Pillen, pillen en nog meer pillen...

[Deadwing]

Ok, ik heb gisteren een oude bekende van mij bezocht en het bezoek greep me zo erg aan dat ik het hier even kwijt wil met een paar vragen.

Piet (gefingeerde naam) woont al zeven jaar begeleid via de ggz. Ik ken hem al meer dan 40 jaar maar het contact was na de middelbare school helemaal verwaterd en vorig jaar had hij mij op FB een vriendschapsverzoek gestuurd en vroeg of ik een keer op de koffie langs wilde komen. Ik had uit zijn profiel al begrepen dat hij zware mentale problemen had maar zag dat zeker niet als een bezwaar om langs te gaan. Vorig jaar had ik hem dan ook al (met een oud klasgenoot van mij die al die jaren bevriend was gebleven met Piet) bezocht en ik voelde me toen al nogal ongemakkelijk. In de afgelopen 30 jaar had hij vier keer een psychose gehad en hij is er nooit helemaal van hersteld.

Gisteren heb ik hem dus na ruim een jaar weer bezocht (met dezelfde klasgenoot) en het was vanaf het begin duidelijk dat hij de hele tijd afwezig was. Hij vertelde op een gegeven moment dat hij elke dag tien pillen slikt. Dat waren er vorig jaar zeven. Na twee uur verzocht hij ons vriendelijk toch maar te vertrekken want hij had teveel last van zijn gedachten. Het ging dus duidelijk veel minder goed met hem dan tijdens ons laatste bezoek vorig jaar.

Ik dacht gisterenavond vrijwel de hele tijd nog aan het bezoek en ik vond zijn situatie zo triest voor hem. En het verbaasde me dat ondanks de vele medicijnen die hij dagelijks neemt hij dus toch nog steeds last van zijn gedachten heeft en nog niet goed kan functioneren. Het riep natuurlijk gelijk de vraag op of de medicijnen zijn mentale staat niet had verslechterd ipv stabiel gemaakt of verbeterd. Ik ben natuurlijk geen expert en kan daarom geen oordeel vellen over ggz en medewerkers, maar ik heb natuurlijk wel mijn vragen en twijfels over de behandeling van sommige personen.

Mijn vraag is nu wat jullie hier van denken en of jullie zelf mensen kennen die waarschijnlijk teveel medicijnen voorgeschreven krijgen waardoor ze ipv stabieler worden juist steeds verder van het beoogde pad lijken te geraken.

Alvast bedankt voor het lezen en eventuele feedback.

 

[_shikantaza]

Ok, ik heb gisteren een oude bekende van mij bezocht en het bezoek greep me zo erg aan dat ik het hier even kwijt wil met een paar vragen.

Piet (gefingeerde naam) woont al zeven jaar begeleid via de ggz. Ik ken hem al meer dan 40 jaar maar het contact was na de middelbare school helemaal verwaterd en vorig jaar had hij mij op FB een vriendschapsverzoek gestuurd en vroeg of ik een keer op de koffie langs wilde komen. Ik had uit zijn profiel al begrepen dat hij zware mentale problemen had maar zag dat zeker niet als een bezwaar om langs te gaan. Vorig jaar had ik hem dan ook al (met een oud klasgenoot van mij die al die jaren bevriend was gebleven met Piet) bezocht en ik voelde me toen al nogal ongemakkelijk. In de afgelopen 30 jaar had hij vier keer een psychose gehad en hij is er nooit helemaal van hersteld.

Gisteren heb ik hem dus na ruim een jaar weer bezocht (met dezelfde klasgenoot) en het was vanaf het begin duidelijk dat hij de hele tijd afwezig was. Hij vertelde op een gegeven moment dat hij elke dag tien pillen slikt. Dat waren er vorig jaar zeven. Na twee uur verzocht hij ons vriendelijk toch maar te vertrekken want hij had teveel last van zijn gedachten. Het ging dus duidelijk veel minder goed met hem dan tijdens ons laatste bezoek vorig jaar.

Ik dacht gisterenavond vrijwel de hele tijd nog aan het bezoek en ik vond zijn situatie zo triest voor hem. En het verbaasde me dat ondanks de vele medicijnen die hij dagelijks neemt hij dus toch nog steeds last van zijn gedachten heeft en nog niet goed kan functioneren. Het riep natuurlijk gelijk de vraag op of de medicijnen zijn mentale staat niet had verslechterd ipv stabiel gemaakt of verbeterd. Ik ben natuurlijk geen expert en kan daarom geen oordeel vellen over ggz en medewerkers, maar ik heb natuurlijk wel mijn vragen en twijfels over de behandeling van sommige personen.

Mijn vraag is nu wat jullie hier van denken en of jullie zelf mensen kennen die waarschijnlijk teveel medicijnen voorgeschreven krijgen waardoor ze ipv stabieler worden juist steeds verder van het beoogde pad lijken te geraken.

Alvast bedankt voor het lezen en eventuele feedback.

Lees de thread van @Diametha maar eens. Daar wordt wel duidelijk wat medicatiecocktails voor leed kunnen veroorzaken.

Zelf heb ik mijn vertrouwen in de psychiatrie verloren. Tenminste als monotherapie geloof ik er niet in. Al die pillen met hun bijwerkingen.
Helaas zijn er wel mensen die dusdanige traumas hebben dat ze zelfs met pillen nooit helemaal zullen herstellen. Ik heb er meerdere gezien.
Daar speelde ook vaak nog wel drank of middelen een rol maar dat hoeft helemaal niet. Het kan al zo simpel zijn als (te) veel roken dat de werking van psychiatrische medicijnen al verandert of vermindert (bijv Olanzapine). En psychiatrische patiënten roken over het algemeen vaker en meer dan normies. Ik heb bij meerdere mensen de indruk gehad dat ze alleen maar verder en verder af zakten in meer en meer pillen. Maarja, afbouwen is vaak lastig, zeker als er nog middelen bij zitten. Dat heb ik zelf aan den levende lijve ondervonden.

En dan wil ik afsluiten met de opmerking dat pharmacotherapie ingewikkelde materie is, en dat ik te weinig abstract inzichtelijk vermogen heb om dat ooit goed te kunnen begrijpen, dus neem mijn opmerkingen voor wat het zijn - ervaringen van een verslaafde. Van veel van de psychiatrische medicatie is niet goed bekend hoe ze werken, alleen dat ze werken. En dan nog is dat niet zwart-wit maar meer een geval van hoe goed de reductie van de klachten is ten opzichte van de bijwerkingen. En zeker met cocktails van meerdere middelen wordt het al snel complex, want de medicijnen beïnvloeden elkaar, of er komen extra medicijnen bij kijken voor ernstige bijwerkingen, die op zich weer andere bijwerkingen kunnen hebben. Het lijkt mij soms een puzzel zonder oplossing. Vanwege de complexiteit en de persoonlijke verschillen (enzymwerking, spijsvertering, enz) is het vaak een kwestie van proberen en dan kijken hoe het gaat. En als het niet gaat, afbouwen en de volgende logische stap proberen. Zo kan het lang duren voordat het handje pillen goed is afgestemd op de persoon. Het steeds afbouwen en medicatie wijzigen kan mensen sowieso al extra instabiel maken, en het boezemt niet echt moed in als er steeds iets geprobeerd wordt dat niet werkt.

 

[Deadwing]

Lees de thread van @Diametha maar eens. Daar wordt wel duidelijk wat medicatiecocktails voor leed kunnen veroorzaken.

Ik lees die thread ook bijna elke dag. Weet niet eens hoe te reageren op al dat leed..

 

[Innerscoop]

De huidige medische wetenschap kan niet een hersenziekte echt genezen, niet een.
Wat ze kunnen is symptoom bestrijden.
Dat is het een beetje, men probeert wat (ik geloof naar eer en geweten en beste kunnen) en dan kom je er soms op uit dat iemand een batterij aan medicatie krijgt. Het zou kunnen dat minder beter is, maar het zijn vaak ook medicijnen die niet plots gestopt kunnen worden.
Plus dat het dan toch een beetje gokken wordt welk medicijn je dan stopt.
Het is zeker niet de ideale situatie, maar beter kunnen we op dit moment nog niet..

 

[Deadwing]

Ik heb bij meerdere mensen de indruk gehad dat ze alleen maar verder en verder af zakten in meer en meer pillen. Maarja, afbouwen is vaak lastig, zeker als er nog middelen bij zitten. Dat heb ik zelf aan den levende lijve ondervonden.

Dit is de kern van het probleem met medicatie en dus ook van mijn goede bekende.

 

[Deadwing]

En dan wil ik afsluiten met de opmerking dat pharmacotherapie ingewikkelde materie is, en dat ik te weinig abstract inzichtelijk vermogen heb om dat ooit goed te kunnen begrijpen, dus neem mijn opmerkingen voor wat het zijn - ervaringen van een verslaafde. Van veel van de psychiatrische medicatie is niet goed bekend hoe ze werken, alleen dat ze werken. En dan nog is dat niet zwart-wit maar meer een geval van hoe goed de reductie van de klachten is ten opzichte van de bijwerkingen. En zeker met cocktails van meerdere middelen wordt het al snel complex, want de medicijnen beïnvloeden elkaar, of er komen extra medicijne bij kijken voor ernstige bijwerkingen, dus op zich weer bijwerkingen kunnen hebben. Het lijkt mij soms een puzzel zonder oplossing. Vanwege de complexiteit en de persoonlijke verschillen (enzymwerking, spijsvertering, enz) is het vaak een kwestie van proberen en dan kijken hoe het gaat. En als je niet gaat, afbouwen en de volgende logische stap proberen. Zo kan het lang duren voordat het handje pillen goed is afgestemd op de persoon.

En hier leg je dus ook (beter dan ik zou kunnen) uit waarom ik gebruik van medicijnen altijd zal proberen uit te stellen, tot het moment dat ik echt niet zonder kan. Ruim dertig jaar geleden zat ik zelf in een hele moeilijke periode en kreeg via mijn huisarts een medicijn voorgeschreven. Ik ben de naam vergeten. De bijwerkingen waren dusdanig dat ik me toen al had voorgenomen nooit meer aan dat soort antidepressiva te beginnen.

 

[Diametha]

Bedankt allemaal naar het luisteren echt enorm bedankt 🙏
Ik weet wat ik voel
En de psychiater beschuldigt me nu van drugs gebruik en alcohol
Geloof me ik heb ze beiden al jaren niet gebruikt heb wel jointjes gerookt tot begin januari was mijn laatste jointje
Ik rook nog wel sigaretten
Geloof me als ik zeg medicatie is zo erg vooral als je meerdere neemt kan je verschrikkelijk bijwerkingen krijgen
En theorie is zo anders dan praktijk
En elke mens reageert anders op medicatie
En elke mens is anders
Ik dacht ook dat ik als ik de adviezen volg en alles doe wat de psychiater zegt en alles neem wat ie me geeft dat ik beter zou worden
Ik snak zo graag naar een normale dag 1 dag dat ik een wedstrijd voetbal kan kijken of dat ik kan lachen om een grap of dat gewoon normaal kan denken en me normaal voel
Ik heb er alles voorover om 1 dag me normaal voel maar wat ik ook doe het wil maar niet gebeuren
Geloof me ik ben niet te redden meer 😭😭
Maar iedereen enorm bedankt naar het luisteren
En kijk uit van medicatie echt had nooit gedacht dat het zo met je doet
🙏🙏🙏🙏🙏

 

[Diametha]

Ik voel elke dag slecht en niemand wil me doorverwijzen voor een opname
Ik ga zelf contact opnemen met een kliniek en die moet je zelf betalen als je niet doorverwezen wordt
Hoop dat ze me aannemen of helpen in iedere geval en de rekening betaal ik als ik beter ben en weer ga werken
Doe ik gewoon een regeling met ze
De rekening krijg je toch achteraf
Dus hoop dat zei mij van de diazepam helpen en dat ik me dan beter voel dan kan ik gaan werken en dan betaal ik ze gewoon elke maand wat
Laatst was ik bij de psychiater en werd toen beschuldigd van drugs gebruik en alcohol en was gewoon meteen letterlijk eruit gegooid
Het gesprek ging letterlijk zo
Psychiater hoe gaat het nu
Ik Het gaat nog steeds slecht heel veel onrust en slaperig tegelijk hartkloppingen angstig en bang heb zelfmoord gedachten
Toen werd ik onderbroken
Psychiater Ja maar dat kan niet ik heb dit nog nooit meegemaakt ik weet zeker dat je drugs gebruikt of alcohol
Toen liep ie naar me toe heeft ie me van mijn arm gepakt en zei ik heb het druk en heeft me naar de deur begeleid
Terwijl ik zei ik heb geen drugs of alcohol gebruikt in jaren nu kan ik een doorverwijzing krijgen
Toen zei hij ja ik heb het erg druk nu blijf je medicatie nemen hoe je het nu neemt en bel me over 2 weken voor een afspraak en laat je huisarts maar een doorverwijzing sturen doei
Ik ben letterlijk 3 of 4 minuten gebleven
Heb mijn huisarts gebeld en heb haar om een doorverwijzing en die zei eigenlijk moet de psychiater het doen dan gaat sneller
Toen zei ik ja maar jullie gaan niet met me spelen hij zegt ik moet jou jij zegt ik moet hem en hij heeft letterlijk 4 minuten gesproken (maar was vergeten om haar over de beschuldiging te spreken ) toen zei ze ik ga hem bellen en overleggen wat voor doorverwijzing en zo
Ik zei nog tegen mijn huisarts het gaat zo slecht met me a.u.b. regel een second opinion
Toen zei zij ja ik ga hem eerst bellen en dan hoor je van me dat was vrijdag
Het is vandaag dinsdag en heb nog steeds niks gehoord heb de huisarts sinds gisteren zitten bellen en de assistente zegt steeds je wordt gebeld en vandaag zegt ze ze s bezig om je psychiater te bereiken
Zie foto

 

[Ulixes]

Ik voel elke dag slecht en niemand wil me doorverwijzen voor een opname
Ik ga zelf contact opnemen met een kliniek en die moet je zelf betalen als je niet doorverwezen wordt
Hoop dat ze me aannemen of helpen in iedere geval en de rekening betaal ik als ik beter ben en weer ga werken
Doe ik gewoon een regeling met ze
De rekening krijg je toch achteraf
Dus hoop dat zei mij van de diazepam helpen en dat ik me dan beter voel dan kan ik gaan werken en dan betaal ik ze gewoon elke maand wat
Laatst was ik bij de psychiater en werd toen beschuldigd van drugs gebruik en alcohol en was gewoon meteen letterlijk eruit gegooid
Het gesprek ging letterlijk zo
Psychiater hoe gaat het nu
Ik Het gaat nog steeds slecht heel veel onrust en slaperig tegelijk hartkloppingen angstig en bang heb zelfmoord gedachten
Toen werd ik onderbroken
Psychiater Ja maar dat kan niet ik heb dit nog nooit meegemaakt ik weet zeker dat je drugs gebruikt of alcohol
Toen liep ie naar me toe heeft ie me van mijn arm gepakt en zei ik heb het druk en heeft me naar de deur begeleid
Terwijl ik zei ik heb geen drugs of alcohol gebruikt in jaren nu kan ik een doorverwijzing krijgen
Toen zei hij ja ik heb het erg druk nu blijf je medicatie nemen hoe je het nu neemt en bel me over 2 weken voor een afspraak en laat je huisarts maar een doorverwijzing sturen doei
Ik ben letterlijk 3 of 4 minuten gebleven
Heb mijn huisarts gebeld en heb haar om een doorverwijzing en die zei eigenlijk moet de psychiater het doen dan gaat sneller
Toen zei ik ja maar jullie gaan niet met me spelen hij zegt ik moet jou jij zegt ik moet hem en hij heeft letterlijk 4 minuten gesproken (maar was vergeten om haar over de beschuldiging te spreken ) toen zei ze ik ga hem bellen en overleggen wat voor doorverwijzing en zo
Ik zei nog tegen mijn huisarts het gaat zo slecht met me a.u.b. regel een second opinion
Toen zei zij ja ik ga hem eerst bellen en dan hoor je van me dat was vrijdag
Het is vandaag dinsdag en heb nog steeds niks gehoord heb de huisarts sinds gisteren zitten bellen en de assistente zegt steeds je wordt gebeld en vandaag zegt ze ze s bezig om je psychiater te bereiken
Zie foto

Denk aan jouw privacy en dat van anderen

 

[Diametha]

Denk aan jouw privacy en dat van anderen

Hoe bedoel je heb ik iets verkeerds gedaan ?
Ik probeer alleen te laten zien dat ik niet geholpen wordt
Heb ik iets laten zien wat niet mag
Wil het wel weghalen als het moet
Als je me zegt hoe ik het moet doen
Maar begrijp me niet verkeerd ik ben sinds februari zo en niemand die me wil helpen dat is wat ik wil laten zien
Maar haal het graag weg als je me zegt hoe
En mijn excuses
Ik 😭😭😭😭😭

 

[Relmuis]

In het screenshot dat je hebt bijgevoegd staat jouw naam en die van je behandelaar.
Het is volgens mij niet iets dat niet mag maar of je dat wel wil ivm je privacy.

 

[Neo-Shulginist]

Ik dacht gisterenavond vrijwel de hele tijd nog aan het bezoek en ik vond zijn situatie zo triest voor hem. En het verbaasde me dat ondanks de vele medicijnen die hij dagelijks neemt hij dus toch nog steeds last van zijn gedachten heeft en nog niet goed kan functioneren. Het riep natuurlijk gelijk de vraag op of de medicijnen zijn mentale staat niet had verslechterd ipv stabiel gemaakt of verbeterd. Ik ben natuurlijk geen expert en kan daarom geen oordeel vellen over ggz en medewerkers, maar ik heb natuurlijk wel mijn vragen en twijfels over de behandeling van sommige personen.

Wat mij betreft is een heel groot probleem in de GGZ dat het zo gefragmenteerd is. Heel veel verschillende mensen en organisaties werken heel specialistisch en kijken naar één specifiek deelaspect. Als je brede problemen hebt dan word je constant van het kastje naar de muur gestuurd en krijg je allerlei lapmiddelen die je tussendoor een beetje koest moeten houden.

Er zijn ook psychiaters die pleiten voor een heel andere aanpak, namelijk om te kijken wat mensen wél kunnen, en daar een juiste omgeving voor proberen te bieden. Eerlijk gezegd lijkt mij dat ook een veel betere aanpak. Maar als je dat met grote groepen mensen gaat doen dan wordt het waarschijnlijk te duur.

Volgens mij ging deze Tegenlicht aflevering daarover:

Gewoon Gek

In Nederland wachten 90.000* mensen op psychische hulp. Er moet acuut iets veranderen, maar hoe? De GGZ-pioniers in onze docu 'Gewoon gek' willen radicale vernieuwing in de zorg. Jij ook? Lees dan verder hoe je kunt bijdragen.

www.vpro.nl

Ik moet er wel bij zeggen dat ik geen diagnose heb gehoord, maar toch even een beetje speculeren... Als die vriend van je steeds terugkerende psychoses heeft, dan kan het zijn dat er sprake is van schizofrenie. Helaas is dat inderdaad een serieuze mentale stoornis die steeds verslechtert. Medicijnen stabiliseren de conditie wel, maar mensen weigeren die dikwijls in te nemen en verslechteren dan verder. Bovendien is er ook regelmatig sprake van drugsgebruik wat de conditie ook nog verder verslechterd. Schizofrenie is in ieder geval heel slecht te behandelen omdat het een deels genetisch bepaalde progressieve breinziekte is.

 

[Eik]

Zie foto

Diametha ik heb de foto die je hebt bijgevoegd even verwijderd omdat er een echte naam herkenbaar in beeld is. Gezien de aard van ons forum hechten we veel waarde aan privacy zeker als het mogelijk om andere personen gaat.

 

[Diametha]

Diametha ik heb de foto die je hebt bijgevoegd even verwijderd omdat er een echte naam herkenbaar in beeld is. Gezien de aard van ons forum hechten we veel waarde aan privacy zeker als het mogelijk om andere personen gaat.

Mijn excuses heb er niet opgelet ben heel erg onrustig en slaperig tegelijk daardoor kan je nergens op letten
Ik had de foto gezet om te laten zien dat ik constant aan de bel trek maar geen gehoor
Ik wil niemand kwetsen of zo
Ik ben zo wanhopig en hopeloos en het gaat mij meer over de onrust en slaperig tegelijk en ik kan niet slapen, het gaat mij om ik voel dat de medicatie me slechter maken maar het afbouwen van de diazepam gaat niet lukken bij mij
Ik voel de hartkloppingen en de angst , bangheid dat ik niet naar buiten meer durf
Ik ben constant heen en weer aan het lopen thuis geloof me heb alle trucjes geprobeerd van ademhaling oefeningen tot acceptatie van hoe ik me nu voel tot podcasten geluisterd maar daar heb ik het geduld niet voor
Ik heb iets met combinatie van de medicatie die ik neem daar ligt het grootste probleem
Maar ze willen geen second opinion aanvragen willen me niet doorverwijzen om de diazepam , de mertezepine, de zolpidemtartraat of de methadon af te bouwen
Ik zit al zolang nu dezelfde medicatie te nemen en dezelfde dosis op dezelfde tijd
Als ik nu niet stabiel ben dan moet er toch iets zijn of dat ik de medicatie niet kan verdragen dat ik bijwerkingen van krijg of dat ik iets heb waardoor het zo blijft
Ik wil niet alleen de medicatie de schuld geven maar het kan ook zijn dat ik iets in mijn lichaam heb dat dit veroorzaakt
Ik ben zo in de war echt niet normaal
Ik wil nogmaals mijn excuses aanbieden voor die foto
Ik wil nogmaals vragen zijn er mensen die methadon 70 mg , diazepam 20 mg , mertezepine, zolpidemtartraat nemen of iets wat erop lijkt ? Zijn er mensen die post acute wthdrawl syndroom hebben meegemaakt van methadon? Zijn er mensen die de overstap van rivotril (clonazepam) 1 mg naar diazepam 15 mg hebben gemaakt in 1 keer ? Na 2 weken werd de diazepam verhoogd naar 20 mg ? Voor de rest gaat het zo slecht met me en krijg nergens hulp of misschien kan niemand mij helpen heb ik een ziekte die niet geholpen kan worden
Maar toch wil ik een opname als het kan om van de medicatie af te komen en kijken hoe ik dan functioneer zonder medicatie
Want rivotril heb ik gekregen omdat onrustig was heel erg onrustig niet normaal onrustig toen was de onrust een beetje minder geworden
Toen heb ik de mertezepine en de zolpidemtartraat gekregen omdat ik niet sliep
Toen heb ik de methadon gekregen omdat alles wat ik opnoemde de onrust en de slapeloosheid eigenlijk kwam omdat ik te snel was afgebouwd van methadon
Ergens in maart moest ik de overstap maken in 1 keer van rivotril naar diazepam en toen ben ik in een hel beland het huilen de depressie de zelfmoord gedachten
Slaperig en onrustig tegelijk en sindsdien was alles in een hel veranderd
Dus ik dacht als ik nu ergen word opgenomen en alles goed laten afbouwen en kijken hoe het dan gaat want ik kan het thuis echt niet zelf doen vooral na zoveel tijd
Ik heb echt een opname nodig ik weet dat ik me slechter ga voelen daar en dat ik niet mag roken en dat ze me misschien pijn gaan laten lijden toch wil ik dat want vertrouw mezelf niet thuis vooral dat ik dingen in de nacht doe zonder dat het me herinneren kan en ik ben enorm aangekomen door de chocola en de suiker gewoon echt suiker
Hoop zo erg op een opname hoe erg het daar ook is
Weet iemand misschien ook een goede kliniek waar ze diazepam, mirtezepine en zolpidemtartraat kunnen afbouwen?

In het screenshot dat je hebt bijgevoegd staat jouw naam en die van je behandelaar.
Het is volgens mij niet iets dat niet mag maar of je dat wel wil ivm je privacy.

Bedankt dat je me erop heb aangesproken of aangewezen

 

[Spyro]

Ik voel elke dag slecht en niemand wil me doorverwijzen voor een opname
Ik ga zelf contact opnemen met een kliniek en die moet je zelf betalen als je niet doorverwezen wordt
Hoop dat ze me aannemen of helpen in iedere geval en de rekening betaal ik als ik beter ben en weer ga werken
Doe ik gewoon een regeling met ze
De rekening krijg je toch achteraf
Dus hoop dat zei mij van de diazepam helpen en dat ik me dan beter voel dan kan ik gaan werken en dan betaal ik ze gewoon elke maand wat
Laatst was ik bij de psychiater en werd toen beschuldigd van drugs gebruik en alcohol en was gewoon meteen letterlijk eruit gegooid
Het gesprek ging letterlijk zo
Psychiater hoe gaat het nu
Ik Het gaat nog steeds slecht heel veel onrust en slaperig tegelijk hartkloppingen angstig en bang heb zelfmoord gedachten
Toen werd ik onderbroken
Psychiater Ja maar dat kan niet ik heb dit nog nooit meegemaakt ik weet zeker dat je drugs gebruikt of alcohol
Toen liep ie naar me toe heeft ie me van mijn arm gepakt en zei ik heb het druk en heeft me naar de deur begeleid
Terwijl ik zei ik heb geen drugs of alcohol gebruikt in jaren nu kan ik een doorverwijzing krijgen
Toen zei hij ja ik heb het erg druk nu blijf je medicatie nemen hoe je het nu neemt en bel me over 2 weken voor een afspraak en laat je huisarts maar een doorverwijzing sturen doei
Ik ben letterlijk 3 of 4 minuten gebleven
Heb mijn huisarts gebeld en heb haar om een doorverwijzing en die zei eigenlijk moet de psychiater het doen dan gaat sneller
Toen zei ik ja maar jullie gaan niet met me spelen hij zegt ik moet jou jij zegt ik moet hem en hij heeft letterlijk 4 minuten gesproken (maar was vergeten om haar over de beschuldiging te spreken ) toen zei ze ik ga hem bellen en overleggen wat voor doorverwijzing en zo
Ik zei nog tegen mijn huisarts het gaat zo slecht met me a.u.b. regel een second opinion
Toen zei zij ja ik ga hem eerst bellen en dan hoor je van me dat was vrijdag
Het is vandaag dinsdag en heb nog steeds niks gehoord heb de huisarts sinds gisteren zitten bellen en de assistente zegt steeds je wordt gebeld en vandaag zegt ze ze s bezig om je psychiater te bereiken
Zie foto

Je kunt naar je huisarts gaan en een doorverwijzing aanvragen voor een kliniek die binnen je zorgverzekeraar valt. Je kunt ook altijd je zorgverzekering bellen om te vragen welke klinieken erbij aangesloten zitten!

 

[Diametha]

Je kunt naar je huisarts gaan en een doorverwijzing aanvragen voor een kliniek die binnen je zorgverzekeraar valt. Je kunt ook altijd je zorgverzekering bellen om te vragen welke klinieken erbij aangesloten zitten!

Ik heb de huisarts gebeld tenminste de assistente en die zegt ze willen eerst de psychiater spreken en dan kijken wat hij van plan is en heb de psychiater gevraagd voor doorverwijzing want dat was de oorspronkelijke plan om na 6 maanden Jellinek te bellen en regel dat ik daar terecht kan en dat de psychiater een second opinion bij een verslaving arts van Jellinek zou vragen maar nu zegt hij je moet het via de huisarts regelen
Ik denk om een andere verslavingszorg te nemen bijvoorbeeld brijder
Heeft iemand ervaring met de brijder ? Of is Jellinek beter?

Lees de thread van @Diametha maar eens. Daar wordt wel duidelijk wat medicatiecocktails voor leed kunnen veroorzaken.

Zelf heb ik mijn vertrouwen in de psychiatrie verloren. Tenminste als monotherapie geloof ik er niet in. Al die pillen met hun bijwerkingen.
Helaas zijn er wel mensen die dusdanige traumas hebben dat ze zelfs met pillen nooit helemaal zullen herstellen. Ik heb er meerdere gezien.
Daar speelde ook vaak nog wel drank of middelen een rol maar dat hoeft helemaal niet. Het kan al zo simpel zijn als (te) veel roken dat de werking van psychiatrische medicijnen al verandert of vermindert (bijv Olanzapine). En psychiatrische patiënten roken over het algemeen vaker en meer dan normies. Ik heb bij meerdere mensen de indruk gehad dat ze alleen maar verder en verder af zakten in meer en meer pillen. Maarja, afbouwen is vaak lastig, zeker als er nog middelen bij zitten. Dat heb ik zelf aan den levende lijve ondervonden.

En dan wil ik afsluiten met de opmerking dat pharmacotherapie ingewikkelde materie is, en dat ik te weinig abstract inzichtelijk vermogen heb om dat ooit goed te kunnen begrijpen, dus neem mijn opmerkingen voor wat het zijn - ervaringen van een verslaafde. Van veel van de psychiatrische medicatie is niet goed bekend hoe ze werken, alleen dat ze werken. En dan nog is dat niet zwart-wit maar meer een geval van hoe goed de reductie van de klachten is ten opzichte van de bijwerkingen. En zeker met cocktails van meerdere middelen wordt het al snel complex, want de medicijnen beïnvloeden elkaar, of er komen extra medicijnen bij kijken voor ernstige bijwerkingen, die op zich weer andere bijwerkingen kunnen hebben. Het lijkt mij soms een puzzel zonder oplossing. Vanwege de complexiteit en de persoonlijke verschillen (enzymwerking, spijsvertering, enz) is het vaak een kwestie van proberen en dan kijken hoe het gaat. En als het niet gaat, afbouwen en de volgende logische stap proberen. Zo kan het lang duren voordat het handje pillen goed is afgestemd op de persoon. Het steeds afbouwen en medicatie wijzigen kan mensen sowieso al extra instabiel maken, en het boezemt niet echt moed in als er steeds iets geprobeerd wordt dat niet werkt.

En het afbouwen van medicatie terwijl je nog andere medicatie neemt kan de afbouw ook heftiger maken
Net als bij mij ik heb geprobeerd 1 mg diazepam af te bouwen per week
Op dag 8 is het zo mis gelopen vooral de hartkloppingen waren zo ernstig toen ik naar de huisartsenpost was gegaan dat ze me meteen heeft aangeraden de oude dosis te nemen en zo snel mogelijk
Nu zijn de hartkloppingen wel ietsje minder geworden maar zijn niet constant net als toen
Maar heb de klachten nu bijna na 5 weken nog steeds
Daarom wil ik zo graag opgenomen worden ook al weet ik dat het daar erger is dan thuis afbouwen en dat je niet mag roken en dat het eten slecht is en dat ik heel veel pijn ga lijden ( vooral als het met 1 mg per dag diazepam afbouwen mij zo veel klachten gaf ) omdat ze het daar op hun eigen tempo gaan doen ik weet alleen 1 ding ik ga pas weg als ik me minimaal 1 week goed voel na dat ik op 0 sta
Heb mijn lesje wel geleerd van de methadon afbouw toen was ik na 1 dag toen ik me goed voelde naar huis en begonnen de klachten 4 dagen erna

 

[Neo-Shulginist]

Net als bij mij ik heb geprobeerd 1 mg diazepam af te bouwen per dag

1 milligram diazepam per dag afbouwen is sowieso heftig.

 

[Diametha]

1 milligram diazepam per dag afbouwen is sowieso heftig.

Ik bedoel 1 mg per week sorry

 

[Diametha]

1 milligram diazepam per dag afbouwen is sowieso heftig.

Ik bedoel 1mg per week
Ik nam om 16 uur 5 mg en die heb ik naar 4 mg gedaan en na 8 dagen voelde ik me zo slecht hartkloppingen als de gek zweten onrustig en helemaal niet mijnzelf alsof ik uit mijn lichaam was
Dus naar de huisartsenpost en die zeiden ga meteen terug naar je oude dosis totdat je je weer goed voelt
Heb ze uitgelegd dat ik me zo voel sinds maart maar niet zo heftig
Toen zeiden ze ga toch naar je oude dosis en praat met je psychiater hierover ze vonden mijn hartkloppingen niet normaal hoog

 

[Deadwing]

Wat mij betreft is een heel groot probleem in de GGZ dat het zo gefragmenteerd is. Heel veel verschillende mensen en organisaties werken heel specialistisch en kijken naar één specifiek deelaspect. Als je brede problemen hebt dan word je constant van het kastje naar de muur gestuurd en krijg je allerlei lapmiddelen die je tussendoor een beetje koest moeten houden.

Er zijn ook psychiaters die pleiten voor een heel andere aanpak, namelijk om te kijken wat mensen wél kunnen, en daar een juiste omgeving voor proberen te bieden. Eerlijk gezegd lijkt mij dat ook een veel betere aanpak. Maar als je dat met grote groepen mensen gaat doen dan wordt het waarschijnlijk te duur.

Volgens mij ging deze Tegenlicht aflevering daarover:

Gewoon Gek

In Nederland wachten 90.000* mensen op psychische hulp. Er moet acuut iets veranderen, maar hoe? De GGZ-pioniers in onze docu 'Gewoon gek' willen radicale vernieuwing in de zorg. Jij ook? Lees dan verder hoe je kunt bijdragen.

www.vpro.nl

Ik moet er wel bij zeggen dat ik geen diagnose heb gehoord, maar toch even een beetje speculeren... Als die vriend van je steeds terugkerende psychoses heeft, dan kan het zijn dat er sprake is van schizofrenie. Helaas is dat inderdaad een serieuze mentale stoornis die steeds verslechtert. Medicijnen stabiliseren de conditie wel, maar mensen weigeren die dikwijls in te nemen en verslechteren dan verder. Bovendien is er ook regelmatig sprake van drugsgebruik wat de conditie ook nog verder verslechterd. Schizofrenie is in ieder geval heel slecht te behandelen omdat het een deels genetisch bepaalde progressieve breinziekte is.

Heel eerlijk gezegd weet ik niets over een diagnose bij hem. Hij is dan ook geen vriend van mij maar meer een hele oude bekende die ik na ruim dertig jaar vorig en dit jaar heb bezocht. Wat dus betekent dat ik hem niet zo heel goed ken als mijn vrienden bijvoorbeeld. En bij beide bezoeken was het duidelijk dat hij erg lijdt onder zijn mentale toestand en durfde ik er niet echt heel diep op in te gaan. Wat ik wel weet is dat hij 30 jaar geleden in het buitenland zijn eerste psychose kreeg en gelijk terug naar huis was gereisd. Daarna volgde in pakweg 29 jaar nog minstens drie psychoses en is hij vier keer daarvoor opgenomen geweest. Als ik me niet vergis was de laatste keer in 2016 en woont hij sindsdien begeleid via ggz. Ik vermoed dus ook dat het schizofrenie is.

 

[Eik]

Mijn excuses heb er niet opgelet ben heel erg onrustig en slaperig tegelijk daardoor kan je nergens op letten
Ik had de foto gezet om te laten zien dat ik constant aan de bel trek maar geen gehoor
Ik wil niemand kwetsen of zo

Hey no worries! We gaan ook niet uit van kwade intenties dus maak je daar maar geen zorgen over.

Klinkt alsof je genoeg andere dingen aan je hoofd hebt en dat het goed is dat je hier je verhaal kunt doen. Ik heb zelf weinig ervaring met opiaten en benzo’s dus ik laat de inhoudelijke adviezen even aan de andere leden over.

Heel veel sterkte toegewenst. Ik hoop dat de leden van dit forum je wat verder kunnen helpen.

 

[Deadwing]

Er zijn ook psychiaters die pleiten voor een heel andere aanpak, namelijk om te kijken wat mensen wél kunnen, en daar een juiste omgeving voor proberen te bieden. Eerlijk gezegd lijkt mij dat ook een veel betere aanpak. Maar als je dat met grote groepen mensen gaat doen dan wordt het waarschijnlijk te duur.

Volgens mij ging deze Tegenlicht aflevering daarover:

Gewoon Gek

In Nederland wachten 90.000* mensen op psychische hulp. Er moet acuut iets veranderen, maar hoe? De GGZ-pioniers in onze docu 'Gewoon gek' willen radicale vernieuwing in de zorg. Jij ook? Lees dan verder hoe je kunt bijdragen.

www.vpro.nl

Het wordt ook hoog tijd voor een andere en veel betere aanpak. En het is toch ook te gek voor woorden dat er 90.000 mensen op een wachtlijst staan voor mentale gezondheidszorgen.

 

[Deadwing]

k voel elke dag slecht en niemand wil me doorverwijzen voor een opname
Ik ga zelf contact opnemen met een kliniek en die moet je zelf betalen als je niet doorverwezen wordt
Hoop dat ze me aannemen of helpen in iedere geval en de rekening betaal ik als ik beter ben en weer ga werken
Doe ik gewoon een regeling met ze
De rekening krijg je toch achteraf
Dus hoop dat zei mij van de diazepam helpen en dat ik me dan beter voel dan kan ik gaan werken en dan betaal ik ze gewoon elke maand wat
Laatst was ik bij de psychiater en werd toen beschuldigd van drugs gebruik en alcohol en was gewoon meteen letterlijk eruit gegooid
Het gesprek ging letterlijk zo
Psychiater hoe gaat het nu
Ik Het gaat nog steeds slecht heel veel onrust en slaperig tegelijk hartkloppingen angstig en bang heb zelfmoord gedachten
Toen werd ik onderbroken
Psychiater Ja maar dat kan niet ik heb dit nog nooit meegemaakt ik weet zeker dat je drugs gebruikt of alcohol
Toen liep ie naar me toe heeft ie me van mijn arm gepakt en zei ik heb het druk en heeft me naar de deur begeleid
Terwijl ik zei ik heb geen drugs of alcohol gebruikt in jaren nu kan ik een doorverwijzing krijgen
Toen zei hij ja ik heb het erg druk nu blijf je medicatie nemen hoe je het nu neemt en bel me over 2 weken voor een afspraak en laat je huisarts maar een doorverwijzing sturen doei
Ik ben letterlijk 3 of 4 minuten gebleven
Heb mijn huisarts gebeld en heb haar om een doorverwijzing en die zei eigenlijk moet de psychiater het doen dan gaat sneller
Toen zei ik ja maar jullie gaan niet met me spelen hij zegt ik moet jou jij zegt ik moet hem en hij heeft letterlijk 4 minuten gesproken (maar was vergeten om haar over de beschuldiging te spreken ) toen zei ze ik ga hem bellen en overleggen wat voor doorverwijzing en zo
Ik zei nog tegen mijn huisarts het gaat zo slecht met me a.u.b. regel een second opinion
Toen zei zij ja ik ga hem eerst bellen en dan hoor je van me dat was vrijdag
Het is vandaag dinsdag en heb nog steeds niks gehoord heb de huisarts sinds gisteren zitten bellen en de assistente zegt steeds je wordt gebeld en vandaag zegt ze ze s bezig om je psychiater te bereiken
Zie foto

Ik reageer even op een willekeurige post van je zonder er op in te gaan. Ik zei al eerder dat ik elke dag je berichten lees en eigenlijk helemaal niet weet hoe ik er op moet reageren. Wil ik wel maar ik heb te weinig kennis en ervaring. Vandaar ook mijn vragen in mijn eigen topic hier. Wens je wel veel sterkte en ik hoop dat er snel verbetering komt in je ellendige toestand.

 

[Deadwing]

De huidige medische wetenschap kan niet een hersenziekte echt genezen, niet een.
Wat ze kunnen is symptoom bestrijden.
Dat is het een beetje, men probeert wat (ik geloof naar eer en geweten en beste kunnen) en dan kom je er soms op uit dat iemand een batterij aan medicatie krijgt. Het zou kunnen dat minder beter is, maar het zijn vaak ook medicijnen die niet plots gestopt kunnen worden.
Plus dat het dan toch een beetje gokken wordt welk medicijn je dan stopt.
Het is zeker niet de ideale situatie, maar beter kunnen we op dit moment nog niet..

Ik begrijp dit allemaal wel, maar de huidige wetenschap en begeleiding (waaronder bv ggz) zou ook eens wat minder hautain naar de patienten toe moeten zijn en ze niet als een nummer behandelen. Naar de oorzaak van het probleem wordt heel vaak niet gevraagd (opvoeding, jeugd ,trauma's) en ze beginnen vaak maar gelijk met pillen voorschrijven.

 

[Relmuis]

Mijn vraag is nu wat jullie hier van denken en of jullie zelf mensen kennen die waarschijnlijk teveel medicijnen voorgeschreven krijgen waardoor ze ipv stabieler worden juist steeds verder van het beoogde pad lijken te geraken.

Wat is het beoogde pad?
Iemand sociaal acceptabel krijgen of zorgen dat de kwaliteit van leven toeneemt?
Mbt medicijnen; geen, te weinig, de verkeerde, de verkeerde combinatie, teveel, veel teveel.
Dat hangt erg van de situatie af.

 

[Deadwing]

Wat is het beoogde pad?
Iemand sociaal acceptabel krijgen of zorgen dat de kwaliteit van leven toeneemt?

Voor mij zou een verbetering van de levenskwaliteit voorop staan. Sociaal acceptabel zijn of worden en tegelijk begeleid wonen bij ggz.. Dan word je volgens mij maar door weinig mensen (behalve waarschijnlijk vrienden en familie) nog steeds niet echt geaccepteerd. Stigma's...

Mbt medicijnen; geen, te weinig, de verkeerde, de verkeerde combinatie, teveel, veel teveel.
Dat hangt erg van de situatie af.

Jawel, maar als iemand elke dag tien of meer medicijnen slikt en hij gedraagt zich nog onstabiel en heeft nog zoveel last van zijn gedachten dat hij zijn bezoek vriendelijk verzoekt eerder naar huis te gaan, komt vanzelf de vraag wel op of tien niet iets teveel van het goede is en hoe hij/zij zou functioneren als hij er bv vijf elke dag zou nemen.. Nogmaals, ik ben geen expert, het is ook maar een vraag.

En bestaat er zoiets als een grens van het aantal te nemen medicijnen? Zijn sommigen dusdanig het padje kwijt dat ze er dagelijks twintig of dertig moeten nemen?

Toevallig heb ik ook een goede vriendin die een aantal psychoses heeft gehad en ook vier keer is opgenomen. Laatste keer was geloof ik in 2011. De verschillen met Piet (mijn kennis) zijn echter enorm. Zij heeft een grote vriendenkring, sport veel, heeft een relatie en een vaste baan. Bij mijn weten heeft ze veel steun van familie en vrienden gehad en Piet veel minder. Ze slikt dagelijks een medicijn. Ik vermoed zelf dan ook dat vrouwen in het algemeen sneller hulp en sympathie krijgen van de naaste omgeving waardoor ze mogelijk sneller herstellen. En het vinden van een partner is voor veel vrouwen denk ik ook wel makkelijker dan voor de meeste mannen in dezelfde positie. Uiteraard geldt dit lang niet voor iedereen. Maar van mannen gaat men nu eenmaal uit dat ze zelfstandig en stressbestendig moeten zijn en als dat niet het geval is wordt hun mentale kwetsbaarheid minder snel geaccepteerd.

 

[Sally Tessio]

Vervelende situatie. Je vraag gaat mijn pet te boven.

Ik denk dat als je de waarheid wilt benaderen je als eerste met hem of met zijn hulpverlening zou moeten spreken om iets meer te weten te komen over zijn ziektebeeld. Het kan inderdaad schizofrenie zijn, maar het kan ook een schizoaffectie stoornis zijn, een waanstoornis zijn, een schizotypische persoonlijkheidsstoornis zijn, etc. Dan hangt het nog van de ernst van de stoornis af hoe raadzaam het is om hem zo'n medicatiecocktail voor te schotelen. Het verleden wijst uit dat het kan zijn dat hij niet goed behandeld wordt en deze cocktail hem meer kwaad doet dan goed. Het kan ook zijn dat zijn ziektebeeld zo ernstig is dat de situatie compleet onleefbaar voor hem is zonder deze cocktail. Mogelijk is deze hoeveelheid medicatie tijdelijk omdat het juist op dit moment extra slecht met hem gaat. Dit weet je eigenlijk allemaal niet en ik denk niet dat er iemand hier is die meer kan bieden dan wat algemeen advies zonder de ins en outs over zijn medische achtergrond te weten.

Binnen de psychiatrie is er sporadisch onderzoek gedaan naar tardive psychosis, psychose die zou ontstaan door gebruik van hoge doseringen antipsychotica. Dit wordt ook wel dopamine supersensitivity psychosis genoemd. De legitimiteit van deze psychosevorm staat echter ter discussie, dus neem die informatie met een korrel zout. Als je vermoedt dat zoiets gaande is, dan kun je er uiteraard meer over lezen of naar vragen aan hulpverlening.

Sterkte ermee. Ik heb zelf een tweelingbroer die negen jaar geleden gediagnostiseerd is met een schizoaffectieve stoornis en die daarnaast nog meerdere persoonlijkheidsstoornissen heeft. Leuk is anders.

 

[MR_CHIP]

In het screenshot dat je hebt bijgevoegd staat jouw naam en die van je behandelaar.
Het is volgens mij niet iets dat niet mag maar of je dat wel wil ivm je privacy.

Waar staat dat het mag?

 

[BrieMetDeBril]

In principe met zo'n cocktail aan medicijnen van diverse groepen weten psychiaters over het algemeen niet wat de wisselwerking is tussen al die medicamenten. Ik ervaar dit zelf ook met mijn vriendin. Zij slikt ook diverse soorten groepen medicijnen, en de wisselwerkingen verschild zo enorm per persoon dat er gewoon simpelweg geen vaste maatstaaf voor te creëren valt. Èn het feit dat je zeker dingen moet inleveren voor je ziekte de er is. In haar geval is het dopamine gehalte altijd sky high dus moet gedempt worden anders continue hallucinaties, stemmen etc. Door haar medicijn gebruik is er dus Metabolisme, geen concentratie en extreem laat reageer vermogen. En sociaal gezien is het dan wèl beter omdat ze wat dat betreft wel kan functioneren dus gaat de leefkwaliteit omhoog.
Wat ook wel goed is om te weten over de persoon hoe en wat voor mensen in z'n kring zitten. Zijn het mensen die het beste met hem voorhebben of alleen hulpverlening?
Hulpverleners hebben vaak wel het beste met je voor, maar zijn gewoon enorm beperkt in het kennen van de persoon en de moeite die ze erin mogen steken.

Ik denk in dit geval dat het beide is. Is het wel een goede plek waar hij woont? Juiste mensen om zich heen? Het is erg lastig iets uit deze post te halen.

 

[Deadwing]

k denk dat als je de waarheid wilt benaderen je als eerste met hem of met zijn hulpverlening zou moeten spreken om iets meer te weten te komen over zijn ziektebeeld. Het kan inderdaad schizofrenie zijn, maar het kan ook een schizoaffectie stoornis zijn, een waanstoornis zijn, een schizotypische persoonlijkheidsstoornis zijn, etc. Dan hangt het nog van de ernst van de stoornis af hoe raadzaam het is om hem zo'n medicatiecocktail voor te schotelen. Het verleden wijst uit dat het kan zijn dat hij niet goed behandeld wordt en deze cocktail hem meer kwaad doet dan goed. Het kan ook zijn dat zijn ziektebeeld zo ernstig is dat de situatie compleet onleefbaar voor hem is zonder deze cocktail. Mogelijk is deze hoeveelheid medicatie tijdelijk omdat het juist op dit moment extra slecht met hem gaat. Dit weet je eigenlijk allemaal niet en ik denk niet dat er iemand hier is die meer kan bieden dan wat algemeen advies zonder de ins en outs over zijn medische achtergrond te weten.

Heel erg bedankt voor je bericht.

Ik dacht er zelf ook al aan hem te vragen naar zijn ziektebeeld. Hij is er zelf dus nooit over begonnen. Ik voelde me afgelopen zondag nogal opgelaten aan de ene kant omdat ik en mijn oude vriend en klasgenoot (ik zag hem vorig jaar voor het eerst in ruim dertig jaar) enthousiast over ons leven aan het vertellen waren en veel herinneringen ophaalde. Genant als je bedenkt dat Piet ons allebei bij hem thuis had uitgenodigd maar zelf nauwelijks het gesprek kon volgen en wat hij wel opving moet erg pijnlijk voor hem zijn geweest. Want in de afgelopen dertig jaar heeft hij nauwelijks gewerkt en bij mijn weten geen relatie gehad, enz, enz..Ik wil hem binnenkort ook een keer alleen bezoeken als hij daar open voor staat en met mijn oude vriend van lang geleden ook apart afspreken. Ik vermoed dat hij ergens graag bezoek wilt ontvangen en er tegelijkertijd ook niet goed tegen kan. Als hij bereid is meer te vertellen over zijn ziektebeeld kom ik hier binnenkort op terug.

Sterkte ermee. Ik heb zelf een tweelingbroer die negen jaar geleden gediagnostiseerd is met een schizoaffectieve stoornis en die daarnaast nog meerdere persoonlijkheidsstoornissen heeft. Leuk is anders.

Tjonge, wat erg..Wens je veel sterkte met je broer.

 

[Deadwing]

In principe met zo'n cocktail aan medicijnen van diverse groepen weten psychiaters over het algemeen niet wat de wisselwerking is tussen al die medicamenten. Ik ervaar dit zelf ook met mijn vriendin. Zij slikt ook diverse soorten groepen medicijnen, en de wisselwerkingen verschild zo enorm per persoon dat er gewoon simpelweg geen vaste maatstaaf voor te creëren valt. Èn het feit dat je zeker dingen moet inleveren voor je ziekte de er is. In haar geval is het dopamine gehalte altijd sky high dus moet gedempt worden anders continue hallucinaties, stemmen etc. Door haar medicijn gebruik is er dus Metabolisme, geen concentratie en extreem laat reageer vermogen. En sociaal gezien is het dan wèl beter omdat ze wat dat betreft wel kan functioneren dus gaat de leefkwaliteit omhoog.
Wat ook wel goed is om te weten over de persoon hoe en wat voor mensen in z'n kring zitten. Zijn het mensen die het beste met hem voorhebben of alleen hulpverlening?
Hulpverleners hebben vaak wel het beste met je voor, maar zijn gewoon enorm beperkt in het kennen van de persoon en de moeite die ze erin mogen steken.

Ik denk in dit geval dat het beide is. Is het wel een goede plek waar hij woont? Juiste mensen om zich heen? Het is erg lastig iets uit deze post te halen.

Ik begrijp heel goed dat er geen vaste maatstaf mogelijk is per persoon.

Wat zijn omgeving en kringen betreft. Hij was altijd vrij sociaal en kent aardig wat mensen. Ik denk ook dat er niets mis is met zijn kringen, ken er zelf een paar (hoewel niet erg goed). Maar ik denk niet dat hij vaak bezoek krijgt. Enerzijds natuurlijk omdat vrijwel iedereen het druk met werk en gezin heeft, anderzijds omdat zijn geestelijke toestand mensen waarschijnlijk ongemakkelijk doet voelen. Hij heeft wel elke dag contact met zijn moeder, die volgens mij ook al in de 80 is. Zijn vader is twee of drie jaar geleden overleden en dat was een groot verlies voor hem. En zelf is hij volgens mij ook zo'n type die mensen niet graag tot last is met zijn gezondheid dus ik betwijfel of hij altijd contact met mensen opneemt. Hij is maar een schim nu van hoe ik hem van vele jaren geleden herinner.

Vorig jaar heb ik toevallig een van zijn hulpverleners kort gesproken omdat hij begeleid woont en ze even polshoogte kwam nemen. Deze dame van in de 50 maakte wel een goede indruk op me maar we hebben het niet over zijn ziekte gehad. En de plek waar hij woont lijkt me ook goed. Fijne, rustige straat ook in waarschijnlijk de beste wijk van de stad. Over de andere bewoners van het begeleide complex kan ik niets zeggen.

In mijn antwoord aan @Sally Tessio had ik al gezegd dat ik Piet eens persoonlijk ga vragen naar zijn ziektebeeld. We hebben dat onderwerp (mijn oude klasgenoot en ik) maar een beetje vermeden om het bezoek zo aangenaam mogelijk voor hem te houden. Ik hoop dat hij bereid is er over te praten en zodra ik meer weet kom ik hier op terug.

Bedankt voor je uitgebreide feedback en sterkte met je vriendin!

 

[Neo-Shulginist]

In mijn antwoord aan @Sally Tessio had ik al gezegd dat ik Piet eens persoonlijk ga vragen naar zijn ziektebeeld. We hebben dat onderwerp (mijn oude klasgenoot en ik) maar een beetje vermeden om het bezoek zo aangenaam mogelijk voor hem te houden. Ik hoop dat hij bereid is er over te praten en zodra ik meer weet kom ik hier op terug.

Ik denk ook dat dit een goede keuze is hoor. Je bent geen behandelaar en het kan best irritant zijn voor je vriend als hij steeds weer met behandelaarsogen bekeken wordt. Aan de andere kant is het soms ook jammer als je het niet kunt hebben over de dingen die er allemaal spelen. Maarja, soms is dat allemaal ook te veel en is het juist fijn als je gewoon even niet aan al die dingen kunt denken. Dusja, lastige balans.

Het punt is alleen dat de vragen die je aan ons stelt alleen beantwoord kunnen worden als je weet wat de achterliggende klachten, de diagnose, en het behandelplan zijn. Ik vond dat @Sally Tessio dat heel goed uitlegde.

Ik kan je er nog verder bij vertellen dat antipsychotica middelen zijn die veel bijwerkingen veroorzaken, en met name de sufheid waar jij het ook over hebt. Dat hij niet echt aanwezig is. Dus ik denk dat je daar inderdaad bijwerkingen van medicijnen waarneemt.

 

[Deadwing]

Dusja, lastige balans.

Inderdaad, de balans hier in vinden is erg moeilijk. Ik ga er uiteraard vanuit dat zijn uitnodiging bedoeld was om er een gezellige middag van te maken. Dat wordt het nou eenmaal niet als je alleen maar over mentale problemen en behandeling gaat praten..

Het punt is alleen dat de vragen die je aan ons stelt alleen beantwoord kunnen worden als je weet wat de achterliggende klachten, de diagnose, en het behandelplan zijn. Ik vond dat @Sally Tessio dat heel goed uitlegde.

@Sally Tessio legde dat idd uitstekend uit. En dit weekend ga ik toch eens proberen te achterhalen wat zijn diagnose is.

 

[Sally Tessio]

@Deadwing Begrijpelijk. Misschien is hem één op één een keer bezoeken inderdaad een goed idee. Dan kun je er een wat meer open gesprek over voeren als hij daartoe bereid is.

Gesprekken over persoonlijke successen, zoals werk, relaties en dergelijke zijn vaak in mijn ervaring ook wel ongemakkelijk als er een enorm verschil merkbaar is. Ik heb aan beide kanten gestaan. Als het slecht met je gaat probeer je toch een goede vriend te zijn en oprecht blij te zijn voor andermans successen, maar tegelijkertijd kun je niet helpen dat het je een beetje steekt en op een pijnlijke manier een spiegel voorhoudt. Andersom wil je er niet al te veel mee te koop lopen als het goed met je gaat als je weet dat een ander door de bomen het bos niet meer ziet. Dat is best een balancing act.

 

[Deadwing]

Gesprekken over persoonlijke successen, zoals werk, relaties en dergelijke zijn vaak in mijn ervaring ook wel ongemakkelijk als er een enorm verschil merkbaar is. Ik heb aan beide kanten gestaan. Als het slecht met je gaat probeer je toch een goede vriend te zijn en oprecht blij te zijn voor andermans successen, maar tegelijkertijd kun je niet helpen dat het je een beetje steekt en op een pijnlijke manier een spiegel voorhoudt. Andersom wil je er niet al te veel mee te koop lopen als het goed met je gaat als je weet dat een ander door de bomen het bos niet meer ziet. Dat is best een balancing act.

Ik ben het weer helemaal met je eens en afgelopen zondag was daar wel een schrijnend voorbeeld van. Mijn oude klasgenoot en ik gingen soms helemaal op in onze verhalen over vroeger, werk, vakanties en relaties en vergaten dus regelmatig dat het voor 'Piet' zeer pijnlijk geweest moet zijn dit allemaal aan te horen omdat hij al ruim dertig jaar geen werk voor lange tijd heeft gehad en al die tijd vrijgezel is geweest. En hij had ons notabene bij hem thuis uitgenodigd!