SEX=DRUGS

[Curieuze89]

Gekke stelling maar een in potentie een absoluut verslavende en verwoestende activiteit. De high en de cravings zijn magisch en lieten mij vergeten waar ik mee bezig was.

De buitenechtelijke relatie waar ik in belandde draaide op de spanning van sex. De eerste keer stiekem, spannend en geil. Een maand later weer eens… de week erop weer… en vanaf dat punt wekelijks meerdere keren. Dwangmatig plekken (want niet thuis) en gelegenheid zoeken om “het” te doen. Todat je twee levens hebt waarvan je je af vraagt welke rol je speelt en wie je allemaal voor de gek houdt. Je vrouw, kinderen, werkgever, sportclub, vrienden… maar gewoon doorgaan omdat de cravings aar sex gigantisch zijn (die van haar gelukkig ook) en de vormen steeds onbezonnener. Olie op elkaars vuur gooien… twee verslaafden, aan elkaar met respect voor elkaar gelijkwaardig aan elkaar.

In een vlaag van helderheid alles opgebiecht. En letterlijk cold turkey gestopt…

godzijdank mijn vrouw die het nog met mij aandurfde en inmiddels ruim 10 jaar later nog steeds.

Hou nog steeds van flirten, versieren en mss eens zoenen maar ik weet nu wat mijn meest verslavende drug is… sex.

wie herkent dit?

P.S. de trip reports zal ik een ieder besparen

 

[Jazz35]

@1998GUY Hè jammer, dat zijn nu juist de leukste trip reports. 😇😋

 

[Mindless]

@1998GUY Hè jammer, dat zijn nu juist de leukste trip reports. 😇😋

Reports waar iemand zijn partner bedriegd en zijn/haar kinderen daarmee ook offert op het altaar van zelf voldoening. Leuk hoor.

 

[Jazz35]

Reports waar iemand zijn partner bedriegd en zijn/haar kinderen daarmee ook offert op het altaar van zelf voldoening. Leuk hoor.

Haha, sex trip reports bedoelde ik natuurlijk. 😃

 

[Mindless]

Haha, sex trip reports bedoelde ik natuurlijk. 😃

Excuses, kan slecht tegen bedriegers, vooral als kinderen er de dupe van worden. Die woede kan me echt verblinden.

 

[Curieuze89]

Excuses, kan slecht tegen bedriegers, vooral als kinderen er de dupe van worden. Die woede kan me echt verblinden.

Ik denk niet dat je het juiste uit mijn verhaal haalt. Maar dat geeft niet. Mijn kinderen zijn er niet de dupe van geworden. En mijn relatie is sterker dan ooit.

Mijn post is een reflectie op wat een verslaving aan sex kan doen. En ik ben blij dat ik tijdig tot bezinning ben gekomen.

Ik joeg hedonistische kicks na… en net bij het gebruik van andere genotmiddelen moet je daar mee om kunnen gaan.

Ik denk dat ik nu de grens weet.

Ik klop mijzelf niet op de borst maar ben benieuwd hoe anderen een dergelijke situatie hebben beleefd.

Ik zoek niet naar een waarde oordeel. Daar heb ik nadat dit speelde al genoeg van gekregen.

 

[Damius]

Ik vind het moedig dat je dit deelt. Half Nederland gaat zowat vreemd. Voor velen ongetwijfeld hetkenbaar. In sommige gevallen gaat de seks zelfs in combinatie met drugs, chemsex, stimfapping, allemaal funest. Jij gaat bij jezelf ten rade en concludeert dat je in meer of mindere mate een sexverslaving hebt. En past je gedrag erop aan en werkt aan jezelf.

KHoe gaat het nu en hoe is jouw verhouding tot seks (met jouw vrouw)?

 

[Kordie]

Ik klop mijzelf niet op de borst maar ben benieuwd hoe anderen een dergelijke situatie hebben beleefd.

Moedig dat je dit verhaal deelt.
En sex kan inderdaad net als drugs zijn, een verslaving.

Ik herken het van heel lang geleden. Ik had toen tijdens mijn studententijd een affaire met een meid (geen kids in het spel) die een relatie had.
Juist die spanning die maakte de sex heerlijk. Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt omdat ik niet tegen oneerlijkheid kan.
Ik denk dat we anders misschien wel een relatie hadden gekregen, want ze was smoorverliefd op me en andersom. Maar ik had de kronkel in mijn hoofd: "eens vreemdgaan is altijd vreemdgaan". Kortom, doet ze het bij R. dan doet ze het ook bij mij op den duur zat in mijn hoofd.

We zijn lange tijd goede vrienden geweest. Ze is toen ver weg verhuist met haar nieuwe relatie.
Onderling is wat verwaterd, maar ik weet zeker dat als we elkaar zien we gewoon tof met elkaar kunnen omgaan.
Blijft een geweldige meid voor mij waar ik hele mooie tijden mee heb beleefd en never nooit zal vergeten. Was één van de kersen op mijn leven die tijd.

 

[Mindless]

Half Nederland gaat zowat vreemd.

Verschrikkelijk deprimerende gedachte.

Mede dit maakt het moeilijk voor me om weer met een eventuele relatie te beginnen.

Ik begrijp het lichtzinnige denken hierover totaal niet.

 

[LionX]

Gekke stelling maar een in potentie een absoluut verslavende en verwoestende activiteit. De high en de cravings zijn magisch en lieten mij vergeten waar ik mee bezig was.

De buitenechtelijke relatie waar ik in belandde draaide op de spanning van sex. De eerste keer stiekem, spannend en geil. Een maand later weer eens… de week erop weer… en vanaf dat punt wekelijks meerdere keren. Dwangmatig plekken (want niet thuis) en gelegenheid zoeken om “het” te doen. Todat je twee levens hebt waarvan je je af vraagt welke rol je speelt en wie je allemaal voor de gek houdt. Je vrouw, kinderen, werkgever, sportclub, vrienden… maar gewoon doorgaan omdat de cravings aar sex gigantisch zijn (die van haar gelukkig ook) en de vormen steeds onbezonnener. Olie op elkaars vuur gooien… twee verslaafden, aan elkaar met respect voor elkaar gelijkwaardig aan elkaar.

In een vlaag van helderheid alles opgebiecht. En letterlijk cold turkey gestopt…

godzijdank mijn vrouw die het nog met mij aandurfde en inmiddels ruim 10 jaar later nog steeds.

Hou nog steeds van flirten, versieren en mss eens zoenen maar ik weet nu wat mijn meest verslavende drug is… sex.

wie herkent dit?

P.S. de trip reports zal ik een ieder besparen

Ik snap je stelling, en kan me er ook zeker in vinden. Sex is toch wel echt het allerlekkerste wat je als mens kunt doen.
Toch geniet ik meer als ik in een relatie met 1 persoon het kan uitdiepen en opbouwen.
Als single, wat ik nu ben, is het toch een stuk opppervlakkiger maar daarom niet minder lekker.
Afwisseling is ook wat voor te zeggen.
Toch ga ik voor een leuke partner en dan zien we wel of we in de toekomst samen nog gaan experimenteren.

 

[LionX]

Verschrikkelijk deprimerende gedachte.

Mede dit maakt het moeilijk voor me om weer met een eventuele relatie te beginnen.

Ik begrijp het lichtzinnige denken hierover totaal niet.

Helaas heb ik in bijna al mijn voorgaande relaties dit meegemaakt.
Toen ik op Sint Maarten was deze zomer heb ik met eigen ogen kunnen aanschouwen hoe bijna 90% van de Nederlandse dames die in het ziekenhuis werkten met een relatie toch en masse vreemd gingen. En er ook geen geheim van maakten.
Vond dat ontzettend lastig moet ik zeggen....
Maar ik vrees dat het wel de realiteit is dat er ontzettend veel mensen vreemd gaan.

Ook iets met verslaafd aan de spanning denk ik.

 

[Mindless]

Helaas heb ik in bijna al mijn voorgaande relaties dit meegemaakt.
Toen ik op Sint Maarten was deze zomer heb ik met eigen ogen kunnen aanschouwen hoe bijna 90% van de Nederlandse dames die in het ziekenhuis werkten met een relatie toch en masse vreemd gingen. En er ook geen geheim van maakten.
Vond dat ontzettend lastig moet ik zeggen....
Maar ik vrees dat het wel de realiteit is dat er ontzettend veel mensen vreemd gaan.

Ook iets met verslaafd aan de spanning denk ik.

Ja dit zou mij dus breken. Als ik met iemand samen ben, is het ons twee. Als de ander me op dat vlak bedriegt vind ik dat het hoogste verraad.

Ook gehoord van bouncers wat die hebben gezien: vrouwen die verloofd zijn en dan net voor het trouwen nog even hun man bedriegen alsof het niks is. En natuurlijk gebeurt het andersom.

Als je in staat bent dat te flikken bij degene waar je je trouw aan hebt verkondigd of zelfs gezworen dan ben je in mijn ogen lager dan mens. Kan me niet schelen hoeveel hier het gedaan hebben. Eenmaal dat gedaan en je bent nooit meer te vertrouwen. Geen integriteit. Volgende leven beter.

 

[Kordie]

Als de ander me op dat vlak bedriegt vind ik dat het hoogste verraad.

Ik heb mijn ex in bed gevonden met haar minnaar.
Het is een wonder dat ik niet achter de trailes ben beland

 

[LionX]

Ik heb mijn ex in bed gevonden met haar minnaar.
Het is een wonder dat ik niet achter de trailes ben beland

Jeetje dat moet echt heel confronterend zijn geweest!
Knap dat je je relatief hebt kunnen inhouden dan.

Zelf kwam ik een keer eerder terug van een congress en mijn vrouw stond net te douchen (half zes 's avonds zonder reden)
Komt beneden op haar gsm een sms je binnen van de buurman:
Jammer dat ik zo snel weg moest X....

Tering toen brak ik wel hoor. En gewoon keihard ontkennen ook.
(op de telefoons van toen zat nog geen lock etc)

 

[Mindless]

Ook iets met verslaafd aan de spanning denk ik.

Terugkomend op dit:

Ik vind dit te makkelijk. Het is niet de verslaving die dit doet, het is jezelf. Je valt niet pardoes met je piemel in een kut of met je kut op een piemel. Daar zijn tientallen, honderden stappen en dus keuzemomenten in waarin je bewust zelf keer op keer de keuze maakt om uiteindelijk tot dat punt te komen je partner te bedriegen achter zijn/haar rug om, wat je geen slachtoffer van je verslaving maakt, maar de dader van je acties.

 

[Plex]

Terugkomend op dit:

Ik vind dit te makkelijk. Het is niet de verslaving die dit doet, het is jezelf. Je valt niet pardoes met je piemel in een kut of met je kut op een piemel. Daar zijn tientallen, honderden stappen en dus keuzemomenten in waarin je bewust zelf keer op keer de keuze maakt om uiteindelijk tot dat punt te komen je partner te bedriegen achter zijn/haar rug om, wat je geen slachtoffer van je verslaving maakt, maar de dader van je acties.

Ik denk dat het eerder ligt rondom iemands psychologie rondom sex en vreemdgaan. Iemand die vreemdgaat kan die situatie in een andere graad van ernst zien dan jijzelf. Dan is die keuze dus ook sneller gemaakt. Wat de ernst van de situatie is is bovendien erg situationeel en afhankelijk van vele variabelen. Lastig te concluderen dus.

Bovendien is de invloed en werking van verslaving bij ieder mens anders. De filosofie en soiciologie rondom vreemdgaan en verslaving is iets constant ontwikkelends in ieder mens. Je kan lastig conclusies trekken dus. Bovendien kunnen mensen wel degelijk op langere termijn beïnvloed worden door hun verslaving. Ook dit is weer simpelweg afhankelijk van het persoon in kwestie. Uiteraard komen sommige situaties vaker voor dan andere, maar er kan zoveel achter zitten dat we het simpelweg niet zeker kunnen weten. Al helemaal niet van iemand online.

 

[Mindless]

Ik denk dat het eerder ligt rondom iemands psychologie rondom sex en vreemdgaan. Iemand die vreemdgaat kan die situatie in een andere graad van ernst zien dan dan jijzelf. Dan is die keuze dus ook sneller gemaakt. Wat de ernst van de situatie is is bovendien erg situationeel en afhankelijk van vele variabelen. Lastig te concluderen dus.

Bovendien is de invloed en werking van verslaving bij ieder mens anders. De filosofie en soiciologie rondom vreemdgaan en verslaving is iets constant ontwikkelends in ieder mens. Je kan lastig conclusies trekken dus. Bovendien kunnen mensen wel degelijk op langere termijn beïnvloed worden door hun verslaving. Ook dit is weer simpelweg afhankelijk van het persoon in kwestie. Uiteraard komen sommige situaties vaker voor dan andere, maar er kan zoveel achter zitten dat we het simpelweg niet zeker kunnen weten. Al helemaal niet van iemand online.

Als dit zo is, waarom zijn ze er niet gewoon transparant over.

Omdat ze WETEN dat ze fout zitten. Dat geeft dan waarschijnlijk ook grotendeels de kick, maar dat is dus die keuze: "ik verkies die kick/plezier voor mezelf boven de trouw aan mijn partner."

Het is uiteindelijk denk ik niet zo ingewikkeld: je diepere zelf weet heel goed dat je fout zit, maar je kiest er vanuit je ego voor om overspel te plegen. Je kiest voor jezelf ten koste van de ander. Daar komt het op neer.

Je acties bepalen wie je bent in deze wereld en de balans zal een keer opgemaakt worden.

 

[Plex]

Als dit zo is, waarom zijn ze er niet gewoon transparant over.

Omdat ze WETEN dat ze fout zitten. Dat geeft dan waarschijnlijk ook grotendeels de kick, maar dat is dus die keuze: "ik verkies die kick/plezier voor mezelf boven de trouw aan mijn partner."

Vaak kan je de fouten die je maakt pas volledig zien na je ze gemaakt hebt. Je weet dan achteraf dat je fout zit en krijgt schaamte en verteld het dus niet. Als mensen van te voren wisten als ze fouten maakte dan zou het hele concept "leren van je fouten" niet bestaan, aangezien je dan zou leren van de fouten die je niet maakt. Als je eenmaal die fout hebt gemaakt is de draad al doorbroken, dan kan men denken "ik heb de fout nu toch al gemaakt, dus kan ik het net zo goed nog een keer doen". Zo gaat het ook vrij vaak met drugsverslavingen. Uiteraard komen de situaties die jij benoemd vaak genoeg voor, ik zeg ook niet dat dit niet gebeurd. Maar ik probeer te zeggen dat dit vaak kan verschillen. Daarom het argument dat we die conclusie simpelweg niet kunnen trekken.

denk ik niet zo ingewikkeld: je diepere zelf weet heel goed dat je fout zit, maar je kiest er vanuit je ego voor om overspel te plegen. Je kiest voor jezelf ten koste van de ander. Daar komt het op neer.

Je acties bepalen wie je bent in deze wereld en de balans zal een keer opgemaakt worden.

Ik geloof dat morele waarde op zichzelf al iets zeer complex is en dus meer gebaseerd op perspectief in plaats van feiten.
Je kan jezelf daarom ook afvragen: gaat het meer om wat iemand doet of waarom diegene dat doet? Gaat het meer om het process of het resultaat?

Je acties bepalen wie je bent in deze wereld en de balans zal een keer opgemaakt worden.

Hier ben ik het wel mee eens, je identiteit is op vele manieren gevormd en je acties zijn een reflectie daarvan. Maar het gaat niet altijd om de letterlijke actie maar de reden achter die actie. Net als het gezegde: "het gaat om het gebaar". Het gaat niet alleen maar om het directe resultaat, dat is maar een deel van het verhaal. Het gaat ook om de reden achter een bepaalde actie, het gebaar dus.

 

[Mindless]

Vaak kan je de fouten die je maakt pas volledig zien na je ze gemaakt hebt. Je weet dan achteraf dat je fout zit en krijgt schaamte en verteld het dus niet. Als mensen van te voren wisten als ze fouten maakte dan zou het hele concept "leren van je fouten" niet bestaan, aangezien je dan zou leren van de fouten die je niet maakt. Als je eenmaal die fout hebt gemaakt is de draad al doorbroken, dan kan men denken "ik heb de fout nu toch al gemaakt, dus kan ik het net zo goed nog een keer doen". Zo gaat het ook vrij vaak met drugsverslavingen. Uiteraard komen de situaties die jij benoemd vaak genoeg voor, ik zeg ook niet dat dit niet gebeurd. Maar ik probeer te zeggen dat dit vaak kan verschillen. Daarom het argument dat we die conclusie simpelweg niet kunnen trekken.


Ik geloof dat morele waarde op zichzelf al iets zeer complex is en dus meer gebaseerd op perspectief in plaats van feiten.
Je kan jezelf daarom ook afvragen: gaat het meer om wat iemand doet of waarom diegene dat doet? Gaat het meer om het process of het resultaat?

Tja, oneens.

Ik denk dat iedereen dondersgoed weet dat met je buurman/buurvrouw neuken of whatever achter de rug van je partner om verkeerd is.

We kunnen het achteraf helemaal gaan rationaliseren, maar in het moment heb je je intuïtie en als ego hebben we de keuze die te negeren. Dat is de keuze die je maakt om dingen te kunnen doen waarvan je weet dat ze niet goed zijn.

Hier ben ik het wel mee eens, je identiteit is op vele manieren gevormd en je acties zijn een reflectie daarvan. Maar het gaat niet altijd om de letterlijke actie maar de reden achter die actie. Net als het gezegde: "het gaat om het gebaar". Het gaat niet alleen maar om het directe resultaat, dat is maar een deel van het verhaal. Het gaat ook om de reden achter een bepaalde actie, het gebaar dus.

De intentie erachter ja.

En wat is de intentie van je partner bedriegen? Probeer je met je bedrog op de een of andere manier toch ergens goed te doen? De actie is slecht, maar de intentie erachter niet? Nee, beiden zijn fout. Je weet wel dat het fout is, daarom doe je het stiekem. Je liegt tegen je partner én tegen jezelf.


I'm not buying any of this. We zijn complexe wezens maar op dit vlak ook weer heel simpel: uit zelfzuchtigheid voor jezelf kiezen ten koste van de ander. En dit kunnen doen omdat je het tegenover jezelf kunt rationaliseren (goedpraten, liegen).

 

[Frenk070]

je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om allebei niet monogaam te zijn. in de homo wereld is dit vrij algemeen. en ik zeg: gelukkig maar.

 

[Mezelf]

Vaak kan je de fouten die je maakt pas volledig zien na je ze gemaakt hebt. Je weet dan achteraf dat je fout zit en krijgt schaamte en verteld het dus niet. Als mensen van te voren wisten als ze fouten maakte dan zou het hele concept "leren van je fouten" niet bestaan, aangezien je dan zou leren van de fouten die je niet maakt. Als je eenmaal die fout hebt gemaakt is de draad al doorbroken, dan kan men denken "ik heb de fout nu toch al gemaakt, dus kan ik het net zo goed nog een keer doen". Zo gaat het ook vrij vaak met drugsverslavingen. Uiteraard komen de situaties die jij benoemd vaak genoeg voor, ik zeg ook niet dat dit niet gebeurd. Maar ik probeer te zeggen dat dit vaak kan verschillen. Daarom het argument dat we die conclusie simpelweg niet kunnen trekken.


Ik geloof dat morele waarde op zichzelf al iets zeer complex is en dus meer gebaseerd op perspectief in plaats van feiten.
Je kan jezelf daarom ook afvragen: gaat het meer om wat iemand doet of waarom diegene dat doet? Gaat het meer om het process of het resultaat?


Hier ben ik het wel mee eens, je identiteit is op vele manieren gevormd en je acties zijn een reflectie daarvan. Maar het gaat niet altijd om de letterlijke actie maar de reden achter die actie. Net als het gezegde: "het gaat om het gebaar". Het gaat niet alleen maar om het directe resultaat, dat is maar een deel van het verhaal. Het gaat ook om de reden achter een bepaalde actie, het gebaar dus.

Tja, oneens.

Ik denk dat iedereen dondersgoed weet dat met je buurman/buurvrouw neuken of whatever achter de rug van je partner om verkeerd is.

We kunnen het achteraf helemaal gaan rationaliseren, maar in het moment heb je je intuïtie en als ego hebben we de keuze die te negeren. Dat is de keuze die je maakt om dingen te kunnen doen waarvan je weet dat ze niet goed zijn.



De intentie erachter ja.

En wat is de intentie van je partner bedriegen? Probeer je met je bedrog op de een of andere manier toch ergens goed te doen? De actie is slecht, maar de intentie erachter niet? Nee, beiden zijn fout. Je weet wel dat het fout is, daarom doe je het stiekem. Je liegt tegen je partner én tegen jezelf.


I'm not buying any of this. We zijn complexe wezens maar op dit vlak ook weer heel simpel: uit zelfzuchtigheid voor jezelf kiezen ten koste van de ander. En dit kunnen doen omdat je het tegenover jezelf kunt rationaliseren (goedpraten, liegen).

Ben het met beide eens eigenlijk. Bedriegen in deze vorm is in mijn ogen zo goed als nooit goed te praten. Maar de situatie, de rede en wat er aan vooraf is gegaan, (het gebaar) speelt toch wel eens mee.

Daarbij vind ik alles wat jij noemt @Mindless zeer vergelijkbaar als met een verslaving hoor. Daarbij weet je ook dat je het eigenlijk niet moet doen, dat het veel gevallen alleen maar kwaad doet. Zoals het leed wat je naasten vaak hiermee aandoet. Het vele liegen dat vaak gepaard gaat met een drugsverslaving. Enz.

Maakt het niet minder erg maar in "enkele" situaties wel begrijpelijkER.

 

[Curieuze89]

Dit maakt nogal wat los… @Damius hoe ik nu met mijn echtgenoot in het (sex-) leven sta is niet van belang in deze context maar wederzijds uitstekend.

voortschrijdend inzicht: vreemdgaan schaadt het vertrouwen en dat terugwinnen duurt best lang en heeft vergevingsgezindheid en ruimdenkendheid nodig… en zelfs dan bijt het je af en toe (terecht) in de staart. Maar liefde draait om meer dan sex.

Wat ik wilde adresseren was mijn fascinatie voor wat Sex kan doen en hoe vergelijkbaar de cravings… en behoefte er aan kan zijn. Iets wat ik ook in drank & drugs tref. Het doen op elke plek en elk moment dat zich aandient. En momenten creëeren om het te “scoren” een slaaf van verlangen naar de volgende keer. Kortom mijn hardste drug is echte en gemeende sex (dus geen porno).

wie herkent dit? Zoals ik in mijn eerste bericht al vroeg. (Dat er een oordeel over is is mij inmiddels duidelijk maar doet voor mijn vraag niet terzake)

 

[Mevrouw Pløp]

@Mindless ik wil je graag even herinneren aan je eigen post van gisteren. Je mening is duidelijk, erover door blijven gaan nadat TS heeft verzocht te stoppen met oordelen in zijn topic draagt niet bepaald bij aan de sfeer op het forum of aan de veiligheid voor leden om wat te delen zonder daar keihard op veroordeeld te worden.

Een betere wereld... Juist ja.

 

[Roze Olifant]

@Mindless ik wil je graag even herinneren aan je eigen post van gisteren. Je mening is duidelijk, erover door blijven gaan nadat TS heeft verzocht te stoppen met oordelen in zijn topic draagt niet bepaald bij aan de sfeer op het forum of aan de veiligheid voor leden om wat te delen zonder daar keihard op veroordeeld te worden.

Een betere wereld... Juist ja.

Eens, echt ontzettend storend. TS is hier om in een niet-veroordelende omgeving zijn verhaal te kunnen doen. We kennen de mening van @Mindless inmiddels wel, gaaap.

 

[Jazz35]

je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om allebei niet monogaam te zijn. in de homo wereld is dit vrij algemeen. en ik zeg: gelukkig maar.

Wij zijn op een gegeven moment ook voor een open relatie gegaan. Fijn, dat dat bestaat.♥️ Zal vast niet voor iedereen werken, maar als het in openheid en met wederzijds vertrouwen en respect gebeurt, is het mooi.

Ik herken best veel van wat TS zegt. Inmiddels zie ik in hoeveel verschillende dingen een verslaving zich kan manifesteren. Sporten, eten, flirten, aandacht, seks, spanning... Ik ken ze allemaal tot op zekere hoogte. Dus seks als drugs: ja, ik snap 'm wel.

 

[ManPaardKrokodil]

Een erg interessant boek over dit onderwerp is: The Molecule of More (How a Single Chemical in Your Brain Drives Love, Sex, and Creativity--and Will Determine the Fate of the Human Race).

het leg heel mooi uit hoe dopamine (anders dan alle andere hormonen) juist je beslissingen beïnvloed voor bevrediging op langere termijn, ook al zitten er soms veel stappen tussen waarbij je zou moeten weten dat je eigenlijk echt niet moet doorgaan op deze weg. Geen excuus, wel een verklaring. Aanrader

​

 

[Curieuze89]

Een erg interessant boek over dit onderwerp is: The Molecule of More (How a Single Chemical in Your Brain Drives Love, Sex, and Creativity--and Will Determine the Fate of the Human Race).

het leg heel mooi uit hoe dopamine (anders dan alle andere hormonen) juist je beslissingen beïnvloed voor bevrediging op langere termijn, ook al zitten er soms veel stappen tussen waarbij je zou moeten weten dat je eigenlijk echt niet moet doorgaan op deze weg. Geen excuus, wel een verklaring. Aanrader

​

Die ga ik eens even lezen! Maar wat ik er al uit haal: De dopamine-balans vinden… überhaupt een balans vinden… da’s best lastig. Of dat nu uit jezelf of de middelen komt. Wellicht komt dat naarmate je ouder & wijzer wordt? En ook niet bij iedereen?

 

[ManPaardKrokodil]

Mee eens, en met je dopamine balans klooien kan op veel manieren, drugs, porno, social media, parachute springen, vreemd gaan....

 

[XMR]

Mee eens, en met je dopamine balans klooien kan op veel manieren, drugs, porno, social media, parachute springen, vreemd gaan....

Weet er helaas alles van, ben een echte dopamine junkie. Gevaar opzoeken, porno, drugs, simpele dopamine via social media, festivals waarbij alles je stimuleert, harde snelle muziek met veel bass.

Het zal wel per persoon verschillen, maar ik doe onbewust (en vaak ook bewust) er alles aan om die dopamine hits te scoren, om dan vervolgens levenloos er bij te zitten wanneer de rush voorbij is.

Ongekend sterk de drang naar dopamine is. Het enigste moment dat ik het echt onder controle had was toen ik dagelijks mediteerde.

 

[De Zandman]

Verschrikkelijk deprimerende gedachte.

Mede dit maakt het moeilijk voor me om weer met een eventuele relatie te beginnen.

Ik begrijp het lichtzinnige denken hierover totaal niet.

In het verlengde hiervan zit ik.
Ik ga geen nieuwe relatie meer aan, omdat ik 1. Niet wil gaan vergelijken
2. Ik mij niet meer zo kwetsbaar wil maken betreffende de pijn die o.a. vreemdgaan veroorzaken kan in een relatie die dan hoogstwaarschijnlijk verbroken gaat worden.
1 x zoiets meegemaakt is voldoende.
Dat wil ik niet meer.

Volgens de statistieken gaat 25% van de mannen in een relatie een keer vreemd.
Hoe dit percentage bij de vrouwen ligt is mij onbekend. Zal wel net zo hoog liggen....

 

[wolftrance]

Ik wil hier toch even op reageren, want het kan anders.

Ja dit zou mij dus breken. Als ik met iemand samen ben, is het ons twee. Als de ander me op dat vlak bedriegt vind ik dat het hoogste verraad.

Waarom is het alleen "ons twee" als je met iemand bent? Omdat dat van je verwacht wordt? Maar wat vind jezelf?

Als dit zo is, waarom zijn ze er niet gewoon transparant over.

Dat bedoel ik dus: het kan ook anders.

Ik ga geen nieuwe relatie meer aan, omdat ik 1. Niet wil gaan vergelijken
2. Ik mij niet meer zo kwetsbaar wil maken betreffende de pijn die o.a. vreemdgaan veroorzaken kan in een relatie die dan hoogstwaarschijnlijk verbroken gaat worden.
1 x zoiets meegemaakt is voldoende.
Dat wil ik niet meer.

Maar dan doe je jezelf tekort, Zandman. Pijn ontwijken leidt niet tot geluk: hoe je omgaat met pijn, en tegenslag, is de sleutel denk ik.

godzijdank mijn vrouw die het nog met mij aandurfde en inmiddels ruim 10 jaar later nog steeds.

Heel mooi wat je hebt gedeeld, 1998GUY, en erg mooi te lezen dat jouw vrouw dus snapt dat het anders kan. En dat het je relatie uiteindelijk juist verdiept heeft.

We zitten met zijn allen vast in wat de maatschappij, onze ouders, anderen, van ons verwachten, en handelen daarnaar. Maar, het is veel beter om te handelen naar wat we zelf van onszelf verwachten. Dat is wat ik heb geleerd de afgelopen jaren.

Mijn vrouw en ik hebben iets soortgelijks meegemaakt maar we hebben onze relatie geopend in plaats van verbroken toen we achter het vreemdgaan van elkaar kwamen. Dat is een erg mooie weg geworden waarvan we allebei heel veel geleerd hebben. In de drie jaar na het openen van de relatie heb ik mij persoonlijk meer ontwikkeld dan in de dertig jaar daarvoor. Ik verbind me nu in vrijheid met anderen, kan mijn biseksualiteit beleven en heb een hechtere band met mijn vrouw dan ooit.

Je kunt kiezen voor de flat line, leven naar wat er van je verwacht wordt en denken dat trouw of het ontwijken van pijn leidt tot geluk. Maar vrijheid leidt tot geluk, en handelen naar wat je zelf van jezelf verwacht, en als je dat kunt doen in je leven, en de dalen die bij de hoogtepunten horen kunt accepteren en aanpakken, dan ben je gelukkig.

 

[FerdFatoehaus]

Terugkomend op dit:

Ik vind dit te makkelijk. Het is niet de verslaving die dit doet, het is jezelf. Je valt niet pardoes met je piemel in een kut of met je kut op een piemel. Daar zijn tientallen, honderden stappen en dus keuzemomenten in waarin je bewust zelf keer op keer de keuze maakt om uiteindelijk tot dat punt te komen je partner te bedriegen achter zijn/haar rug om, wat je geen slachtoffer van je verslaving maakt, maar de dader van je acties.

Dit is hetzelfde als tegen een verslaafde zeggen: kies er dan voor om niet te gebruiken.

 

[CuriousExplorer]

Ik wil hier toch even op reageren, want het kan anders.


Waarom is het alleen "ons twee" als je met iemand bent? Omdat dat van je verwacht wordt? Maar wat vind jezelf?


Dat bedoel ik dus: het kan ook anders.


Maar dan doe je jezelf tekort, Zandman. Pijn ontwijken leidt niet tot geluk: hoe je omgaat met pijn, en tegenslag, is de sleutel denk ik.


Heel mooi wat je hebt gedeeld, 1998GUY, en erg mooi te lezen dat jouw vrouw dus snapt dat het anders kan. En dat het je relatie uiteindelijk juist verdiept heeft.

We zitten met zijn allen vast in wat de maatschappij, onze ouders, anderen, van ons verwachten, en handelen daarnaar. Maar, het is veel beter om te handelen naar wat we zelf van onszelf verwachten. Dat is wat ik heb geleerd de afgelopen jaren.

Mijn vrouw en ik hebben iets soortgelijks meegemaakt maar we hebben onze relatie geopend in plaats van verbroken toen we achter het vreemdgaan van elkaar kwamen. Dat is een erg mooie weg geworden waarvan we allebei heel veel geleerd hebben. In de drie jaar na het openen van de relatie heb ik mij persoonlijk meer ontwikkeld dan in de dertig jaar daarvoor. Ik verbind me nu in vrijheid met anderen, kan mijn biseksualiteit beleven en heb een hechtere band met mijn vrouw dan ooit.

Je kunt kiezen voor de flat line, leven naar wat er van je verwacht wordt en denken dat trouw of het ontwijken van pijn leidt tot geluk. Maar vrijheid leidt tot geluk, en handelen naar wat je zelf van jezelf verwacht, en als je dat kunt doen in je leven, en de dalen die bij de hoogtepunten horen kunt accepteren en aanpakken, dan ben je gelukkig.

Of hoe je swingen/polyamorie kunt romantiseren. 🤫

 

[Mindless]

Waarom is het alleen "ons twee" als je met iemand bent? Omdat dat van je verwacht wordt? Maar wat vind jezelf?

Ik vind zelf dat als je af hebt gesproken monogaam te zijn met je partner en dit niet bent, dat je je partner bedriegt.

Duh.

 

[Mindless]

Dit is hetzelfde als tegen een verslaafde zeggen: kies er dan voor om niet te gebruiken.

Je kunt een verslaving verzwakken door op 1 of enkele van die honderden keuzemomenten NEE te zeggen/doen.

Ik zeg niet dat dat per se makkelijk is.

Hoe je in ieder geval gegarandeerd faalt is jezelf tot slachtoffer maken en denken dat je 0 keuze hebt.

 

[FerdFatoehaus]

Je kunt een verslaving verzwakken door op 1 of enkele van die honderden keuzemomenten NEE te zeggen/doen.

Ik zeg niet dat dat per se makkelijk is.

Hoe je in ieder geval gegarandeerd faalt is jezelf tot slachtoffer maken en denken dat je 0 keuze hebt.

Een verslaving verzwakken door een keer nee te zeggen? Zo werkt een verslaving niet helaas.

Je hebt de keuze om er mee bezig te gaan en de oorzaak van je misbruik/gebruik te achterhalen. Maar hoe jij het framed zet je verslaafden weg als slachtoffers en gedoemd om te falen. Ik vind dat best vervelend.

 

[_shikantaza]

Je kunt een verslaving verzwakken door op 1 of enkele van die honderden keuzemomenten NEE te zeggen/doen.

Ik zeg niet dat dat per se makkelijk is.

Hoe je in ieder geval gegarandeerd faalt is jezelf tot slachtoffer maken en denken dat je 0 keuze hebt.

Nou, ik kon dat absoluut niet, en velen met mij. Nou is niet gezegd dat het dan voor iedereen geldt maar verslaving was voor mij wel echt een stuk sterker dan mijn eigen kracht. De crux voor herstel zat 'm hier in het doen van de juiste dingen, niet in het laten van de verkeerde dingen.

 

[LucidLucy]

De crux voor herstel zat 'm hier in het doen van de juiste dingen, niet in het laten van de verkeerde dingen.

Voor mij werkt dat net zo!

En het vinden van die kracht die sterker is dan de kracht van mijn verslaving. Iets om 'm mee te counteren. In mijn geval vooral de kracht van het NA programma en alles wat daarbij komt kijken.

 

[Zeehond]

Maar hoe jij het framed zet je verslaafden weg als slachtoffers en gedoemd om te falen. Ik vind dat best vervelend.

Goed dat je dit benoemt, dank.
Het blijft zich maar herhalen…helaas.

 

[Mindless]

Nou, ik kon dat absoluut niet, en velen met mij. Nou is niet gezegd dat het dan voor iedereen geldt maar verslaving was voor mij wel echt een stuk sterker dan mijn eigen kracht. De crux voor herstel zat 'm hier in het doen van de juiste dingen, niet in het laten van de verkeerde dingen.

Ik zei dan ook: zeggen/DOEN.