Duurt dopamine ook lang om aan te vullen?
- Onderwerp starter yiazmat
- Startdatum
reDStone
Bewuste gebruiker
Dopamine moet je meer zien als een het overkoepelende stofje, voor al die andere stofjes. De snelweg, zegmaar, waar al die andere stofjes over kunnen gaan racen. Dopamine is een lichaams eigen stof die het de hele dag de hele tijd doet. En op van alles reageert.
Dopamine, is lastig te begrijpen. De meeste mensen denken dat door het nemen van drugs de dopamine stijgt en dat je dan verslaafd raakt aan die hogere dopamine.
Maar dopamine, moet je meer zien als het fijne gevoel dat je krijgt.
En nu komt het.:.................door de 'verwachting' dat je straks een fijn gevoel gaat krijgen.
Dus al voordat je drugs gaat nemen, stijgt die dopamine al, Want je dopamine systeem is zich al vast aan het voorbereiden, in de wetenschap dat er zo een drug aankomt, die allerlij lekkere stofjes gaan vrij maken.
Iemand die gok verslaafd is. Krijgt al een hogere dopamine, bij het zien van een gokkast, maar nog veel erger. Hij krijgt al een hogere dopamine, als ie het idee krijgt, dat er misschien straks ergens een gokkast staat.
Dopamine, is meer een 'verwachtingssysteem'. Je verwacht dat er er mischien iets lekkers aan komt en alleen dat al zorgt voor een hogere dopamine.
Iemand die gaat terugvallen, voelt zich op dat moment, nog voordat ie gebruikt heeft. Al kiplekker, de dopamine giert al door z'n lijf. Want dopamine verwacht dat er zo nog meer aan gaat komen.
Dus ja, je serotonine heeft tijd nodig, om zich weer aan te vullen. Maar dopamine, de snelweg waar serotonine of andere stofjes over racen. Die vult zich niet aan, dat is de snelweg die je permanent kan veranderen, maar niet even tijdelijk.
Dopamine, is lastig te begrijpen. De meeste mensen denken dat door het nemen van drugs de dopamine stijgt en dat je dan verslaafd raakt aan die hogere dopamine.
Maar dopamine, moet je meer zien als het fijne gevoel dat je krijgt.
En nu komt het.:.................door de 'verwachting' dat je straks een fijn gevoel gaat krijgen.
Dus al voordat je drugs gaat nemen, stijgt die dopamine al, Want je dopamine systeem is zich al vast aan het voorbereiden, in de wetenschap dat er zo een drug aankomt, die allerlij lekkere stofjes gaan vrij maken.
Iemand die gok verslaafd is. Krijgt al een hogere dopamine, bij het zien van een gokkast, maar nog veel erger. Hij krijgt al een hogere dopamine, als ie het idee krijgt, dat er misschien straks ergens een gokkast staat.
Dopamine, is meer een 'verwachtingssysteem'. Je verwacht dat er er mischien iets lekkers aan komt en alleen dat al zorgt voor een hogere dopamine.
Iemand die gaat terugvallen, voelt zich op dat moment, nog voordat ie gebruikt heeft. Al kiplekker, de dopamine giert al door z'n lijf. Want dopamine verwacht dat er zo nog meer aan gaat komen.
Dus ja, je serotonine heeft tijd nodig, om zich weer aan te vullen. Maar dopamine, de snelweg waar serotonine of andere stofjes over racen. Die vult zich niet aan, dat is de snelweg die je permanent kan veranderen, maar niet even tijdelijk.
Laatst bewerkt:
Neo-Shulginist
Badass junkie
Sorry @reDStone maar je reactie klopt niet helemaal. Mogelijk heb je het zo proberen te versimpelen dat er wat onjuistheden zijn ingeslopen.
Dopamine is een signaalstof die elektrische prikkels overbrengt van de ene hersencel (neuron) naar de andere. Dit proces wordt beïnvloed door de dopamine-transponder (DAT), die als een soort pomp dopamine-moleculen vanuit de hersencel naar de synaps sluist, en daarna de dopamine weer opneemt als het signaal is overgebracht.
In het brein heb je hersenregionen die betrokken zijn bij de beloning van gedrag; met name de nucleus accumbens, maar ook de olfactory tubercle (OT) en de Ventral Tegmental Area (VTA). Dat hersengebied is met een snelweg verbonden met gebieden die betrokken zijn bij emotie-regulatie, en met het hersengebied wat verantwoordelijk is voor plannen en logisch redeneren (prefrontale cortex).
Het is het samenspel van neuronen, hersengebieden, en een overstijgende psychologie die gevoelens en ervaringen produceert. Je kunt daardoor de gevoelens niet reduceren tot een van de losse componenten.
Dopamine is een signaalstof die elektrische prikkels overbrengt van de ene hersencel (neuron) naar de andere. Dit proces wordt beïnvloed door de dopamine-transponder (DAT), die als een soort pomp dopamine-moleculen vanuit de hersencel naar de synaps sluist, en daarna de dopamine weer opneemt als het signaal is overgebracht.
Gevoelens staan niet gelijk aan neurotransmitters.
In het brein heb je hersenregionen die betrokken zijn bij de beloning van gedrag; met name de nucleus accumbens, maar ook de olfactory tubercle (OT) en de Ventral Tegmental Area (VTA). Dat hersengebied is met een snelweg verbonden met gebieden die betrokken zijn bij emotie-regulatie, en met het hersengebied wat verantwoordelijk is voor plannen en logisch redeneren (prefrontale cortex).
Het is het samenspel van neuronen, hersengebieden, en een overstijgende psychologie die gevoelens en ervaringen produceert. Je kunt daardoor de gevoelens niet reduceren tot een van de losse componenten.
Dopamine is dus wel een signaalstof die betrokken is bij de activatie van hersengebieden die gedrag belonen. Daarbij speelt verwachting ook een rol, dat klopt. Maar dat is dus ook een samenspel van psychologie met de meer fysieke aspecten van het brein, zoals dus de structuur van hersengebieden.
Stress is juist een belangrijke risicofactor voor verslaafde mensen om terug te vallen. Het is dan ook eerder andersom: mensen voelen zich onprettig, wat gepaard gaat met een verminderde stimulatie van de beloningsgebieden in het brein. Verslaafde mensen hebben via een psychologisch proces geleerd dat ze dit systeem met drugs kunnen beïnvloeden. Dus gaan ze op zoek naar externe prikkels waarmee ze die stress kunnen oplossen; ofwel drugs gebruiken.
Neo-Shulginist
Badass junkie
Dat je serotonine 'op' raakt omdat MDMA de blaasjes met serotonine-voorraad leegperst is een oversimplificatie van wat er speelt in het brein.
In werkelijkheid spelen allerlei verschillende factoren een rol, zoals tolerantie en withdrawal effect, bij allerlei verschillende soorten receptoren in het brein.
Mensen die drugsvoorlichting geven hebben hiervan een hapklaar verhaal gemaakt waarin een harm-reduction boodschap zit ingebakken. Die boodschap is heel succesvol geworden. Dat is op zich fijn, want nu is er een soort van norm onder gebruikers ontstaan dat je niet vaker dan eens in de drie maanden MDMA moet gebruiken. Dat is zeker een verstandige richtlijn.
Dopamine werkt eigenlijk net zo complex als serotonine. En ook voor dopamine-agonisten geldt dat je ze beter niet te vaak kunt gebruiken. Maximaal vier keer per jaar is een aardige richtlijn om de kans op tolerantie en verslaving te verminderen. Dus ik zou zeggen: gewoon die drie maanden pauze aanhouden inderdaad.
reDStone
Bewuste gebruiker
Ja, dat snap ik. Het leer proces van, per ongeluk winnen en dan de strategie daarop aanpassen zodat je vaker wint. Oftewel, hey die drug is lekker, hoe zorg ik ervoor dat ik vaker die drugs binnen krijg.
Alleen doen de nadelen er dan niet meer toe, want je hebt geleerd hoe je je fantastisch gaat voelen, door door te zetten. ="Temperal difference learning".
Weet je dat is geen normaal leerproces. Dat is een fout van de bedrijfsleider, prefrontalecortex die al beschadigd is, impulsief is en de boel verkeerd aanstuurt.
De verslaafde heeft een ander leersysteem, die leert niet van de nadelen van de verslaving. Die neemt ie voor lief en weet dat de beloning er toch komt. Ook al doet het pijn, de beloning komt later.
Het is aangeboren.
Laatst bewerkt:
yiazmat
Bewuste gebruiker
Thx 4 alle info guys, weer hoop bijgeleerd 😁
Nog wel ff 1 vervolgvraaje, zag wel 1 van jullie noemen dat 1x in de 3 maanden een goeie richtlijn is voor dopamine gebaseerde dingen, maar is dat meer bedoeld als veilige richtlijn of is dat de tijd nodig om je reserves weer aan te vullen? Ook zag k een post die suggereert dat dopamine een overlappend stofje is en een andere die suggereerd dat t een op zichzelf staand stofje is (ik d8 zelf t laatste maar weet ook niet zeker), en t eerste klinkt dus alsof er helemaal geen bijvultijd nodig is en t 2e wel. Zou dus graag nog iets meer hierover willen weten
Nog wel ff 1 vervolgvraaje, zag wel 1 van jullie noemen dat 1x in de 3 maanden een goeie richtlijn is voor dopamine gebaseerde dingen, maar is dat meer bedoeld als veilige richtlijn of is dat de tijd nodig om je reserves weer aan te vullen? Ook zag k een post die suggereert dat dopamine een overlappend stofje is en een andere die suggereerd dat t een op zichzelf staand stofje is (ik d8 zelf t laatste maar weet ook niet zeker), en t eerste klinkt dus alsof er helemaal geen bijvultijd nodig is en t 2e wel. Zou dus graag nog iets meer hierover willen weten
Neo-Shulginist
Badass junkie
Ik zei al: het is complex.
Ja, dopamine zit in blaasjes in de neuron, en die worden losgelaten na activatie van een receptor (VMAT), net zoals bij MDMA en serotonine.
Maar het punt is dat we geen wetenschappelijk bewijs hebben dat die blaasjes daadwerkelijk leeg raken. Er bestaat niet eens een test voor die claim. Dat is dus een harm-reduction verhaal om het allemaal wat inzichtelijker te maken. Maar eigenlijk is het pseudowetenschap dus.
Wat een net zo grote rol speelt, is dat receptoren voor dopamine of serotonine zich ongevoelig kunnen maken voor prikkels. Ze doen dat door zich gedeeltelijk terug te trekken in de cel. Daardoor kan dopamine/serotonine de receptor niet zo goed activeren. Het is dit soort tolerantie die ook allerlei bijwerkingen kan veroorzaken. Denk bijvoorbeeld aan de pepkater waarin je moe, hongerig en ongemotiveerd bent; precies het tegenovergestelde als de effecten van speed. Dat soort na-effecten worden ook wel eens het 'withdrawal-effect' genoemd.
Na overstimulatie van drugs duurt het een tijdje voordat receptoren zich weer bijstellen naar normale niveaus. In het brein moet ook een bredere balans worden gevonden tussen de verschillende neuronen (100 miljard stuks) en hun activiteit. Dat duurt dus gewoon een aantal weken.
Daarnaast zijn er aanwijzingen dat drugs zoals speed en MDMA neurotoxisch zijn. Dan gaat een deel van het neuron gewoon helemaal kapot. Dat zijn processen die soms niet helemaal herstellen. Hoewel het brein drie mogelijkheden heeft om een omweg te maken voor het gat in de snelweg wat spreekwoordelijk is ontstaan: een ander neuron kan meer receptoren aanmaken, oftewel receptor upcycling (alsof je een extra rijbaan aanlegt), een neuron wat gedeeltelijk beschadigd is kan nieuwe verbindingen aanmaken met andere neuronen, wat we neuroplasticiteit noemen, en andere hersengebieden kunnen taken overnemen van andere hersengebieden.
Zo kan het dus dat neurotoxiciteit niet gelijk leidt tot merkbare veranderingen in gedrag. Je hersenen zijn best wel flexibel, ondanks dat permanente schade het functioneren van het brein belemmert.
Je wil niet te veel van dat soort blijvende schade, want het brein kan niet oneindig lapmaatregelen nemen zonder dat je het effect merkt. En je wil de kans op verslaving voorkomen. Daarom is maximaal vier keer per jaar een aardige richtlijn.
Hier heb je een schematische afbeelding van een molecuul dopamine:
En hier heb je een schematische afbeelding van hoe dopamine signalen overbrengt van het ene neuron naar het andere:
Dus ja, dopamine is real. En ja, het werkt op vergelijkbare manier met serotonine. En ja, je moet niet te vaak dopamine-agonisten nemen, want anders loop je kans op blijvende concentratiestoornissen, erectieproblemen, emotie-regulatie stoornissen, angstklachten, de ziekte van Parkinson, gebitschade, en staar. En die gezondheidsklachten hangen niet per se samen met synaptic vesicles / blaasjes met dopamine die even op zijn en aangevuld moeten worden, maar met blijvende schade die is ontstaan door het drugsgebruik.
reDStone
Bewuste gebruiker
De info die je geeft, is wel duidelijk. Andre Kuipers die ruimtevaart uitlegd, doet dat ook. Proberen iets ingewikkelds begrijpelijk maken voor iedereen. Chapeau! Dank u.
Similar threads
