferrol blijft dan is het soms beter om mijn eerlijke replý niet te geven.

Dat zegt trouwens meer over hoe ik en die ander in het leven sta dan de depressie zelf. Je kan best even afstand nemen als je zelf word meegetrokken in de negativiteit. Maar soms geeft het ook aan hoe veel ik verschil ( te veel ) met iemand.
 
Zelf geloof ik wel nog in échte vriendschap, al wantrouw ik altijd mensen die zeggen dat ze veel vrienden hebben. Wat is hun definitie van vriendschap dan?

Maar natuurlijk heb ik me ook al, zowel positief als negatief, vergist in mensen. Laatst nog...

Sommigen weten dat ik een oogje had op een Russische collega, wel die heb ik eens leren kennen zie...

Toen ik twee weken geleden op de grond op mijn werk lag na hartproblemen (stress enzo weet je), vond zij het niet beter dan vlak naast me te staan en tegen één of andere trut (die niet eens direct bij ons werkt, wel in dezelfde groep) te staan leuteren over het feit dat ik een junk ben. Letterlijke woorden. Gans de uiteg over hoe ze me naar de bureau brachten na een tijd van de kaart te zijn en al.

Ja ik ben te ver gegaan in mijn cokegebruik tot voor enkele maanden zelfs nog, maar je hebt NIKS over mij te oordelen.

Ze heeft naden op werkelijk zielige wijze verschillende keren geprobeerd van m'n bff te spelen, en heeft ook wel gezegd (half dronken) dat niemand mij veroordeelde en dat we allemaal vrienden zijn.

Met zo iemand wil ik niks meer te maken hebben, op het professioneel blijven na dan natuurlijk.

Dus nogmaals: dit leek een goede vriendschap te kunnen zijn, maar helaas is het vuile rotte valse tik.
 
Laatst bewerkt:
Zelf geloof ik wel nog in échte vriendschap, al wantrouw ik altijd mensen die zeggen dat ze veel vrienden hebben. Wat is hun definitie van vriendschap dan?
Ligt er aan. Jij kunt idd veel vrienden hebben als je onder de definitie van het woord “ vriend” bedoelt “ met iemand omgaan” . Hoevaak en hoe diep is een ander verhaal.

Wat betreft van je Russische collega wil ik maar 1 ding zeggen : she can fuck herself. En misschien keek ze op je niet eens als op een vriendin maar gewoon een collega, kennis, nog steeds is het no go op zo denigrerende manier in deze situatie over iemand zo praten
 
Ligt aan. Jij kunt idd veel vrienden hebben als je onder de definitie het woord “ vriend” bedoelt “ met iemand omgaan” . Hoevaak en hoe diep is een ander verhaal.

Wat betreft van je Russische collega wil ik maar 1 ding zeggen : she can fuck herself. En misschien keek ze op je niet eens als op een vriendin maar gewoon een collega, kennis, nog steeds is het no go op zo denigrerende manier met iemand omgaan .

Klopt. Moet ik nu gaan zeggen dat ze een drankorgel is omdat ik ook wel de verhalen gehoord heb (en het zelf gezien heb) dat ze graag een wijntje lust?

En hoe zielig is het om nu opeens dichter te willen komen?
 
Klopt. Moet ik nu gaan zeggen dat ze een drankorgel is omdat ik ook wel de verhalen gehoord heb (en het zelf gezien heb) dat ze graag een wijntje lust?

En hoe zielig is het om nu opeens dichter te willen komen?
Alle Russen zijn sws drankorgels:) ( ik ben ook een half Rus)
 
Alle Russen zijn sws drankorgels:)

Haha er is wel iets van, maar toch lol.

Nee ik dacht echt dat ze een vriendin ging worden. Ik begin nooit ergens te werken met de gedachte om vrienden te maken, integendeel, maar het is me wel al overkomen.
 
Terug
Bovenaan