Vind jij jezelf verslaafd?
- Onderwerp starter Diamant
- Startdatum
Indigo Seeker
Bewuste gebruiker
Ik gebruik af en toe iets maar kan het ook laten als het moet en krijg geen ontwenningsverschijnselen dus tjah, is dat verslaafd?
Don Draper
Badass junkie
Recent met veel dingen proberen te stoppen. Op alcohol na op alles wel een keer teruggevallen. Alcohol zelfs begin deze avond veel cravings voor gehad.
Niet dat ik elke dag eraan zit maar ben wel afhankelijk ervan.
Niet dat ik elke dag eraan zit maar ben wel afhankelijk ervan.
Vieze asbak
Belezen gebruiker
Ik ben zeer verslavingsgevoelig, echter wel kieskeurig hierin. Mijn stemming bepaald de controle, wat 70% goed gaat. Daarnaast stel ik harde eisen aen mezelf en hou ik mij hier ook aan. Maar wel verslaafd ja
Dirkdirk
DF-koning
Ik ben verslaafd geweest aan alcohol wiet en tabak maar dat heb ik jaren geleden afgezworen. Nu ben ik verslaafd aan internet porn. Ik schaam me niet dat ik het kijk, ik schaam me ervoor hoe vaak ik het doe en hoe lang. Er zou veel meer aandacht voor dit probleem moeten komen. Je raakt in een isolement.
_shikantaza
Badass junkie
Knetterverslaafd. Eén lijntje coke en ik ben weer compleet verkocht en ga mijn leven weer verwoesten. En mijn hoofd vertelt me bijna dagelijks dat het best nog wel een keertje kan. Dat is de ultieme bevestiging van verslaafd zijn.
Laatst bewerkt:
Manu76
Badass junkie
Alles of niets! Gelukkig niets deze tijd, alleen wat koffie en nog een pilletje van de dokter voor geluksgevoel. Maar meerdere keren jaren zonder peuken achter de rug. Als ik er nu 1 neem weet ik alleen niet of het me ooit weer lukt om te stoppen. Dat was wel de zwaarste verslaving die ik heb, had en zal hebben. Maar ik denk nu dat ik lekker tot aan de dood zal leven zonder nicotine!
LucidLucy
Verslaafde in herstel
Bij mij is het dus precies andersom haha
Ik ben niet afhankelijk van middelen, maar vind mezelf wel
Het gaat goed zolang ik niet gebruik en actief aan mezelf werk. Maar stilstand is al snel achteruitgang ben ik proefondervindelijk achtergekomen.
Dirkdirk
DF-koning
Ik ben niet verslaafd, op het graf van mijn dierbare, het licht uit mijn ogen, God almachtig zweer ik plechtig, ik ben niet verslaafd.
Scratch that.
CuriousExplorer
DF-koning
Net niet.
Imo staan cravings niet gelijk aan verslaving.
Toegeven aan die cravings is dat wel.
Ik kan elke dag trek hebben in Mcdonalds, ik eet het eens per 2 maand.
Ben ik dan verslaafd?
* Of je moet bedoelen dat je elke dag toegeeft aan de cravings.
Foxy Methoxy
Bewuste gebruiker
Voor zover ik me er bewust van ben, ben ik niet verslaafd.
Purplext
Badass junkie
Hoewel ik momenteel (met nadruk op momenteel) vrij ben van verslavend gedrag, beschouw ik mezelf als ernstig verslaafd.
Op het moment dat ik middelen misbruik vind ik het allemaal wel meevallen, maar juist nu ik niet gebruik, zie ik hoe ernstig verslaafd ik daadwerkelijk ben. Dat is wat verslaving met je doet; jezelf compleet voor de gek houden.
Op het moment dat ik middelen misbruik vind ik het allemaal wel meevallen, maar juist nu ik niet gebruik, zie ik hoe ernstig verslaafd ik daadwerkelijk ben. Dat is wat verslaving met je doet; jezelf compleet voor de gek houden.
Het scheelt wel echt enorm als je dit aan jezelf toegeeft. Anders kun je niet eens beginnen met beter worden.
Het zien ervan schept daarnaast ook een afstand tussen de verslaving en jezelf.
FerdFatoehaus
Badass junkie
Niet verslaafd in de zin van dat gebruik mijn leven negatief beïnvloed. Maar het dat heeft het wel een tijdje gedaan. Ben blij dat ik daar van af ben.
_shikantaza
Badass junkie
De crux zit 'm wat mij betreft ook niet in de cravings, maar in het feit dat mijn hoofd mij hardnekkige bullshit vertelt. Bijvoorbeeld "gebruiken is fijn" terwijl dat de afgelopen 100 keer niet het geval was. Ik heb er mee leren omgaan en ik weet dat die gedachten van mijn verslaafde brein afkomen en niet van mijn rationele brein, en daardoor gaat dat eindelijk langere tijd goed, maar ik blijf verslaafd.
CuriousExplorer
DF-koning
Ik duim met je mee dat je hoofd op een gegeven moment stopt met je die hardnekkige bullshit te vertellen. Net zoals het dat bij mij ook deed.
Het stemmetje die zegt " een keer kan geen kwaad", "gebruiken is fijn" is verleden tijd.
Kwatzakottel
Bewuste gebruiker
Een van de ergste verslaving is gist - bijna iedereen heeft die verslaving maar niemand weet het. Maar wat smeekt er constant om al die suikers en zetmeel? Gist! Stop er maar eens een maand totaal mee dan merk je hoe lastig dat is.
_shikantaza
Badass junkie
Dank, dat is een hoopgevend bericht. 🙏
Yup, dat "stemmetje" kan soms echt hardnekkig zijn. Al zou ik het eigenlijk nog iets anders willen zeggen:
Dat soort gedachten blijven komen, omdat wij ze blijven geloven. Als jij ze niet koopt, worden ze je ook niet verkocht.
Het is denk ik goed om op je hoede te blijven, zeker in de periode na de full-on (onbewuste) verslaving, al geloof ik er persoonlijk wel in dat verslaving (ik zie verslaving meer overkoepelend, niet specifiek verslaving aan 1 ding. Eigenlijk zie ik verslaving zoals @LucidLucy het eerder ook omschreef) écht overkomen kan worden. Middels contentheid van binnenuit.
De mate waarin het van binnenuit gehaald wordt is evenredig met de mate waarin niet meer extern gezocht wordt.
_shikantaza
Badass junkie
Mooi gezegd. Ik merk zeker wel dat ik na een periode van hard werken om te veranderen, en dan m.n. mijzelf accepteren, ik de keuze weer teruggekregen heb. Ik kan er voor kiezen het duiveltje er te laten zijn met z'n onzin en toch niet te gebruiken. Ik geloof ook dat verslaving niet middel-specifiek is. Mijn gebruik was vooral een strategie om aan mijn eigen (onzinnige) gedachtengangen te kunnen ontkomen, en daar is nu flink de bezem doorheen gehaald dus hoeft dat niet per sé meer. Ik ben benieuwd wat ik nog meer ga meemaken want ik blijf er mee bezig.
Het is denk ik sowieso goed om op je hoede te blijven voor "concluderende gedachten". Oftewel: gedachten die claimen dat iets nu niet meer zal gebeuren. Dat is namelijk datzelfde "stemmetje" weer en o man, die fucker heeft me al te vaak om de tuin geleid...
Het kan geen gedachte zijn die je ofwel gelooft of niet.
En tóch denk ik wel (ik weet hoe tegenstrijdig dat klinkt
) dat verslaving op langere termijn echt kan verdwijnen. Omdat de perioden van niet meer extern zoeken langer worden. Alsnog ervaar ik (voor kortere periodes) dat ik weer in die verslaving mindset zit en het is denk ik cruciaal om dat dan wel te erkennen, met name tegenover mezelf.
Aan de andere kant, we zitten allemaal in hetzelfde schuitje.
Ik denk dat heel veel verslavingsproblematiek ongemerkt door kan gaan, door verslaving te zien als afzonderlijke verslavingen aan middelen, activiteiten, etc. Terwijl de verslaving(-smindset) daar eigenlijk onder ligt. Ik denk dat praktisch iedereen geregeld die verslavingsmindset heeft. Maar als "jouw" verslaving sociaal geaccepteerd wordt, kun je er "lekker" mee doorgaan.
MR_CHIP
Badass junkie
bij mij is het vooral geen liefde hebben voor mezelf die me nekt
ik gun me eigen geen herstel om van de verslaving af te komen heel laag zelfbeeld zonder me vaak af helpt niet zo vaak mee met dingen als dat ik ergens diep van binnen wil / zou moeten doen
best echt heel veel dingen meegemaakt en meer de sfeer thuis van huilen is voor watjes problemen bestaan niet en als je ergens moeite mee hebt gebruik je maar drugs vanuit mijn vader dan, mijn moeder is/blijft echt alles voor mij en zelfs die manipuleer ik soms dankzij die kut verslaving ,
ik denk dat als ik meer in mezelf zou geloven dat ik dingen kan dat dat stemmetje wat ik dag in dag uit heb er minder aan zou toegeven
ik gun me eigen geen herstel om van de verslaving af te komen heel laag zelfbeeld zonder me vaak af helpt niet zo vaak mee met dingen als dat ik ergens diep van binnen wil / zou moeten doen
best echt heel veel dingen meegemaakt en meer de sfeer thuis van huilen is voor watjes problemen bestaan niet en als je ergens moeite mee hebt gebruik je maar drugs vanuit mijn vader dan, mijn moeder is/blijft echt alles voor mij en zelfs die manipuleer ik soms dankzij die kut verslaving ,
ik denk dat als ik meer in mezelf zou geloven dat ik dingen kan dat dat stemmetje wat ik dag in dag uit heb er minder aan zou toegeven
Hoewel het zelfvertrouwen en ook de zelfliefde (kun je ze eigenlijk apart zien...?) van binnenuit komen, kun je het soms makkelijker maken dat te voelen door eerst dingen "extern" te doen. Bijvoorbeeld, een periode niet gebruiken en zo dat voorzetje te geven naar je innerlijke zelfvertrouwen.
Maar ik weet hoe het is om dat zelfvertrouwen even helemaal kwijt lijken te zijn, niet leuk.
Maar ervoor vechten is het allemaal waard. Op een gegeven moment zie je het licht aan het einde van de tunnel. Je komt er sowieso, maar wanneer je het ziet, weet je dat de dagen van duisternis geteld zijn en gaat het in versneld tempo.
LucidLucy
Verslaafde in herstel
Dit is de laatste tijd bij mezelf ook een soort strijd. Aan de ene kant heb ik alle vertrouwen in de verschillende 12 stappen programma's omdat het m'n leven heeft gered en me een gestructureerde manier bied om mezelf te ontwikkelen en de bezem door m'n hoofd te halen.
Aan de andere kant geeft het echt een duidelijk stempel dat verslaving an sich chronisch is. Het zal nooit verdwijnen.
In Zen leer ik dan juist weer dat al die denkconstructies maar een beeld zijn van de werkelijkheid. Het ís niet te verkelijkheid. M.a.w. het denkbeeld heeft de kracht die ik er zelf aan plak. Dus als ik maar blijf zeggen geloven dat ik altijd verslaafd zal blijven, dan is dat ook zo. Het is een self fulfilling prophecy.
Aan de andere kant leer ik natuurlijk omgaan met die verslaafde manier van denken en kan je ook echt hersteld raken. Ook dat zeggen ze bij de stappenprogramma's.
Maar gecontroleerd gebruiken zou er nooit meer in zitten. En dat denkbeeld heb ik ook heel vaak aan mezelf bewezen. Dan wel met de middelen die erom bekend staan. Denk aan coke, 3mmc of pyro's. Als ik de eerste oppak, ga ik door tot er iets ingrijpends gebeurt. Dan pas kan ik stoppen.
Ik vraag me toch af als ik dat gehele denkbeeld los zou laten en wat jaren na actieve verslaving onder strikte regels de middelen gebruik waarvan velen hier zeggen dat dat gecontroleerd kan. Denk aan: MDMA, LSD, DMT, Truffels, e.d. Zou dat dan goed gaan?
Zou ik niet inneens op zoek gaan naar keta, naar wiet, kortom naar middelen waarvan ik van tevoren dondersgoed weet dat ik dat niet gecontroleerd kan?
Voorlopig ben ik nog lang niet van plan om me aan zo'n experiment te wagen. The risks don't outweigh the rewards. .aar het is wel iets wat ik me afvraag omdat twee leren waar ik mee bezig ben, zich daarin fundamenteel tegenspreken.
En tóch denk ik wel (ik weet hoe tegenstrijdig dat klinkt
En dat is dan ook het lastige denk ik. Nu kan ik misschien afstand nemen van het verslaafde stemmetje. Maar zoals in Zen / mindfulness is het ook lastig om altijd 'aanwezig' te zijn om altijd aandacht te hebben.
Dus ik zie het wel gebeuren dat zodra het bewustzijn verandert door inname van het middel, het brein heel snel in de verspavingsmindset beland. En zie er dan maar eens uit te komen zonder die ingrijpende gebeurtenis.
Lastig dit haha
reDStone
Bewuste gebruiker
"Verslaving"="Elke Dag".
Als je elke dag naar de Mac moet, ben je Mac verslaafd. Als je 2 keer in de maand naar de Mac moet, ben je te lui, om iets normaals te eten.
CuriousExplorer
DF-koning
Cravings heb je elke dag."Verslaving"="Elke Dag".
Als je elke dag naar de Mac moet, ben je Mac verslaafd. Als je 2 keer in de maand naar de Mac moet, ben je te lui, om iets normaals te eten.
Maar als je er niet aan toe geeft geef je toch niet toe aan de verslaving?
Het Mac gedeelte moet je een opnieuw lezen vermoed ik.
CuriousExplorer
DF-koning
Lees het Mac gedeelte.
Als je nu elke dag Mcdo wilt eten, maar het niet doet.
Ben je dan Mcdo verslaafd?
Elk zijn visie over wat nou een verslaving precies is. Maar zolang men er niet aan toe geeft noem ik het geen verslaving persoonlijk.
reDStone
Bewuste gebruiker
Craving, echte craving, die craving, waardoor je irrationeel gaat denken.
Die zakt na verloop van tijd. En heb je in het begin elke dag, maar later steeds minder vaak en minder heftig.
Nadat je echt gestopt bent. Kan die verslaafde receptor herstellen, maar dat heeft tijd nodig, vrij lang, langer dan een jaar iig.
Bij alcohol merk je pas na meer dan een half jaar of jaar ,dat die hele erge craving/met rare gedachtes. Iets minder gaat worden, minder vaak en sterk. Maar het hangt er ook van af, hoe vaak je geconfronteerd wordt met de drug waar aan je verslaafd bent. Het Zien is, trek krijgen, zeg maar.
Dat klinkt kinderachtig, maar zo zijn die verslaafde receptoren, als je vaak met de drug geconfronteerd wordt, door het te zien, of door erover te praten of te lezen. Daar slaat die verslaafde receptor op aan, en al die kleine momenten dat die verslaafde receptor, op 1 of andere manier getriggered wordt, of herrinnerd wordt aan de drug waaraan je verslaafd bent, dat stapelt zich. En dan kan er die onhoudbare craving onstaan, waardoor mensen wel haast moeten terugvallen. Die hele erge craving, maakt mensen irrationeel.
Dus in het begin elke dag craving, na een jaar 1 keer per week ofzo. Maar het hangt wel veel af hoe moeilijk het je gemaakt kan worden.
reDStone
Bewuste gebruiker
Ik vind het echt altijd kloppen, verslaving is elke dag, anders is het een gedragsprobleem.
reDStone
Bewuste gebruiker
Nee, want je lichaam kan er niet aan wennen. er treed geen lichamelijke afhankelijkheid op. Wel een vreemde geestelijke afhankelijkheid en dat is een obsessie en geen verslaving. Je wordt niet ziek als je het niet doet.
