daniel1313
Newbie
Hoi,
Ik heb afgelopen zomer voor het eerst coke gebruikt wat ik op dat moment helemaal geweldig vond. De dag(en) daarna voelde ik mij nog steeds zeer prima en zelfverzekerder dan normaal. Dit was ongeveer 0,5 gram voor 2 personen.
Normaal gesproken ben ik een denker en iemand die over letterlijk alles nadenkt en iemand die erg gesteld is op z’n sociale contacten.
Nou heb ik sinds het gebruiken van cocaïne totaal geen zin meer om sociaal te zijn/te doen. Ook ben ik door de weeks vaak liever thuis en heb geen zin om af te spreken met vrienden. Terwijl ik normaal gesproken het liefst zo vaak mogelijk buiten de deur was. Ook tijdens het uitgaan merk ik dat ik heel erg in mezelf zit en geen zin heb om iets te doen. Daarbij lijkt het ook of ik veel sneller dronken word dan normaal.
Ook heb ik veel buien waarin ik soms denk: ‘wat Is de zin van het leven nou op dit moment’ en snap ik soms niet meer wat ik aan moet met mezelf. Ik ben overigens niet suïcidaal en zal er ook nooit op komen om er een eind aan te maken. ( Heb dit alles ook al met de dokter overlegt en ga binnenkort naar een psychiater )
Ik heb totaal geen drang meer om dat spul op nieuw te gebruiken dus ben er niet verslaafd aan. Ook denk ik dat het iets aan mij veranderd heeft waardoor ik (voor m’n gevoel) nog steeds niet de oude ik ben.
Daarnaast heb ik ook last van de volgende klachten:
- Hartkloppingen
- Veel stemmingswisselingen (De ene keer heel up en opgewekt en zin om iets te doen, zo up als ik dan ben, zo down kan ik me daarop weer voelen)
- Geen honger
- Veel piekeren over het feit dat ik niet kan nadenken over de dingen waar ik normaal wel over na dacht.
- Geen zin om te praten
- Bijna niet kunnen inleven in iemand anders tijdens een gesprek. ( Geen empathische gevoelens meer zoals in het voorheen )
- Geen tijdsbesef
- Geen concentratie
- Soms een soort brok in m’n keel, alsof er iets spannends gebeuren gaat waardoor ik ook heel zenuwachtig ben.
- Soms last van hoofdpijn
- Geen ontspanningsmomenten meer hebben
- Weinig zin om iets te ondernemen
De dokter weet dus van dit alles af waardoor ik binnenkort bij een psycholoog aan de slag ga. Maar toch wilde ik dit graag aan jullie voorleggen omdat jullie er meer verstand van hebben en dit misschien wel vaker voorkomt. En hier misschien wel een oplossing voor hebben omdat ik hiermee aardig in de knoop zit.
Met vriendelijke groet,
Daniel
Ik heb afgelopen zomer voor het eerst coke gebruikt wat ik op dat moment helemaal geweldig vond. De dag(en) daarna voelde ik mij nog steeds zeer prima en zelfverzekerder dan normaal. Dit was ongeveer 0,5 gram voor 2 personen.
Normaal gesproken ben ik een denker en iemand die over letterlijk alles nadenkt en iemand die erg gesteld is op z’n sociale contacten.
Nou heb ik sinds het gebruiken van cocaïne totaal geen zin meer om sociaal te zijn/te doen. Ook ben ik door de weeks vaak liever thuis en heb geen zin om af te spreken met vrienden. Terwijl ik normaal gesproken het liefst zo vaak mogelijk buiten de deur was. Ook tijdens het uitgaan merk ik dat ik heel erg in mezelf zit en geen zin heb om iets te doen. Daarbij lijkt het ook of ik veel sneller dronken word dan normaal.
Ook heb ik veel buien waarin ik soms denk: ‘wat Is de zin van het leven nou op dit moment’ en snap ik soms niet meer wat ik aan moet met mezelf. Ik ben overigens niet suïcidaal en zal er ook nooit op komen om er een eind aan te maken. ( Heb dit alles ook al met de dokter overlegt en ga binnenkort naar een psychiater )
Ik heb totaal geen drang meer om dat spul op nieuw te gebruiken dus ben er niet verslaafd aan. Ook denk ik dat het iets aan mij veranderd heeft waardoor ik (voor m’n gevoel) nog steeds niet de oude ik ben.
Daarnaast heb ik ook last van de volgende klachten:
- Hartkloppingen
- Veel stemmingswisselingen (De ene keer heel up en opgewekt en zin om iets te doen, zo up als ik dan ben, zo down kan ik me daarop weer voelen)
- Geen honger
- Veel piekeren over het feit dat ik niet kan nadenken over de dingen waar ik normaal wel over na dacht.
- Geen zin om te praten
- Bijna niet kunnen inleven in iemand anders tijdens een gesprek. ( Geen empathische gevoelens meer zoals in het voorheen )
- Geen tijdsbesef
- Geen concentratie
- Soms een soort brok in m’n keel, alsof er iets spannends gebeuren gaat waardoor ik ook heel zenuwachtig ben.
- Soms last van hoofdpijn
- Geen ontspanningsmomenten meer hebben
- Weinig zin om iets te ondernemen
De dokter weet dus van dit alles af waardoor ik binnenkort bij een psycholoog aan de slag ga. Maar toch wilde ik dit graag aan jullie voorleggen omdat jullie er meer verstand van hebben en dit misschien wel vaker voorkomt. En hier misschien wel een oplossing voor hebben omdat ik hiermee aardig in de knoop zit.
Met vriendelijke groet,
Daniel
Laatst bewerkt: