Gestopt met wiet, nu terror in het weekend

[Vedette]

Ben nu inmiddels een maandje clean na ongeveer 11 jaar veel blowen (ben nu 29). Opzich zijn al mijn cravings weg, maar ik merk dat ik nu meer begin uit te gaan. Als ik drank op heb, heb ik me zelf niet in de hand en ga ik snuiven enz. Dit deed ik vroeger nooit. Gelukkig heb ik een goede dronk, maar de dag erna ben ik altijd bang dat ik domme dingen heb gedaan vooral als ik drugs op heb. Ik zoek als ik dronken ben veel contact met vreemde mensen en dan weet ik de dag erna niet meer wat ik heb gedaan en ga ik me druk maken. Dan zou je zeggen vedette ga andere dingen doen in het weekend, maar ik vind het leven thuis zitten ook zo saai. Wat adviseren jullie. Ik merk dat ik niet uit kan gaan en mezelf in het gareel kan houden. Ik begin meteen met bier tanken en tegenwoordig heeft iedereen drugs. Soms denk ik dan weer joh ik ga weer blowen dat houdt me in ieder geval weg van drugs alcohol en domme dingen doen.

P.s Het stoppen met blowen heeft me trouwens vele voordelen opgeleverd. Ik heb meer bereikt in 1 maand dan wat ik in m’n hele leven heb bereikt. De reden dat ik was gestopt, omdat ik een nieuwe baan had gekregen en ik hier scherp moest zijn, omdat er veel verantwoordelijkheid komt bij kijken (immigratie) en daar gaat het heel lekker, maar in het weekend wil ik dan ontladen en dan is het de avond leuk, maar zondag schaam ik me dan hoe ik me heb gedragen. Hebben meer mensen dit?

 

[Vedette]

P.s ben geen alcoholist ofzo. Heb doordeweeks geen behoefte, maar als er een feestje is gaan alle remmen los 😵‍💫

 

[Moestuinier]

Herkenbaar, 15 jaar geblowt en ga niet zeggen dat er geen heftige harddrugs periodes tussen zaten maar na blowstop waren er wel meer uitstekers.
Wiet roken zorgde ervoor dat ik meer thuis bleef in het weekend en een soort van kalm was.

Blijft een moeilijke maar bekijk voor jezelf als het uitgaan lukt zonder alcohol of gebruik van stimulerende middel. Is alcohol enkel de aanzet tot snuiven of is uitgaan de aanzet? Probeer eens nuchter te gaan feesten of drink met mate. Lukt dat niet probeer dan een een weekend thuis te blijven. Je kan best nog leuke dingen doen en als je een dag vult met activiteiten of bezigheden ga je daar nuchter ook best veel voldoening uit halen. Terug blowen om een rustig weekend te krijgen is geen optie want dan loop je de voordelen mis die je nu krijgt van niet blowen.

Je hoeft je niet te schamen iedereen vliegt wel eens uit de bocht. De schaamte achteraf betekend wel dat je iets wil veranderen. Tijd om de bezorgheid om jezelf aan te pakken.

 

[FerdFatoehaus]

Typisch vluchtgedrag. De ene verslaving omwisselen voor de andere. Dit is natuurlijk wat overdreven maar je kunt jezelf afvragen waar je voor vlucht. Welke leegtes probeerde je te vullen met blowen en welke leegtes vul je met drinken?

Ongecontroleerd onder invloed zijn is vaak een teken van vluchtgedrag.

 

[De Laatste Rohikaan]

Typisch vluchtgedrag. De ene verslaving omwisselen voor de andere. Dit is natuurlijk wat overdreven maar je kunt jezelf afvragen waar je voor vlucht. Welke leegtes probeerde je te vullen met blowen en welke leegtes vul je met drinken?

Ongecontroleerd onder invloed zijn is vaak een teken van vluchtgedrag.

Sluit mij hierbij aan.
Misschien goed om is diep in jezelf te checken waarom je doet wat je doet.
Zelfkennis is key. Hoe pijnlijk het soms ook is, is het (h)erkennen van je slechte kanten een must als je definitief wilt veranderen hoe je leeft.

Alternatief: gewoon 100% OK zijn met alles wat je bent en doet. Is alleen lastig als je jezelf niet kent 😉

 

[Mindless]

Ik zoek als ik dronken ben veel contact met vreemde mensen en dan weet ik de dag erna niet meer wat ik heb gedaan en ga ik me druk maken. Dan zou je zeggen vedette ga andere dingen doen in het weekend, maar ik vind het leven thuis zitten ook zo saai. Wat adviseren jullie.

Nuchter worden en nuchterheid leren appreciëren. Nuchter is nu alleen saai voor jou omdat je je brein hebt geconditioneerd met snelle bevrediging middels drugs.

Ik ga niet liegen. Het gaat moeilijk worden als je in zo'n extreme mate gebruikt als jou waarbij je soms niet eens meer weet wat je doet en je je nuchter niet kunt vermaken.

Slow and steady wins the race. Dat is het ding met nuchterheid: het lijkt eerst saai in het begin, zeker als je jezelf zo hebt over-gestimuleerd. Maar na een tijd is de voldoening die je uit het leven haalt met nuchterheid vele malen groter. Dat is de kwestie denk ik: wil je een quick fix qua je goed voelen middels bijvoorbeeld drugs en alle nadelen die daarbij komen en geen echte voldoening. Of kies je voor uitgestelde gratificatie: de lange, maar uiteindelijk echt bevredigende weg.

 

[MDMAutist]

Hoe vinden je vrienden waarmee je op stap bent jou, als je onder invloed bent van de combi alcohol en drugs? Vinden ze jou socialer en leuker of juist irritant?

 

[Manu76]

Sterkte man, felicitaties met je nieuwe baan.
Ik zelf zit nu een paar dagen zonder wiet en herken je verhaal. Vraagje: ben je gestopt met blowen of ook met nicotine inname?
Ik zelf ben flink door gaan blowen tot een stuk of 14 jointjes per dag en genoeg reden voor te vinden om te willen stoppen, maar nu geef ik mezelf een kans van slagen op lange termijn. Ik ben ook redelijk tevreden (aan het worden) met een leven zonder alcohol, nicotine, pillen tegen de stress, vrouwen-jachten en andere stimulerende dopamine knallers.
Ik ga nog wel door leegtes en moet vaak gaan slapen om me weer beter te voelen..

Pas op met wat je noemt: "moeten ontladen." Daar klopt niets van, je wilt gewoon maximale hersenactiviteit. Ontvluchten noemen andere leden het.. Wat wil je op de langere termijn nog even bereiken, of heb je alles bereikt?

Super veel succes en pas op met de drang naar rust. Acceptatie is wat rust brengt, niet de alcohol en andere drugs.

 

[JohnGalt]

"Moeten ontladen": ga naar de sportschool of koop een mountainbike en ga het bos in!

 

[_shikantaza]

Het klinkt mij alsof je een cross addiction aan het creëeren bent. In plaats van blowen ga je drinken. Een andere baan zal eventjes helpen maar op de lange termijn maakt het niets uit. De verslaving blijft altijd actief. Door therapie en jezelf te veranderen / aan jezelf te werken kun je er wel mee leren omgaan.

Een toepasselijke zin uit de voorleeskaarten van Cocaine Anonymous: "We probeerden van alles: een andere baan, een ander huis, een andere stad, een andere liefde – omdat we geloofden dat het aan de omstandigheden, de mensen om ons heen of aan ons huis lag, dat ons leven zo’n puinhoop was geworden."

Het drinken zal een terugval in de hand werken, dus stop daarmee. Uitgaan zonder drank kan prima, en er zijn ook genoeg leuke dingen te bedenken die gezonder zijn dan alcohol waar je ook je ontspanning of ontlading in kunt vinden. Je zult ook gaan merken dat je je beter gaat voelen als je stopt met alle middelen, maar dat duurt even.

 

[Vedette]

Thanks allemaal voor de reacties doet me deugd zeer zeker. Het blowen begon eigenlijk met mijn vrienden, die ik nu nog steeds heb. Was altijd heel goed op school (deed gymnasium) totdat ik blowen tegenkwam. Ik en mijn vrienden leefden sws altijd en vonden blowen heerlijk. Hier leed school flink onder, maar heb uiteindelijk wel m’n hbo gehaald. Blowen was voor mij eigenlijk heel chill, deed het toen ook niet heel vaak. Totdat m’n ex vriendin zei aju en m’n vader was overleden. Toen ben ik in een soort film terechtgekomen waardoor ik veel ging blowen (1 gr per dag). Gelukkig was ik in die tijd aardig negatief over snuiven en deed ik dat nooit. Af en toe een pilletje deed ik wel op een festival (heerlijke tijd). Door m’n familie en vrienden heb ik het allemaal goed kunnen verwerken, maar omdat ik toen altijd blowde is het een soort van gewoonte geworden. Ik verveelde me vaak want had veel vrije tijd en toen vond ik het heerlijk om de hele dag stoned series te kijken. Ik merk nu nu ik meer te doen heb dat ik dus helemaal geen behoefte meer heb aan een joint (veel verantwoordelijkheden werk). Dus ik denk zelf ondanks de dingen die ik heb meegemaakt dat ik mezelf niet wilde verdoven om m’n gevoel, maar dat meer verveling ervoor zorgde dat ik ging blowen. Mijn vrienden waren in die tijd allang gekapt met blowen en hebben me meerdere malen aangegeven hebben om te stoppen omdat het leven veel beter is zonder. En nu voel ik inderdaad de voordelen en ik ga het nooit meer doen. Heb nu een nieuwe baan, een nieuwe liefde en sta er financieel goed voor.

Maar dan. Ligt het aan mijn leeftijd of ik weet het niet, maar ik ben bijna 30, maar wil soms nog 20 zijn. En dan gaan de remmen los. Ik ben sws sociaal van nature en als ik mensen vraag naar wat ik heb gedaan op die avond vinden ze mij niet irritant ofzo, maar dat denk ik altijd dan wel. Waardoor ik me dus zondag vaak zorgen maak. En ik weet ik moet dat niet doen dus ja miss gewoon niet meer drinken, want dat is de trigger om te snuiven. Als ik nuchter ben moet ik er niet aan denken, dus nee uitgaan zorgt niet voor de trigger, maar uitgaan zorgt er wel voor dat ik ga drinken en dus wel de trigger krijg. Miss idd maar een x half jaar geen alcohol drinken daar heb ik denk ik ook geen moeite mee, maar ik denk altijd dat ik ook moet leven en herinneringen meemaken en toch zijn dat de avonden met m’n maten dat we wasted waren (bijvoorbeeld gekke afterpartys, meer tot elkaar komen enz)

P.s sporten is geen ontlading meer, maar een gewoonte. Heb altijd gevoetbald, maar door m’n studie gestopt. Nu loop ik 4 dagen per week in de sportschool en moet zeggen dat ik fysiek heel gezond ben. Maar toch dat duiveltje blijft zeggen ga vanavond uit anders mis je misschien wat (sinds ik gestopt ben met blowen) En zodra er drank is dan gaat het weer gek (zie hierboven)
Nogmaals bedankt voor de reacties 🙏

 

[Vedette]

Trouwens een verslaving is het niet want ik hoef het niet Perse, maar de setting zorgt er vaak voor dat ik weer de partybeest wil uithangen. Zoals nu heb ik echt geen zin in een blow, drank of iets dergelijks.

 

[Vedette]

@dupont ik ben niet verslaafd aan drank, nooit geweest ook. Heb altijd spijt als ik het soms wel bont maak, maar vaak voor de gezelligheid doe ik het wel eens en dan wordt het veel (bruiloften, verjaardagen, voetbalwedstrijden). Verslaafd aan uitgaan en mensen opzoeken kun je wel zeggen, maar dat heeft ook te maken met dat ik nu gestopt ben met blowen, dus heb meer energie en wil meer praten met mensen.

 

[Manu76]

@dupont ik ben niet verslaafd aan drank, nooit geweest ook. Heb altijd spijt als ik het soms wel bont maak, maar vaak voor de gezelligheid doe ik het wel eens en dan wordt het veel (bruiloften, verjaardagen, voetbalwedstrijden). Verslaafd aan uitgaan en mensen opzoeken kun je wel zeggen, maar dat heeft ook te maken met dat ik nu gestopt ben met blowen, dus heb meer energie en wil meer praten met mensen.

Nou, ik zou zeggen, probeer maar eens wat feestjes met een frisdrankje en niet snuiven en drinken. kan wel top zijn, maar je zult het niet volhouden tot de afters. Kun je eens in de zoveel tijd doen, maar niet aan te raden in deze periode lijkt me.
Er gaan vanzelf andere dingen interessant worden als je op andere manier van de momenten gaat genieten.. of niet en dan ben je misschien wel verslaafd..

We are on a slippery slope 😅

 

[LucidLucy]

Totdat m’n ex vriendin zei aju en m’n vader was overleden. Toen ben ik in een soort film terechtgekomen waardoor ik veel ging blowen (1 gr per dag).

Heb je deze gebeurtenissen al ècht kunnen verwerken?

Gelukkig was ik in die tijd aardig negatief over snuiven en deed ik dat nooit. Af en toe een pilletje deed ik wel op een festival (heerlijke tijd).

Herkenbaar haha
Ik heb harddrugs heel lang gemeden omdat ik bang was voor verslaving. Ironisch genoeg was ik al lang verslaafd, want ik blowde dagelijks.

Dus ik denk zelf ondanks de dingen die ik heb meegemaakt dat ik mezelf niet wilde verdoven om m’n gevoel, maar dat meer verveling ervoor zorgde dat ik ging blowen.

Verveling is ook een gevoel. Voor velen een naar gevoel, dus weg ermee.
Vaak zit er ook nog een hoop onder verveling. Voor mij is dat vaak angst dat ik het niet goed doe omdat ik allerlei nuttige dingen ook had kunnen doen. Ik gun me dan die rust en ontspanning niet. En vaak ook teleurstelling in mezelf. Die gevoelens zijn niet primair, die liggen daar echt onder en komen pas aan het licht als ik eens goed bij mezelf na ga wat er precies gebeurt als ik me verveel.

Maar dan. Ligt het aan mijn leeftijd of ik weet het niet, maar ik ben bijna 30, maar wil soms nog 20 zijn. En dan gaan de remmen los.

Als je het mij vraagt ben je gewoon verslavingsgevoelig en is dat zich aan het ontwikkelen.

Je gaf eerder al aan niet verslaafd te zijn aan drank of harddrugs. Zoals ik (en @dupont trouwens ook denk ik) het zien, is er niet echt onderscheid tussen verslaving aan het specifieke middel. Ik zie verslaving als een ziekte, het gebruiken als een symptoom.
Als je het ene middel stopt (in dit geval blowen) dan zal de verslaving andere manieren zoeken om te kunnen vluchten. (Alcohol en coke(?))
En ook zal dat verslavingsstemmetje excuusjes en situaties creeren om te kunnen gebruiken (dat stemmetje dat blijft schreeuwen dat je iets mist als je vanavond niet uit gaat).

Het is heel makkelijk om het ene middel in te wisselen voor het ander. En ook om situaties op te zoeken waar je wèl kan gebruiken. Dat is een beetje de kern van het verhaal.

Ik ben sws sociaal van nature en als ik mensen vraag naar wat ik heb gedaan op die avond vinden ze mij niet irritant ofzo, maar dat denk ik altijd dan wel. Waardoor ik me dus zondag vaak zorgen maak. En ik weet ik moet dat niet doen dus ja miss gewoon niet meer drinken, want dat is de trigger om te snuiven. Als ik nuchter ben moet ik er niet aan denken, dus nee uitgaan zorgt niet voor de trigger, maar uitgaan zorgt er wel voor dat ik ga drinken en dus wel de trigger krijg.

Precies!

Miss idd maar een x half jaar geen alcohol drinken daar heb ik denk ik ook geen moeite mee, maar ik denk altijd dat ik ook moet leven en herinneringen meemaken en toch zijn dat de avonden met m’n maten dat we wasted waren (bijvoorbeeld gekke afterpartys, meer tot elkaar komen enz)

Misschien eens kijken wat er voor alternatieven zijn die ook leuke herinneringen geven die lang meegaan?

Voor mij is dat bijvoorbeeld reizen. Maar ook uitjes met fellows die allemaal nuchter blijven horen daar zeker bij.

P.s sporten is geen ontlading meer, maar een gewoonte. Heb altijd gevoetbald, maar door m’n studie gestopt. Nu loop ik 4 dagen per week in de sportschool en moet zeggen dat ik fysiek heel gezond ben. Maar toch dat duiveltje blijft zeggen ga vanavond uit anders mis je misschien wat (sinds ik gestopt ben met blowen) En zodra er drank is dan gaat het weer gek (zie hierboven)
Nogmaals bedankt voor de reacties 🙏

Een gewoonte kan ook een ontlading zijn. Kijk maar naar het uitgaan.
Als dat niet zo is, kan je je afvragen of je misschien een andere sport kan doen. Hetzij afwisselen met wat je nu doet.

Voor mij is dat nu boulderen. Klimmen is altijd al een sport geweest waar ik altijd naar ben teruggekeerd. Ik blijf het leuk vinden. Al sinds m'n 7e. Maar ik ben er af en aan mee gestopt. Vaak ook door m'n drugsgebruik.

 

[_shikantaza]

@LucidLucy jammer dat ik jouw reactie maar één duimpje omhoog kan geven De spijker op z’n kop.

 

[Mevrouw Pløp]

@LucidLucy jammer dat ik jouw reactie maar één duimpje omhoog kan geven De spijker op z’n kop.

Eens

 

[De Laatste Rohikaan]

Agh ja..... wat boeit zo'n labeltje nou eigenlijk? 🤔Maakt mij geen moer uit wat andere doen en hoe vaak, zolang als ze normaal doen tegen mij doe ik normaal terug.

Vaak zorgt het label voor een groot deel van de kwaal of op ze minst draagt het bij aan het low-self-esteem probleem.
Bijv: je gaat super erg op jezelf letten als je "verslaafd" denkt te zijn, wat weer leidt tot anxiousness...wat weer leidt tot? Juist gebruiken.
Vicieuze cirkel a là carte van het systeem, goed voor jaren depressief zijn als je pech hebt..🫤
Gelukkig is er een simpele oplossing voor je probleem beschikbaar.
Maar ik heb geen diploma, dus dat bewijst uiteraard dat ik geen kennis vz heb. 😏

Edoch zie hier de dood eenvoudige solutie: denk niet meer over jezelf als verslaafd!
Zo simpel is het..doorbreek je de negatieve spiraal vanzelf mee.
Als jij je oprecht chill voelt met jezelf, dus niet het junkie-stereotype, ik ben zielig en heb hulp nodig, dan gaat je leven vanzelf een andere kant op.

Geloof wat je wilt of denkt te willen tot op het gestoorde af en ik beloof je dat je binnen een jaar afgekickt bent en enkel nog recreatief gebruikt.

Conceive, believe achieve.
(Ver)oordelen is enkel voor het goddelijke, evenals wraak. Bevrijd je geest van de labels/hokjes waar het in denkt 🤪

 

[FerdFatoehaus]

Agh ja..... wat boeit zo'n labeltje nou eigenlijk? 🤔Maakt mij geen moer uit wat andere doen en hoe vaak, zolang als ze normaal doen tegen mij doe ik normaal terug.

Vaak zorgt het label voor een groot deel van de kwaal of op ze minst draagt het bij aan het low-self-esteem probleem.
Bijv: je gaat super erg op jezelf letten als je "verslaafd" denkt te zijn, wat weer leidt tot anxiousness...wat weer leidt tot? Juist gebruiken.
Vicieuze cirkel a là carte van het systeem, goed voor jaren depressief zijn als je pech hebt..🫤
Gelukkig is er een simpele oplossing voor je probleem beschikbaar.
Maar ik heb geen diploma, dus dat bewijst uiteraard dat ik geen kennis vz heb. 😏

Edoch zie hier de dood eenvoudige solutie: denk niet meer over jezelf als verslaafd!
Zo simpel is het..doorbreek je de negatieve spiraal vanzelf mee.
Als jij je oprecht chill voelt met jezelf, dus niet het junkie-stereotype, ik ben zielig en heb hulp nodig, dan gaat je leven vanzelf een andere kant op.

Geloof wat je wilt of denkt te willen tot op het gestoorde af en ik beloof je dat je binnen een jaar afgekickt bent en enkel nog recreatief gebruikt.

Conceive, believe achieve.
(Ver)oordelen is enkel voor het goddelijke, evenals wraak. Bevrijd je geest van de labels/hokjes waar het in denkt 🤪

Vind dit wel vrij kort door de bocht.

Toegeven dat verslaafd bent is juist stap 1 naar beter worden en hulp accepteren.

 

[De Laatste Rohikaan]

Vind dit wel vrij kort door de bocht.

Toegeven dat verslaafd bent is juist stap 1 naar beter worden en hulp accepteren.

In eerste instantie ja, mee eens.
Maar bij hardnekkige of langdurende verslavingen juist niet.

Dan creėr je enkel je eigen slachtofferrol daarmee. Immers: jij hebt hulp nodig en kan zelfs dan niet stoppen.
Dus dan ben je een "junkie" in je gedachtewereld, en waarom zou je je best doen voor zo'n junkie? Verspilde moeite. Dus ga je maar voor de easy way out, jij hebt toch niet de kracht om het zelf te doen: drugs gebruiken..

Dit kan je echter ook omkeren zoals je snapt. Het is het zelfrespect waar het om draait, als je dat niet hebt vecht je niet voor jezelf.

 

[FerdFatoehaus]

In eerste instantie ja, mee eens.
Maar bij hardnekkige of langdurende verslavingen juist niet.

Dan creėr je enkel je eigen slachtofferrol daarmee. Immers: jij hebt hulp nodig en kan zelfs dan niet stoppen.
Dus dan ben je een "junkie" in je gedachtewereld, en waarom zou je je best doen voor zo'n junkie? Verspilde moeite. Dus ga je maar voor de easy way out, jij hebt toch niet de kracht om het zelf te doen: drugs gebruiken..

Dit kan je echter ook omkeren zoals je snapt. Het is het zelfrespect waar het om draait, als je dat niet hebt vecht je niet voor jezelf.

Zelfrespect is juist hulp accepteren. Als verslaafde zit je vast in je eigen stramien. Als je klaar bent om te stoppen dan kun je pas echt hulp accepteren.

Het feit dat je accepteert dat je hulp nodig hebt betekent niet dat je jezelf als junkie ziet en daardoor blijft gebruiken. Ik snap je link niet helemaal.

 

[De Laatste Rohikaan]

@FredKroket, dan even wat botter, wat ik probeerde uit te leggen is dat voor een man het vragen om hulp zeer ernstige karakter moord is zonder dat je het door hebt. Het feit dat jij als man slachtoffer bent die hulp krijgt haalt je eigendunk mega naar beneden.
(Denk aan een jager die thuis komt zonder prooi.)

En dat was gwn het verband tussen weinig zelfvertrouwen hebben en middelenmisbruik. Ja dat bestaat dat verband.

Er is een verschil tussen elkaar helpen en hulp "nodig" hebben! Wederzijdsheid.

 

[FerdFatoehaus]

dan even wat botter, wat ik probeerde uit te leggen is dat voor een man het vragen om hulp zeer ernstige karakter moord is zonder dat je het door hebt. Het feit dat jij als man slachtoffer bent die hulp krijgt haalt je eigendunk mega naar beneden.
(Denk aan een jager die thuis komt zonder prooi.)

Ik vind het vervelend voor je dat je om hulp vragen ervaart als karaktermoord. Dat is namelijk niet zo en ik vraag me af waar je dat vandaan haalt. Een toxische doctrine is het. Want sommige situaties en omstandigheden kom je zelf niet uit. Tegen beter in doorgaan zorgt juist voor meer ellende.

Er is juist een wereldwijde beweging bezig om mannen meer te laten praten en delen over hun gevoel. Omdat mannen nog steeds ver bovenaan staan in de zelfmoord cijfers.

En dat was gwn het verband tussen weinig zelfvertrouwen hebben en middelenmisbruik. Ja dat bestaat dat verband.

Daar ben ik het mee eens. Ze gaan helaas hand in hand. Maar door hulp (in de vorm van therapie bijvoorbeeld) kun je erachter komen waar dat vandaan komt en leer je over jezelf. Ik had altijd wel een aardig portie zelfvertrouwen. Maar dat hou je niet altijd in stand, door bepaalde gebeurtenissen. Daaruit ging ik over naar middelen misbruik. Door therapie ben ik erachter gekomen waarom ik een lager zelfvertrouwen had en een slecht zelfbeeld. En dat heeft me juist meer zelfvertrouwen gegeven.

 

[De Laatste Rohikaan]

Ik vind het vervelend voor je dat je om hulp vragen ervaart als karaktermoord. Dat is namelijk niet zo en ik vraag me af waar je dat vandaan haalt. Een toxische doctrine is het. Want sommige situaties en omstandigheden kom je zelf niet uit. Tegen beter in doorgaan zorgt juist voor meer ellende

Dit is niet een kwestie van persoonsgebonden perspectief wat de doorslag geeft though. Een man van het mensen ras is van nature gewoon als een gorilla, die silverback vraagt niet om hulp. Jij doet dat wel, dus bent gefaalt. Zo simpel bekijkt je brein het als je het ziet. 🧐

Maar let wel: samenwerken kan altijd en werkt altijd. De flow moet 2 kanten op gaan voor een gezonde samenwerking.

 

[FerdFatoehaus]

Dit is niet een kwestie van persoonsgebonden perspectief wat de doorslag geeft though. Een man van het mensen ras is van nature gewoon als een gorilla, die silverback vraagt niet om hulp. Jij doet dat wel, dus bent gefaalt. Zo simpel bekijkt je brein het als je het ziet. 🧐

Maar let wel: samenwerken kan altijd en werkt altijd. De flow moet 2 kanten op gaan voor een gezonde samenwerking.

Waar baseer je dit op? We gaan een beetje richting de Andrew Tate levenswijze.

 

[De Laatste Rohikaan]

Ik heb hem nog nooit horen praten, dus dat zou ik niet weten. Maar als hij zegt dat het niet goed is voor een persoons zelfvertrouwen om in de slachtoffer rol vast te zitten, dan heeft ie gelijk op dat punt.

Maar je snapte me gister al I know hehe

 

[FerdFatoehaus]

Ik heb hem nog nooit horen praten, dus dat zou ik niet weten. Maar als hij zegt dat het niet goed is voor een persoons zelfvertrouwen om in de slachtoffer rol vast te zitten, dan heeft ie gelijk op dat punt.

Maar je snapte me gister al I know hehe

In de slachtofferrol vastzitten is heel wat anders dan accepteren dat je hulp nodig hebt.

Waarom verdraai je de discussie nu?

 

[Eliuges]

Dit is niet een kwestie van persoonsgebonden perspectief wat de doorslag geeft though. Een man van het mensen ras is van nature gewoon als een gorilla, die silverback vraagt niet om hulp. Jij doet dat wel, dus bent gefaalt. Zo simpel bekijkt je brein het als je het ziet. 🧐

Maar let wel: samenwerken kan altijd en werkt altijd. De flow moet 2 kanten op gaan voor een gezonde samenwerking.

Dat is echt niet hoe de primaten wereld in elkaar zit. Lees eens wat van Frans de Waal, een hele bekende primatoloog als je dat echt interessant vind en je zult zien dat wat mensen op dieren projecteren vaak ongefundeerd is.
Ik denk ook gezien de context van je post dat je eerder de menselijke soort bedoelde in plaats van ras misschien?
Ik weet ook niet of er een standaard bestaat over wat "falen" zou beteken voor alle mensen/mannen en dat dan als een natuurlijke standaard vastligt of te herkennen is? Als die er is in de natuur, dan lijkt me dat er maar een echt falen is en dat is doodgaan. Als jij als een soort "wannabe silverback" met een geprojecteerde apen mentaliteit dood gaat omdat je weigert hulp te vragen, dan faal je pas echt toch?
Met alle respect he, als dit echt je levensvisie is en het brengt je geluk tsja prima, maar ik denk niet dat het iets is wat in de natuur zo vast ligt als een mannen ding, haha.

 

[Mindless]

In eerste instantie ja, mee eens.
Maar bij hardnekkige of langdurende verslavingen juist niet.

Dan creėr je enkel je eigen slachtofferrol daarmee. Immers: jij hebt hulp nodig en kan zelfs dan niet stoppen.
Dus dan ben je een "junkie" in je gedachtewereld, en waarom zou je je best doen voor zo'n junkie? Verspilde moeite. Dus ga je maar voor de easy way out, jij hebt toch niet de kracht om het zelf te doen: drugs gebruiken..

Dit kan je echter ook omkeren zoals je snapt. Het is het zelfrespect waar het om draait, als je dat niet hebt vecht je niet voor jezelf.

Yes! Zo eens met dit!

Natuurlijk is hulp op zichzelf niet een slecht iets, maar jezelf als het slachtoffer zien is in mijn ogen ook het slechtste wat je kunt doen. De wereld weerspiegelt hoe jij jezelf ziet. We hebben zoveel kracht in wat betreft wat we geloven over ons zelf.

Ben het ook compleet eens met je over dat de meer stoïsche houding een man zoveel goed doet. Dit is natuurlijk ook compleet verbonden aan hetgeen hierboven: jezelf nooit als het slachtoffer zien, ook al zijn er gegronde redenen om dat te doen.

 

[Mindless]

Ik heb hem nog nooit horen praten, dus dat zou ik niet weten. Maar als hij zegt dat het niet goed is voor een persoons zelfvertrouwen om in de slachtoffer rol vast te zitten, dan heeft ie gelijk op dat punt.

Maar je snapte me gister al I know hehe

Ik ben inmiddels afgekapt op de man zelf, om de daadwerkelijk toxische ideeën die hij heeft over vrouwen en het daadwerkelijk uitbuiten van vrouwen (staat ook gewoon op camera en is op youtube te zien, idioot eigenlijk van hem, maar fijn dat hij daar zo transparant in is, want daar sta ik niet achter).

Maar toch heeft hij ook hele goede dingen gezegd die dus vaak voortkomen uit die stoïsche houding. Die dingen op zichzelf als ideeën/zienswijzen zijn imo waardevol.

 

[Eliuges]

Ik ben inmiddels afgekapt op de man zelf, om de daadwerkelijk toxische ideeën die hij heeft over vrouwen en het daadwerkelijk uitbuiten van vrouwen (staat ook gewoon op camera en is op youtube te zien, idioot eigenlijk van hem, maar fijn dat hij daar zo transparant in is, want daar sta ik niet achter).

Maar toch heeft hij ook hele goede dingen gezegd die dus vaak voortkomen uit die stoïsche houding. Die dingen op zichzelf als ideeën/zienswijzen zijn imo waardevol.

Ik ken niks van Tate, maar ik vind het gebruik van de term stoïsch dan wel interessant. Verwijs je daarmee dan naar de klassieke Griekse filosofie of een verwaterde alledaagse interpretatie van stoïsch? Zoals we het woord stoicijns dus eigenlijk gebruiken in het Nederlands als gelijkmoedig? Ik heb een achtergrond in de academische filosofie maar ik vind het vaak juist interessant om te weten hoe in het algemeen dan filosofische stromingen gezien worden. Want wat is volgens jou dan kenmerkend voor de stoïsche filosofie als je het wel specifiek bedoelt als verwijzend naar de klassieke filosofische stroming? Welke klassieke filosoof vind jij dan het meest typerend bijvoorbeeld voor de stoïsche filosofie en waarom? Als je daar niet echt een antwoord op zou kunnen geven, hoe kun je dan eigenlijk beoordelen of herkennen dat Tate zijn woorden een voorbeeld zijn van stoïsche filosofie?
Of als je het dus bedoelt als stoicijns in alledaagse zin, in de zin van gelijkmoedig, wat is er dan gelijkmoedig aan Tate zijn houding? Hij lijkt me nou juist qua mentalitieit behoorlijk defensief en agro, dus toch juist niet stoicijns gezien zijn levenstijl? (Dat beoordeel ik dan dus op wat de gevolgen zijn van zijn handelingen en houding gezien hoe hij dus in het nieuws komt, maar misschien is hij zo'n man die het ene zegt voor youtube succes en volgers en zich daar zelf niet aan houd, dus misschien zijn zijn youtube filmpjes wel typerend voor een stoïsche houding, maar dat weet ik dus niet want dat kijk ik niet).
Ik merk dat er de laatste tijd een soort populaire opvatting van klassiek filosofisch denken is ofzo waarvan ik het dan toch wel interessant vind hoe mensen dat bedoelen en toepassen op hun denken en leven, dus zie het niet als kritiek ofzo, ik ben echt gewoon nieuwsgierig.

 

[FerdFatoehaus]

maar misschien is hij zo'n man die het ene zegt voor youtube succes en volgers en zich daar zelf niet aan houd, dus misschien zijn zijn youtube filmpjes wel typerend voor een stoïsche houding, maar dat weet ik dus niet want dat kijk ik niet).

Zo'n figuur is het inderdaad.

 

[Mindless]

Ik ken niks van Tate, maar ik vind het gebruik van de term stoïsch dan wel interessant. Verwijs je daarmee dan naar de klassieke Griekse filosofie of een verwaterde alledaagse interpretatie van stoïsch? Zoals we het woord stoicijns dus eigenlijk gebruiken in het Nederlands als gelijkmoedig? Ik heb een achtergrond in de academische filosofie maar ik vind het vaak juist interessant om te weten hoe in het algemeen dan filosofische stromingen gezien worden. Want wat is volgens jou dan kenmerkend voor de stoïsche filosofie als je het wel specifiek bedoelt als verwijzend naar de klassieke filosofische stroming? Welke klassieke filosoof vind jij dan het meest typerend bijvoorbeeld voor de stoïsche filosofie en waarom? Als je daar niet echt een antwoord op zou kunnen geven, hoe kun je dan eigenlijk beoordelen of herkennen dat Tate zijn woorden een voorbeeld zijn van stoïsche filosofie?
Of als je het dus bedoelt als stoicijns in alledaagse zin, in de zin van gelijkmoedig, wat is er dan gelijkmoedig aan Tate zijn houding? Hij lijkt me nou juist qua mentalitieit behoorlijk defensief en agro, dus toch juist niet stoicijns gezien zijn levenstijl? (Dat beoordeel ik dan dus op wat de gevolgen zijn van zijn handelingen en houding gezien hoe hij dus in het nieuws komt, maar misschien is hij zo'n man die het ene zegt voor youtube succes en volgers en zich daar zelf niet aan houd, dus misschien zijn zijn youtube filmpjes wel typerend voor een stoïsche houding, maar dat weet ik dus niet want dat kijk ik niet).
Ik merk dat er de laatste tijd een soort populaire opvatting van klassiek filosofisch denken is ofzo waarvan ik het dan toch wel interessant vind hoe mensen dat bedoelen en toepassen op hun denken en leven, dus zie het niet als kritiek ofzo, ik ben echt gewoon nieuwsgierig.

Ik hou me niet bezig met academische filosofie, dus ik heb geen klassieke filosoof die ik zou kunnen aanwijzen.

Misschien gebruik ik de definitie dus technisch gezien incorrect als je er echt academisch naar gaat kijken, maar ik bedoel met stoïsch zijn eigenschappen tonen als: discipline, verantwoordelijkheid (ook al is iets wellicht niet direct jouw schuld, bijvoorbeeld een kenmerk die je genetisch hebt geërfd van je ouders/voorouders), moed, kalmte en wellicht nog wel meer waar ik nu even niet op kom.

En deze eigenschappen dus als het ideaal stellen. We blijven menselijk, dus we kunnen het niet altijd perfect doen.

Edit:

Even snel gespiekt:

Rechtvaardigheid, wijsheid, gematigdheid zijn ook belangrijke pijlers.

 

[Eliuges]

Ik hou me niet bezig met academische filosofie, dus ik heb geen klassieke filosoof die ik zou kunnen aanwijzen.

Misschien gebruik ik de definitie dus technisch gezien incorrect als je er echt academisch naar gaat kijken, maar ik bedoel met stoïsch zijn eigenschappen tonen als: discipline, verantwoordelijkheid (ook al is iets wellicht niet direct jouw schuld, bijvoorbeeld een kenmerk die je genetisch hebt geërfd van je ouders/voorouders), moed, kalmte en wellicht nog wel meer waar ik nu even niet op kom.

En deze eigenschappen dus als het ideaal stellen. We blijven menselijk, dus we kunnen het niet altijd perfect doen.

Edit:

Even snel gespiekt:

Rechtvaardigheid, wijsheid, gematigdheid zijn ook belangrijke pijlers.

Ok, interessant. Ik vraag me dan af, waarom dan überhaupt de term stoïsch gebruiken en niet gewoon beschrijven wat je nu beschrijft? Dat is dan toch veel duidelijker?
Stel je een analoge discussie voor: Iemand zegt 'ik vind dat echt goede muziek want ik vind die jazzy stijl echt heel vet" En er is iemand die goed weet hoe jazz klinkt simpelweg omdat hij of zij gewoon heel veel jazz heeft gelusiterd en die denkt dan "huh, maar dit klinkt helemaal niet als de jazz die ik ken... hoe zit dat?' en die vraagt dan dus om verduidelijking en vraagt dus aan die persoon "wat vind je er jazzy aan dan?" En die persoon antwoord dan "nou ja, eigenlijk hou ik me helemaal niet bezig met muzikale genres en stijlen, maar ik bedoelde gewoon dat het een lekker ritme heeft.", dus iets wat voor heel veel muziek geld en niet eens kenmerkend is voor jazz.
Dat vind ik dus toch fascinerend, dat mensen zich afwenden van "academische filosofie" (en ik snap waarom, want dat is gewoon moeilijk), maar wel de behoefte voelen om termen te gebruiken die toch echt alleen betekenis hebben in die context. Waarom zou je dat willen dan? Is dat dan niet een soort variant op name dropping? Ik kan me voorstellen dat mensen dus juist academische filosofie pretentieus vinden (en mij misschien nu ook wel haha, of tenminste bijdehand, maar dat kan me over het algemeen niet zo veel schelen), maar eerlijk gezegd vind ik dus juist termen gebruiken zonder je echt te willen verdiepen in wat ze oorspronkelijk betekenen een soort van pretentieus.
Ik snap dus dan echt niet wat mensen daar dan mee willen communiceren. In ieder geval niet echt kennis opdoen of delen over dat waar ze van zeggen interesse in te hebben. Volgens mij willen zulke mensen dus vooral een term die ze interessant vinden of die ze ergens op social media gebruikt zien worden door mensen die ze interessant vinden naar hun eigen hand zetten en er de betekenis aan geven die hun dan wel goed uitkomt. De grappige paradox is dan, die behoefte om zo met termen om te gaan is verre van stoïsch. Maar goed, je had al met zo veel woorden gezegd eigenlijk helemaal geen interesse te hebben in wat wél stoïsch is, dus ik kan me voorstellen dat het je niks kan schelen.

 

[Mindless]

Ok, interessant. Ik vraag me dan af, waarom dan überhaupt de term stoïsch gebruiken en niet gewoon beschrijven wat je nu beschrijft? Dat is dan toch veel duidelijker?
Stel je een analoge discussie voor: Iemand zegt 'ik vind dat echt goede muziek want ik vind die jazzy stijl echt heel vet" En er is iemand die goed weet hoe jazz klinkt simpelweg omdat hij of zij gewoon heel veel jazz heeft gelusiterd en die denkt dan "huh, maar dit klinkt helemaal niet als de jazz die ik ken... hoe zit dat?' en die vraagt dan dus om verduidelijking en vraagt dus aan die persoon "wat vind je er jazzy aan dan?" En die persoon antwoord dan "nou ja, eigenlijk hou ik me helemaal niet bezig met muzikale genres en stijlen, maar ik bedoelde gewoon dat het een lekker ritme heeft.", dus iets wat voor heel veel muziek geld en niet eens kenmerkend is voor jazz.
Dat vind ik dus toch fascinerend, dat mensen zich afwenden van "academische filosofie" (en ik snap waarom, want dat is gewoon moeilijk), maar wel de behoefte voelen om termen te gebruiken die toch echt alleen betekenis hebben in die context. Waarom zou je dat willen dan? Is dat dan niet een soort variant op name dropping? Ik kan me voorstellen dat mensen dus juist academische filosofie pretentieus vinden (en mij misschien nu ook wel haha, of tenminste bijdehand, maar dat kan me over het algemeen niet zo veel schelen), maar eerlijk gezegd vind ik dus juist termen gebruiken zonder je echt te willen verdiepen in wat ze oorspronkelijk betekenen een soort van pretentieus.
Ik snap dus dan echt niet wat mensen daar dan mee willen communiceren. In ieder geval niet echt kennis opdoen of delen over dat waar ze van zeggen interesse in te hebben. Volgens mij willen zulke mensen dus vooral een term die ze interessant vinden of die ze ergens op social media gebruikt zien worden door mensen die ze interessant vinden naar hun eigen hand zetten en er de betekenis aan geven die hun dan wel goed uitkomt. De grappige paradox is dan, die behoefte om zo met termen om te gaan is verre van stoïsch. Maar goed, je had al met zo veel woorden gezegd eigenlijk helemaal geen interesse te hebben in wat wél stoïsch is, dus ik kan me voorstellen dat het je niks kan schelen.

Het interesseert mij helemaal niets welke naam het beestje heeft, maar dacht (onterecht blijkbaar) een goede naam te gebruiken waar die kwaliteiten onder vallen. Niet dus.

De enige reden waarom ik een dergelijke naam gebruikte is als paraplu term om niet al die andere termen steeds afzonderlijk te moeten benoemen.

Heb jij wellicht een goed alternatief?

 

[Eliuges]

Het interesseert mij helemaal niets welke naam het beestje heeft, maar dacht (onterecht blijkbaar) een goede naam te gebruiken waar die kwaliteiten onder vallen. Niet dus.

De enige reden waarom ik een dergelijke naam gebruikte is als paraplu term om niet al die andere termen steeds afzonderlijk te moeten benoemen.

Heb jij wellicht een goed alternatief?

Nouja, mij interesseert dat dus wel, en dat zal je kunnen zien als een beroepsdeformatie. Ik neem aan dat mensen die bijvoorbeeld psychologie gestudeerd hebben het ook interesseert als mensen aan de haal gaan met termen die vooral binnen hun vakgebied betekenis hebben en daar hun oorsprong vinden. Zoals ik zei het veroorzaakt vooral onduidelijkheid en verwatering en dat vind ik toch wel jammer. Vooral voor de mensen die zo iets dan tegen komen en echt willen weten wat de stoïsche filosofie is (want die is zeer zeker de moeite van het bestuderen waard namelijk) en daardoor een vertekend beeld er van krijgen. Verder is het niet in de persoonlijke zin kwalijk ofzo, daar niet van. Het is denk ik gewoon iets wat samengaat met internet cultuur.

Het alternatief is dus wat ik al zei, gewoon de omschrijving gebruiken waar je in tweede instantie mee kwam. Of is dat een rare suggestie? Dat lijkt me dan gewoon handiger qua communicatie dan een paraplu term gebruiken die de lading van wat je wil zeggen niet echt dekt. Al snap ik ook wel dat er dus ondertussen niches zijn op het internet waar mensen onderling dezelfde associaties hebben bij de term. Dan krijg je dus dat om te begrijpen hoe iemand iets bedoelde je moet gaan bedenken in welke hoek hij zit. Dat vind ik vaak jammer. Dan zou je om elkaar te begrijpen elke keer moeten gaan bedenken, hmmm bedoelde deze persoon het nou zoals Tate adepten het gebruiken of niet?

 

[Mindless]

Nouja, mij interesseert dat dus wel, en dat zal je kunnen zien als een beroepsdeformatie. Ik neem aan dat mensen die bijvoorbeeld psychologie gestudeerd hebben het ook interesseert als mensen aan de haal gaan met termen die vooral binnen hun vakgebied betekenis hebben en daar hun oorsprong vinden. Zoals ik zei het veroorzaakt vooral onduidelijkheid en verwatering en dat vind ik toch wel jammer. Vooral voor de mensen die zo iets dan tegen komen en echt willen weten wat de stoïsche filosofie is (want die is zeer zeker de moeite van het bestuderen waard namelijk) en daardoor een vertekend beeld er van krijgen. Verder is het niet in de persoonlijke zin kwalijk ofzo, daar niet van. Het is denk ik gewoon iets wat samengaat met internet cultuur.

Het alternatief is dus wat ik al zei, gewoon de omschrijving gebruiken waar je in tweede instantie mee kwam. Of is dat een rare suggestie? Dat lijkt me dan gewoon handiger qua communicatie dan een paraplu term gebruiken die de lading van wat je wil zeggen niet echt dekt. Al snap ik ook wel dat er dus ondertussen niches zijn op het internet waar mensen onderling dezelfde associaties hebben bij de term. Dan krijg je dus dat om te begrijpen hoe iemand iets bedoelde je moet gaan bedenken in welke hoek hij zit. Dat vind ik vaak jammer. Dan zou je om elkaar te begrijpen elke keer moeten gaan bedenken, hmmm bedoelde deze persoon het nou zoals Tate adepten het gebruiken of niet?

Begrijpelijk

Het is ook weer niet zo'n moeite om die losse termen te benoemen.

En nu heb je me toch benieuwd gemaakt naar wat stoïcisme dan echt is. Wellicht ga ik er toch wat meer over opzoeken, al ben ik niet echt zo'n lezer, dus zal ik op zoek moeten naar een beknopte versie.

 

[LucidLucy]

Dan creėr je enkel je eigen slachtofferrol daarmee. Immers: jij hebt hulp nodig en kan zelfs dan niet stoppen.

Ik voel me als verslaafde zeker geen slachtoffer. Dat is het overigens juist wèl wanneer je in gebruik zit. Dan grijp ik elke kans aan om mezelf slachtoffer van de wereld te vinden. Och dan ben ik zo zielig. Waarom?
Het is simpelweg de slinkse truc van het verslaafde brein om die rush weer voor elkaar te krijgen. Want het legt de basis om te kunnen (of van jezelf mogen) te gebruiken.

In herstel is dit een heel ander verhaal. Ik kijk juist eerlijker naar mezelf. Maar daar heb ik wel hulpt bij nodig. Hulp van anderen die mij eerlijk kunnen vertellen als ik op een oneerlijke manier denk of handel.
Hulp van mensen die mij kunnen helpen mijn gevoelens en gedachten in perspectief te plaatsen.

Maakt dat mij zielig? Ik denk het niet. Ik denk dat dit eerder het type tweezijdige samenwerking is waar jij over praat.
Desalniettemin is het nog steeds hulp.

Zo gaat het overigens ook in de psychologie. Als je geen evenwichtige samenwerking met je psycholoog kan opbouwen op basis van vertrouwen, dan is je behandeling bij voorbaat al kansloos imo.

Dus dan ben je een "junkie" in je gedachtewereld, en waarom zou je je best doen voor zo'n junkie? Verspilde moeite. Dus ga je maar voor de easy way out, jij hebt toch niet de kracht om het zelf te doen: drugs gebruiken..

Dit kan je echter ook omkeren zoals je snapt. Het is het zelfrespect waar het om draait, als je dat niet hebt vecht je niet voor jezelf.

Ik heb iemand van dichtbij meegemaakt die het op deze manier heeft aangepakt. Is uit het programma bij NA gestapt omdat ie dacht dat ie het weer alleen kon.

Die zie ik wel vaker, mensen die uit het programma stappen. Maar ik achtte zijn poging meer kansrijk omdat hij heel sterk spiritueel bezig was. O.a. door de filosofie van Zen toe te passen. "Je bent je gedachten niet."

Hij is dan ook aan de slag gegaan met het idee dat het label verslaving aangepraat is. Slechts een identificatie van het verstand.

Ook hij is hier na een half jaar van teruggekomen. Blijkbaar had ie beiden nodig, Zen filosofie èn de mensen om hem heen die hulp kunnen bieden waar nodig.

 

[Eliuges]

Begrijpelijk

Het is ook weer niet zo'n moeite om die losse termen te benoemen.

En nu heb je me toch benieuwd gemaakt naar wat stoïcisme dan echt is. Wellicht ga ik er toch wat meer over opzoeken, al ben ik niet echt zo'n lezer, dus zal ik op zoek moeten naar een beknopte versie.

Ik zou er zeker meer over lezen als ik jou was. Goede bron voor filosofie termen is deze website, daar staat ook wel een stuk of stoicism op https://plato.stanford.edu/index.html .
Dat is een soort wiki maar dan voor filosofie. Ze updaten het ook regelmatig en je kunt veel doorklikken met links naar andere artikelen, dus het is ook goed te lezen als je iemand bent die liever wat meer scannend leest en dingen graag wat meer associatief aan elkaar verbind zonder meteen alles lineair door te moeten lezen enzo.

 

[Mindless]

Ik zou er zeker meer over lezen als ik jou was. Goede bron voor filosofie termen is deze website, daar staat ook wel een stuk of stoicism op https://plato.stanford.edu/index.html .
Dat is een soort wiki maar dan voor filosofie. Ze updaten het ook regelmatig en je kunt veel doorklikken met links naar andere artikelen, dus het is ook goed te lezen als je iemand bent die liever wat meer scannend leest en dingen graag wat meer associatief aan elkaar verbind zonder meteen alles lineair door te moeten lezen enzo.

Thanks!

Zal er naar kijken