Ik zou zelfs zo ver willen gaan dat mannen die vinden dat ze sterk moeten zijn met die opvatting waarschijnlijk een diepgelegen onzekerheid proberen te bedekken dat ze zwak zijn.
In zulk Geurtziaans denken construeren we zo onze identiteit, waarin we onze allereerste levenservaring als hulpeloze baby proberen te bedekken door te zeggen 'ik ben niet die hulpeloze zwakke baby. Kijk maar! Ik doe allerlei sterke dingen. Dus ik ben niet zwak hoor'.
Ter verdediging van dat gedachtengoed wil ik er wel bij zeggen dat mannen wat dat betreft wel geconfronteerd worden met een dubbele moraal.
Aan de ene kant leven we in een relatief postmoderne en feministische cultuur, gebaseerd op overleg en zelfontplooiing, waarin dus verwacht wordt dat je reflecteert op gevoelens en die bespreekt.
Maar aan de andere kant word je als man wel 'beloond' met het vertonen van 'mannelijke' eigenschappen. Als je openlijk reflecteert over gevoelens dan verliezen vrouwen of mede-mannen snel respect voor je. Want een 'zelfverzekerde' man die 'weet wat hij wil' wordt als aantrekkelijk en respectabel ideaal behandeld. Daarmee wordt ook een sociale hiërarchie geassocieerd waarin sterke, zelfverzekerde, leiders aan de top staan. En die mogen natuurlijk niet openlijk over zichzelf twijfelen.
Wat mij betreft gaat dit topic daar ook grotendeels over, die dubbele moraal waarmee mannen te maken krijgen:
Maar mijn opvatting van "in je mannelijkheid staan" (oftewel alpha zijn), is dat je rustig, kalm, zelfverzekerd bent en dat op een natuurlijke manier dan ook uitstraalt. Als je in die energie zit, zit je er niet over in wat een ander mogelijk over je denkt. Je hoeft dan geen trucjes te bedenken...
drugsforum.nl
Afgelopen week stond er in NRC ook een opiniestuk over dat onderwerp. Persoonlijk ergerde ik me daar wel wat aan omdat een vrouw daarin opschreef hoe mannen zich moeten voelen (maar vooruit: dan mag zij als vrouw ook eens een keer mansplainen). Ze noemt het ook een 'verwarring rondom identiteit', wat mij wel triggerde. Want ben zijn mannen verward, of hebben ze daadwerkelijk te maken met een sociaal stelsel dat tegelijkertijd twee verschillende en tegengestelde maatstaven hanteert? (Spoiler: ik denk dus het laatste).
Masculiniteit: Het succes van het feminisme heeft de ‘echte’ man in een crisis gestort, schrijft Maartje Laterveer. Mannenfluisteraars als Andrew Tate en Jordan Peterson vullen een gat dat progressieven hebben laten ontstaan.
www.nrc.nl