Ik snap dat het nu vervelend is dat je afgezien van je moeder steeds meer alleen komt te staan. Maar dat is wel een regelrecht gevolg van je eigen gedrag de afgelopen maanden, en de instelling van 'het kan me niks schelen wat mensen van me vinden'.
Voor jou is het lullig dat begeleiding je niet meer in de auto mag hebben, maar ik zie ook de andere kant: dat je je langere tijd zo enorm onmogelijk hebt gemaakt dat begeleiding zich niet meer veilig voelt in 1 op 1 contact. Ik vind dat heavy. Ik hoop dat je op een moment komt dat je in de spiegel kunt kijken en alles wat je nu verknald hebt in kunt zetten om het in de toekomst anders te doen.