Report 4 zegels LSD: De voortdenderende trein der bewustzijn

[Roze Olifant]

Jij hebt de antwoorden niet bedoel je denk ik 😊 Ipv we.

Zoals de downside van het te vaak nemen van hoge doseringen stimulerende middelen (ik noem maar even iets) is dat je er een arrogante versie van jezelf van wordt, zo is de dreigende downside van teveel en te vaak psychedelica nemen dat je in een soort van ‘grandiose delusion’ terecht komt - wat je bij psychose ook geregeld ziet - waarbij je ervan overtuigd bent dat je de waarheid en antwoorden kent. Trips kunnen zeker dit gevoel geven - DMT o.a., hele hoge doseringen van alle psychedelica - en misschien ís het ook wel zo (who knows tenslotte 🤷‍♀️) maar het is veiliger, bescheidener en logischer om enigszins kritisch te blijven. Het blijft toch een vorm van speculatie. ‘We’ hebben de antwoorden namelijk gewoon niet. Al zal dat op individueel niveau door veel psychedelicaliefhebbers anders ervaren worden; of ze hebben er in ieder geval serieuze ideeën of theorieën over gebaseerd op ervaringen die zo echt lijken als deze realiteit of zelfs echter. Dat is prima, en begrijpelijk. Maar het blijven ervaringen. We weten niet of iemand echte antwoorden kent, niemand weet dit feitelijk.

Dat gezegd hebbende: WAUW!!!! Wat een enorm indrukwekkend, goed geschreven, prachtig report van een absurd hoge dosis LSD die ik nooit in m’n leven zou durven nemen. Echt heel bijzonder, dank om dit te delen. Ik zou het echter niet perse aanraden aan anderen om dit te doen, kan ook helemaal en dan bedoel ik ook echt helemaal verkeerd gaan. Maar wauw. Wat een heftige en mogelijk levensveranderende (?) ervaring, lijkt me inderdaad iets waar je heel goed de tijd voor moet nemen om dit te integreren in het dagelijks bestaan, poeh. Maar ontzettend interessant om te lezen.

 

[N3K0]

Maar het blijven ervaringen. We weten niet of iemand echte antwoorden kent, niemand weet dit feitelijk.

Het is echt handiger als je gewoon voor jezelf praat.

Ipv voor de hele wereldbevolking.

 

[djiego]

It can be a real nasty bitch.
Tijdens de werking niet zo maar daarna...

Vooral in combinatie met mdma was het mijn favoriet. Naast de diepe rush/space ging ik er in de comedown wel stevig van hallucineren bij veelgebruik maar dat vond ik eigenlijk wel leuk. De katers erna nam ik initieel voor lief tot ze uiteindelijk alles bepalend werden na te lang te veel te vaak. Het beschreven accident met explosieve reactie was de laatste keer dat ik de stof gebruikt heb.

 

[Roze Olifant]

Het is echt handiger als je gewoon voor jezelf praat.

Ipv voor de hele wereldbevolking.

Oké, succes dan met je overtuiging dat jij De Waarheid in pacht hebt. (Er vanuit gaande dat je daarom zo aangebrand reageert…)

 

[N3K0]

Oké, succes dan met je overtuiging dat jij De Waarheid in pacht hebt. (Er vanuit gaande dat je daarom zo aangebrand reageert…)

Ik zeg alleen maar dat je voor jezelf moet praten. Weet niet wat daar (volgens jou) aangebrand aan overkomt 🤣

 

[Roze Olifant]

Ik zeg alleen maar dat je voor jezelf moet praten. Weet niet wat daar (volgens jou) aangebrand aan overkomt 🤣

Ik praat over iets waar volgens mij onder ons homo sapiens gewoon (wetenschappelijke) consensus over is: Dé Enige en Echte Waarheid is niet bekend. Hoe breed is dat begrip ook? Hoe definieer je dat in hemelsnaam?

Anyway, ik ben de deur uit, fijne dag nog. 😃

 

[N3K0]

Ik praat over iets waar volgens mij onder ons homo sapiens gewoon (wetenschappelijke) consensus over is: Dé Enige en Echte Waarheid is niet bekend. Hoe breed is dat begrip ook? Hoe definieer je dat in hemelsnaam?

Anyway, ik ben de deur uit, fijne dag nog. 😃

Fijne dag ❤

 

[Snuifcabine]

Ik praat over iets waar volgens mij onder ons homo sapiens gewoon (wetenschappelijke) consensus over is: Dé Enige en Echte Waarheid is niet bekend. Hoe breed is dat begrip ook? Hoe definieer je dat in hemelsnaam?

Anyway, ik ben de deur uit, fijne dag nog. 😃

Het woord 'waarheid' is denk ik ook complex, denk aan Galileo Galilei. Iedereen was er zeker van dat de zon om de aarde draaide, totdat het niet zo bleek te zijn. Filosofisch gezien is er bijna niks wat we kunnen aannemen als waarheid.

Volgens mij zijn jij en @N3K0 het over een aantal zaken gewoon eens , bijvoorbeeld het volgende:
Stel er komt geen einde aan het bewustzijn. Hoe kunnen we dan bewijzen dat er een einde bestaat?
Als iets oneindig is, is er geen einde, dus kun je het einde niet bewijzen. Maar je weet het niet zeker totdat het einde er is.
En als het einde er is, weet je dan achteraf dat je het einde ooit hebt bereikt? En als je het nog weet, was het dan het einde?
Niemand die het kan vertellen.

 

[mandragora]

Het woord 'waarheid' is denk ik ook complex, denk aan Galileo Galilei. Iedereen was er zeker van dat de zon om de aarde draaide, totdat het niet zo bleek te zijn. Filosofisch gezien is er bijna niks wat we kunnen aannemen als waarheid.

Als je 2 mensen recht tegenover elkaar aan de tafel zet en je legt het cijfer 6 op het midden van de tafel. De één zegt... het is een 6, de ander zegt...het is een 9...

Wie heeft er gelijk?

Voor mezelf gesproken heb ik het gevoel dat door trips meer en meer puzzelstukjes van een ´waarheid´ in elkaar lijken te passen waardoor ik voor mezelf een hele theorie heb bedacht/gezien/ervaren die ik voor waar neem. Dat is mijn waarheid zoals iemand anders zijn waarheid heeft die absoluut evenwaardig is.
Ik ben heel gelovig geworden door psychedelische trips, het is een uniek geloof dat gemaakt is doorheen mijn levensweg, het vind ook geen aansluiting bij de gangbare commerciële religies.

Het heeft gemaakt dat mijn angst voor de dood verdwenen is en dat het mij een beter mens heeft gemaakt op bepaalde vlakken, ik put er kracht uit op mindere dagen en toon dankbaarheid op de betere dagen.

Trippen geeft stof tot filosoferen, en filosoferen geeft stof dat je kunt meenemen in je trip. En of je tijdens trips doorbraken kunt bewerkstelligen dat laat ik in het midden. Het heeft me in iedergeval vooruitgeholpen en mijn blik op het leven/universum/dood... verruimd. Tuurlijk is dat geen sluitend bewijs, maar voor mij is het mijn ´geloof´ mijn ´houvast´ mijn visie.
Zoals dat voor iemand anders helemaal het tegenovergestelde kan zijn... en tegelijk 100% gelijkwaardig en even waar.

 

[OtherShore]

Stel er komt geen einde aan het bewustzijn. Hoe kunnen we dan bewijzen dat er een einde bestaat?
Als iets oneindig is, is er geen einde, dus kun je het einde niet bewijzen. Maar je weet het niet zeker totdat het einde er is.
En als het einde er is, weet je dan achteraf dat je het einde ooit hebt bereikt? En als je het nog weet, was het dan het einde?

Okay, ik ga hier een klein beetje een grapje van maken 🙂 No offense, maar wat probeer je hier nou te zeggen? Als je linksom of rechtsom niet kunt bewijzen dat bewustzijn eindig of oneindig is, dan bewijst dat niets — alleen dat we dat niet kunnen weten. Gebrek aan bewijs is geen bewijs en zeker geen vrijbrief om zomaar iets te geloven. Dus waar zijn jij @N3K0 het dan precies over eens? Dat we het niet weten? Volgens mij was dat precies mijn punt.

Vraag is ook: hoe zou een eindeloos bewustzijn er precies uitzien? Hoe verhoudt een oneindig bewustzijn zich tot alle bestaande dingen? En om het iets anders te formuleren: hoe verhoudt het idee van oneindig bewustzijn zich tot andere ideeën? Je kunt de vraag naar oneindig bewustzijn niet in isolatie stellen.

Overigens denk ik dat @N3K0 van mening is dat wel allemaal onze eigen antwoorden op de grote vragen kunnen en moeten vinden. Algemene antwoorden hebben dus geen zin, omdat waarheid fundamenteel iets persoonlijks is. Heb ik dat min of meer goed?

 

[Snuifcabine]

Als je 2 mensen recht tegenover elkaar aan de tafel zet en je legt het cijfer 6 op het midden van de tafel. De één zegt... het is een 6, de ander zegt...het is een 9...

Wie heeft er gelijk?

Voor mezelf gesproken heb ik het gevoel dat door trips meer en meer puzzelstukjes van een ´waarheid´ in elkaar lijken te passen waardoor ik voor mezelf een hele theorie heb bedacht/gezien/ervaren die ik voor waar neem. Dat is mijn waarheid zoals iemand anders zijn waarheid heeft die absoluut evenwaardig is.
Ik ben heel gelovig geworden door psychedelische trips, het is een uniek geloof dat gemaakt is doorheen mijn levensweg, het vind ook geen aansluiting bij de gangbare commerciële religies.

Het heeft gemaakt dat mijn angst voor de dood verdwenen is en dat het mij een beter mens heeft gemaakt op bepaalde vlakken, ik put er kracht uit op mindere dagen en toon dankbaarheid op de betere dagen.

Trippen geeft stof tot filosoferen, en filosoferen geeft stof dat je kunt meenemen in je trip. En of je tijdens trips doorbraken kunt bewerkstelligen dat laat ik in het midden. Het heeft me in iedergeval vooruitgeholpen en mijn blik op het leven/universum/dood... verruimd. Tuurlijk is dat geen sluitend bewijs, maar voor mij is het mijn ´geloof´ mijn ´houvast´ mijn visie.
Zoals dat voor iemand anders helemaal het tegenovergestelde kan zijn... en tegelijk 100% gelijkwaardig en even waar.

Nice, echt mooi verwoord! Alles wat je hier zegt kan ik mij in vinden, jij verwoord precies wat ik zonet eigenlijk had willen schrijven.

 

[mandragora]

Als je linksom of rechtsom niet kunt bewijzen dat bewustzijn eindig of oneindig is, dan bewijst dat niets — alleen dat we dat niet kunnen weten. Gebrek aan bewijs is geen bewijs en zeker geen vrijbrief om zomaar iets te geloven.

Soms is het de ervaring/gevoel dat je meegemaakt hebt bij intense trips het bewijs ´voor jezelf´ dat je antwoord hebt gevonden dat je misschien bewust/onbewust zocht. Het is een bewijs (voor jezelf) om het multiversum beter te begrijpen

@N3K0 van mening is dat wel allemaal onze eigen antwoorden op de grote vragen kunnen en moeten vinden.

Kunnen vinden misschien wel, moeten vinden niet. Hangt er maar net vanaf wat je zoekt.

omdat waarheid fundamenteel iets persoonlijks is. Heb ik dat min of meer goed?

Dat heb je naar mijn mening helemaal goed🙂

Ik vind wetenschap zeker niet slecht, maar wetenschap probeert dingen van een mysterie vast te leggen zodat ze geen mysterie meer zijn, maar ongeacht wat je vastlegt... je blijft werken in een mysterie....wat je ook vastlegt.
Door trippen/spirituele groei/lichaamsuitredingen/meditatie/... kan je soms voor jezelf dingen vastleggen waar de wetenschap niet aankan.(omdat die er ook zijn, alleen niet grijpbaar voor de wetenschap)
Waar ik van overtuigd ben is dat we niets zomaar als vanzelfsprekend moeten nemen, omdat iedereen nu op dit moment het wonder meemaakt en er een (onder)deel van is.
Soms hierbij stilstaan is een goeie zaak vind ik.
Ik ben blij dat ik hiervan een deel mag uitmaken in de hoedanigheid van een mens voor deze periode en dat ik het mag beleven. Het leven zelf en alles errond is... magisch en onbevattelijk in ruime zin.
Ik geloof ook in oneindigheid, de meeste mensen kunnen het lezen op papier maar mentaal niet behappen.
Trippen heeft er voor mij voor gezorgd dat het begrip ´oneindigheid´ meer behapbaar is.
Dat het mentaal vorm krijgt ipv een mindfuck waar je hersenen niet bijkunnen.

 

[Snuifcabine]

Okay, ik ga hier een klein beetje een grapje van maken 🙂 No offense, maar wat probeer je hier nou te zeggen? Als je linksom of rechtsom niet kunt bewijzen dat bewustzijn eindig of oneindig is, dan bewijst dat niets — alleen dat we dat niet kunnen weten. Gebrek aan bewijs is geen bewijs en zeker geen vrijbrief om zomaar iets te geloven. Dus waar zijn jij @N3K0 het dan precies over eens? Dat we het niet weten? Volgens mij was dat precies mijn punt.

Wat ik probeerde te zeggen is, dat er een contradictie is als je linksom of rechtsom gaat. Als bewustzijn oneindig is, dan zullen we nooit uitsluitend bewijs vinden dat er een einde is. Als bewustzijn eindig is, dan kan dit ook niet bewezen worden aangezien je na het einde niet meer bij bewustzijn bent. Als er meer dan 1 'ziel/bewustzijn' is, dan kan het zijn dat de ene eindig is en de andere niet en kun je het niet uitsluiten.
TLDR; we zullen het in wetenschappelijke setting nooit kunnen uitsluiten (Q.E.D).

Wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat er in de filosofie maar een paar dingen als 'waar' worden aangemerkt, die grondbeginselen kun je vervolgens gebruiken om te redeneren. Echter zijn er zo weinig grondbeginselen, dat het makkelijker is om assumpties te maken. Door deze assumpties verder te gebruiken, krijg je een kans dat iets waar is, in plaats van 100% uitsluitbaar. Zonder die assumpties is er denk ik maar weinig wat je kunt beredeneren en zou je denk ik alleen kunnen geloven in het absurdisme.

Zoals @mandragora zei, door het trippen vind je steeds meer 'puzzelstukjes' die in elkaar passen en creeer je zo een eigen geloof die jou het meest waarschijnlijk lijkt. Trippen geeft stof tot nadenken en hiermee kun je bijvoorbeeld contradicties vinden met je eigen theorieen, of nieuwe inzichten krijgen waarmee je meer gaat geloven in een andere theorie.

Geloof zie ik dan ook niet als 'een antwoord hebben op', maar meer als 'dit scenario lijkt mij het meest waarschijnlijk'. Wat @N3K0 volgens mij bedoeld, is dat iedereen zijn eigen antwoord heeft, waar ik het mee eens ben. Maar zoals @Roze Olifant zei ben ik het er mee eens dat je kritisch moet zijn, aangezien je het niet kan uitsluiten dat je antwoord voor iedereen geldt. Echter is een fout antwoord ook een antwoord, dus in die zin ben ik het met beiden eens.

P.S. dit thema wordt lekker zweverig, leuk hahah

 

[Snuifcabine]

Vraag is ook: hoe zou een eindeloos bewustzijn er precies uitzien? Hoe verhoudt een oneindig bewustzijn zich tot alle bestaande dingen? En om het iets anders te formuleren: hoe verhoudt het idee van oneindig bewustzijn zich tot andere ideeën? Je kunt de vraag naar oneindig bewustzijn niet in isolatie stellen.

Goede vraag, ik heb niet echt een antwoord hoe het christendom/islam/jodendom hier naar kijkt, volgens mij denken die religies dat bewustzijn eindig is en dat je daarna in een hemel terechtkomt waarbij tijd geen rol speelt en je dus niet eeuwig zal lijden, maar in plaats daarvan geen last hebben van tijd en in de hemel komen. Volgens mij ben je in de hel wel eeuwig aan het lijden en speelt tijd hier wel een rol, not sure.

Hindoeisme en boeddhisme geloven in reincarnatie. Volgens mij gaan zij er wel van uit dat je bewustzijn oneindig is en dat tijd altijd een rol speelt, maar je herinneringen 'gereset' worden als je dood gaat.

Mocht iemand nog 'andere ideeën' hebben, dan hoor ik die graag!

 

[DeTantevanAnne]

@Snuifcabine Kende je het verhaal van The Egg en de goden, zoals Vishnu al voordat je ging trippen?

 

[Roze Olifant]

Soms is het de ervaring/gevoel dat je meegemaakt hebt bij intense trips het bewijs ´voor jezelf´ dat je antwoord hebt gevonden dat je misschien bewust/onbewust zocht. Het is een bewijs (voor jezelf) om het multiversum beter te begrijpen

Exact dit. Ik heb zelf ook het idee/gevoel dat DMT-dimensies die ik bezocht heb zo echt zijn als deze normale werkelijkheid. Waarom? Omdat ze letterlijk (in mijn perceptie) dezelfde ‘echtheid’ hadden. In die mate dat ik, als ze níet echt zouden zijn, in staat ben te denken dat déze realiteit dan ook niet echt zou zijn. Als ik nu wakker zou worden in een kamer en iemand zat naast me, een sitter met het pijpje nog in zijn/haar hand… en diegene zou me doodleuk vertellen dat dit hele leven wat ik hier geleefd heb op aarde een DMT-trip van drie minuten is geweest… dan zou ik uiteraard wel verwonderd zijn, maar ik denk niet HEEL veel verbaasder dan na mijn eerste serieuze DMT-trip. Dat moment van ultieme verbazing en existentiële shock heb ik namelijk toen al gehad. Net omdat die andere dimensie zooooo ontzettend ‘echt’ was. Alles is mogelijk in mijn beleving sindsdien.

Ik weet dus uit persoonlijke ervaring hoe het voelt om iets te hebben meegemaakt dat zo echt leek, dat het dat wel bijna moést zijn.

Toch corrigeer ik mezelf dan intern, want ik vind het - als ex-wetenschapper, dat zal ook meespelen - gewoon veiliger en meer ‘humble’ om aan mijn eigen perceptie en ervaring te twijfelen, dan om aan te nemen dat ik wel gelijk zal hebben. Dat laatste is me iets te irrationeel, ik ga liever uit van een bepaalde (flinke) foutenmarge in mijn conclusies gebaseerd op mijn eigen ervaring. Wie ben ik, tenslotte. Eén simpel mens, één van de zovelen.

Dat maakt die beleving niet minder realistisch. Ik zeg wel eens; als iemand een pistool tegen mijn kop plaatst met de woorden: ‘Nu kiezen, bestaat de plek waar je bent geweest (na DMT vapen) echt, of is het een verzinsel? Als je een fout antwoord geeft, haal ik de trekker over.’ Dan sluit ik niet uit dat ik under pressure voor ‘echt’ kies. Zó overtuigend echt leek het dus daadwerkelijk. Maar zonder pistool tegen m’n harses aan kies ik voor het antwoord: ‘dat kan ik niet weten op basis van persoonlijke ervaring, die mogelijk ‘delusional’ kan zijn want ik heb wel aan die pijp zitten hijsen.’

Ik leg mezelf heel warrig uit nu, maar ik hoop dat het een beetje duidelijk is wat ik bedoel. :’)

Ik vind wetenschap zeker niet slecht, maar wetenschap probeert dingen van een mysterie vast te leggen zodat ze geen mysterie meer zijn, maar ongeacht wat je vastlegt... je blijft werken in een mysterie....wat je ook vastlegt.
Door trippen/spirituele groei/lichaamsuitredingen/meditatie/... kan je soms voor jezelf dingen vastleggen waar de wetenschap niet aankan.(omdat die er ook zijn, alleen niet grijpbaar voor de wetenschap)

Eens. Maar ik vind dat onterecht vaak wordt gedacht dat wetenschap en spiritualiteit niet samen kunnen gaan of elkaars tegenpolen zijn. Naar mijn idee complementeren ze elkaar en overlappen zelfs grotendeels, maken onderdeel van elkaar uit. Het zijn allebei manieren die je (tegelijkertijd) kunt toepassen in het kader van waarheidsvinding (whatever ‘waarheidsvinding’ may be - dat is zo ongelofelijk breed). Zoals ik net al zei ben ik zelf werkzaam geweest in de wetenschappelijke branche (heb een PhD in psychologie), en ik ben de laatste die je ooit zult horen zeggen dat wetenschap zaligmakend is - al is de wetenschappelijke methode wel écht de meest betrouwbare manier om tot aantoonbare kennis te komen.

Mijn interesse heeft echter altijd verder gereikt dan wat wetenschappelijk aantoonbaar is. Ik ben geboeid door wetenschappelijke kennis, want die is praktisch toepasbaar, maar óók juist door de mysteries die (nog of blijvend) ongrijpbaar zijn voor de wetenschap. Daarom vind ik persoonlijke ervaring zo interessant, daarom ben ik tripreports gaan lezen, daarom ben ik zelf gaan trippen. Je kunt een boek lezen over (o.a.) de psychofarmocologie van de stof LSD, maar dan weet je nog niet wat de ervaring van een LSD-trip precies inhoudt. Daarvoor moet je het echt zelf gaan meemaken. Het is juist de combinatie van die twee vormen van kennis gecombineerd die het extra boeiend maakt.

Je kunt er ook voor kiezen om die droge wetenschappelijke boeken links te laten liggen (aangezien ze toch weinig tot niks over de daadwerkelijke ervaring zeggen…) en alleen op je eigen belevenissen af te gaan. Doe ik ook meestal. Is helemaal oké.

Maar mij lijkt het simpelweg verstandiger om niet te snel te roepen ‘Dit is de waarheid!’ op basis van eigen ervaringen. Dan loop je i.m.o. dus kans om in een ‘grandiose delusion’-valkuil te trappen, een mogelijke waan m.a.w. Ik blijf liever weg bij eventuele randpsychotische denkbeelden en kies daarom net even meer voor de zelfkritische kant, ook al vertelt alles in mijn brein dat die DMT-dimensies wel heeeeeeeeeel echt waren…

Dit is een beetje de eeuwige ongoing ‘gek of geniaal’-discussie, die altijd weer opspeelt bij psychedelicagebruik en dit soort vraagstukken. Waar stopt het één en begint het ander? Wat is waarheid, wie heeft gelijk? Wat is echt, en waar begint de waan? Geen flauw idee. Ik geloof dat gek en geniaal heel dicht bij elkaar liggen; ik vind het gewoon iets prettiger en logischer aanvoelen om mezelf als default het nadeel van de twijfel te geven (gek dus) in plaats van het voordeel (geniaal); laten we wel wezen, waarom zou ík weten wat eigenlijk gewoon niemand zeker kan weten?

Waar ik van overtuigd ben is dat we niets zomaar als vanzelfsprekend moeten nemen, omdat iedereen nu op dit moment het wonder meemaakt en er een (onder)deel van is.
Soms hierbij stilstaan is een goeie zaak vind ik.
Ik ben blij dat ik hiervan een deel mag uitmaken in de hoedanigheid van een mens voor deze periode en dat ik het mag beleven. Het leven zelf en alles errond is... magisch en onbevattelijk in ruime zin.
Ik geloof ook in oneindigheid, de meeste mensen kunnen het lezen op papier maar mentaal niet behappen.
Trippen heeft er voor mij voor gezorgd dat het begrip ´oneindigheid´ meer behapbaar is.
Dat het mentaal vorm krijgt ipv een mindfuck waar je hersenen niet bijkunnen.

Ook mee eens. Trippen heeft mij überhaupt zoveel gegeven, daar kan ik een heel epistel over schrijven. Maar een compleet verruimde geest en een bepaalde openheid voor welke ‘waarheid’ dan ook, staan met stip bovenaan.

Oneindigheid blijft een fascinerend fenomeen. We weten dat het bestaat, maar onze hersenen zijn niet geprogrammeerd om het te kunnen bevatten. Maar ja, onze hersenen zijn voor zo ontelbaar veel dingen totaal niet geprogrammeerd die dan toch zomaar ineens naar boven blijken te komen drijven tijdens trips…

 

[N3K0]

Ik ga hier nog uitgebreid op reageren vertellen hoe ik het zie. ❤

Is wel een heeeeel verhaal 🤣

 

[OtherShore]

Eerst even complimenten voor mezelf dat ik die lange post van @Roze Olifant van begin tot eind aandachtig heb gelezen. Ik ben het grotendeels met haar eens. David Hume heeft weleens gezegd dat we herinneringen en fantasie (fenomenologisch) kunnen onderscheiden van directe waarnemingen omdat directe waarnemingen een zekere vividness bezitten, net als de overtuigingen die we daarop baseren. Hier gaat het tijdens een trip nog weleens mis, want alles is zo vivid dat het gevoelsmatig wel haast een directe waarneming moet zijn. Maar is dat zo? Er zijn genoeg mensen die wanen overhouden aan trips (zoals het messiascomplex), dus het is in ieder geval niet altijd zo.

@Snuifcabine Aan het begin van deze gedachtewisseling zei je eigenlijk dit: Ik heb zus of zo gezien tijdens mijn trip en dat doet me denken dat zus of zo misschien wel zus of zo is. Fair enough, maar ik heb het gevoel dat je veel meer waarde hecht aan je waarnemingen dan je laat doorschemeren. Dus ik ga daar een beetje tegenin en ik zeg: Hoe zit dat precies? Weet je dat wel zo zeker?
Dan zeg jij: We kunnen het niet zeker weten.
En dan denk ik: Als we het niet zeker kunnen weten dan is dat toch juist een reden om je waarnemingen een beetje te relativeren?
Dus ja 🤷‍♂️

@mandragora is in haar uitlatingen dan toch iets voorzichtiger en behoedzamer. Ze benadrukt in mijn ogen juist het mysterie van het bestaan, 'magisch en onbevattelijk', en daar sta ik toch iets meer voor open dan 'bewustzijn is misschien wel oneindig'. Dat laatste is voor mij gewoon te concreet, te conceptueel (edit: @mandragora is een hij weet ik inmiddels 😅).

Nu maar even op de visie van @N3K0 wachten 🙂

 

[Snuifcabine]

@Snuifcabine Kende je het verhaal van The Egg en de goden, zoals Vishnu al voordat je ging trippen?

Het verhaal van The Egg kende ik al, die theorie vond ik heel mooi en logisch klinken.
Wat betreft de goden, ik heb ooit eens een DMT trip report van iemand gelezen die Ganesha tegen kwam in die trip.
Ik had toen heel snel de wikipedia pagina over Ganesha bezocht, maar niet echt aandachtig de betekenis gelezen ofzo, dit was ongeveer een jaar geleden.
Vishnu had ik voor de trip nooit over gelezen, voor zover ik mij kan herinneren.
Dit vond ik nogal trippy, aangezien de functie van die goden aansluit met wat ik meegemaakt heb tijdens de trip.
Misschien dat ik in mijn onderbewustzijn nog iets over Ganesha kon herinneren, maar dat verklaart niet waarom ik over Vishnu kon trippen.
Misschien stom toeval, misschien niet, vond het iig heel trippy.

 

[Cypridox]

Goed geschreven en bijzonder trip report. Mooi ook geïllustreerd met muziek en filmpjes. Wel bijzonder dat je je zoveel details kunt herinneren van je trip. Ik ervaar dat als heel vluchtig. Er is al genoeg gezegd over het risico van 4 zegels in je eentje.

 

[mandragora]

Goede vraag, ik heb niet echt een antwoord hoe het christendom/islam/jodendom hier naar kijkt, volgens mij denken die religies dat bewustzijn eindig is en dat je daarna in een hemel terechtkomt

Maar als ze denken dat ´je´ in de hemel terechtkomt... staat ´je´ gelijk aan jou (bewust)zijn toch. Ik heb nooit de bijbel gelezen of interessant gevonden maar ik dacht dat ze ervan uitgaan dat je elkaar daar later terug ontmoet. Verbeter me als dit niet klopt, want dit is gewoon het idee dat ik had zonder dat ik het kan onderbouwen.
Als je daar geen ´zijn´ meer hebt... dan maakt het toch niet uit of je in de hemel of hel terechtkomt?
Vervolgens denk ik dat bijna elk geloof in de oorsprong ontstaan is door een mystieke ervaring al dan niet (bewust/onbewust) met geestverruimend materiaal. Door evolutie zijn vele religies geëvolueerd ('net omdat ze de kracht hebben om mensen (blindelings) te laten 'geloven') naar een machts/onderdrukkingsmiddel. Hoeveel oorlogen/wreedheid hebben als oorzaak 'religie'. Mensenmassa's sturen onder het mom van 'geloof' lijkt niet zo moeilijk. Alle wreedheden kunnen dan ingedekt worden onder de mantel der religie, wat dat het dan voor hun ook rechtvaardigt.

Exact dit. Ik heb zelf ook het idee/gevoel dat DMT-dimensies die ik bezocht heb zo echt zijn als deze normale werkelijkheid. Waarom? Omdat ze letterlijk (in mijn perceptie) dezelfde ‘echtheid’ hadden hebben.

Ik denk dat de plaatsen/dimensies waar je dan bent er ook zijn wanneer je ze niet ervaart.

In die mate dat ik, als ze níet echt zouden zijn, in staat ben te denken dat déze realiteit dan ook niet echt zou zijn. Als ik nu wakker zou worden in een kamer en iemand zat naast me, een sitter met het pijpje nog in zijn/haar hand… en diegene zou me doodleuk vertellen dat dit hele leven wat ik hier geleefd heb op aarde een DMT-trip van drie minuten is geweest… dan zou ik uiteraard wel verwonderd zijn, maar ik denk niet HEEL veel verbaasder dan na mijn eerste serieuze DMT-trip. Dat moment van ultieme verbazing en existentiële shock heb ik namelijk toen al gehad. Net omdat die andere dimensie zooooo ontzettend ‘echt’ was. Alles is mogelijk in mijn beleving sindsdien.

Dat gevoel had ik ook, het geeft een hele nieuwe speelruimte aan invulling/ontdekking

Ik weet dus uit persoonlijke ervaring hoe het voelt om iets te hebben meegemaakt dat zo echt leek, dat het dat wel bijna moést zijn.

Toch corrigeer ik mezelf dan intern, want ik vind het - als ex-wetenschapper, dat zal ook meespelen - gewoon veiliger en meer ‘humble’ om aan mijn eigen perceptie en ervaring te twijfelen, dan om aan te nemen dat ik wel gelijk zal hebben. Dat laatste is me iets te irrationeel, ik ga liever uit van een bepaalde (flinke) foutenmarge in mijn conclusies gebaseerd op mijn eigen ervaring. Wie ben ik, tenslotte. Eén simpel mens, één van de zovelen.

Voor mezelf vind ik het veiliger mijn eigen perceptie voor waar te nemen dan een perceptie die door iemand anders opgemaakt is (bv bijbel, Koran,...).
Dat klinkt niet 'humble', maar de afweging om ervaringen/perceptie van iets/iemand anders te geloven die je niet gezien/ervaren hebt komen op mij minder geloofwaardig over dan ervaringen die ik zelf meegemaakt/gezien heb. Al dit alles is natuurlijk niet over 1 nacht ijs gegaan, ik heb vaak kritisch naar mezelf gekeken en naar de mystieke ervaringen/bevindingen die gemanifesteerd worden door trips.
Elke trip die ik ervaar bevestigd hetgeen waar ik in geloof, dat geloof is gegroeid en is sterker geworden naarmate de opvolgende trips dit keer op keer blijven bevestigen.
Ik heb het nodig om in iets te geloven, en voor mij persoonlijk heb ik dat gevonden en geeft me rust... een houvast... een goed gevoel in z'n totaliteit.

Dat maakt die beleving niet minder realistisch. Ik zeg wel eens; als iemand een pistool tegen mijn kop plaatst met de woorden: ‘Nu kiezen, bestaat de plek waar je bent geweest (na DMT vapen) echt, of is het een verzinsel? Als je een fout antwoord geeft, haal ik de trekker over.’ Dan sluit ik niet uit dat ik under pressure voor ‘echt’ kies. Zó overtuigend echt leek het dus daadwerkelijk. Maar zonder pistool tegen m’n harses aan kies ik voor het antwoord: ‘dat kan ik niet weten op basis van persoonlijke ervaring, die mogelijk ‘delusional’ kan zijn want ik heb wel aan die pijp zitten hijsen.’

Ik leg mezelf heel warrig uit nu, maar ik hoop dat het een beetje duidelijk is wat ik bedoel. :’)

Het is meer dan duidelijk
Het hangt er ook vanaf wat de overtuiging is van degene die het pistool heeft die gaat beslissen wat het foute antwoord is.
Existentiële openbaringen kunnen ook voorkomen zonder dat je aan een pijp lurkt of zegeltjes eet. Elke religie is een perceptie van wat iemand in oorsprong ervaren heeft denk ik. Het probleem met de evolutie ervan is dat mensen een eigen perceptie gaan geven aan de perceptie waarop het oorspronkelijk gebaseerd is.

Eens. Maar ik vind dat onterecht vaak wordt gedacht dat wetenschap en spiritualiteit niet samen kunnen gaan of elkaars tegenpolen zijn. Naar mijn idee complementeren ze elkaar en overlappen zelfs grotendeels, maken onderdeel van elkaar uit. Het zijn allebei manieren die je (tegelijkertijd) kunt toepassen in het kader van waarheidsvinding (whatever ‘waarheidsvinding’ may be - dat is zo ongelofelijk breed). Zoals ik net al zei ben ik zelf werkzaam geweest in de wetenschappelijke branche (heb een PhD in psychologie), en ik ben de laatste die je ooit zult horen zeggen dat wetenschap zaligmakend is - al is de wetenschappelijke methode wel écht de meest betrouwbare manier om tot aantoonbare kennis te komen.

Wetenschap is ook niets standvastigs, wetenschap kan plots veranderen wanneer er nieuwe 'feiten' aan het licht komen (net zoals mijn waarheid). Delen van de wetenschap waar we nu in geloven kunnen 1000jaar later als een absurditeit bekeken worden.
Wetenschap heeft wel de potentie bouwstenen te maken waarop je op een 'spirituele' manier kan verder bouwen. Dus ik ben het met je eens dat wetenschap/spiritualiteit hand in hand kunnen gaan.

Mijn interesse heeft echter altijd verder gereikt dan wat wetenschappelijk aantoonbaar is. Ik ben geboeid door wetenschappelijke kennis, want die is praktisch toepasbaar, maar óók juist door de mysteries die (nog of blijvend) ongrijpbaar zijn voor de wetenschap. Daarom vind ik persoonlijke ervaring zo interessant, daarom ben ik tripreports gaan lezen, daarom ben ik zelf gaan trippen. Je kunt een boek lezen over (o.a.) de psychofarmocologie van de stof LSD, maar dan weet je nog niet wat de ervaring van een LSD-trip precies inhoudt. Daarvoor moet je het echt zelf gaan meemaken. Het is juist de combinatie van die twee vormen van kennis gecombineerd die het extra boeiend maakt.

Helemaal met je eens.

alleen op je eigen belevenissen af te gaan. Doe ik ook meestal. Is helemaal oké.

Ik vind dat ook de meest geloofwaardige manier... kiezen tussen lezen of ervaren, dan kies ik voor ervaren.... of beide, zodat je voor jezelf kan aftoetsen aan dat wat je leest ook strookt met wat je beleeft. Als hetgeen dat je beleeft niet strookt met wat je leest (of andersom) dan ben ik meer geneigd te geloven wat ik beleef.

Maar mij lijkt het simpelweg verstandiger om niet te snel te roepen ‘Dit is de waarheid!’ op basis van eigen ervaringen. Dan loop je i.m.o. dus kans om in een ‘grandiose delusion’-valkuil te trappen, een mogelijke waan m.a.w. Ik blijf liever weg bij eventuele randpsychotische denkbeelden en kies daarom net even meer voor de zelfkritische kant, ook al vertelt alles in mijn brein dat die DMT-dimensies wel heeeeeeeeeel echt waren…

Daar ben ik anders in, ik heb wel geroepen 'Dit is de waarheid!'... mijn waarheid. Persoonlijk ben ik ook meer dan gelukkig dat ik mijn waarheid ontdekt heb, dat ik iets kan/mag geloven dat enorm veel invulling geeft aan mijn bestaan. Ik roep wel niet dat mijn waarheid iets standvastigs is, er kunnen door nieuwe ervaringen nieuwe elementen opduiken die mijn waarheid doen wankelen waardoor er opnieuw gebouwd kan worden.

Ik geloof dat gek en geniaal heel dicht bij elkaar liggen; ik vind het gewoon iets prettiger en logischer aanvoelen om mezelf als default het nadeel van de twijfel te geven (gek dus) in plaats van het voordeel (geniaal); laten we wel wezen, waarom zou ík weten wat eigenlijk gewoon niemand zeker kan weten?

Dat is toch het verhaal van elk individu hier op 'aarde'. Het gaat erom dat je een opvulling van het onwetende voor jezelf invult afgaande van ervaringen.
Waarom bestaan religies? Exact daarom, alleen spelen eigen ervaringen minder rol in bestaande religies, daarin moet je meer afgaan op de ervaring die de religie vertelt. En daar blijf ik dan liever van weg. Ik geef mezelf liever het voordeel van de twijfel.

Ook mee eens. Trippen heeft mij überhaupt zoveel gegeven, daar kan ik een heel epistel over schrijven. Maar een compleet verruimde geest en een bepaalde openheid voor welke ‘waarheid’ dan ook, staan met stip bovenaan.

Idem

Oneindigheid blijft een fascinerend fenomeen. We weten dat het bestaat, maar onze hersenen zijn niet geprogrammeerd om het te kunnen bevatten. Maar ja, onze hersenen zijn voor zo ontelbaar veel dingen totaal niet geprogrammeerd die dan toch zomaar ineens naar boven blijken te komen drijven tijdens trips…

9,9
9,99
9,999
9,9999
.......
je kan tot in de oneindigheid een negen blijven plaatsen achter de komma, je gaat steeds vooruit...maar wanneer ben je aan de 10?
Of wat is het hoogst mogelijke getal? Er zal altijd een getal komen na het hoogste getal dat je kunt indenken.

Ik denk dat je tijdens trip een veel hogere capaciteit van je hersenen gebruikt dan dat je doorgaans zou kunnen. Je legt nieuwe verbindingen tussen hersencellen die vaak na het afsluiten van de trip er nog steeds zijn omdat de verbinding ertussen reeds gelegd is.

 

[mandragora]

Eerst even complimenten voor mezelf dat ik die lange post van @Roze Olifant van begin tot eind aandachtig heb gelezen. Ik ben het grotendeels met haar eens. David Hume heeft weleens gezegd dat we herinneringen en fantasie (fenomenologisch) kunnen onderscheiden van directe waarnemingen omdat directe waarnemingen een zekere vividness bezitten, net als de overtuigingen die we daarop baseren. Hier gaat het tijdens een trip nog weleens mis, want alles is zo vivid dat het gevoelsmatig wel haast een directe waarneming moet zijn. Maar is dat zo? Er zijn genoeg mensen die wanen overhouden aan trips (zoals het messiascomplex), dus het is in ieder geval niet altijd zo.

Waar ik nieuwsgierig naar ben is of dat je zelf ooit een intense psychedelische trip ervaren hebt?

@Snuifcabine Aan het begin van deze gedachtewisseling zei je eigenlijk dit: Ik heb zus of zo gezien tijdens mijn trip en dat doet me denken dat zus of zo misschien wel zus of zo is. Fair enough, maar ik heb het gevoel dat je veel meer waarde hecht aan je waarnemingen dat je laat doorschemeren. Dus ik ga daar een beetje tegenin en ik zeg: Hoe zit dat precies? Weet je dat wel zo zeker?
Dan zeg jij: We kunnen het niet zeker weten.
En dan denk ik: Als we het niet zeker kunnen weten dan is dat toch juist een reden om je waarnemingen een beetje te relativeren?
Dus ja 🤷‍♂️

Ik ben akkoord dat je je waarnemingen op een gezonde manier zou kunnen verwerken/onderzoeken/kritisch bekijken/... (maar ja, wat is gezond)
Waarom zou je je waarnemingen moeten relativeren? Als deze voor jou overduidelijk een bron van een gevoelsmatige waarheid bevatten.
Het is net fijn als je in het kader komt van onwetendheid dat je hier voor jezelf een invulling aan kan geven aan de hand van wat je word aangereikt.
Bijna elke religie doet dat namelijk.

@mandragora is in haar uitlatingen dan toch iets voorzichtiger en behoedzamer. Ze benadrukt in mijn ogen juist het mysterie van het bestaan, 'magisch en onbevattelijk', en daar sta ik toch iets meer voor open dan 'bewustzijn is misschien wel oneindig'. Dat laatste is voor mij gewoon te concreet, te conceptueel.

Haha hier zit een 'onwaarheid' in. Ik ben een 38jarige jongeman, geen vrouw.
Ik snap wat je zegt dat dat laatste voor jou te concreet/conceptueel is, maar misschien komt dat omdat je het zelf niet ervaren hebt en afgaat op wat je leest van iemand anders?

 

[mandragora]

Eerst even complimenten voor mezelf dat ik die lange post van @Roze Olifant van begin tot eind aandachtig heb gelezen.

Eerder mijn complimenten voor @Roze Olifant dat'ie de moeite en de tijd neemt om zo'n interessante tekst neer te schrijven. Er zitten veel waardevolle dingen in vind ik.

 

[OtherShore]

Excuses @mandragora Mijn verwarring ontstond bij jouw forumnaam die eindigt op een a. Mijn brein maakt daar altijd een vrouw van.

Waarom zou je je waarnemingen moeten relativeren?

Het gaat mij niet zozeer om het relativeren van waarnemingen als wel om het relativeren van de overtuigingen die je daarop baseert. Zoals ik hierboven al zei leiden intense ervaringen al snel tot sterke overtuigingen en dat kan problematisch zijn.

Ik snap wat je zegt dat dat laatste voor jou te concreet/conceptueel is, maar misschien komt dat omdat je het zelf niet ervaren hebt en afgaat op wat je leest van iemand anders?

Nee dus (daarom moest ik daarnet ook lachen). Zeker 100-150 intense trips ervaren, dus ik spreek uit ervaring. Verandert dat je mening over wat ik zeg?

Het gaat mij er echt om dat @Snuifcabine woorden als ‘bewustzijn’ en ‘oneindig’ gebruikt om zijn/haar ervaring te duiden. Daarmee vat je een ervaring toch samen in een concrete bewering en over de validiteit van die bewering kun je discussiëren. Over de ervaring zelf en wat die subjectief betekent voor @Snuifcabine kunnen we niet discussiëren lijkt me.

 

[mandragora]

Excuses @mandragora Mijn verwarring ontstond bij jouw forumnaam die eindigt op een a. Mijn brein maakt daar altijd een vrouw van.

mandragora

Het gaat mij niet zozeer om het relativeren van waarnemingen als wel om het relativeren van de overtuigingen die je daarop baseert. Zoals ik hierboven al zei leiden intense ervaringen al snel tot sterke overtuigingen en dat kan problematisch zijn.

Ik wil je wel als compliment meegeven dat je de woorden die je schrijft heel zorgvuldig en beredeneerd uitkiest, dat maakt het fijn om met je te discussiëren... bijvoorbeeld zoals ´kan´ dat je als cursief gebruikt om het te benadrukken.
Het kan inderdaad dat intense ervaringen kunnen leiden tot sterke overtuigingen met als gevolg een problematische ontwikkeling. Ook kan het zijn dat het problematisch overkomt voor de buitenwereld, maar niet problematisch voor de persoon in kwestie. (Wanneer word iets problematisch bevonden..., waar ligt de grens)
Ik snap wel dat als je voor je ´nieuwe overtuiging´ mensen moet gaan uitmoorden of dieren elimineren dat dat zeker problematisch is. Maar als je ´nieuwe overtuiging´ niet strookt met wat de meeste mensen vinden is dat in mijn ogen niet problematisch. Bv je hoort bij jehova´s getuigen... je tript... je krijgt plots een heel andere overtuiging dan de rest van je gemeenschap, dan is dat voor de rest van de gemeenschap problematisch maar niet voor jezelf.
Ik ben er eerlijk gezegd wel door overtuigd ´zoals je waarschijnlijk al wel in mijn vorige comments gelezen zal hebben´, niet na één intense ervaring maar door een samenloop van meerdere intense ervaringen. Over het hoe en waarom verwijs ik graag terug naar mijn eerdere comments.
Voor mezelf gesproken heeft dat alles behalve een problematische invloed gehad, eerder een absolute meerwaarde. Een upgrade in mijn bewustzijn. Een berustend vredig gevoel, een mooie houvast.

Nee dus (daarom moest ik daarnet ook lachen). Zeker 100-150 intense trips ervaren, dus ik spreek uit ervaring. Verandert dat je mening over wat ik zeg?

Nee dat veranderd mijn mening absoluut niet. Ik was oprecht nieuwsgierig, omdat ik het interessant zou vinden te lezen hoe jij de intenste ervaringen hebt meegemaakt en wat je bevindingen zijn en hoe je ze verwerkt/gerelativeerd hebt.

Het gaat mij er echt om dat @Snuifcabine woorden als ‘bewustzijn’ en ‘oneindig’ gebruikt om zijn/haar ervaring te duiden. Daarmee vat je een ervaring toch samen in een concrete bewering en over de validiteit van die bewering kun je discussiëren. Over de ervaring zelf en wat die subjectief betekent voor @Snuifcabine kunnen we niet discussiëren lijkt me.

Als de woorden ´bewustzijn´ ´oneindig´ gebruikt zijn door snuifcabine om de ervaring te duiden. Dan geloof ik graag dat hij/zij dat ook zo ervaren heeft, en dat het een waarheid zou kunnen zijn voor de persoon die deze ervaring meegemaakt heeft. De enige persoon die kan zeggen of het een waarheid is of niet is de persoon die de ervaring doorgemaakt heeft zelf.
Het kan zelfs objectief zijn ipv subjectief.
De ervaring samenvatten als een concrete bewering moet kunnen door de persoon die de ervaring ondergaan heeft, voor die persoon kan het namelijk wel heel concreet zijn.

 

[Snuifcabine]

Als de woorden ´bewustzijn´ ´oneindig´ gebruikt zijn door snuifcabine om de ervaring te duiden. Dan geloof ik graag dat hij/zij dat ook zo ervaren heeft, en dat het een waarheid zou kunnen zijn voor de persoon die deze ervaring meegemaakt heeft. De enige persoon die kan zeggen of het een waarheid is of niet is de persoon die de ervaring doorgemaakt heeft zelf.
Het kan zelfs objectief zijn ipv subjectief.
De ervaring samenvatten als een concrete bewering moet kunnen door de persoon die de ervaring ondergaan heeft, voor die persoon kan het namelijk wel heel concreet zijn.

Tijdens de trip wist ik niet beter dan dat ik gestorven was en dat ik tot in de eeuwigheid universums aan het beleven was en wachten op het einde dat nooit kwam. Dit ging steeds sneller totdat ik oplaatst een soort schouwspel voor mij zag, waarbij er steeds meer universums voorbij vlogen en oplaatst zoveel dat ieder universum een steeds kleinere bubbel/pixel was van de visuals die ik zag. Dit terwijl er een perfect muzieknummer werd afgespeeld die ik nog nooit gehoord heb. Ik weet niet of ik dit nummer bedacht, of dat het een auditieve hallucinatie was van een echt nummer uit mijn playlist. Maar ik ervaarde dus echt mijn grootste angst, de oneindigheid. Maar ondanks dat het mijn grootste angst was, vond ik het ook heel prachtig en indrukwekkend dat ik het mocht ervaren. Het voelde wel heel eenzaam. Toen ik bijkwam van die 'out of body' experience, toen was ik wel heel opgelucht en blij dat ik het gewone menselijke leven nog kan ervaren.
TLDR; ja, je maakt het echt mee. Ik wist op dat moment niet beter dan dat ik oneindig levens zou leven en universums voorbij vlogen op een steeds sneller tempo.

Ik geloof er heel sterk in dat mijn bewustzijn oneindig zal zijn en dit ervaarde ik ook zo tijdens de trip. Maar over de rest, bijvoorbeeld of er maar 1 bewustzijn is, moet ik nog filosoferen. Tijdens de trip ervaarde ik dat ik helemaal alleen was, dus dat ik het enige bewustzijn ben die in alle lichamen heeft gezeten en alle levens heeft geleeft. Dus dat mijn bewustzijn ook in mijn zus zat, in mijn ouders enzovoort. Maar die gedachte betwijfel ik nog, dat is nog niet concreet genoeg voor mij.

 

[OtherShore]

Mooi hoor @Snuifcabine wat je hierboven zegt 🙂 Nu krijg ik wel het gevoel dat je heel diep aan het reflecteren bent en daar ging het me eigenlijk om. Ik wil verder niks afdoen aan jouw proces.

ben er eerlijk gezegd wel door overtuigd ´zoals je waarschijnlijk al wel in mijn vorige comments gelezen zal hebben´, niet na één intense ervaring maar door een samenloop van meerdere intense ervaringen.

Na een paar trips dacht ik dat ik voor mezelf de waarheid ontdekt had, maar na tientallen trips merkte ik hoeveel er nog te ontdekken was en hoeveel andere invalshoeken er eigenlijk zijn. Je beleeft het toch elke keer weer anders. Dus door een veelheid aan trip ervaringen ging ik individuele ervaringen juist relativeren. Maar ik snap natuurlijk ook wel dat bepaalde overtuigingen na meerdere trips langzaam vaste vorm krijgen. Het heeft mij bijvoorbeeld een beetje sceptisch gemaakt. Dus wat ik in deze discussie zeg is in zekere zin ook gebaseerd op mijn trip ervaringen (plot twist! 😉).

De enige persoon die kan zeggen of het een waarheid is of niet is de persoon die de ervaring doorgemaakt heeft zelf.

Ik ben waarschijnlijk iets meer overtuigd van het bestaan van een intersubjectieve waarheid, en als je iets verwoordt, wordt het in mijn ogen intersubjectief omdat taal intersubjectief is (volgens Wittgenstein dan en ik vind zijn argumenten overtuigend). Los daarvan vindt ik wel dat je een ervaring mag samenvatten als een concrete bewering, zolang je er niet automatisch vanuit gaat dat die bewering algemene geldigheid heeft.

 

[mandragora]

Na een paar trips dacht ik dat ik voor mezelf de waarheid ontdekt had, maar na tientallen trips merkte ik hoeveel er nog te ontdekken was en hoeveel andere invalshoeken er eigenlijk zijn. Je beleeft het toch elke keer weer anders. Dus door een veelheid aan trip ervaringen ging ik individuele ervaringen juist relativeren. Maar ik snap natuurlijk ook wel dat bepaalde overtuigingen na meerdere trips langzaam vaste vorm krijgen. Het heeft mij bijvoorbeeld een beetje sceptisch gemaakt. Dus wat ik in deze discussie zeg is in zekere zin ook gebaseerd op mijn trip ervaringen (plot twist! 😉).

Wat je schrijft kan ik helemaal begrijpen. Hoe jij het beschrijft heb ik het een periode ook ervaren.
Naarmate trips vorderen kwamen er steeds meer invalshoeken/indrukken bij waardoor de stabiliteit van de eerder geconcludeerde opvatting plots niet meer zo stabiel was waardoor ik ze ook meer kritisch ging bekijken. In eerste instantie tijdens een trip denk je dat je het summum....het hoogtepunt hebt ervaren met het idee dat je nooit verder kan raken dan dat.
Vervolgens bij een volgende trip word dat hoogtepunt van je eerdere trip nu een basis/fundering waarop je 'vertrekt'. Sceptisch ben ik ook geweest, maar dat is verdwenen naarmate ik een 'rode draad' heb ontdekt die alle individuele ervaringen toch ergens een soort van met elkaar lijkt te verbinden. De welbekende 'puzzelstukjes' die toch lijken te passen in het groter geheel....voor mij dan alleszins. Een beetje als.... in de ene trip leer je sinaasappels persen, in de andere leer je koekjes pletten, in nog een andere leer je bananen prakken,... dat alles kan gecombineerd worden. Nu kan je fruitpap maken.

Los daarvan vindt ik wel dat je een ervaring mag samenvatten als een concrete bewering, zolang je er niet automatisch vanuit gaat dat die bewering algemene geldigheid heeft.

Daar ben ik het 100% met je eens.
Zoals ik al aangaf in vorige berichten kan een opvatting die je voor jezelf als een waarheid ziet beginnen gaan wankelen naarmate er meer percepties aan het licht komen die je waarheid doen afbrokkelen, ik ben me er van bewust dat het nooit iets 100% standvastigs is. Dus zoiets naar buiten brengen als algemene waarheid is in mijn opzicht iets dat je niet kan doen. Voor nu, geloof ik 100% in mijn opvatting/waarheid. Maar ik weet nooit wat 'morgen' brengt.

 

[mandragora]

Tijdens de trip wist ik niet beter dan dat ik gestorven was en dat ik tot in de eeuwigheid universums aan het beleven was en wachten op het einde dat nooit kwam. Dit ging steeds sneller totdat ik oplaatst een soort schouwspel voor mij zag, waarbij er steeds meer universums voorbij vlogen en oplaatst zoveel dat ieder universum een steeds kleinere bubbel/pixel was van de visuals die ik zag. Dit terwijl er een perfect muzieknummer werd afgespeeld die ik nog nooit gehoord heb. Ik weet niet of ik dit nummer bedacht, of dat het een auditieve hallucinatie was van een echt nummer uit mijn playlist. Maar ik ervaarde dus echt mijn grootste angst, de oneindigheid. Maar ondanks dat het mijn grootste angst was, vond ik het ook heel prachtig en indrukwekkend dat ik het mocht ervaren. Het voelde wel heel eenzaam. Toen ik bijkwam van die 'out of body' experience, toen was ik wel heel opgelucht en blij dat ik het gewone menselijke leven nog kan ervaren.
TLDR; ja, je maakt het echt mee. Ik wist op dat moment niet beter dan dat ik oneindig levens zou leven en universums voorbij vlogen op een steeds sneller tempo.

Ik geloof er heel sterk in dat mijn bewustzijn oneindig zal zijn en dit ervaarde ik ook zo tijdens de trip. Maar over de rest, bijvoorbeeld of er maar 1 bewustzijn is, moet ik nog filosoferen. Tijdens de trip ervaarde ik dat ik helemaal alleen was, dus dat ik het enige bewustzijn ben die in alle lichamen heeft gezeten en alle levens heeft geleeft. Dus dat mijn bewustzijn ook in mijn zus zat, in mijn ouders enzovoort. Maar die gedachte betwijfel ik nog, dat is nog niet concreet genoeg voor mij.

Ik vond het al tijdens het lezen van je tripreport dat ik jou ervaring enorm interessant en indrukwekkend vond. Ik voelde er een zekere affiniteit mee.
Ik ga geen delen van je ervaring er uitpikken om mijn visie/idee vanuit mijn tripstandpunt erop te geven omdat het jou ervaring is, en dat alleen jij moet gaan beslissen hoe je deze laat inwerken en interpreteren. Maar met zo'n ervaring kan je zeker aan de slag gaan

 

[OtherShore]

Sceptisch ben ik ook geweest, maar dat is verdwenen naarmate ik een 'rode draad' heb ontdekt die alle individuele ervaringen toch ergens een soort van met elkaar lijkt te verbinden.

Ja dit kan ik ook helemaal begrijpen. Een verschil tussen ons is waarschijnlijk dat ik gelovig ben en dat er in mijn leven minder ruimte is om dingen zelf in te vullen. Er zijn religieuze bronnen die mijn visie deels bepalen, en daardoor is er minder ruimte voor eigen inbreng. Dat is een bewuste keuze trouwens en iets waarbij ik me goed voel, maar ik kies er dus wel voor om niet mijn eigen wereldbeeld te construeren.

Dus eigenlijk hebben die religieuze bronnen ook een soort relativerende werking op mijn ervaringen…

 

[CapitalC]

Ja dit kan ik ook helemaal begrijpen. Een verschil tussen ons is waarschijnlijk dat ik gelovig ben en dat er in mijn leven minder ruimte is om dingen zelf in te vullen. Er zijn religieuze bronnen die mijn visie deels bepalen, en daardoor is er minder ruimte voor eigen inbreng. Dat is een bewuste keuze trouwens en iets waarbij ik me goed voel, maar ik kies er dus wel voor om niet mijn eigen wereldbeeld te construeren.

Dus eigenlijk hebben die religieuze bronnen ook een soort relativerende werking op mijn ervaringen…

Interessant dit. Als ik een bewuste keuze maak, dan is de magie wel weg. Hoe ga jij daarmee om? Ga je anderen benaderen om je geloof weer bij te stellen in geval van twijfel? Echt interessant dit!

 

[mandragora]

Ja dit kan ik ook helemaal begrijpen. Een verschil tussen ons is waarschijnlijk dat ik gelovig ben en dat er in mijn leven minder ruimte is om dingen zelf in te vullen. Er zijn religieuze bronnen die mijn visie deels bepalen, en daardoor is er minder ruimte voor eigen inbreng. Dat is een bewuste keuze trouwens en iets waarbij ik me goed voel, maar ik kies er dus wel voor om niet mijn eigen wereldbeeld te construeren.

Dus eigenlijk hebben die religieuze bronnen ook een soort relativerende werking op mijn ervaringen…

Ik ben ook heel gelovig hoor maar inderdaad dan op een andere manier. Het één hoeft niet onder te doen voor het ander, het is maar net wat je erbij voelt.
Het is een super eerlijke en zinvolle reactie van jou. Een mooie duidelijke zelfreflectie lees ik.
Als dat jou bewuste keuze is en iets waarbij je je goed voelt kan ik daar alleen maar begrip en respect voor opbrengen dat je voor jezelf zoiets gevonden hebt.

 

[OtherShore]

Als ik een bewuste keuze maak, dan is de magie wel weg.

Ah, maar het gaat wel om een bewuste keuze om te erkennen dat er mensen of boeken zijn die een hogere kennis bezitten die ik zelf niet heb. Dus het geloof is zelf een soort mysterie, vertrouwen en hopen op iets dat je niet weet (en misschien niet kan weten).

Ik hoop dat dit je vraag een beetje beantwoordt, maar we moeten denk ik niet te ver off topic gaan. Er zaten natuurlijk ook een aantal religieuze elementen in de trip van @Snuifcabine — die Hindoeïstische goden bijvoorbeeld — en dat vond ik ook interessant.

 

[N3K0]

Ik ben heel mijn reis aan uittypen maar is meer werk dan ik dacht
Dit is voor nu de korte versie zonder al te veel uitleg in hoe ik hier ben gekomen. (Misschien dat ik die ooit deel als ik daar behoefte aan heb enof iemand er in is geintreseerd. )

Ik ben zelf eigenlijk al vanaf kleins af aan bezig met de vraag wie ben ik en wat is dit hier alles.
De vraag wat is realiteit//Wie/ wat ben ik, voor mijzelf het antwoord op gevonden. ( met boeken en docu`s, lezingen, introspectie, kijken/ervaren ) (Innerlijke reisjes (dmv tripmiddelen) zoals het tripreport van @Snuifcabine kon ik vroeger alleen maar van dromen)

Wat ik gevonden heb is voor mij de waarheid en ik zie die ook als een universele waarheid die door iedereen gezien/gevonden/ervaart kan worden. ( Ik wil daarbij niet zeggen dat je mij moet geloven en ik wil ook niks opdringen als alleen delen hoe ik het zie)

De realiteit “ bestaat niet.
Alles wat wij zien is een “projectie” in het hoofd. Een beeld gemaakt in/door het brein. (gebaseerd op past experience)
Kleuren/vormen zien we met de ogen. (maar b.v een bij ziet een bloem weer anders, bestaat die kleur die wij zien dan wel echt?)
Geuren ruiken we met de neus.
Geluiden horen we met de oren.

En het brein zoekt alle info in oude info, we zien b.v een stoel, we weten dat dat een stoel is door alle andere stoelen die we hebben gezien, het is geen nieuwe stoel.
Waar speelt alles zich af? Alles is een ervaring het het brein. (B.v verslaafd aan denken dat boek heeft mij hier ook een aantal inzichten in gegeven.)

Ik ben niet het lichaam, het lichaam is ten alle tijden in een staat van verandering.
En het is een symbiose vol met andere levende organismen wat het pakketje bij elkaar houd.
Het lichaam was eerst een baby groeit op tot een volwassen persoon en gaat dan uiteindelijk dood.
(heb boek De symbiotische planeet heeft mij geholpen met dit inzicht te begrijpen)

Ben “ik” iets wat constant veranderd of is er iets in mij wat ten alle tijden hetzelfde is. (Never changing) (Ik heb altijd al het gevoel gehad dat er iets in mij is wat nooit veranderd )
Die “ik” die alles observeert, het bewijst zijn, dat in ieder van ons hetzelfde is.

Ik ben dus een paar jaar geleden tot de conclusie gekomen dat ik niet mijn lichaam ben, niet mijn naam, niet de gevoelens en emoties, niet de denker. Niet het verleden, niet de ervaringen, niet de problemen, en zo kan ik door blijven gaan..
Dat ik niet dit wezen ben. Dat ik de observeerde ben van dit alles. En ik geloof dat in ieder van ons die observeerder hetzelfde is. En dat dat de echte “ik” is.

Dat “de realiteit” niet bestaat. Dat alles een projectie is in het hoofd. En dat alles “buiten” mindprojects zijn. (Weerspiegelingen van het ego naar buiten geprojecteerd)

"De realiteit" bestaat alleen in onszelf als we stil zijn en steeds dieper naar binnen kunnen gaan. (Dit is een challenge hoor haha vind dit ook moeilijk ) (zeker in deze tijden met 1001 afleidingen)

Uiteindelijk zocht ik een paar jaar gelden op wat is tot nu het oudste "religie//filosofie" En kwam ik uit bij de Veda`s en Advaita vedanta..
Dat was voor mij als thuiskomen de dingen die ik zelf had gevonden/ bedacht/ervaren kwamen daar allemaal in terug. Nooit gedacht dat het een " naam" zou hebben.

Voor mij was/is dit een hele mooie zoektocht naar mijzelf. Nu probeer ik dit alles meer in mijn leven toe te passen.

 

[mandragora]

Ik ben heel mijn reis aan uittypen maar is meer werk dan ik dacht
Dit is voor nu de korte versie zonder al te veel uitleg in hoe ik hier ben gekomen. (Misschien dat ik die ooit deel als ik daar behoefte aan heb enof iemand er in is geintreseerd. )

Ik ben zelf eigenlijk al vanaf kleins af aan bezig met de vraag wie ben ik en wat is dit hier alles.
De vraag wat is realiteit//Wie/ wat ben ik, voor mijzelf het antwoord op gevonden. ( met boeken en docu`s, lezingen, introspectie, kijken/ervaren ) (Innerlijke reisjes (dmv tripmiddelen) zoals het tripreport van @Snuifcabine kon ik vroeger alleen maar van dromen)

Wat ik gevonden heb is voor mij de waarheid en ik zie die ook als een universele waarheid die door iedereen gezien/gevonden/ervaart kan worden. ( Ik wil daarbij niet zeggen dat je mij moet geloven en ik wil ook niks opdringen als alleen delen hoe ik het zie)

De realiteit “ bestaat niet.
Alles wat wij zien is een “projectie” in het hoofd. Een beeld gemaakt in/door het brein. (gebaseerd op past experience)
Kleuren/vormen zien we met de ogen. (maar b.v een bij ziet een bloem weer anders, bestaat die kleur die wij zien dan wel echt?)
Geuren ruiken we met de neus.
Geluiden horen we met de oren.

En het brein zoekt alle info in oude info, we zien b.v een stoel, we weten dat dat een stoel is door alle andere stoelen die we hebben gezien, het is geen nieuwe stoel.
Waar speelt alles zich af? Alles is een ervaring het het brein. (B.v verslaafd aan denken dat boek heeft mij hier ook een aantal inzichten in gegeven.)

Ik ben niet het lichaam, het lichaam is ten alle tijden in een staat van verandering.
En het is een symbiose vol met andere levende organismen wat het pakketje bij elkaar houd.
Het lichaam was eerst een baby groeit op tot een volwassen persoon en gaat dan uiteindelijk dood.
(heb boek De symbiotische planeet heeft mij geholpen met dit inzicht te begrijpen)

Ben “ik” iets wat constant veranderd of is er iets in mij wat ten alle tijden hetzelfde is. (Never changing) (Ik heb altijd al het gevoel gehad dat er iets in mij is wat nooit veranderd )
Die “ik” die alles observeert, het bewijst zijn, dat in ieder van ons hetzelfde is.

Ik ben dus een paar jaar geleden tot de conclusie gekomen dat ik niet mijn lichaam ben, niet mijn naam, niet de gevoelens en emoties, niet de denker. Niet het verleden, niet de ervaringen, niet de problemen, en zo kan ik door blijven gaan..
Dat ik niet dit wezen ben. Dat ik de observeerde ben van dit alles. En ik geloof dat in ieder van ons die observeerder hetzelfde is. En dat dat de echte “ik” is.

Dat “de realiteit” niet bestaat. Dat alles een projectie is in het hoofd. En dat alles “buiten” mindprojects zijn. (Weerspiegelingen van het ego naar buiten geprojecteerd)

"De realiteit" bestaat alleen in onszelf als we stil zijn en steeds dieper naar binnen kunnen gaan. (Dit is een challenge hoor haha vind dit ook moeilijk ) (zeker in deze tijden met 1001 afleidingen)

Uiteindelijk zocht ik een paar jaar gelden op wat is tot nu het oudste "religie//filosofie" En kwam ik uit bij de Veda`s en Advaita vedanta..
Dat was voor mij als thuiskomen de dingen die ik zelf had gevonden/ bedacht/ervaren kwamen daar allemaal in terug. Nooit gedacht dat het een " naam" zou hebben.

Voor mij was/is dit een hele mooie zoektocht naar mijzelf. Nu probeer ik dit alles meer in mijn leven toe te passen.

Je houd er een prachtige overtuiging op na vind ik

 

[Snuifcabine]

Dat ik niet dit wezen ben. Dat ik de observeerde ben van dit alles. En ik geloof dat in ieder van ons die observeerder hetzelfde is. En dat dat de echte “ik” is.

Jij gelooft dus dat er maar 1 bewustzijn is? Of zijn er meerdere 'observeerders' zoals jij?

Dat ik niet dit wezen ben. Dat ik de observeerde ben van dit alles. En ik geloof dat in ieder van ons die observeerder hetzelfde is. En dat dat de echte “ik” is.

Zie jij het brein dan als het communicatiemedium dat de 'projectie' naar de 'observeerder' stuurt?

Ik vond het al tijdens het lezen van je tripreport dat ik jou ervaring enorm interessant en indrukwekkend vond. Ik voelde er een zekere affiniteit mee.
Ik ga geen delen van je ervaring er uitpikken om mijn visie/idee vanuit mijn tripstandpunt erop te geven omdat het jou ervaring is, en dat alleen jij moet gaan beslissen hoe je deze laat inwerken en interpreteren. Maar met zo'n ervaring kan je zeker aan de slag gaan

Vind het echt tof hoe jullie er mee om gaan, iedereen heeft zijn eigen theorieen, maar toch laat iedereen elkaar in zijn waarde. Vind het ook echt interessant hoe jullie er over denken, dus voel je vrij om mijn topic te 'kapen'

Ah, maar het gaat wel om een bewuste keuze om te erkennen dat er mensen of boeken zijn die een hogere kennis bezitten die ik zelf niet heb. Dus het geloof is zelf een soort mysterie, vertrouwen en hopen op iets dat je niet weet (en misschien niet kan weten).

Genegenheid is een mooie karaktereigenschap. Ik vind het zelf moeilijk om dingen aan te nemen zoals een religie die voorschrijft, omdat ik geneigd ben om mijn eigen gedachten in twijfel te trekken. Als ik iets aanneem dan gaat de theorie al snel wankelen wanneer ik bijvoorbeeld een theorie van een andere relgie hoor. Ik heb denk ik niet echt affectie met 1 religie, maar ik ben meer agnostisch ingesteld. Het lijkt mij wel echt fijn als er een religie zou bestaan die aansluit op jouw eigen theorieen.

 

[Snuifcabine]

Je houd er een prachtige overtuiging op na vind ik

Ik zou me bijna bekeren tot de @N3K0 sekte. Als je dagelijks een glas ayahuasca moet drinken, dan ben ik om.

 

[mandragora]

Ik zou me bijna bekeren tot de @N3K0 sekte. Als je dagelijks een glas ayahuasca moet dringen, dan ben ik om.

Voorlopig blijf ik nog aanhanger van m'n eigen overtuiging , een glaasje ayahuasca op een keer is dan weer wel welkom

 

[N3K0]

Jij gelooft dus dat er maar 1 bewustzijn is? Of zijn er meerdere 'observeerders' zoals jij?

Ja eigenlijk wel.

Ik geloof oprecht dat alles 1 is.
En alles is een expressie van het ene. (liefde, god, bewustzijn, geluk, Brahman)

Alles heeft andere vormen en namen maar inde kern is het nog steeds 1.
B.v je hebt een gouden armband, een gouden ketting, een gouden ring, de vorm kan niet bestaan zonder goud. Je kan mij geen armband geven zonder goud zeg maar.

Goud kan ook zijn: bewustzijn/bestaan

Namaste (de groet "hallo" in India) betekent iets als the divine in me sees / greats the divine in you.

Zie jij het brein dan als het communicatiemedium dat de 'projectie' naar de 'observeerder' stuurt?

Dit is een goeie vraag en weet niet goed hoe ik het beste antwoord op kan geven.
Dus dit word een beetje gebrabbel omdat ik telkens alles wis omdat het ergens niet klopt en ook weer wel en ja een beetje soort hardop denken zeg maar.

Het brein hoort bij het lichaam en zo ook de projectie. Dus alles daarin is soort van vals. (niet de realiteit)
Ik(( bewustzijn) ben het doek waarop de film "projectie" word afgepeeld.
Buiten mij is er niks anders als alleen dat ik besta. (En dan bedoel ik niet de ik als Neko maar ik als ook de ik die in jullie zit)

Ik "de obersveerder" mag/kan mee kijken met deze Avatar Neko. (De observeerder is voor mij bewustzijn, bestaan en geluk) (sat chit ananda)
de observeerder stuurt alles naar ons, de observeerder is ons er is niks anders dan God,liefde,eenheid

Klinkt vast heel vaag zo haha. En geen idee of het nou ook een antwoord is op je vraag.

Ik zou me bijna bekeren tot de @N3K0 sekte. Als je dagelijks een glas ayahuasca moet drinken, dan ben ik om.

Dat zit allemaal al in jou dus hoeft eigenlijk alleen maar stil te zijn en naar binnen te gaan (is niet perse makkelijk ofzo hahaha))
En luister maar naar de swami die ik had gestuurd,

Maar thank for the compliment !!

Je houd er een prachtige overtuiging op na vind ik

Aww dankjewel

 

[Gemberthee]

Prachtig report!!!! Heb er onwijs van genoten. En wat schrijf je heerlijk!