Waterkan01
Experimenterende gebruiker
Zo’n tien jaar geleden heb ik een periode veel xtc gebruikt. Ik ben toen één keer goed bad gegaan, waarna ik vier maanden heftige angstklachten heb gehad, inclusief dissociatie en paniekaanvallen. Op een gegeven moment ging dat gelukkig vanzelf over, maar ik heb wel het idee dat ik sinds die ervaring en de nasleep ervan een wat angstigere persoonlijkheid heb gekregen, en in stressvolle periodes sneller weer paniekaanvallen krijg. Die gevoeligheid zit denk ik in mijn karakter, maar ik weet bijna wel zeker dat die drugservaring de boel nog eens heeft versterkt.
Momenteel ga ik weer door een stressvolle periode en heb helaas ook weer paniekaanvallen. Tijdens de ergste paniekaanvallen voel ik me soms weer een beetje als tijdens die bad trip van tien jaar geleden, ik herken namelijk bepaalde sensaties van toen heel erg. Zoals stekend tandvlees (heel weird) en het gevoel hebben dat iedereen naar me kijkt en doorheeft dat ik in paniek ben, een beetje paranoïde dus. Ik vind dit heel naar en ben soms bang dat ik door die bad trip mijn hersenen blijvend heb beschadigd. Tegelijkertijd zegt mijn verstand dat dit waarschijnlijk niet zo is en dat het puur mentaal is. Die bad trip was vrij traumatisch en die angst heb ik eigenlijk nooit echt verwerkt, ik ben gewoon doorgegaan met m’n leven en gedaan alsof het nooit gebeurd is.
Toch heb ik nu het gevoel dat ik er iets mee moet - ik ben er voor mijn gevoel klaar voor om mijn angsten in de ogen aan te kijken, maar ik weet niet goed hoe ik dat moet doen. Ik heb een psycholoog en ga dit uiteraard ook aan haar voorleggen, maar ik hoopte dat hier wat ervaringsdeskundigen ‘rondlopen’ die iets soortgelijks hebben meegemaakt en tips hebben. Ik vind het heel moeilijk om bij mijn gevoel te komen dus dat maakt het er niet bepaald makkelijker op.
Dank alvast!
Momenteel ga ik weer door een stressvolle periode en heb helaas ook weer paniekaanvallen. Tijdens de ergste paniekaanvallen voel ik me soms weer een beetje als tijdens die bad trip van tien jaar geleden, ik herken namelijk bepaalde sensaties van toen heel erg. Zoals stekend tandvlees (heel weird) en het gevoel hebben dat iedereen naar me kijkt en doorheeft dat ik in paniek ben, een beetje paranoïde dus. Ik vind dit heel naar en ben soms bang dat ik door die bad trip mijn hersenen blijvend heb beschadigd. Tegelijkertijd zegt mijn verstand dat dit waarschijnlijk niet zo is en dat het puur mentaal is. Die bad trip was vrij traumatisch en die angst heb ik eigenlijk nooit echt verwerkt, ik ben gewoon doorgegaan met m’n leven en gedaan alsof het nooit gebeurd is.
Toch heb ik nu het gevoel dat ik er iets mee moet - ik ben er voor mijn gevoel klaar voor om mijn angsten in de ogen aan te kijken, maar ik weet niet goed hoe ik dat moet doen. Ik heb een psycholoog en ga dit uiteraard ook aan haar voorleggen, maar ik hoopte dat hier wat ervaringsdeskundigen ‘rondlopen’ die iets soortgelijks hebben meegemaakt en tips hebben. Ik vind het heel moeilijk om bij mijn gevoel te komen dus dat maakt het er niet bepaald makkelijker op.
Dank alvast!
Laatst bewerkt: