Woezoe
Bewuste gebruiker
Beste mensen,
Mijn broer is inmiddels (naar mijn weten) zo’n 6 jaar lang verslaafd aan diverse middelen. Opiaten, benzo’s en Stimulanten.
Voornamelijk: Phenibut, Oxycodon, Tramadol, Etizolam/clonazepam en Amfetamine.
Er is teveel gebeurd om te vertellen wat hier zich de afgelopen jaren heeft afgespeeld.
Laten we zeggen dat het begon bij het telefoontje vanuit het ziekenhuis dat hij is opgenomen in staat van delirium.
Hij heeft er lang gezeten en is compleet gedetoxed. Maar zoals jullie weten, detoxen is nog maar het begin. Hij heeft het nooit lang volgehouden daarna.
Hij heeft intussen al in meerdere klinieken gezeten en is de hoop compleet verloren. Door grote fouten bij het GGZ heeft hij nog NOOIT een nazorg traject gekregen.
Terwijl hij dit zo graag wilt. Hij wilt zo graag hulp. Hij doet er alles aan om een nazorg-traject te krijgen, maar het lukt niet. Mijn ouders hebben ook al vanalles geprobeerd.
Hij is vorige week teruggekomen uit de kliniek, hij zat alleen nog aan de Methadon en Diazepam (volgens kliniek kunnen mensen daar prima op functioneren moest hij er maar mee leren leven)
Hij is met mn ouders een weekje op vakantie geweest en heeft een dag later een zelfmoordpoging gedaan. * modknip: hoeveelheden en soort gebruikte medicatie weggehaald in het kader van suïcidepreventie * (Gek genoeg heeft hij dit opgeschreven in zijn afscheidsbrief).
Mijn moeder heeft hem op tijd gevonden en gelijk 112 gebeld, hij heeft het overleefd.
Vandaag met psychiater gesproken, volgens hem was het geen zelfmoord poging maar “vergiftiging”. Afscheidsbrief had hij niet gezien en zou die wel even opzoeken. Terwijl daar een kopie van is gemaakt door de verpleegsters. Er gaat echt zoveel fout.
Ik kan niet in woorden beschrijven hoeveel pijn dit mij en ons gezin doen. Weet iemand wat wij nog kunnen doen? We hebben vanalles geprobeerd maar kunnen maar geen kliniek vinden voor hem met een natraject/nazorg. Huisarts zegt dat we maar moeten bellen zodra hij een overdosis heeft genomen. We worden niet serieus genomen.
Lieve jongen, misschien zit je ook wel op dit forum en lees je dit. Maar ik hou van je en doe ons dit alsjeblieft niet aan, ik weet dat je liever op een andere plek zit nu maar ik weet zeker dat als je nog even doorzet we de juiste hulp voor je kunnen vinden.
Mijn broer is inmiddels (naar mijn weten) zo’n 6 jaar lang verslaafd aan diverse middelen. Opiaten, benzo’s en Stimulanten.
Voornamelijk: Phenibut, Oxycodon, Tramadol, Etizolam/clonazepam en Amfetamine.
Er is teveel gebeurd om te vertellen wat hier zich de afgelopen jaren heeft afgespeeld.
Laten we zeggen dat het begon bij het telefoontje vanuit het ziekenhuis dat hij is opgenomen in staat van delirium.
Hij heeft er lang gezeten en is compleet gedetoxed. Maar zoals jullie weten, detoxen is nog maar het begin. Hij heeft het nooit lang volgehouden daarna.
Hij heeft intussen al in meerdere klinieken gezeten en is de hoop compleet verloren. Door grote fouten bij het GGZ heeft hij nog NOOIT een nazorg traject gekregen.
Terwijl hij dit zo graag wilt. Hij wilt zo graag hulp. Hij doet er alles aan om een nazorg-traject te krijgen, maar het lukt niet. Mijn ouders hebben ook al vanalles geprobeerd.
Hij is vorige week teruggekomen uit de kliniek, hij zat alleen nog aan de Methadon en Diazepam (volgens kliniek kunnen mensen daar prima op functioneren moest hij er maar mee leren leven)
Hij is met mn ouders een weekje op vakantie geweest en heeft een dag later een zelfmoordpoging gedaan. * modknip: hoeveelheden en soort gebruikte medicatie weggehaald in het kader van suïcidepreventie * (Gek genoeg heeft hij dit opgeschreven in zijn afscheidsbrief).
Mijn moeder heeft hem op tijd gevonden en gelijk 112 gebeld, hij heeft het overleefd.
Vandaag met psychiater gesproken, volgens hem was het geen zelfmoord poging maar “vergiftiging”. Afscheidsbrief had hij niet gezien en zou die wel even opzoeken. Terwijl daar een kopie van is gemaakt door de verpleegsters. Er gaat echt zoveel fout.
Ik kan niet in woorden beschrijven hoeveel pijn dit mij en ons gezin doen. Weet iemand wat wij nog kunnen doen? We hebben vanalles geprobeerd maar kunnen maar geen kliniek vinden voor hem met een natraject/nazorg. Huisarts zegt dat we maar moeten bellen zodra hij een overdosis heeft genomen. We worden niet serieus genomen.
Lieve jongen, misschien zit je ook wel op dit forum en lees je dit. Maar ik hou van je en doe ons dit alsjeblieft niet aan, ik weet dat je liever op een andere plek zit nu maar ik weet zeker dat als je nog even doorzet we de juiste hulp voor je kunnen vinden.
Laatst bewerkt door een moderator: