De alprazolam heeft niet geholpen trouwens, lol. Ik heb uren na inname alsnog iemand uitgescholden, omdat diegene voor de zoveelste keer hele extreme, paranoïde verwijten maakte over mij en goede vrienden van mij en dat pikte is niet meer. Ik heb letterlijk niets van de alprazolam gevoeld.
Mijn belevingswereld is zeer intens en dat van mijn naasten ook. Echt heel veel dierbaren van mij hebben ook borderline en voelen ook zeer intens, dus als zij dan iets zeer onrechtvaardigs meemaken bijvoorbeeld, dan bellen ze mij boos op en vervolgens versterken we elkaars woede heel erg en ben ik vervolgens alleen maar bezig met bedenken wat ik kan doen tegen dat onrecht, terwijl mijn inzet helemaal niet per se ook iets is wat ik terug krijg van mijn vrienden. Dat vriendschappen niet helemaal gebalanceerd zijn is niet erg en ook niet per se raar, maar het besef dat ik al jarenlang me 10000% inzet voor vrienden die niet eens 100% zich in zouden zetten voor mij, maakt mij nu heel erg boos, dus bovenop dingen die ik hoor, versterkt dit onderliggende gevoel ook heel erg mijn emoties, wat voor woede-uitbarstingen zorgt. Als ik een woede"-uitbarsting" heb, dan geef ik normaliter eerst nog aan dat ik echt met rust gelaten moet worden, omdat ik anders helemaal tekeer ga tegen je, maar dat punt ben ik inmiddels al gepasseerd en nu reageer ik me gewoon meteen af. Ik haat het als mensen tegen mij schreeuwen of tekeer gaan en daarom doe ik dat ook vrijwel nooit, maar ik ben nu gewoon zo boos dat het me echt niet meer interesseert hoe mijn boosheid overkomt.
