Kan ik eerlijk zijn tegen de arboarts en neuroloog over mijn GHB-verslaving zonder problemen met mijn werkgever te krijgen?

[ThePharmacy]

Ik zit met een situatie waar ik me behoorlijk zorgen over maak en ik hoop dat iemand ervaring heeft of juridisch/arbeidsrechtelijk inzicht kan geven.

Ik gebruik al ongeveer 3 jaar GHB met tussenpauzes en loop al langer rond met depressieve gedachtes/klachten. Door de tussenpauzes in gebruik kon ik lange tijd blijven functioneren en werken. Sinds kort ben ik echter lichamelijk afhankelijk geworden en gaat het snel achteruit. Functioneren lukt eigenlijk niet meer.

In de afgelopen periode heb ik tegen mijn werkgever gezegd dat ik epilepsie heb en depressieve klachten ervaar door de aanvallen. Ik ben ook daadwerkelijk onder behandeling van een neuroloog. Alleen heb ik mijn GHB-gebruik nooit verteld aan de neuroloog. Ik heb me eigenlijk voorgedaan alsof ik niet wist waar de aanvallen vandaan kwamen, uit schaamte voor mijn middelengebruik..

Mijn werkgever/arbo-arts liet me uiteindelijk nog maar 2 uur per dag vanuit huis werken in plaats van 8 uur op kantoor, maar zelfs dat lukt nu niet meer.
Morgen ga ik de huisarts bellen omdat ik wil stoppen of afbouwen onder medische begeleiding, eventueel via een opname of kliniek. Ook wil ik contact opnemen met de bedrijfsarts/arboarts.

Mijn vragen zijn:
- Kan ik tegen mijn werkgever blijven zeggen dat ik door mijn gezondheidsklachten momenteel niet kan werken, terwijl ik tegen de bedrijfsarts en neuroloog wel eerlijk ben over de GHB-verslaving?
- Kan het juridische gevolgen hebben dat ik mijn GHB-gebruik eerder heb verzwegen tegenover de neuroloog?
- Heeft iemand ervaring met hoe bedrijfsartsen omgaan met verslavingsproblematiek en wat er wel of niet aan een werkgever wordt doorgegeven?

Ik ben niet trots op hoe ik hiermee ben omgegaan. Ik schaamde me voor mijn gebruik en durfde het niet te vertellen. Uiteindelijk hoopte ik steeds dat ik zelf kon stoppen, maar dat is niet gelukt.

Alle ervaringen of adviezen zijn welkom. Bedankt.

 

[Kordie]

Een neuroloog / huisarts deelt geloof ik niks met je werkgever. Een arboarts zal niet zeggen tegen je werkgever dst je een GHB verslaving hebt. Hij richt zich tot hem wat je kunt of wat niet en hoelang.

 

[_shikantaza]

Eerlijk is de enige manier. Verslaving is een ziekte en je moet de gelegenheid krijgen te herstellen. Artsen hebben beroepsgeheim.

 

[Raver]

100% , je zou het ook gewoon echt moeten vertellen man. Je werkgever staat daar los van.

 

[BrieMetDeBril]

Heeft iemand ervaring met hoe bedrijfsartsen omgaan met verslavingsproblematiek en wat er wel of niet aan een werkgever wordt doorgegeven?

Ik heb hier ervaring mee en er was begrip voor.
Wel moest ik ermee aan de slag en dat werd ook naderhand gecontroleerd of ik actie ondernam.
Ik heb wat dat betreft een goede ervaring gehad met de voorstellen en betrokkenheid van de arts.
Succes met alles!

 

[Neo-Shulginist]

Ik zit met een situatie waar ik me behoorlijk zorgen over maak en ik hoop dat iemand ervaring heeft of juridisch/arbeidsrechtelijk inzicht kan geven.

Ik gebruik al ongeveer 3 jaar GHB met tussenpauzes en loop al langer rond met depressieve gedachtes/klachten. Door de tussenpauzes in gebruik kon ik lange tijd blijven functioneren en werken. Sinds kort ben ik echter lichamelijk afhankelijk geworden en gaat het snel achteruit. Functioneren lukt eigenlijk niet meer.

In de afgelopen periode heb ik tegen mijn werkgever gezegd dat ik epilepsie heb en depressieve klachten ervaar door de aanvallen. Ik ben ook daadwerkelijk onder behandeling van een neuroloog. Alleen heb ik mijn GHB-gebruik nooit verteld aan de neuroloog. Ik heb me eigenlijk voorgedaan alsof ik niet wist waar de aanvallen vandaan kwamen, uit schaamte voor mijn middelengebruik..

Mijn werkgever/arbo-arts liet me uiteindelijk nog maar 2 uur per dag vanuit huis werken in plaats van 8 uur op kantoor, maar zelfs dat lukt nu niet meer.
Morgen ga ik de huisarts bellen omdat ik wil stoppen of afbouwen onder medische begeleiding, eventueel via een opname of kliniek. Ook wil ik contact opnemen met de bedrijfsarts/arboarts.

Mijn vragen zijn:
- Kan ik tegen mijn werkgever blijven zeggen dat ik door mijn gezondheidsklachten momenteel niet kan werken, terwijl ik tegen de bedrijfsarts en neuroloog wel eerlijk ben over de GHB-verslaving?
- Kan het juridische gevolgen hebben dat ik mijn GHB-gebruik eerder heb verzwegen tegenover de neuroloog?
- Heeft iemand ervaring met hoe bedrijfsartsen omgaan met verslavingsproblematiek en wat er wel of niet aan een werkgever wordt doorgegeven?

Ik ben niet trots op hoe ik hiermee ben omgegaan. Ik schaamde me voor mijn gebruik en durfde het niet te vertellen. Uiteindelijk hoopte ik steeds dat ik zelf kon stoppen, maar dat is niet gelukt.

Alle ervaringen of adviezen zijn welkom. Bedankt.

Artsen hebben beroepsgeheim, dus medische informatie mag niet gedeeld worden met de werkgever. Je bent wel verplicht om de bedrijfsarts te informeren wat er speelt, en je bent ook verplicht om maatregelen te nemen zodat je medische situatie niet verslechtert.

In de praktijk betekent dat dat je eerlijk moet zijn tegen de neuroloog en bedrijfsarts. Tegen je werkgever kun je heel vaag blijven door de zeggen dat je 'een medische behandeling' nodig hebt. Punt. De bedrijfsarts geeft dan door wat je belastbaarheid is. Op basis daarvan maak je een reïntegratieplan met je werkgever.

In de tussentijd werk je dan bij de verslavingszorg aan jezelf zodat je je weer snel beter voelt.

Succes!

 

[Brakka Mang]

Zou ik niet doen, gaat ze niks aan. Win je over het algemeen weinig mee. Je hoeft dat niet te vermelden. Depressie is al genoeg.

 

[Neo-Shulginist]

Zou ik niet doen, gaat ze niks aan. Win je over het algemeen weinig mee. Je hoeft dat niet te vermelden. Depressie is al genoeg.

Het is essentieel dat de neuroloog en bedrijfsarts het wel weten. Het is ook wettelijk verplicht om het met de bedrijfsarts te delen, en die heeft dan weer geheimhoudingsplicht.

 

[_shikantaza]

Zou ik niet doen, gaat ze niks aan. Win je over het algemeen weinig mee. Je hoeft dat niet te vermelden. Depressie is al genoeg.

Matig advies. Wie eerlijk is kan de juiste hulp krijgen. Bovendien gaat verslaving heerlijk op sneaky gedoe.

@ThePharmacy wees eerlijk. Je zult merken dat je daar verder mee komt.

 

[Kordie]

Zou ik niet doen, gaat ze niks aan. Win je over het algemeen weinig mee. Je hoeft dat niet te vermelden. Depressie is al genoeg.

Als er iets wordt gedaan aan de middelen afhankelijkheid wordt de depressie mogelijk al minder. Dus dat is een andere insteek. Daarom denk ik dat eerlijkheid altijd wel voorop moet staan.

 

[Brakka Mang]

Matig advies. Wie eerlijk is kan de juiste hulp krijgen. Bovendien gaat verslaving heerlijk op sneaky gedoe.

@ThePharmacy wees eerlijk. Je zult merken dat je daar verder mee komt.

Das echt onzin, het gaat je werkgever niks aan. Het is een medische kwestie en uit ervaring weet ik dat het alleen maar averechts werkt. Als je in een fabriek werkt zal het misschien wel meevallen maar als je op een kantoor werkt zal het je carriere in de weg gaan zitten, er wordt over gepraat, er wordt meer op je gelet, je zal geskipped worden voor promoties etc etc

 

[LucidLucy]

Das echt onzin, het gaat je werkgever niks aan. Het is een medische kwestie en uit ervaring weet ik dat het alleen maar averechts werkt. Als je in een fabriek werkt zal het misschien wel meevallen maar als je op een kantoor werkt zal het je carriere in de weg gaan zitten, er wordt over gepraat, er wordt meer op je gelet, je zal geskipped worden voor promoties etc etc

Het gaat hier toch helemaal niet om de werkgever?

@Neo-Shulginist heeft eigenlijk alles gezegd wat er te zeggen valt.

Professionals als de neuroloog en de arboarts kunnen je eigenlijk alleen maar echt goed helpen als je 100% eerlijk bent. Ik zou je adviseren dit ook te doen. Vertel eerlijk waar je dagelijks of desnoods wekelijks tegenaan loopt en waar je last van hebt. Zeker met de Arbo arts in relatie tot je belastbaarheid en werkzaamheden. Je hoeft niets aan te dikken, maar zeker ook moet te bagatelliseren.

Ben je veel moe, heb je insulten, geeft op kantoor werken je teveel prikkels, etc. Etc. Dit is allemaal waardevolle info voor de arbo arts. Dit dus zeker niet bagatelliseren.

De Arbo arts zal met je werkgever inderdaad contact opnemen over je belastbaarheid. Maar mag in principe niet ingaan op je specifieke medische klachten. In mijn geval is dit ook nooit gebeurt.

Dus om antwoord te geven op je vraag: ja, je kan tegen je werkgever meer vaag zijn en aan de neuroloog en arbo wèl eerlijk over GHB vertellen. Dat komt niet bij je werkgever terecht, tenzij je daar zelf de behoefte toe voelt.

Zelf heb ik de beslissing genomen om tegenover iedereen eerlijk te zijn. Dus ook bij mijn werkgever heb ik daar (bijna) alles verteld. Ik vond dat prettig omdat ik me dan ook op borrels niet hoef te verontschuldigen met een slap excuus. En met een terugval kreeg ik ook wat ruimte om later te starten en een paar weken minder te werken zonder direct een ziekmelding in te zetten. Ik moest aangeven wat ik nodig had.

Maar ik besef me maar al te goed dat ik een hele fijne werkgever heb die daar ontzettend goed mee om is gegaan. Dat zal ècht niet overal zo zijn. Maar de keuze is aan jezelf om hun daar wel/niet over te vertellen. De Arbo arts mag dat in principe niet doen.

 

[Neo-Shulginist]

Das echt onzin, het gaat je werkgever niks aan. Het is een medische kwestie en uit ervaring weet ik dat het alleen maar averechts werkt. Als je in een fabriek werkt zal het misschien wel meevallen maar als je op een kantoor werkt zal het je carriere in de weg gaan zitten, er wordt over gepraat, er wordt meer op je gelet, je zal geskipped worden voor promoties etc etc

Klopt, het gaat je werkgever niks aan. Echter kan je wel op staande voet ontslagen worden als je tegen de bedrijfsarts essentiële informatie verzwijgt. Dan krijg je dus ook geen WW. Het gaat de bedrijfsarts daarom wel wat aan.

Dit maakt verder niet uit of je in een fabriek werkt of op kantoor. Medische informatie mag niet gedeeld worden met de werkgever. Die mag medische gegevens niet eens verzamelen / bewaren. Natuurlijk wordt er informeel vaak wel geprobeerd om te informeren wat er speelt ("hee, hoe gaat het? Wat is er aan de hand?"). Maar dan kun je dus gewoon vaag antwoorden dat je 'een behandeling' volgt en dat die nog even duurt. De bedrijfsarts is er precies zodat een tussenpersoon -met geheimhoudingsplicht- medisch kan beoordelen hoeveel je wel/niet kan werken, zonder dat er medische informatie met de werkgever wordt gedeeld. Maar je bent dus wel verplicht om daar actief aan mee te werken zodat de arts goed kan beoordelen hoe belastbaar je bent.

Ik herhaal mezelf maar even omdat je reactie nogal kort door de bocht is en daardoor leidt tot foutieve informatie, die @ThePharmacy daardoor van de regen in de drup kan leiden.

 

[Radioactive Man]

In België hebben alle artsen beroepsgeheim en ik denk dat dat in Nederland ook zo is, dus de enige die juridische gevolgen riskeert als hij dat zou zeggen tegen uw werkgever is de arts.

 

[Brakka Mang]

Klopt, het gaat je werkgever niks aan. Echter kan je wel op staande voet ontslagen worden als je tegen de bedrijfsarts essentiële informatie verzwijgt. Dan krijg je dus ook geen WW. Het gaat de bedrijfsarts daarom wel wat aan.

Dit maakt verder niet uit of je in een fabriek werkt of op kantoor. Medische informatie mag niet gedeeld worden met de werkgever. Die mag medische gegevens niet eens verzamelen / bewaren. Natuurlijk wordt er informeel vaak wel geprobeerd om te informeren wat er speelt ("hee, hoe gaat het? Wat is er aan de hand?"). Maar dan kun je dus gewoon vaag antwoorden dat je 'een behandeling' volgt en dat die nog even duurt. De bedrijfsarts is er precies zodat een tussenpersoon -met geheimhoudingsplicht- medisch kan beoordelen hoeveel je wel/niet kan werken, zonder dat er medische informatie met de werkgever wordt gedeeld. Maar je bent dus wel verplicht om daar actief aan mee te werken zodat de arts goed kan beoordelen hoe belastbaar je bent.

Ik herhaal mezelf maar even omdat je reactie nogal kort door de bocht is en daardoor leidt tot foutieve informatie, die @ThePharmacy daardoor van de regen in de drup kan leiden.

Bedrijfsarts en werkgever zijn inderdaad 2 verschillende dingen. Het ging hier specifiek over de werkgever en zoals je ook zegt gaat de werkgever niks aan, de bedrijfsarts wel. Wat voor verslaving dan weer niet, dat hoeft niet specifiek vermeldt te worden. Middelen misbruik/afhankelijkheid is voldoende.

 

[Neo-Shulginist]

Bedrijfsarts en werkgever zijn inderdaad 2 verschillende dingen. Het ging hier specifiek over de werkgever en zoals je ook zegt gaat de werkgever niks aan, de bedrijfsarts wel. Wat voor verslaving dan weer niet, dat hoeft niet specifiek vermeldt te worden. Middelen misbruik/afhankelijkheid is voldoende.

Ik zou zelf wel aanraden om tegen de bedrijfsarts eerlijk te zijn over waaraan je verslaafd bent. Hoewel verslavingen in de basis hetzelfde zijn, heeft elk middel toch een eigen dynamiek. Zo worden mensen van speed depressief en/of psychotisch met steeds wisselende perioden van actief zijn en dan instorten, terwijl bij GHB die dynamiek een stuk grilliger is vanwege de korte werkingsduur. Als je dit met de bedrijfsarts bespreekt kan die daar dus rekening mee houden met de belastbaarheid. Dat je bijvoorbeeld wel elke wekdag kan werken, maar slechts een paar uur per dag. Versus bijvoorbeeld op maandag en dinsdag vrij

 

[Neo-Shulginist]

Voor jezelf kan het trouwens ook fijn om open te zijn over je probleem, @ThePharmacy. In het begin is het natuurlijk moeilijk om ervoor uit te komen dat je verslaafd bent. Maar het is wel de eerste stap naar acceptatie. Uiteindelijk is dat wel nodig om verder te komen. Niet voor niks is de eerste stap in het 12-stappenprogramma 1. je geeft toe dat je niet met drugs kunt omgaan.

Dat klinkt overigens eenvoudiger dan het is. Want we hebben meestal nog allerlei achterdeurtjes openstaan in onze gedachten waardoor we de mogelijkheid open laten dat we misschien ooit nog kunnen gaan gebruiken. Daar bedenken we dan allerlei smoesjes voor. Op die manier kun je jezelf goed voor de gek houden.

Ik zeg niet dat je het van de daken moet schreeuwen. Maar het kan wel heel fijn zijn om een aantal vertrouwelingen te hebben met wie je erover kunt praten. Desnoods zorg je ervoor dat je die mensen verder niet kent. Er is een reden waarom meetings van verslaafden anoniem zijn