LucidLucy
Verslaafde in herstel
Haha dit is heel herkenbaar ja. Überhaupt ook complimenten van anderen ontvangen. Vaak kwam ik dan meteen terug met een reden waarom ik zo gepresteerd had om mijn presentatie toch een beetje te minimaliseren.Wat verder naar voren kwam is dat ik veel moeite heb met trots zijn op mezelf, mezelf een compliment geven. Dit is iets waar ik eigenlijk altijd al moeite mee heb, niet omdat ik het niet ben, maar omdat ik gewoon gelijk vooruit kijk en niet stil sta. Ook in werk: ik vind het gewoon wat ik doe, kijk niet verder naar het resultaat en wat ik voor elkaar heb gekregen want het is m'n werk. Dat geldt hier ook een beetje. Heb nu al een tijd geen speed gebruikt, heb mijn gedachten en patronen onder controle en heb grip op de situatie. Maar ik heb daar in die zin niet bij stil gestaan.
Ik dacht uit bescheidenheid. Maar eigenlijk heeft dat voor mij ook gewoon met zelfbeeld te maken.
Het lukt nu wel steeds beter. En uiteindelijk is een dag clean al een succesvolle dag. De rest is allemaal bonus en iets om trots op te zijn.
Bellen!Verder moet ik opzoek naar een manier om om te gaan met gedachten rondom gebruik. Wat als er zo'n gedachte komt? Ga ik dan zitten en het moment ervaren en er mee om gaan, ga ik wandelen, afleiding zoeken? Wat doen jullie?
Niet naar de dealer, maar naar fellows.
Ermee zitten kan in sommige gevallen helpen. Om te leren omgaan met het oncomfortabele.
Maar vaak kan het dan ook sluimerend doorgroeien. Uitspreken helpt. Het liefst bij mensen die het begrijpen en het liefst niet bij mensen die te dichtbij staan. Zo vertel ik het liever niet aan m'n vriend of aan m'n moeder. Maar wel aan fellows.