Metalcored00d
Bewuste gebruiker
Hey forum,
Ik heb recent een griet leren kennen en sindsdien weet ik met mijn gevoel geen weg. Het is zo dat we 10 jaar schelen (ik bijna 35, zij dus 25), en los van fysieke aantrekking vanaf de eerste keer dat we elkaar zagen, heb ik zelf de eerste stap niet echt durven zetten omdat ik ook niet als creep wou overkomen.
We leerden elkaar kennen via een ontmoetingsgroep in de stad op woensdag. En daar werd er afgesproken om op vrijdag te gaan feesten. En op vrijdag waren we eigenlijk al de ganse tijd onafscheidelijk. Daarmee bedoel ik dat we elkaar overal volgden en dat mensen ons zelfs aanspraken over wat een leuk koppel we wel niet waren. En wij daarop met een straight face een heel verhaal aan gebreid over hoe we al 4 jaar getrouwd zijn etc. De chemie zat alvast goed en het was eigenlijk gewoon super leuk om zo'n klik te hebben met iemand.
Op een gegeven zitten we tegenover elkaar en leg ik mijn handen op haar schoot. Ze vraagt "wat doe je nu" en ik antwoord "oei, is dat illegaal misschien?" waarop zij dan weer antwoord "shut up and kiss me already". Wajoooo wat een rush is dat toch wanneer het je lukt om die verbinding te maken. Vanaf hier was het dus duidelijk waar de avond zou eindigen. En zo geschiedde. Volgende dag had ik daar een serieuze afterglow van.
Nu, reality check. Ik besefte maar al te goed dat dit in alle waarschijnlijkheid een 1-time-thing was. Ik had maar 2 uur slaap gehad en moest eenmalig werken op zaterdag, dus had een dosis 2-FEA genomen om wakker te blijven.
Ze appt me terug op zondag, "vrijdag was leuk, laten we dat nog eens doen. Ben je vandaag vrij?". Holy fuck wat overkomt mij hier. Domme idioot die ik was, had gewoon beter neen geantwoord en de maandag afgesproken, want ik had net O-PCE genomen en dan vanaf ik wist dat we zouden afspreken wat 2-FEA om erdoor te komen.
Resultaat; stim dick en geen mogelijkheid om hem omhoog te krijgen. Voelde me super slecht voor haar en hoopte oprecht dat ze niet ging denken dat ik haar niet lekker vond. Dan maar opgebiecht van de amfetamine, had ze geen begrip voor. Het ging voor haar minder om het feit dat ie niet omhoog ging en meer om mijn frustratie daaromtrend.
Met mijn staart tussen mijn poten terug naar huis en overtuigd dat het daarmee klaar was.
Vreemd genoeg bleef ze sturen en bleven we afspreken. However, ik voelde me meer en meer als the gay best friend. Ze zei al op voorhand van "ik wil dat je weet dat ik niks van plan met je" of "ik wil niet dat je gevoelens krijgt voor mij" of "ik ben poly-amoureus" etc etc. Het ding is, I KNOW, ik ben sowieso echt niet van plan om in een relatie te springen met haar of om gevoelens te krijgen die verdergaan dan lust. Maar ik sprak haar er wel op aan dat ik dubbele signalen opving en ik het moeilijk kon plaatsen. Ik voelde nog steeds dat ze flirtte met me en dat er een seksuele spanning was. Het was weer zo een avond geweest waar ik al aan haar voordeur stond en er eigenlijk van uitging dat ze me weer de deur ging wijzen toen ze zei van "het is niet omdat we nu geen seks zullen hebben dat je me niet mag kussen" Verward en toch blij met het gekus terug naar huis.
Ik weet met mezelf echt geen weg bij haar en ik voel zoveel onzekerheid om "een move" te maken. En het voelt tegelijkertijd een beetje onprettig dat zij alles te bepalen heeft en tegelijkertijd ben ik bang om als "pervert" bestempeld te worden. Vreemd, nochtans weet ik wel dat ze er geen problemen mee heeft.
Nog een week later en ze nodigt me nog es uit bij haar, wat krijgen we nu? Het was al laat en het regende erg hard dus vroeg ze of ik bij haar wou blijven slapen. Euh tuurlijk wel. En toen hebben we weer wel gevreeën. 's Ochtends zat er zelfs nog een ronde twee in, ware het niet dat de condooms op waren. Damn.
Diezelfde dag kreeg ik weer een hele resem berichten over hoe ze zich schuldig voelde, want dat ze me niet wil kwetsen en dat het voor duidelijk enkel lichamelijk is etc etc. Ik stuurde nog van ik weet het en ik wil niet meer, maar dat ik de huidige situatie best ok vond.
Gisteren nog es een nacht bij haar geslapen. Ze vroeg nog heb je condooms bij, which I did. Uiteindelijk bracht ze haar vibrator ter sprake en vroeg ze me waarom ik die nog niet had gebruikt. Ik had die nog niet eens zien liggen of zelfs herkend als speeltje en ben daar bovendien ook niet zo ervaren in dus voila. Goed, op dat moment werd mijn missie haar doen klaarkomen. En toen dat gelukt was maakte ze duidelijk dat ze wou slapen. Dus goed, ik leg me neer naast haar, klaar om te slapen. Vraagt ze plots waarom ik mijn condooms niet had gebruikt. Huh, zelfs niet over nagedacht, waarom zij je dat dan niet gewoon? Ik antwoordde dat ik ook al plezier had uit met haar spelen en dat ik duidelijk dingen niet begrijp op dezelfde manier dat zij dat bedoelt.
Dat heb ik trouwens wel al een paar keer aan haar verteld, dat ik echt lost in translation ben met momenten.
En dat is dus de reden van de titel. We spreken echt een andere taal en ik ben vrij zeker dat zij vindt dat ze super duidelijk is in wat ze van me wil, terwijl ik zo de meme ben van "c) Can't tell". En het zorgt er alleen maar voor dat ik erg aan mezelf ga twijfelen en gefrustreerd ben met mijn brein dat dingen alleen letterlijk opvat en subtiele hints compleet mist. Zucht. En dit is allemaal een luxeprobleem en een uitnodiging om mee aan de slag te gaan, ik weet het wel!
EDIT:
Ik wil er wel nog even bij vermelden dat die zelftwijfel en de negatieve bui die deze post lijkt te dragen eigenlijk vooral is als ik haar voor mijn neus heb (dommerik, waarom heb je nu niet ... gedaan). Vanaf dat ik terug alleen ben adem ik daardoor en laat ik het los.
Aan de andere kant zie ik ook wel in hoe ze me toont dat ik meer ruimte mag innemen en zelf grenzen ga aftasten. Da's iets waar ik het sowieso altijd vrij ongemakkelijk mee heb, dus niet enkel bij haar.
Ik heb recent een griet leren kennen en sindsdien weet ik met mijn gevoel geen weg. Het is zo dat we 10 jaar schelen (ik bijna 35, zij dus 25), en los van fysieke aantrekking vanaf de eerste keer dat we elkaar zagen, heb ik zelf de eerste stap niet echt durven zetten omdat ik ook niet als creep wou overkomen.
We leerden elkaar kennen via een ontmoetingsgroep in de stad op woensdag. En daar werd er afgesproken om op vrijdag te gaan feesten. En op vrijdag waren we eigenlijk al de ganse tijd onafscheidelijk. Daarmee bedoel ik dat we elkaar overal volgden en dat mensen ons zelfs aanspraken over wat een leuk koppel we wel niet waren. En wij daarop met een straight face een heel verhaal aan gebreid over hoe we al 4 jaar getrouwd zijn etc. De chemie zat alvast goed en het was eigenlijk gewoon super leuk om zo'n klik te hebben met iemand.
Op een gegeven zitten we tegenover elkaar en leg ik mijn handen op haar schoot. Ze vraagt "wat doe je nu" en ik antwoord "oei, is dat illegaal misschien?" waarop zij dan weer antwoord "shut up and kiss me already". Wajoooo wat een rush is dat toch wanneer het je lukt om die verbinding te maken. Vanaf hier was het dus duidelijk waar de avond zou eindigen. En zo geschiedde. Volgende dag had ik daar een serieuze afterglow van.
Nu, reality check. Ik besefte maar al te goed dat dit in alle waarschijnlijkheid een 1-time-thing was. Ik had maar 2 uur slaap gehad en moest eenmalig werken op zaterdag, dus had een dosis 2-FEA genomen om wakker te blijven.
Ze appt me terug op zondag, "vrijdag was leuk, laten we dat nog eens doen. Ben je vandaag vrij?". Holy fuck wat overkomt mij hier. Domme idioot die ik was, had gewoon beter neen geantwoord en de maandag afgesproken, want ik had net O-PCE genomen en dan vanaf ik wist dat we zouden afspreken wat 2-FEA om erdoor te komen.
Resultaat; stim dick en geen mogelijkheid om hem omhoog te krijgen. Voelde me super slecht voor haar en hoopte oprecht dat ze niet ging denken dat ik haar niet lekker vond. Dan maar opgebiecht van de amfetamine, had ze geen begrip voor. Het ging voor haar minder om het feit dat ie niet omhoog ging en meer om mijn frustratie daaromtrend.
Met mijn staart tussen mijn poten terug naar huis en overtuigd dat het daarmee klaar was.
Vreemd genoeg bleef ze sturen en bleven we afspreken. However, ik voelde me meer en meer als the gay best friend. Ze zei al op voorhand van "ik wil dat je weet dat ik niks van plan met je" of "ik wil niet dat je gevoelens krijgt voor mij" of "ik ben poly-amoureus" etc etc. Het ding is, I KNOW, ik ben sowieso echt niet van plan om in een relatie te springen met haar of om gevoelens te krijgen die verdergaan dan lust. Maar ik sprak haar er wel op aan dat ik dubbele signalen opving en ik het moeilijk kon plaatsen. Ik voelde nog steeds dat ze flirtte met me en dat er een seksuele spanning was. Het was weer zo een avond geweest waar ik al aan haar voordeur stond en er eigenlijk van uitging dat ze me weer de deur ging wijzen toen ze zei van "het is niet omdat we nu geen seks zullen hebben dat je me niet mag kussen" Verward en toch blij met het gekus terug naar huis.
Ik weet met mezelf echt geen weg bij haar en ik voel zoveel onzekerheid om "een move" te maken. En het voelt tegelijkertijd een beetje onprettig dat zij alles te bepalen heeft en tegelijkertijd ben ik bang om als "pervert" bestempeld te worden. Vreemd, nochtans weet ik wel dat ze er geen problemen mee heeft.
Nog een week later en ze nodigt me nog es uit bij haar, wat krijgen we nu? Het was al laat en het regende erg hard dus vroeg ze of ik bij haar wou blijven slapen. Euh tuurlijk wel. En toen hebben we weer wel gevreeën. 's Ochtends zat er zelfs nog een ronde twee in, ware het niet dat de condooms op waren. Damn.
Diezelfde dag kreeg ik weer een hele resem berichten over hoe ze zich schuldig voelde, want dat ze me niet wil kwetsen en dat het voor duidelijk enkel lichamelijk is etc etc. Ik stuurde nog van ik weet het en ik wil niet meer, maar dat ik de huidige situatie best ok vond.
Gisteren nog es een nacht bij haar geslapen. Ze vroeg nog heb je condooms bij, which I did. Uiteindelijk bracht ze haar vibrator ter sprake en vroeg ze me waarom ik die nog niet had gebruikt. Ik had die nog niet eens zien liggen of zelfs herkend als speeltje en ben daar bovendien ook niet zo ervaren in dus voila. Goed, op dat moment werd mijn missie haar doen klaarkomen. En toen dat gelukt was maakte ze duidelijk dat ze wou slapen. Dus goed, ik leg me neer naast haar, klaar om te slapen. Vraagt ze plots waarom ik mijn condooms niet had gebruikt. Huh, zelfs niet over nagedacht, waarom zij je dat dan niet gewoon? Ik antwoordde dat ik ook al plezier had uit met haar spelen en dat ik duidelijk dingen niet begrijp op dezelfde manier dat zij dat bedoelt.
Dat heb ik trouwens wel al een paar keer aan haar verteld, dat ik echt lost in translation ben met momenten.
En dat is dus de reden van de titel. We spreken echt een andere taal en ik ben vrij zeker dat zij vindt dat ze super duidelijk is in wat ze van me wil, terwijl ik zo de meme ben van "c) Can't tell". En het zorgt er alleen maar voor dat ik erg aan mezelf ga twijfelen en gefrustreerd ben met mijn brein dat dingen alleen letterlijk opvat en subtiele hints compleet mist. Zucht. En dit is allemaal een luxeprobleem en een uitnodiging om mee aan de slag te gaan, ik weet het wel!
EDIT:
Ik wil er wel nog even bij vermelden dat die zelftwijfel en de negatieve bui die deze post lijkt te dragen eigenlijk vooral is als ik haar voor mijn neus heb (dommerik, waarom heb je nu niet ... gedaan). Vanaf dat ik terug alleen ben adem ik daardoor en laat ik het los.
Aan de andere kant zie ik ook wel in hoe ze me toont dat ik meer ruimte mag innemen en zelf grenzen ga aftasten. Da's iets waar ik het sowieso altijd vrij ongemakkelijk mee heb, dus niet enkel bij haar.
Laatst bewerkt:
Die Leeuw zit al in je, maar moet alleen beginnen te brullen. En dan bedoel ik niet per se luid, maar die mannelijke energie tonen. Feels good!! We zijn ervoor gemaakt.
